ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Πολιτικό Οικονομικό Κοινωνικό Πολιτιστικό. «Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους .» Πλάτωνας 427-347 π.Χ

Arxaia Ithomi Banner

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΟΗΕ- η μεγαλύτερη παγκόσμια δολοφονική οργάνωση στην παγκόσμια ιστορία της ανθρωπότητας.

Η επερχόμενη παγκόσμια κυβέρνηση??????????? ΟΗΕ-ΟΑΣΕ- ΔΝΤ- FED- άπαντες οι Θρησκείες, ιεραπόστολοι- τέκτονες, μασόνοι σέρνουν τον χορό,μυστικές υπηρεσίες έχουν συνεργασία, δηλαδή επικοινωνούντα δοχεία, με αυτόν τον τρόπο μπορούν και εξαγοράσουν ηγέτες, εκβιάζουν ηγέτες, σκοτώνουν ηγέτες.

 Ο ΟΗΕ είναι ο ΝΟΝΟΣ όλων αυτών, από αρχηγούς κρατών, επαναστατικές οργανώσεις, οργανώσεις όλων των διεκδικήσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπου.

Θα απορείτε πως κάθε φορά συλλαμβάνουν ηγέτες μαφιόζικων οργανώσεων, αλλά δεν ξεκληρίζουν τις οργανώσεις;;;;;;;

Συλλαμβάνουν αρχηγούς μαφιόζους, γιατί κάπου τους ενόχλησαν, αλλά τις οργανώσεις δεν τις αγγίζουν;;;;;;;;;;;;;;

Κάνουν πολέμους, αφανίζουν αθώους πολίτες, ισοπεδώνουν έθνη, αλλά τις μαφιόζικες οργανώσεις δεν τις πειράζουν;;;;;;;;

Είμαι βέβαιος από την έρευνα που έχω κάνει, ότι κάτω από την σκέπη του ΝΟΝΟΥ ΟΗΕ?????

Θα μπορούσαν να απομονώσουν κομμάτια όπου ανθεί η παρανομία, δεν το κάνει όμως ο παγκόσμιος δολοφόνος, ΟΗΕ, δεν το κάνουν τα έθνη που μιλουν για δημοκρατίες και στο όνομά της ισοπεδώνουν αδιακρίτως ολόκληρους αθώους λαούς.

Όμως  τις παγκόσμιες δολοφονικές οργανώσεις δεν τις αγγίζουν, ή το κάνουν ερμαφρόδιτα για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου, γιατί χάρη σε αυτές κάνουν τις δουλειές τους και φαίνεται ότι έχουν καθαρά χέρια!!!;;;

Οι οργανώσεις αυτές, όπως θα δείτε παρακάτω κυβερνούν, οι άνθρωποί της είναι παντού, πρόεδροι, κυβερνήτες, πρόεδροι εργατικών οργανώσεων, δικηγόροι, δικαστές, και σε όλο τον κοινωνικό ιστό!

Εδώ θέλω να τονίσω μια ιδιαιτερότητα με την Αμερικανική ΜΑΦΙΑ.

Η ιδιαιτερότητα από τις άλλες παγκόσμιες μαφίες, είναι ότι εδώ έχουμε την μαφία να είναι η ίδια η κυβέρνηση και αντιπολίτευση!!!

Φτάσαμε στο σήμερα, οπότε κανείς ηγέτης δεν θα υπάρξει, που θα έχει συνείδηση και ανθρωπιά να ηγηθεί κάποιου έθνους.

Δυστυχώς η παγκόσμια ανθρωπότητα, εκεί που λειτουργούσε έστω και υποτυπώδες η δημοκρατία δεν τόλμησε να πάρει αποφάσεις που θα φαίνονταν ως δικτατορικές, αλλά θα έκοβε τα πόδια και χέρια των μεγάλων δολοφόνων, κρυφών και φανερών.

Η παγκόσμια ανθρωπότητα, θα κατρακυλήσει, στον βούρκο, θα υποστεί φρικιαστικά δεινά και ίσως μετά την παγκόσμια φωτιά, να υπάρξει ο Φοίνικας που θα γεννηθεί από τις στάχτες;;;

Παρακάτω σας έχω περιληπτικά, κάποιες από τις παγκόσμιες δολοφονικές οργανώσεις, που βρήκα !!!!

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Οι πιο βίαιες εγκληματικές οργανώσεις του πλανήτη
Από την Κένυα μέχρι και τις ΗΠΑ, συναντά κανείς αμέτρητες συμμορίες, με διαφορετικές λειτουργίες και άπειρα θύματα.

Μια ολόκληρη παραγωγική βιομηχανία, η οποία κατακτά όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά και χώρες όλου του πλανήτη.

Η παγκόσμια μαφία ποικίλει και αναπτύσσεται διαρκώς σε διαφόρους τομείς όπως: διακίνηση ναρκωτικών, ανθρώπινο εμπόριο, παράνομη διακίνηση όπλων και πολύτιμων λίθων (όπως διαμάντια), κυνήγι στην άγρια φύση, πώληση παράνομων φαρμάκων και διαδικτυακή υποκλοπή και πολλά άλλα.

Βέβαια, αυτά είναι ενδεικτικά, καθώς η δραστηριότητα της είναι τεράστια, αυξάνοντας καθημερινά τα κέρδη των οικογενειών εγκλήματος και υιοθετώντας συνεχώς νέα μέλη.

Εγκληματικές οργανώσεις Καμορα Μαφία-Αλβανική Μαφία-Ιταλική Μαφία Camora-Σερβική Μαφία-Ρώσικη Μαφία Solntsevskaya Bratva-Ιαπονια Γιάκουζα-Η Yamaguchi-gumi-Η Mara Salvatrucha-Bloods
Texas Syndicate (Texas 7)-Coffield Unit»-La Neuestra Familia-Η Αλβανική Μαφία-Camorra-Σερβική Μαφία-Solntsevskaya Bratva-Yamaguchi-gumi-Mara Salvatrucha (MS-13)-Bloods-Texas Syndicate-(Texas 7)-La Neuestra Familia-Black Guerilla Family-PCC GANG-Τhe Mungiki Gang-Aryan Brotherhood (AB, The Brand )-Ισραηλινή Μαφία-Sinaloa Cartel

Που κινείται αυτή η οργανωμένη βιομηχανία και ποίοι την ελέγχουν;

Παρακάτω συγκεντρώσαμε αναλυτικά τις μεγαλύτερες συμμορίες στον κόσμο, με δραστηριότητες όπως οπλοκατοχή, σεξουαλικό εμπόριο, εμπόριο οργάνων, ληστείες και άλλες παράνομες ενέργειες.

Η Αλβανική Μαφία

Μέλη της ομάδας Krasniqi, με έδρα το Queens και το Staten Island, οδηγούνται στη φυλακή μετά τη σύλληψη τους από το FBI.

Ξεκινώντας από τα γειτονικά μας Βαλκάνια, μια ενεργή σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη Νότια και Βόρεια Αμερική και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολής και Ασίας είναι η Αλβανική Μαφία.

Κύριες δραστηριότητες της είναι η διακίνηση ναρκωτικών, όπλων και ανθρώπινων οργάνων.

Στην Αλβανία μόνο, υπάρχουν πάνω από 15 οικογένειες που ελέγχουν το οργανωμένο έγκλημα.

Σύμφωνα με το Wikileaks, στην δράση τους έχουν προσχωρήσει άτομα από όλον τον κόσμο, όπως από Ισραήλ και Νότια Αμερική.

Γεγονός που  φανερώνει μια ιδιαίτερη υπόγεια σχέση, ανάμεσα σε πολιτικούς και ποικίλες αλβανικές οικογένειες μαφίας.

