Πατριώτες ο άνθρωπος κατάφερε να είναι ένας αριθμός σε κάποιο τιμολόγιο αποζημίωσης, ως ποινή για την  ανθρώπινη ζωή!

Αυτό που βλέπουμε 20 χρώμια έντονα και επικίνδυνα στην Ελληνική βουλή-πολιτική, το ίδιο συμβαίνει και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Δυο ελέφαντες δολοφονικοί τσακώνονται και εμείς έχουμε καταφέρει να είμαστε τα ποντίκια που την κοπανάμε να γλιτώσουν.

Η παγκόσμια ανθρωπότητα χρειάζεται επανεκκίνηση.

Προς θεού, όχι  παγκοσμιοποίηση, όχι καπιταλιστική και κομουνιστική φαυλότητα, αλλά γνώση αληθινή σε μεγαλύτερες μάζες του παγκόσμιου ανθρώπου.

Μόνο η γνώση μπορεί να νικήσει αυτά τα καθάρματα, που χιλιάδες χρόνια έχουν εισβάλει στην ψυχή του ανθρώπου και τον απανθρωπίσανε.

Θα μπουν κάποιοι ΠΩΣ;;;

Είναι σίγουρα δύσκολο και επίπονο, αντίστροφη κατεύθυνση, το ποντίκι σκαρφαλώνει στον ελέφαντα και μπαίνει μέσα στα αυτιά του και τον τρελαίνει.

Η γνώση με την κατάργηση της αστυφιλίας, είναι μια πολύ δυνατή επιλογή.

Πας στα χωριά και τα κάνεις  ανθρώπινους πνεύμονες ανθρωπισμού και διαβίωσης.

Επαναφέρεις τα κοινοτικά γραφεία, όχι ως ρουφιάνους, αλλά σύγχρονα (ΚΕΠ) για όλες τις υπηρεσίες, σε κάθε χωριό τραπεζικό μηχάνημα, ταχυδρομικά κουτιά, άμεσες και συχνές συγκοινωνίες, σύνθρονο κοινοτικό ιατρείο, Ποδήλατο για βόλτες στις κοντινές αποστάσεις/ και το αυτοκίνητο για μεγάλες αποστάσεις και έκτακτες ανάγκες, Κοινοτικό αυτοκίνητο πολύ – εργαλείο για όλες τις δουλειές για άμεσες βοήθειες, με έμμισθους εθελοντές.

Μεταφορά βιοτεχνιών.

Που ο καθένας εξασκεί!

Κοινοτικές βιβλιοθήκες και εξατάξια δημοτικά σχολεία, με ανώτερες σχολές στις κωμοπόλεις.

Οργανωμένες πολιτοφυλακές με υποχρεωτικότητα σε κάθε κοινότητα για άντρες γυναίκες και εφήβους.

Η θρησκείες  ελεύθερες για τον καθένα πολίτη,  αυστηρά στο σπίτι του.

Απαγορεύοντας με ποινές τον προσηλυτισμό..

Η κατάρτιση των υπευθύνων για κάθε κοινότητα θα είναι μετακλητές και για ένα χρόνο με ένα ψηφοδέλτιο.

Αυτό κατάργησε η αστυφιλία κυρίως του Προδότη Καραμανλή/ και εμείς πρέπει να το επαναφέρουμε,, είναι το άλφα και το Ωμέγα, χωρίς μίση και πολέμους!

Εγώ το έκανα πράξη, υπόφερα, αλλά νίκησα, έφυγα από την Αθήνα, στερήθηκα συγκινείς, φίλους, δουλειές, επιχείρηση,  συνήθειες και επήγα σε χωριό, όπως είπα δεν ήταν εύκολο, αλλά αποζημιώθηκα, απλά ζω σαν άνθρωπος.