Ιντσώνα προς ίντσα, το διαστημόπλοιο και ο πύραυλος Artemis I της NASA έφτασαν τελικά μέχρι την εξέδρα εκτόξευσης, φτάνοντας στον προορισμό τους τις πρωινές ώρες της Παρασκευής (18 Μαρτίου). 

Έφτασαν στις 4:15 π.μ. EDT, 10 ώρες και 28 λεπτά μετά την έναρξη της διάθεσης την Πέμπτη (17 Μαρτίου) στις 5:47 μ.μ. EDT.

Ενώ οι 11 ώρες μπορεί να ακούγονται σαν πολύς χρόνος για ένα ταξίδι 4 μιλίων (6,4 χιλιομέτρων), η άφιξη του σεληνιακού πυραύλου στο Launch Pad 39B στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ της Φλόριντα ήταν ακριβώς εντός του χρονοδιαγράμματος. Αναχώρησε από το Κτήριο Συναρμολόγησης Οχημάτων του Κένεντι και ταξίδεψε με ταχύτητα πλεύσης λίγο κάτω από το 1 mph (1,6 km/h) για μεγάλο μέρος του ταξιδιού, που μεταφέρθηκε από το τεράστιο Crawler-Transporter 2 (CT-2) της NASA.

«Η έξοδος από το Κτήριο Συναρμολόγησης Οχημάτων είναι μια εμβληματική στιγμή για αυτόν τον πύραυλο και το διαστημόπλοιο και αυτό είναι ένα βασικό ορόσημο για τη NASA», δήλωσε ο Tom Whitmeyer, αναπληρωτής διαχειριστής για την ανάπτυξη Κοινών Συστημάτων Εξερεύνησης στα κεντρικά γραφεία της NASA στην Ουάσιγκτον.

 «Τώρα στο μαξιλάρι για πρώτη φορά, θα χρησιμοποιήσουμε τα ολοκληρωμένα συστήματα για να εξασκήσουμε την αντίστροφη μέτρηση εκτόξευσης και να φορτώσουμε τον πύραυλο με τα προωθητικά που χρειάζεται για να στείλει τον Orion σε ένα σεληνιακό ταξίδι στο πλαίσιο προετοιμασίας για εκτόξευση».

Την Παρασκευή (18 Μαρτίου) στις 5:29 π.μ. EDT, το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι της NASA ανάρτησε στο Twitter ότι το διαστημικό σκάφος Orion και ο πύραυλος Space Launch System (SLS) “έφθασαν στο Launch Complex 39B!

Η ομάδα θα ξεκινήσει τώρα τις τελικές προετοιμασίες πριν από το βρεγμένο τεστ πρόβα τζενεράλε».

Δείτε περισσότερα

Αν και το Orion και το SLS είναι τώρα σταθμευμένα στην εξέδρα εκτόξευσης, δεν θα απογειωθούν για το φεγγάρι ακόμα.

 Η απογείωση απέχει τουλάχιστον έναν μήνα, καθώς υπάρχει μια σειρά από δοκιμές που πρέπει να εκτελέσουν οι μηχανικοί και οι τεχνικοί της αποστολής πριν δηλώσουν ότι ο πύραυλος είναι έτοιμος να πετάξει.

Η Άρτεμις θα πετάξει στο φεγγάρι — και όχι μόνο — σε τρία στάδια.

Το Artemis I, τώρα στο Launch Pad 39B, είναι μια αποστολή χωρίς πλήρωμα μετ’ επιστροφής που θα ταξιδέψει 280.000 μίλια (450.000 χιλιόμετρα) στο διάστημα, πηγαίνοντας πιο μακριά από ό,τι έχει πάει ποτέ οποιοδήποτε διαστημόπλοιο που έχει κατασκευαστεί για να μεταφέρει ανθρώπους, σύμφωνα με τη NASA .

Το Artemis II, που αναμένεται να εκτοξευθεί το 2024, θα πραγματοποιήσει επίσης πτήση δίπλα στη Σελήνη, αλλά αυτή τη φορά το διαστημόπλοιο Orion θα έχει ανθρώπους επιβάτες.

Το τελικό στάδιο, η Άρτεμις ΙΙΙ, θα επιστρέψει τους ανθρώπους στη σεληνιακή επιφάνεια, φέρνοντας την πρώτη γυναίκα και το πρώτο έγχρωμο άτομο στο φεγγάρι.

Σχετικό: Η NASA προετοιμάζει το «moonikin» για διαστημική πτήση στην 1η αποστολή Artemis

Μεταφέροντας τα ενσωματωμένα Orion και SLS είναι το τεράστιο ερπυστριοφόρο CT-2, το οποίο έχει μήκος 131 πόδια (40 μέτρα) και πλάτος 114 πόδια (35 μέτρα) και ζύγιζε περίπου 21,5 εκατομμύρια λίβρες (9,8 εκατομμύρια κιλά) ενώ φέρει το βαρύ ωφέλιμο φορτίο Artemis.

Το να διευθύνεις αυτό το μεταλλικό μεγαθήριο «είναι σαν να οδηγείς ένα σούπερ τανκ», είπε ο Τζον Τζάιλς, διευθυντής μηχανικών επιχειρήσεων για τα ερπυστριοφόρα-μεταφορείς του Κένεντι.

Οι τεχνικοί κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας είχαν νανωθεί από το Crawler-Transporter 2, το οποίο μετέφερε το Orion και το SLS στην εξέδρα εκτόξευσης.(Εικόνα: NASA)

«Δεν σταματάει γρήγορα, δεν κινείται γρήγορα, πρέπει να σκεφτείς πολύ μπροστά όταν πρόκειται να κάνεις στροφές», είπε ο Giles κατά τη διάρκεια μιας ροής της κυκλοφορίας στο κανάλι της NASA στο YouTube..

Εκτός από τους οδηγούς, πολλά άλλα άτομα συμμετείχαν ενεργά για να βεβαιωθείτε ότι ο ερπυστριοφόρος μετακινήθηκε με ασφάλεια από κτίριο σε εξέδρα εκτόξευσης, συμπεριλαμβανομένων μηχανικών, τεχνικών, μηχανικών, προσωπικού logistics, ακόμη και παρατηρητών για να βοηθήσουν τους οδηγούς να δουν πού πάνε.

“Όλοι είναι με ακουστικά και όλοι μιλούν μεταξύ τους.

Είναι ένα τεράστιο εγχείρημα”, είπε ο Giles.