Ακόμη, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Αμερικάνικων και Ευρωπαϊκών σπουδών (RIEAS), η Αλβανική μαφία, αποτελείται από υβριδικές οργανώσεις, συχνά ενταγμένες τόσο σε εγκληματικές όσο και σε πολιτικές ενέργειες.

Camorra

Ο Vincenzo Lo Russo, μέλος της Camorra, κατά τη διάρκεια της σύλληψης του μετά από επιχείρηση της αστυνομίας στη Νάπολη.

Συνεχίζοντας στις γειτονικές χώρες, δεν θα μπρούσαμε να παραλείψουμε την Ιταλική Μαφία.

Είναι ευρέως γνωστό, ότι η μεγαλύτερη παράνομη δράση της Ιταλίας συντονίζεται στα Νότια της χώρας και συγκεκριμένα στην Νάπολη.

Στην πόλη αυτή επιβιώνουν χιλιάδες ομάδες σκοτεινού εγκλήματος, με κύρια και βασικότερη την Camora.

Η συγκεκριμένη συμμορία πιθανολογείται ότι ξεκίνησε στην Ισπανία και έπειτα μεταφέρθηκε στην Ιταλία, όπου και άνθισε ραγδαία.

Στις κλίκες τους εντάσσονται και πολύ έφηβοι, ενώ φημολογείται ότι συνεργάζονται και με πολλές άλλες μαφίες, όπως η Αλβανική.

 Η Camora καλύπτει ένα ευρύ φάσμα υπόγειων πράξεων και δεν επικεντρώνει κάπου το έργο της, ασχολείται από την παράνομη διακίνηση ουσιών έως και τη διαδικτυακή παρανομία.

Σερβική Μαφία

Ο Ljubomir Magas, αποκαλούμενος και ως «Νονός της Σερβικής Μαφίας» τις δεκαετίες του ’70 και του ’80.

Στα γειτονικά μας Βαλκάνια, η Σερβική μαφία συνεχώς αυξάνεται και «μεγαλουργεί» σε διάφορους τομείς.

Η δραστηριότητα της κινείται στην οπλοκατοχή, εμπόριο ναρκωτικών και ανθρώπινων οργάνων.

Ακόμη, παράνομο τράφικινγκ, δολοφονίες και παροχή υπηρεσιών προστασίας, με ποικίλους τρόπους.

Σχετικά με τα μέλη της, δεν επικρατεί κάποια ιεραρχική δομή, καθώς ορισμένες ομάδες συντονίζονται μόνες τους δίχως κάποια ηγετική φιγούρα.

Solntsevskaya Bratv

Μέλη της οργάνωσης.

Σε όλους είναι γνωστή η Ρώσικη Μαφία, τόσο από αστυνομικές σειρές όσο και από ειδήσεις που μεταδίδονται σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Η μαφία της Ρωσίας που κατάφερε να χτίσει παγκόσμια φήμη, ονομάζεται Solntsevskaya Bratva και έχει ως έδρα την παγωμένη Μόσχα.

Η δομή της αδελφότητας αυτής στο άλλο άκρο σε σχέση με εκείνη της Γιάκουζα, με την έννοια ότι είναι άκρως αποκεντρωμένη.

Η Solntsevskaya Bratva, αποτελείται από 10 ομάδες που δρουν σχεδόν ανεξάρτητα.

Τα έσοδά τους, ωστόσο, μπαίνουν σε κοινό ταμείο που επιβλέπεται από ένα συμβούλιο 12 μελών, το οποίο συνέρχεται τακτικά σε διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Τα μέλη της υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 9.000 και η ειδικότητά της είναι το εμπόριο ναρκωτικών και σεξ.

Γενικά η ρωσική μαφία ασχολείται ιδιαίτερα με τη διακίνηση ηρωίνης που προέρχεται από το Αφγανιστάν.

Yamaguchi-gumi

Η Yamaguchi-gumi αν και θα μπορούσε να παραπέμπει σε κάποια γοητευτική γκέισα, δυστυχώς προσδιορίζει μια από τις μεγαλύτερες μαφίες παγκοσμίως.

Ωστόσο, διατηρεί την Ιαπωνική της καταγωγή, συνοδευόεμης από μια διακριτικής αλλά αποτελεσματικής δράσης.

Εδρεύει στην πόλη Κόμπε, αλλά ενεργεί τόσο εντός της Ιαπωνίας όσο και στην Ασία και τις ΗΠΑ.

Κύριες ασχολίες των μελών της  είναι η οπλοκατοχή, το εμπόριο ναρκωτικών, διαδικτυακή πορνογραφία και το τράφικινγκ.

Mara Salvatrucha (MS-13)

Είναι μια από τις μεγαλύτερες συμμορίες Μαφίας στον κόσμο το 2017.

Η οργάνωση έχει την βάση της στην Αμερική και συγκεκριμένα στο Ελ Σαλβαδόρ. ιδρύθηκε το 1989 και επεκτάθηκε ραγδαία στην Κεντρική Αμερική, Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Μεγάλη Βρετανία, Γερμανία και Καναδά.

Η Mara Salvatrucha είναι μια από τις πιο  επικίνδυνες και από τις πιο αναπτυσσόμενες  συμμορίες στον κόσμο, η οποία έχει απασχολήσει και τον πολιτικό κόσμο της Αμερικής.

Αν και περίεργο, πολλοί επιδέξιοι εγκληματίες επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτή την φατρία.

Ωστόσο, η ένταξη των μελών γίνεται με πολύ αυστηρά κριτήρια και είναι συστηματική η αποδοχή ανήλικων παιδιών.

Bloods

Αυτή η συμμορία κατάγεται επίσης από την Αμερική και συγκεκριμένα από το Λος Άντζελες.

 Το Bloods αναφέρεται σε μια χαλαρά δομημένη ένωση μικρότερων συμμοριών.

Κάθε μικρή συμμορία λειτουργεί με τα προσωπικά της κριτήρια και είναι ανεξάρτητη από τις άλλες.

Τα περισσότερα μέλη του Bloods είναι Αφροαμερικανοί άντρες, αν και ορισμένες ομάδες έχουν προσλάβει γυναίκες μέλη καθώς και μέλη άλλων φυλών και εθνοτήτων.

Οι ηλικίες κυμαίνονται  από εφήβους μέχρι την ολοκλήρωση της δεύτερης δεκαετίας.

Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένα μέλη ηλικίας 30 ετών.

Δυστυχώς, εντάσσει τα περισσότερα μέλη της με την βία.

Τα υποχρεώνει σε εγκληματικές ενέργειες και ως σήμα κατατεθέν της ομάδας τους έχουν ένα κόκκινο μαντήλι.

Texas Syndicate (Texas 7)

Ο Σημαδεμένος

Από την λίστα, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν θα μπορούσε να λείψει και το Τέξας.

Η συγκεκριμένη συμμορία είναι ευρέως γνωστή στην Καλιφόρνια.

Όμως, το αναπάντεχο με αυτή την οργάνωση είναι ότι δεν επιτρέπει την ένταξη νέων προσώπων.

Ιδρύθηκε από Μεξικανούς κρατούμενους και ήδη το 2000 αποτελούνταν από 1000 κρατούμενους και 830 άτομα εκτός φυλακή.

Υπολογίζεται ότι 8.126 είναι Ισπανοί, ενεργώντας κυρίως στις φυλακές του Τέξας, όπως «Coffield Unit», περίπου 60 μίλια νοτιοανατολικά της πόλης Τέιλορ.

Ακόμη,  δρούν στις φυλακές της Καλιφόρνια, Φλώριντα και διαρκώς εξαπλώνονται σε πολλές πολιτείες της Αμερικής.

Σε ο,τι αφορά την εξωτερική τους δράση, έχουν γίνει αναφορές στο  Ώστιν,  πρωτεύουσα της πολιτείας του Τέξας, Ρίο Ντε Τζανέιρο και στο Ντάλας.

