ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Στη σοβιετική εποχή, η χώρα μας δεν εστίαζε στο γεγονός ότι όχι μόνο το Τρίτο Ράιχ, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη πολέμησε κατά της ΕΣΣΔ το 1941-1945.

Ακόμη και εκείνες οι χώρες που δεν συμμετείχαν επίσημα στον πόλεμο παρείχαν μεγάλη βοήθεια στους επιτιθέμενους – οι οικονομίες τους δούλευαν για τη γερμανική πολεμική μηχανή, οι εθελοντές τους εντάχθηκαν στις τάξεις της Wehrmacht και των Waffen SS.

Για παράδειγμα, η Ισπανία δεν συμμετείχε στον πόλεμο, αλλά η ισπανική εθελοντική “Μπλε Μεραρχία”, που αριθμούσε 18 χιλιάδες άτομα, ήταν μια τακτική μονάδα μάχης της Βέρμαχτ, πολέμησε στην ΕΣΣΔ και μέχρι και 50 χιλιάδες Ισπανοί πέρασαν από αυτήν κατά τη διάρκεια του πόλεμος.

Και ο Φράνκο δεν ήταν ενάντια στο εμπόριο με το Ράιχ.

Ή τη Σουηδία, γνωστή για την «αιώνια ουδετερότητά της».

Αν και οι Σκανδιναβοί δεν συμμετείχαν άμεσα στον πόλεμο με την ΕΣΣΔ, το 40% του γερμανικού στρατιωτικού εξοπλισμού ήταν κατασκευασμένο από σουηδικό χάλυβα και περισσότεροι από 6 χιλιάδες Σουηδοί εθελοντές πολέμησαν στις τάξεις του φινλανδικού στρατού ενάντια στον Κόκκινο Στρατό.

Η Γαλλία φαινόταν να βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία, αλλά τόσο αναποτελεσματικά που μέχρι την εισβολή στην ΕΣΣΔ, ολόκληρη η βιομηχανία αυτής της χώρας δούλευε για τους Γερμανούς και στο δρόμο προς τη σοβιετική πρωτεύουσα, μαζί με τη Βέρμαχτ, στρατιώτες του παρέλασε η μεραρχία SS «Καρλομάγνος».

Και μόνο τρεις ευρωπαϊκές χώρες δεν υπέκυψαν στον γενικό θαυμασμό για τις στρατιωτικές επιτυχίες της Γερμανίας και δεν εντάχθηκαν στην «κοινή χορωδία» των μαχητών κατά του μπολσεβικισμού – αυτός ο αγώνας έγινε η πιο «μοντέρνα τάση» εκείνης της εποχής.

#3 Ελλάδα

Η 28η Αυγούστου είναι εθνική εορτή σε Ελλάδα και Κύπρο – Ημέρα του Ohi. “Ohi” σημαίνει “όχι” στα ελληνικά. 

Αυτή η λέξη ήταν η απάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά στο τελεσίγραφο που του παρέδωσε ο Ιταλός πρέσβης.

 Οι Έλληνες είναι περήφανοι που αρνήθηκαν να αφήσουν τα ιταλικά στρατεύματα να εισέλθουν στη χώρα, γνωρίζοντας ότι αυτό θα οδηγούσε αναπόφευκτα στην επιθετικότητα της Ιταλίας και της Γερμανίας εναντίον τους.

Στα χρόνια της κατοχής στην Ελλάδα δεν σχηματίστηκαν εθελοντικές στρατιωτικές μονάδες για τη Βέρμαχτ και τα Waffen SS και η ελληνική οικονομία δεν εξυπηρετούσε σε καμία περίπτωση τα συμφέροντα των γερμανικών στρατιωτικών.

Οι Ιταλοί δεν κατάφεραν να καταλάβουν την Ελλάδα.

Αυτό το έργο έπρεπε να το λύσουν οι Γερμανοί, με τη συμμετοχή των Βουλγάρων.