La Neuestra Familia

Μια Λατινογενής συμμορία με πολλές ιδιομορφίες τόσο ως προς την δομή της όσο και προς τις ιδεολογίες της.

Οργανώθηκε ως μια μορφή αντίδρασης σε μια άλλη συμμορία των φυλακών, γνωστή ως La Eme, περίπου το 1960.

Έκτοτε, τα μέλη της έχουν δεσμευτεί με την διασφάλιση της υπόγειας κοινωνίας του Σικάγου.

 Το αξιοσημείωτο με τη La Neuestra Familia είναι ότι πρεσβεύουν αυτό ακριβώς που περιγράφει το όνομα τους.

Τα πρόσωπα της συμμορίας μεριμνούν πολύ για την συνεκτικότητα τους και είναι πολύ επιλεκτικοί με τα νέα τους μέλη.

Επίσης, σπάνια επιτρέπουν την ένταξη γυναικών, εκτός αν θέλουν να κάνουν κάποια παράνομη διακίνηση, οπότε μια γυναικεία μορφή θεωρείται ως άλλοθι.

Black Guerilla Family

Μία αρκετά επαναστατική και διαβασμένη συμμορία.

H Black Guerilla Family είναι μια από τις  μεγαλύτερες συμμορίες του 2017 στο δυτικό μέρος του πλανήτη.

Ιδρύθηκε το 1996 και εμπνευστής της ήταν ο George Jackson.

Αν και συγκροτήθηκε εντός των κελιών, η δράση των μελών της εξαπλώθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο και υπολογίζεται ότι σήμερα τα μέλη της ανέρχονται στα 50000 άτομα.

Η συμμορία υιοθετεί συγκεκριμένες επαναστατικές ιδεολογίες, στηριζόμενες στον Λένιν και τον Στάλιν και έχει ως απώτερους στόχους την  εξάλειψης του ρατσισμού, τη διατήρησης της αξιοπρέπειας στη φυλακή και της ανατροπής της κυβέρνησης στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ομολογουμένως, οι ενέργειες τους χαρακτηρίζονται από αιματοχυσία, καθώς πολλές δολοφονικές επιθέσεις φέρουν το όνομα τους, αλλά και “ηπιότερες”ενέργειες.

Η διακίνηση ναρκωτικών και η κλοπή αυτοκινήτων είναι ορισμένες από αυτές.

PCC GANG

Μία προσγείωση στην πανέμορφη Βραζιλία, η οποία εκτός από όμορφες γυναίκες φιλοξενεί και επίδοξους εγκληματίες.

Ένα μεγάλο ποσοστό αυτών ανήκουν στην PCC GANG, μία μαφία που ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1993 από οκτώ φυλακισμένους στην Νοτιοανατολική Βραζιλία, σε μία από της υψηλότερης ασφαλείας φυλακές.

Η  βραζιλιάνικης καταγωγής οργάνωση έχει ως σύμβολο το κινέζικο “Γιν Γιανγκ”, το οποίο περιγράφει πως φαινομενικά αντίθετες δυνάμεις μπορούν να αλληλοσυμπληρώνονται και να είναι αλληλεξαρτώμενες στον φυσικό κόσμο.

Κάτι καθόλου τυχαίο, καθώς η συμμορία ενεργεί σε μια από τις πλουσιότερες πόλεις της Βραζιλίας, το Σαν Πάολο και εναντιώνεται με σκληρό τρόπο σε κάθε νόμιμη αρχή.

 Για παράδειγμα, μόνο το 2006 σημειώθηκαν περίπου 300 επιθέσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, όπως αστυνομικά τμήματα, δικαστήρια ακόμη και σε λεωφορεία.

Σε αντίθεση με άλλες συμμορίες, τηρεί πλήρως την ιεραρχία και διοικείται πάντοτε από μια ηγετική μορφή.

 Σήμερα, το PCC διοικείται από το Geleião και το Cesinha.

Τhe Mungiki Gang

Κι όμως,  αν και φαινομενικά αδιανόητο , στις μεγαλύτερες μαφίες του κόσμου είναι και Mungiki Gang.

H μαφία αυτή εδρεύει στην Κένυα και από το 1980 διαρκώς αναπτύσσεται.

Τα μέλη της είναι συνδεδεμένα με πολλούς πολιτικούς της χώρας και εναντιώνεται στους αστυνομικούς, τους οποίους θεωρεί υπεύθυνους για την δολοφονία πολλών μελών της.

 Στην ατζέντα τους συμπεριλαμβάνονται αμέτρητες δολοφονίες, κατά κύριο λόγο αποκεφαλισμοί και παράνομες δράσεις, όπως η κλοπή και οι βιασμοί.

Ακόμη, ηλεκτροδοτούν κρυφά πολλές περιοχές σε μονοπωλιακή τιμή.

Με την βία ελέγχουν ολόκληρους οικισμούς και η αδρανοποίηση τους φαντάζει σχεδόν ανέφικτη.

Όσοι εντάσσονται σε αυτήν είναι συνδεδεμένοι μεταξύ τους με όρκους μυστικότητας και η αποχώρηση τους είναι σχεδόν ανέφικτη.

Οι πεποιθήσεις τους είναι εναντίον της χριστιανικής εκκλησίας και υποστηρίζουν την γυναικεία περιτομή και την εισπνοή καπνού.

Αργότερα υιοθέτησαν  τελετουργίες όπως εξορκισμοί.

Aryan Brotherhood (AB, The Brand )

Λίγο πριν το τέλος δεν θα μπορούσαμε να εξαιρέσουμε την αδελφότητα των Aryan, η οποία συγκεντρώνει   τα μεγαλύτερα πoσοστά ανθρωποκτονίας, ύψους 26%.

Δραστηριοποιούνται κυρίως στις φυλακές, όπου και ιδρύθηκαν,  αλλά ο συντονισμός τους δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές.

Η συμμορία θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως φυλετική οργάνωση, καθώς ιδρύθηκε ως αντίδραση στην συγχώνευση των φυλακών, καθώς κύριο μέλημα της ήταν να εναντιωθεί στη νέα συμμορία γνωστή ως “Black Guerilla Family”, αποτελούμενη από μαύρους κρατούμενους.

Συγκεκριμένα μέχρι το 1960, οι περισσότερες φυλακές των Η.Π.Α. ήταν φυλετικά ομαδοποιημένες και η νέα μεταρρύθμιση δεν βρήκε σχεδόν κανένα σύμφωνο.

Βέβαια, η Αryan Brotherhood δεν περνάει απαρατήρητη και για έναν άλλο λόγο:  Στις αρχές του 1970, συνδέθηκε με τον Τσάρλς Μάνσον.

Η σχέση τους δεν άντεξε ,καθώς ο Μάνσον ήταν υπερβολικά “αριστερός” για την ιδεολογία της ομάδας.

Ωστόσο,  ο βιασμός μιας εγκύου ηθοποιού, από τον Μάνσον, οδήγησε στην ολοκληρωτικό του αποκλεισμό  από την συμμορία.

Ισραηλινή Μαφία

Εδώ συναντάμε μια γεύση ανατολής, αφού θα γίνει λόγος για το πανέμορφο Ισραήλ, αλλά όχι για το Τελ Αβίβ και τα όμορφα τοπία του.

Βέβαια, αρκετό ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μαφία που η χώρα αυτή φιλοξενεί, καθώς  το Ισραηλινό οργανωμένο έγκλημα  κινείται τόσο στο Ισραήλ όσο και παγκοσμίως.

Σε όλο το Ισραήλ δρουν 16 οργανωμένες οικογένειες υπόγειου εγκλήματος, εκ των οποίων οι  5 δραστηριοποιούνται σε διεθνή κλίμακα και οι 11 είναι περιορισμένης εμβέλειας.

Προβλέπεται, ότι υπάρχουν ανάμεσα τους, έξι Εβραϊκές οικογένειες και τρεις Αραβικές.

Σύμφωνα με τον πρώην αστυνομικό επίτροπο του Ισραήλ Ντέιβιντ Κοέν, οι ισραηλινοί εγκληματικοί οργανισμοί έχουνν διεισδύσει στον επίσημο οικονομικό τομέα και τις τοπικές κυβερνήσεις.

Παράλληλα, σε μία έντονη διαμάχη που ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 μεταξύ των οικογενειών εγκλήματος , αρκετοί αρχηγοί εγκλήματος σκοτώθηκαν.

Ακόμη, και το περίφημο Wikileaks ασχολήθηκε με την συμμορία και μόλις το 2010 την συμπεριέλαβε στις έρευνες του.

Ο ιστότοπος ανέφερε μάλιστα ότι η Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ισραήλ εξέφρασε σοβαρή ανησυχία για το γεγονός ότι ο Inbal Gavrieli, η ανιψιά μιας από τις ισχυρότερες οικογένειες μαφίας του Ισραήλ, είχε εκλεγεί ως πολιτικός αντιπρόσωπος για το κόμμα Likud.

Sinaloa Cartel

H λίστα θα ολοκληρωθεί με μια ηπιότερου χαρακτήρα μαφία, την Sinaloa Cartel που δραστηριοποιείται έντομα με τη διακίνηση ναρκωτικών, δίχως βέβαια να παραλείπονται συναφή κακουργήματα και δολοφονίες.

Όπως υποδηλώνει και το όνομα της, σχηματίστηκε σε μια από τις 31 πολιτείες του Μεξικού, την Σιναλόα.

Λειτουργεί περισσότερο σαν μια συνομοσπονδία ομάδων που συνδέονται με δεσμούς αίματος, λόγω συγγένειας ή γάμων.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους αρχηγούς της εκάστοτε ομάδας, που δεν χρειάζεται να λογοδοτήσουν σε έναν ανώτερο αρχηγό, ωστόσο πάντα υπάρχει συνεννόηση μεταξύ τους.

Αυτό που κάνει την οργάνωση τόσο επιτυχημένη είναι η ευελιξία της, εισάγει στην Αμερική τεράστια ποσότητα ναρκωτικών και είναι γνωστή ως η πιο οργανωμένη μαφία, καθώς κατορθώνει να μεταφέρει τα ναρκωτικά σε αμέτρητες πολιτείες της χώρας.

Παρά τις απώλειες που έχει τα τελευταία χρόνια –η πιο πρόσφατη ο Χοακίν Γκουσμάν, γνωστός ως «Ελ Τσάπο»  – συνεχίζει ακάθεκτη το εγκληματικό της έργο.

Η φιλοσοφία και ο κώδικας επικοινωνίας πίσω από  όλες αυτές τις συμμορίες είναι κάτι το οποίο τις καθιστά άριστα οργανωμένες, αρκετά επιφυλακτικές και ελάχιστα προβλέψιμες.

Οποιαδήποτε νόμιμη αρχή αναλαμβάνει το έργο αδρανοποίησης τους, έρχεται αντιμέτωπη με μια δύσκολη και λεπτομερή υπόθεση.

Ο αποδεκατισμός αυτών των ομάδων έχει αποδειχτεί μια περίπλοκη και επικίνδυνη δράση, αφού από τα γειτονικά μας Βαλκάνια μέχρι και την Αμερική το οργανωμένο έγκλημα όχι μόνο καταστέλλεται αλλά διαρκώς αναπαράγεται και υιοθετεί νέες δράσεις.

https://popaganda.gr/stories/2017-i-pagkosmia-mafia/

Κόζα Νόστρα

Η Σικελική Μαφία, γνωστή και ως Κόζα Νόστρα (ιταλικά: cosa nostra‎), είναι μια εγκληματική μυστική οργάνωση ανδρών η οποία δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Σικελία της Ιταλίας.

Παρακλάδι της εμφανίστηκε στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών περί τα τέλη του 19ου αιώνα, μετά από διάφορα κύματα μεταναστών από τη Σικελία.
Το λεξικό της ιταλικής γλώσσας, το Devoto-Oli, περιγράφει τη μαφία ως: “Ένα σύμπλεγμα μικρών, υπόγειων οργανώσεων (συμμορίες) οι οποίες χαρακτηρίζονται από έναν κώδικα σιωπής (γνωστή και ως ομερτά) και ασκούν κάποιον έλεγχο σε επιχειρηματικές δραστηριότητες, καθώς και στη διοίκηση της Σικελίας”.

https://el.wikipedia.org/wiki/Σικελική_μαφία

Ντραγκέτα: Η δομή της ιταλικής μαφίας με το ελληνικό όνομα

Η ιστορία και η δράση της Νο1 εγκληματικής οργάνωσης της Ευρώπης

Η μαφία είναι κάτι που ταλαιπωρεί επί αιώνες την Ιταλία, αλλά πάνω και από την Κόζα Νόστρα ή την Καμόρα, είναι η Ντραγκέτα αυτή που κάνει το πιο… χοντρό παιχνίδι.

Το φθινόπωρο του 2018 ο διεθνής Τύπος έκανε μια σειρά αναφορών σε μια εγκληματική οργάνωση με την ονομασία «’ndrangheta».

Στα ελληνικά «Ντραγκέτα».

Αναφορές με αφορμή τη σύλληψη ενός υψηλόβαθμου στελέχου της.

Πρόκειται για τη μαφία της Καλαβρίας, η οποία είναι η πιο δυνατή της Ιταλίας αυτή τη στιγμή.

Πάνω από τη σικελική Κόζα Νόστρα ή τη ναπολιτάνικη Καμόρα.

Μιλάμε, άλλωστε, για την εγκληματική οργάνωση που διακινεί το 80% της κοκαΐνης στην Ευρώπη, έχοντας απλώσει τα πλοκάμια της παντού.

Οι εξόριστοι από τη Σικελία

Και να σκεφτεί κανείς, ότι το όνομά της το πήρε από την… Ελλάδα!

Το Ντραγκέτα (‘Ndragheta) προκύπτει από την ελληνική λέξη «ανδραγαθία».

Η ιδιότητα του να είναι κάποιος γενναίος, ανδρείος.

Προφανώς έτσι αντιλαμβάνονταν τους εαυτούς τους ή την… αποστολή τους, αυτοί που την ίδρυαν στα τέλη του 18ου αιώνα.

Και ιδρύθηκε από εξόριστα μέλη της σικελικής Κόζα Νόστρα.

Με ληστείες, απαγωγές, προστασία επί πληρωμή, η Ντραγκέτα επέβαλε σταδιακά τον δικό της νόμο στην Καλαβρία και τις… σπηλιές της.

Εκεί όπου υπέφεραν πάμπολλοι μετά τις απαγωγές τους και μέχρι να δοθούν τα λύτρα. Εκεί όπου πολλοί έχασαν τη ζωή τους, όταν αυτό «έπρεπε» να γίνει.

Το πρόβλημα, όμως, ήταν ότι όσο μεγάλωνε η δύναμη, μεγάλωναν και οι φιλοδοξίες.

Και αυτό, αναπόφευκτα, θα οδηγούσε σε διαφωνίες στο εσωτερικό της. Διαφωνίες ανάμεσα στην παλιά γενιά και στις νεότερες.

Διαφωνίες οικογενειακές, αφού η διαφορά της Ντραγκέτα από την Κόζα Νόστρα ή την Καμόρα, ήταν η… οικογένεια.

Οπως και η διαφορετική δομή της.

Η διαφορετική δομή της Ντραγκέτα

Σε οποιαδήποτε ταινία ή βιβλίο δει ή διαβάσει κάποιος για τη μαφία, θα διαπιστώσει ένα πράγμα: Η δομή είναι η ίδια.