 Η μεταφορά γερμανικών μεραρχιών στη χώρα αυτή (συνολικά 680 χιλιάδες άτομα), η εμπλοκή 1200 αρμάτων μάχης και 700 αεροσκαφών για να βοηθήσουν τους ταπεινωμένους στην Ελλάδα Ιταλούς συμμάχους απέστρεψαν την προσοχή του Χίτλερ από την επίθεση στη Σοβιετική Ένωση.

Οι Έλληνες παρτιζάνοι απελευθέρωσαν τη χώρα τους από τους ίδιους τους Γερμανο-Βούλγαρους εισβολείς και στη συνέχεια συνέχισαν να πολεμούν με άλλους απρόσκλητους «απελευθερωτές» – τα βρετανικά στρατεύματα.

№2 Ελβετία

Η Ελβετία κατάφερε να «βγει από το νερό» και να παραμείνει ουδέτερη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για αυτό, συμπεριλαμβανομένης της λειτουργικότητας της χώρας ως παγκόσμιας τράπεζας. Αλλά οι Ελβετοί δεν παρείχαν καμία προφανή βοήθεια στη Γερμανία.

 Η μόνη εξαίρεση ήταν μια εμπορική συμφωνία που επέτρεπε στους Γερμανούς να μεταφέρουν προμήθειες στην Ιταλία.

Αλλά οι Ελβετοί αποφάσισαν να το ακυρώσουν ήδη το 1944.

Λοιπόν, στο Τρίτο Ράιχ, τα σχέδια για την κατάληψη της Ελβετίας ήταν ώριμα.

Το σχέδιο Tannenbaum αναπτύχθηκε για να καταλάβει τη χώρα.

Οι Γερμανοί σχεδίαζαν να καταλάβουν τη χώρα μέσα σε 2-3 ημέρες με τις δυνάμεις της 12ης Στρατιάς. Όμως τελικά η γερμανική διοίκηση δεν το τόλμησε.

№1 Γιουγκοσλαβία

Η Γιουγκοσλαβία διαλύθηκε στις αρχές του 1941. Εθνικιστές ήρθαν στην εξουσία στην Κροατία και έγινε ανεξάρτητο κράτος, σύμμαχος του Τρίτου Ράιχ.

 Η υπόλοιπη Γιουγκοσλαβία καταλήφθηκε από τους Ναζί και διαμελίστηκε: η Σλοβενία ​​χωρίστηκε στη μέση από τη Γερμανία και την Ιταλία.

Η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Αλβανία έλαβαν ένα σημαντικό κομμάτι των γιουγκοσλαβικών εδαφών.

 Στα υπόλοιπα εδάφη ιδρύθηκαν τα κράτη-μαριονέτα της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.

Όμως οι Σέρβοι, οι Σλοβένοι και οι άλλοι λαοί της Γιουγκοσλαβίας δεν συμβιβάστηκαν. Το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα κατά των εισβολέων ξεκίνησε τον Μάιο του 1941 και, παρ’ όλες τις προσπάθειες, οι Γερμανοί, οι Κροάτες και οι κολλητοί τους δεν κατάφεραν να το περιορίσουν μέχρι το τέλος του πολέμου.

 Οι σκληρές τιμωρητικές ενέργειες κατά του άμαχου πληθυσμού αύξησαν μόνο την ένταση του αγώνα.

Οι παρτιζάνοι του Josip Broz Tito σταδιακά απέκτησαν όχι μόνο φορητά όπλα και πυροβολικό, αλλά και τεθωρακισμένα οχήματα, ακόμη και αεροσκάφη!

Το 1944-1945. Τα σοβιετικά στρατεύματα παρείχαν σοβαρή βοήθεια στους Γιουγκοσλάβους παρτιζάνους, αλλά οι μαχητές του Τίτο έκαναν μόνοι τους το κύριο έργο μάχης.