Ο αρχηγός, ο σύμβουλος (κονσιλιέρε), ο υπαρχηγός, οι «λοχαγοί» και οι στρατιώτες.

Στη Ντραγκέτα, όμως, δεν είναι έτσι.

Οι Καλαβρέζοι, απλά, δεν έχουν αρχηγό.

Δεν έχουν ξεκάθαρο αρχηγό, δηλαδή.

Οι οικογένειες συνεννοούνται, φυσικά, για τις κοινές δράσεις, αλλά δρουν και αυτόνομα.

Ο καθένας τη δουλειά του.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός ότι οι ιταλικές Αρχές ακόμη δεν έχουν καταφέρει να αποκωδικοποιήσουν πλήρως τον τρόπο λειτουργίας της οργάνωσης. Τη δομή της.

Την ιεραρχία της.

Ετσι, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στους Σικελούς ή τους Ναπολιτάνους, οι Καλαβρέζοι δεν έχουν ποτέ κενό εξουσίας.

Η σύλληψη του αρχηγού μας φαμίλιας, επομένως, δεν σταματάει τη δράση της Ντραγκέτα. Οι δουλειές συνεχίζονται κανονικά και… οικογενειακά.

Το Ευαγγέλιο, το όπλο και το χάπι με δηλητήριο

Στην καλαβρέζικη μαφία δεν υπήρχε χώρος για ξένους.

Μέλη της ήταν αποκλειστικά συγγενείς των αφεντικών.

Οι οικογένειες που αποτελούσαν τον αρχικό πυρήνα, συνέχιζαν να είναι η βάση της μέσω των διαδόχων, των απογόνων.

Γεγονός που έκανε και ασύγκριτα πιο δύσκολο για τις Αρχές το να της καταφέρουν κάποιο πλήγμα.

Ποιος μαφιόζος θα έδινε συγγενή του μαφιόζο;

Ποιος θα τολμούσε να σπάσει τον κώδικα σιωπής, την περίφημη «ομερτά», όπως έγινε σε Σικελία ή Νάπολη;

Ποιος θα είχε την ανδρεία, όπως δηλώνει και το όνομά της, να παραβεί τον όρκο σιωπής;

Ενας όρκος που δινόταν και δίνεται με το χέρι στο Ευαγγέλιο (!), μπροστά σε ένα όπλο και ένα χάπι δηλητηρίου. Τ

ο όπλο δήλωνε το προφανές, το χάπι δήλωνε την… αυτοκτονία σε περίπτωση σύλληψης.

Μόνο που ο μεγαλύτερος αντίπαλος της Ντραγκέτα, όπως προαναφέραμε, δεν ήταν η αστυνομία.

Ηταν οι εσωτερικές διαφορές της, η διαφορετική οπτική για το μέλλον.

Αυτό θα γινόταν εμφανές σχετικά πρόσφατα, τη δεκαετία του ’70, όταν θα λάβει χώρα ένας εσωτερικός πόλεμος.

Το αποτέλεσμα θα είναι περισσότεροι από 300 θάνατοι αλλά και μια κοινή απόφαση για το μέλλον: Η οργάνωση έπρεπε να εξαπλωθεί και εκτός Ιταλίας.

Και εξαπλώθηκε.

Εχοντας (υπερ)γεμίσει το ταμείο της με τα λύτρα των απαγωγών, η Ντραγκέτα αποφασίζει ότι πρέπει να δραστηριοποιηθεί στο εμπόριο ναρκωτικών.

Είχε έρθει, επομένως, η ώρα της συνεργασίας με την Κόζα Νόστρα.

Η λάθος επιλογή των Σικελών

Οι Σικελοί ήταν πιο οργανωμένοι, πιο ισχυροί.

Εκαναν, όμως, μια λάθος επιλογή.

Αποφασίζουν να… ποντάρουν στην ηρωΐνη, αφήνοντας την κοκαΐνη στην καλαβρέζικη μαφία.

Η Ντραγκέτα αγόραζε από την Κόζα Νόστρα, αλλά όταν αυτή επέλεξε την ηρωΐνη, στην Καλαβρία είδαν την ευκαιρία.

Πληρώνοντας μετρητά, διατηρώντας πιο χαμηλούς τόνους από τους Σικελούς και αποδεικνύοντας ότι δεν φοβόντουσαν τίποτα, κάνουν τα δικά τους… κονέ με τους Κολομβιανούς.

Παράλληλα, η εμφάνιση του AIDS λειτουργεί υπέρ τους.

Ο κόσμος νιώθει φόβο για την ηρωΐνη, οι Σικελοί εγκλωβίζονται, οι Καλαβρέζοι δυναμώνουν.

Κι άλλο.

Είναι οι αρχές της δεκαετίας του ’80 και η Κόζα Νόστρα δέχεται κι άλλο χτύπημα: Ο Τομάζο Μπουσέτα, ένα από τα υψηλόβαθμα στελέχη της, σπάει την ομερτά.

Συνεργάζεται με τις Αρχές, δίνει πάρα πολλές πληροφορίες, «γονατίζει» την Κόζα Νόστρα.

Το αναφέραμε και πιο πάνω, στη Ντραγκέτα τέτοιος φόβος δεν υπήρχε, αφού ήταν όλοι συγγενείς.

Την ώρα, λοιπόν, που η μαφία της Σικελίας ένιωθε απειλή, αυτή της Καλαβρίας ένιωθε ότι δυνάμωνε συνεχώς.

Μετά την Κολομβία, θα αποκτήσει σχέσεις και με τα καρτέλ στο Μεξικό.

Η Ιταλία, πλέον, δεν τής είναι αρκετή.

Τα πλοκάμια της θα εξαπλωθούν σε περίπου 30 χώρες και η αστυνομία καταλαβαίνει ότι αυτή είναι η Νο1 απειλή.

Το να καταφέρει να την περιορίσει, όμως, αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολο ως αδύνατο.

Το Βατικανό και οι αριθμοί που τρομάζουν

Οι Καλαβρέζοι έχουν ένα κωδικοποιημένο σύστημα επικοινωνίας που δεν σπάει.

Ακόμη κι όταν θα πέσει στα χέρια των Αρχών ένα κόκκινο σημειωματάριο με τον μυστικό κώδικα, θα χρειαστούν χρόνια για να τον σπάσουν.

Και όσο η αστυνομία το πάλευε, η Ντραγκέτα έπαιρνε με το μέρος της και το… Βατικανό.

Η βάφτιση της κόρης ενός εκ των αφεντικών της μαφίας από τον πάπα Βενέδικτο ήταν το μήνυμα ότι τα πλοκάμια εξαπλώνονταν παντού.

Γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αρθμοί: Περισσότερα από 6.000 μέλη.

Δράση σε 30 χώρες. Δραστηριότητα σε εκατοντάδες τομείς.

Ξέπλυμα χρήματος μέσω 400 επιχειρήσεων.

Διακίνηση του 80% της κοκαΐνης σε όλη την Ευρώπη.

Εσοδα που υπολογίζονται στα 60 δισ. ευρώ ετησίως.

Ολα αυτά ανάγκασαν την Interpol να την ονομάσει Νο1 εγκληματική οργάνωση στην γηραιά ήπειρο.

Μια οργάνωση που φρόντιζε πάντα να μην αφήνει το παραμικτό στοχείο για τους φόνους της.

Η μέθοδος… αποτρόπαια αλλά αποτελεσματική: Αγριογούρουνα.

Μετά το -πολύ- ξύλο, το τέλος το έγραφαν τα αγριογούρουνα.

Και χωρίς πτώμα, ως γνωστόν, δεν υπάρχει φόνος.

Οι 300 συλλήψεις και η δίκη που άρχισε τον Ιανουάριο

Μέχρι που βρέθηκε, τελικά, μια άκρη για τις Αρχές.

Τον Δεκέμβριο του 2019, σε μια επιχείρηση με τη συμμετοχή 2.500 αστυνομικών, συνελήφθησαν 300 ύποπτοι για συμμετοχή στη Ντραγκέτα.

Ανάμεσά τους και ο Τζανκάρλο Πιτέλι, δικηγόρος και πρώην μέλος του Forza Italia.

Του κόμματος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη επιχείρηση κατά της μαφίας, μετά από αυτή εναντίον της Κόζα Νόστρα στα τέλη των 80’s.

Τότε, με όσα αποκαλύφθηκαν στη δίκη, κυρίως από τον Τομάζο Μπουσέτα που προαναφέραμε, η σικελική μαφία αποδυναμώθηκε αρκετά.

Μένει να φανεί αν το ίδιο θα συμβεί και με την καλαβρέζικη, στη δίκη που ξεκίνησε πρόσφατα.

Στις 13 Ιανουαρίου 2021.

Δίκη στην οποία θα φανεί αν οι 300 συλληφθέντες θα μιλήσουν ή θα τηρήσουν τον όρκο τους.

Και αν θα αποδειχθούν ανδρείοι, όπως λέει και το -ελληνική προέλευσης- όνομα της Ντραγκέτα…

Οι 300 συλλήψεις,  συνελλήφθησαν 300 ύποπτοι και η δίκη που άρχισε τον Ιανουάριο

Μέχρι που βρέθηκε, τελικά, μια άκρη για τις Αρχές.

Τον Δεκέμβριο του 2019, σε μια επιχείρηση με τη συμμετοχή 2.500 αστυνομικών,  για συμμετοχή στη Ντραγκέτα.

Ανάμεσά τους και ο Τζανκάρλο Πιτέλι, δικηγόρος και πρώην μέλος του Forza Italia. Του κόμματος του Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη επιχείρηση κατά της μαφίας, μετά από αυτή εναντίον της Κόζα Νόστρα στα τέλη των 80’s.

Το Βατικανό και οι αριθμοί που τρομάζουν

Οι Καλαβρέζοι έχουν ένα κωδικοποιημένο σύστημα επικοινωνίας που δεν σπάει.

Ακόμη κι όταν θα πέσει στα χέρια των Αρχών ένα κόκκινο σημειωματάριο με τον μυστικό κώδικα, θα χρειαστούν χρόνια για να τον σπάσουν.

Και όσο η αστυνομία το πάλευε, η Ντραγκέτα έπαιρνε με το μέρος της και το… Βατικανό.

Η βάφτιση της κόρης ενός εκ των αφεντικών της μαφίας από τον πάπα Βενέδικτο ήταν το μήνυμα ότι τα πλοκάμια εξαπλώνονταν παντού.

Γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αρθμοί: Περισσότερα από 6.000 μέλη.

Δράση σε 30 χώρες. Δραστηριότητα σε εκατοντάδες τομείς.

Ξέπλυμα χρήματος μέσω 400 επιχειρήσεων.

Διακίνηση του 80% της κοκαΐνης σε όλη την Ευρώπη.

Εσοδα που υπολογίζονται στα 60 δισ. ευρώ ετησίως.

Ολα αυτά ανάγκασαν την Interpol να την ονομάσει Νο1 εγκληματική οργάνωση στην γηραιά ήπειρο.

Μια οργάνωση που φρόντιζε πάντα να μην αφήνει το παραμικτό στοχείο για τους φόνους της.

Η μέθοδος… αποτρόπαια αλλά αποτελεσματική: Αγριογούρουνα.

Μετά το -πολύ- ξύλο, το τέλος το έγραφαν τα αγριογούρουνα.

Και χωρίς πτώμα, ως γνωστόν, δεν υπάρχει φόνος.

Serie A: Ειδήσεις, αρθρογραφία, αφιερώματα, ρετρό θέματα και οπαδικά

https://www.mikrometoxos

Αν έπρεπε να εξηγήσετε τι είναι η Καμόρα σε κάποιον που δεν έχει ακούσει τίποτα γι’ αυτή, τι θα του λέγατε;

Υπάρχουν πολλές διαφορετικές οργανώσεις εγκλήματος στη νότια Ιταλία – εκτός από τη μαφία, που είναι η πιο γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η Καμόρα είναι μια τέτοια εγκληματική οργάνωση από την Καμπανία.

Κι αυτή έχει επίσης επιχειρήσεις: από κατασκευαστικές εταιρείες για κτίρια, εμπόριο ναρκωτικών, μέχρι κατασκευές δρόμων και μεγάλα έργα, αλλά σε όλο τον κόσμο.

Αυτό είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που αναφέρει ο Σαβιάνο στο βιβλίο του, το Gomorra, το οποίο χρησιμοποίησα για να φτιάξω την ταινία.

Ποια είναι η δύναμή της;

Η δύναμή της συνδέεται άμεσα με την περιοχή.

Είναι κάποιου είδους κυβέρνηση που αντικαθιστά το κράτος στην Καμπανία σε περιπτώσεις που η κυβέρνηση είναι αδύναμη και δεν μπορεί να παίξει το ρόλο της.

Αυτό ήταν και το αντικείμενο του Σαβιάνο στο βιβλίο του.

Όταν γύρισα την ταινία ενδιαφερόμουν περισσότερο να παρουσιάσω τις ιστορίες ανθρώπων και αυτό που συμβαίνει παρά να αποκαλύψω ονόματα.

Ήθελα μια ιστορία που να ενδιαφέρει όλο τον κόσμο και να είναι παγκόσμια. Αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισα να την κάνω.

Γιατί η δράση της μαφίας είναι τόσο ελκυστική σε ολόκληρο τον κόσμο;

Κατ’ αρχάς, έχει να κάνει με business.

Αφορά κάποιους άμεσα.

Απ’ την άλλη είναι γοητευτικό να γίνεσαι πλούσιος και δυνατός τόσο φαινομενικά «απλά» και «εύκολα».

Μην ξεχνάς ότι οι περισσότεροι μαφιόζοι είναι αγράμματοι και οι περιοχές που δρουν έχουν φοβερό πρόβλημα ανεργίας.

Αυτό είναι πολύ έντονο στις περιοχές που γύρισα την ταινία – οι άνθρωποι δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς, εμπιστεύονται περισσότερο τους ανθρώπους της Καμόρα επειδή ζουν απ’ αυτούς.

Δεν βλέπουν το κακό.

Πρέπει να σου πω ότι όταν πήγα εκεί για να γυρίσω την ταινία τα έβλεπα όλα ή μαύρα ή άσπρα.

Δεν είναι όμως έτσι ακριβώς, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.

Μπορεί κάποιος να θεωρήσει καλό αυτό που συμβαίνει;

Πολλοί άνθρωποι σε μια φτωχή περιοχή ζουν αποκλειστικά από τις δραστηριότητες της μαφίας.

Καλό δεν είναι σίγουρα.

Είναι όμως μια πραγματικότητα που δύσκολα αντιμετωπίζεται, δεν μπορείς να σπάσεις εύκολα τους δεσμούς που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσα στο φτωχό κόσμο και στη μαφία.

Γιατί ενόχλησε τόσο την κυβέρνηση Μπερλουσκόνι η ταινία;

(Γελάει) Θα ήθελα πραγματικά να πω ότι είναι αλήθεια αυτό γιατί θα τα έκανε όλα πιο εύκολα. Αλλά δεν ισχύει.

Ο υπουργός Πολιτισμού ήταν στις Κάννες όταν προβλήθηκε η ταινία και του άρεσε.

Σχολιάζοντας τις ταινίες του νεορεαλισμού ο Αντρεότι είχε πει «τα εν οίκω μη εν δήμω».

Τώρα είναι πολύ διαφορετικά, δεν αγγίζουν μια ταινία αν είναι στις Κάννες, είναι πιο έξυπνοι.

Για να είμαι ειλικρινής, για την παρούσα κατάσταση της Νάπολης ευθύνεται ο Μπαρσολίνο, κυβερνήτης της Καμπανίας για 13 χρόνια, που προέρχεται απ’ την Αριστερά.

Είναι δύσκολο να πεις ποιος φταίει, παρόλο που δεν συμπαθώ τον Μπερλουσκόνι.

Δεν είναι ειλικρινές να πω ότι το πρόβλημα είναι η Δεξιά, το ίδιο προβληματική είναι κι η Αριστερά.

Η εικόνα της Ιταλίας που βγάζει προς τα έξω η ταινία σας έχει απασχολήσει ποτέ;

Αν μιλάς για το ρίσκο για τον τουρισμό, είναι πρόβλημα.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στη Νάπολη που μίσησαν την ταινία γι’ αυτόν το λόγο.

Η Νάπολη είναι γεμάτη αντιφάσεις.

Μπορείς να μένεις σε μια φτωχογειτονιά αλλά να πας το βράδυ να φας δείπνο στο Μαρεκιάρο, ένα από τα πιο όμορφα μέρη του κόσμου, μόλις 10 χιλιόμετρα απ’ την πόλη, και να δεις μια άλλη πλευρά της.

Δεν μπορεί να πει κανείς όμως ότι η πραγματικότητα που παρουσιάζω στην ταινία δεν υπάρχει.

Τον τελευταίο καιρό ο Μπερλουσκόνι έχει βγάλει στους δρόμους στρατό, αυτή η εικόνα που έκανε το γύρο του κόσμου νομίζω ότι είναι ακόμα χειρότερη.

Φοβηθήκατε ποτέ μήπως δεχθείτε τις ίδιες απειλές που είχε δεχθεί κι ο Σαβιάνο;

Φυσικά κι ανησυχεί κανείς, αλλά η ταινία μου ήταν συμπληρωματική ως προς το βιβλίο, διαφορετική όμως κατά πολλούς τρόπους.

Πιο σημαντική για μένα ήταν η μαρτυρία.

Η δημοσιότητα που σας χάρισε η ταινία είναι ένα μέτρο προστασίας;

Σίγουρα είναι.

Ήμουν αρκετά ήρεμος όμως γιατί δεν έκανα μια ταινία με ονόματα.

Σκοπός μου ήταν να κάνω μια ταινία για την Καμόρα και όχι εναντίον της Καμόρα.

Ο Σαβιάνο είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος και είχε σκοπό να γίνει ένα σύμβολο στον πόλεμο κατά της Καμόρα.

Έτσι είναι υπό προστασία επειδή προσπαθεί να τους χτυπήσει, να είναι με το μέρος της αστυνομίας.

Πολύ πιθανόν να κάνει κι άλλο ένα βιβλίο για το ίδιο πρόβλημα.

Για μένα δεν είναι το ίδιο.

Μετά από αυτή την ταινία πιθανόν να κάνω μια κωμωδία.

Είμαι κινηματογραφιστής.

Ποια ήταν η αντίδραση των καμορίστας στην ταινία;

Μάθατε αν τους άρεσε;

Όταν γυρίσαμε την ταινία είχαμε τη βοήθεια όλων των ανθρώπων της περιοχής.

Συμμετείχαν ευχαρίστως και αυτό με εξέπληξε.

Δεν ξέρω όμως αν τους άρεσε ή όχι.

Ζω στη Ρώμη και δεν επέστρεψα να μάθω (γελάει), αλλά ξέρω ότι η ταινία ήταν μεγάλη επιτυχία παντού.

Ίσως στα αφεντικά να μην άρεσε, αλλά δεν με ενδιαφέρει και πολύ.

Είναι η ιστορία των «σκλάβων» και όχι του «αυτοκράτορα», όπως οι περισσότερες ανάλογες ταινίες μέχρι τώρα.

Είδα μια ταινία του Λατουάντα πρόσφατα, το Μαφιόζο, που δίνει μια άλλη πλευρά της μαφίας, διαφορετική από του Σκορτσέζε ή του Κόπολα.

Η δικιά σας ματιά τι νέο έχει να προσφέρει;

Δεν έχει καθόλου γκλάμουρ η ταινία μου.

Στις ταινίες του Κόπολα και του Σκορτσέζε πάντα υπάρχει κάτι λαμπερό να κάνει πιο ελκυστική την ατμόσφαιρα – οι χαρακτήρες του Ντε Νίρο και του Αλ Πατσίνο είναι πάντα φτιαγμένοι στα πρότυπα του Χόλιγουντ.

Ήταν ενδιαφέρον να δείξω το ίδιο μοντέλο σε μια διαφορετική πραγματικότητα.

Αυτή η χολιγουντιανή «πραγματικότητα» γίνεται πρότυπο για τη συμπεριφορά κάποιων μαφιόζων κι έχω μια ιστορία που το αποδεικνύει: Δυο παιδιά έπαιζαν τον Τόνι Μοντάνο σε μια βίλα, την πραγματική βίλα του μεγάλου αρχηγού που ονομάζεται Σκιαβόνε και είναι στη φυλακή εδώ και πολύ καιρό.

Αυτή η βίλα χτίστηκε κατά παραγγελία, δίνοντας στον αρχιτέκτονα το βίντεο από τον Σημαδεμένο και εντολή να γίνει ακριβώς ίδια με του Τόνι Μοντάνο (που υποδυόταν στην ταινία ο Αλ Πατσίνο)!

Το στυλ της είναι κάτι σαν μοντέρνα αρχαιολογία.

Εδώ η πραγματικότητα εμπνέεται από το σινεμά και όχι το αντίθετο.

Είναι αλήθεια ότι χρησιμοποιήσατε ηθοποιούς από τις φυλακές της Βολτέρα και της Ραμπίμπια;

Μερικοί ναι, ήταν από το θέατρο της φυλακής.

Δεν τους λες όμως ερασιτέχνες γιατί δουλεύουν στο θέατρο πάνω από 10 χρόνια.

Όλα τα παιδιά τα πήρα επίσης από θιάσους της περιοχής.

Ήμουν τυχερός που βρήκα ηθοποιούς με εμπειρία που ήταν πραγματικά ντόπιοι.

Ελάχιστοι ήταν απλοί κάτοικοι.

Ένας ήταν πραγματικό αφεντικό που αμέσως μετά την ταινία μπήκε στη φυλακή.

Στα παρασκήνια όλοι προσπαθούσαν να τον πείσουν να μην εμφανιστεί στην ταινία επειδή ήταν επικίνδυνο -δεν ήταν μεγάλο αφεντικό- αλλά ήθελε να παίξει.

Το έκανε, τον αναγνώρισαν και τον έπιασαν.

Γιατί επιλέξατε τους Massive Attack για το κομμάτι του τέλους;

Χαίρομαι πάρα πολύ που μου κάνεις αυτή την ερώτηση γιατί ο αρχηγός τους Robert DeNaja κατάγεται από τη Νάπολη, ήξερε για το βιβλίο και ήθελε πολύ να συμμετέχει στην ταινία.

Έτσι, όταν τελείωσα τα γυρίσματα πήγα στο Μπρίστολ και τους πρότεινα να κάνουν το σάουντρακ για ολόκληρη την ταινία.

Είδα την ταινία και ήταν απόλυτα ειλικρινείς μαζί μου: Δεν χρειάζεσαι μουσική!

Θα μπορούσαν να ζητήσουν πολλά λεφτά, όπως θα έκαναν στο Χόλιγουντ, για να τονώσουν το συναίσθημα ή να την κάνουν πιο συγκινητική, αλλά μου είπαν ότι οι φυσικοί ήχοι είναι αρκετοί.

Συμφώνησα και μου έγραψαν μόνο ένα κομμάτι που ακούγεται στους τίτλους του τέλους.

Είμαστε φίλοι πια…

https://www.lifo.gr/

Ο παγκόσμιος άτλας της Μαφίας
Το 10% του εργατικού δυναμικού στις μεγαλύτερες περιφέρειες του ιταλικού Νότου, απασχολείται σε μπίζνες της Μαφίας.

Αυτό το εντυπωσιακό στοιχείο αποκαλύπτει ο Φραντζέσκο Φορτζιόνε στην εμπεριστατωμένη μελέτη του για την παγκόσμια δράση της Μαφίας.

Πρόκειται για ένα είδος γεωεγκληματικού άτλαντα που αποτυπώνει την παγκοσμιοποίηση της «αυτοκρατορίας του αίματος».

«Καλωσήλθατε στην Κόλαση», έγραφε το οπισθόφυλλο του «Γόμορρα».

Η πυρετική πένα του 30χρονου δημοσιογράφου και συγγραφέα Ρομπέρτο Σαβιάνο άντλησε υλικό- πριν από δύο χρόνια- απ΄ τη σκληρή πραγματικότητα της Καμόρα στη Νάπολι, μας ξενάγησε στους σκληρούς κώδικες της εγκληματικής οργάνωσης, το βιβλίο πούλησε τρελά, μεταφέρθηκε (αποτυχημένα) στον κινηματογράφο και ο νεαρός και θαρραλέος Ναπολιτάνος ζει από τότε περιφρουρούμενος από αστυνομικούς όλο το 24ώρο, αλλάζοντας σπίτια – με μόνιμο κίνδυνο να δολοφονηθεί απ΄ τη Μαφία.

Αν το «Γόμορρα» ήταν γροθιά στο στομάχι για τις αποκαλύψεις και την αδυσώπητη λογική των εγκληματιών, η νέα μελέτη- πραγματεία «Η Μαφία στις πέντε ηπείρους.

Πώς η Ντρανγκέτα, η Κόζα Νόστρα και η Καμόρα κατέκτησαν τον κόσμο» του Φραντζέσκο Φορτζιόνε, μέλους της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής κατά του οργανωμένου εγκλήματος της Ιταλίας, (Εκδ. Μεταίχμιο, μτφ. Γ. Παππάς, Α. Λαμπρούση) αποτελεί μια διαφορετική περίπτωση.

Ο τολμηρός συγγραφέας ανασυνθέτει τις διεθνείς βάσεις των τριών κύριων συμμοριών και του επιπέδου διεισδυτικότητάς τους σε παγκόσμια κλίμακα.

Κύκλος εργασιών. Ηιταλική Μαφία, όπως μάς λέει ο Φορτζιόνε, παρουσιάζει έναν κύκλο εργασιών που ξεπερνάει το άθροισμα του ΑΕΠ τριών χωρών οι οποίες μόλις πρόσφατα έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης: της Σλοβενίας, της Εσθονίας και της Κροατίας.

Με ετήσιο κέρδος που αγγίζει σχεδόν τα 97 δισεκατομμύρια- όσα δηλαδή αναφέρονται στο ΑΕΠ μιας χώρας με γρήγορη ανάπτυξη, όπως η Ρουμανία.

Οπως είναι φυσικό, βασικός πυλώνας της οικονομικής δραστηριότητας της Μαφίας είναι τα ναρκωτικά.

Η Ιταλία παραμένει ένας βασικός κόμβος, τόσο για τον ρόλο των εγκληματικών οργανώσεων που ασχολούνται με τη διακίνηση ναρκωτικών όσο και για τα δεδομένα της κατανάλωσης, που την τοποθετούν στις πρώτες θέσεις της ευρωπαϊκής αλλά και της παγκόσμιας κατάταξης.

Οι γεωγραφικοί χάρτες του εγκλήματος σ΄ αυτό το βιβλίο ενσωματώνουν δεδομένα που έχουν προκύψει μέσα από την ανάλυση και τη μελέτη όλων των διαθέσιμων (στον συγγραφέα) στοιχείων που προήλθαν από εμπιστευτικές έρευνες.

Αξίζει να αναφέρουμε πως αν και το βιβλίο είναι γεμάτο από ονόματα, για όσους έχουν οδηγηθεί σε δίκη, με εξαίρεση εκείνους που στο κείμενο δεν αναφέρονται ρητά και τελεσίδικα ως καταδικασθέντες, είναι σαφές ότι ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.

Οι βασικές πηγές του Φραντζέσκο Φορτζιόνε είναι δεκάδες έγγραφα, δικαστικές πράξεις και ανακριτικό υλικό για τις εγκληματικές οργανώσεις και αυτό που επιχειρεί πολύ συνοπτικά είναι η χαρτογράφηση, η ιχνηλασία και ο βαθμός διεισδυτικότητάς τους στο «παγκόσμιο χωριό».

Τρεις συνιστώσες.

Η Μαφία δεν είναι μία και ενιαία.

Αποτελείται από τρεις βασικές συνιστώσες με κάποια κοινά χαρακτηριστικά αλλά και με στεγανότητα, ιεραρχία, δομή και μέθοδο που εντυπωσιάζει.

Κατ΄ αρχάς υπάρχει η Ντρανγκέτα που καλύπτει την περιφέρεια της Καλαβρίας και θεωρείται υποσυνδικάτο της ιταλικής Μαφίας.

Η Καμόρα, με τη σειρά της, δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νάπολης- με αυτήν ασχολήθηκε ο Ρομπέρτο Σαβιάνο.

Τέλος, η Κόζα Νόστρα ή απλώς Μαφία, αποτελεί μια εγκληματική μυστική οργάνωση ανδρών που δημιουργήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο νησί.

Παρακλάδι της εμφανίστηκε στην ανατολική ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών, (στα τέλη του 19ου αιώνα) μετά τα διάφορα κύματα μεταναστών από τη Σικελία.

Παρ΄ όλα αυτά οι τρεις παραπάνω οργανώσεις της ιταλικής Μαφίας μέσα από το επιχειρησιακό τους σύστημα, τη συμμετοχή τους σε εταιρείες και τράπεζες (μέχρι και σε φιλανθρωπικό έργο επιδίδονται όπως θα διαβάσετε!), και με μια εξαιρετική δυνατότητα χρηματοπιστωτικής δραστηριότητας από το ένα άκρο του πλανήτη στο άλλο, έχουν κατορθώσει να λάβουν ξεχωριστή θέση στην παγκοσμιοποίηση, κι όχι μόνο στην εγκληματική της εκδοχή.

Η παγκοσμιοποίηση. Θα τολμούσαμε να πούμε, πως η Μαφία είναι ο μόνος φορέας που έχει αφομοιώσει- σε όλο του το βάθος και το μήκος- το φαινόμενο της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης!

Κι αυτό γιατί οι παίχτες της έχουν γίνει δυναμικά στοιχεία στις διαδικασίες για την οικονομική και χρηματιστική διεθνοποίηση ενώ συμβάλλουν με τη δύναμη των μικρών κρατών στον σχηματισμό εκείνου του παγκόσμιου ΑΕΠ, που επίσης τροφοδοτεί τη λεγόμενη οικονομία- απατεώνα που τις τελευταίες δεκαετίες έχει εξαπλωθείσε κάθε γωνία του πλανήτη.

Πιο συγκεκριμένα (άκουσον άκουσον!) η Ντρανγκέτα, η Καμόρα και η σικελική Μαφία καταγράφουν έναν ετήσιο κύκλο εργασιών που κυμαίνεται μεταξύ 120 και 180 δισ. ευρώ.

Μάλιστα, όπως σημειώνει ο συγγραφέας, μόνο ένα μερίδιο (ίσο με το 40%-50% αυτής της μεγάλης ποσότητας πλούτου) επενδύεται εκ νέου για την αναγέννηση των παραδοσιακών εγκληματικών δραστηριοτήτων (λαθρεμπόριο, αγορά ναρκωτικών και όπλων, πληρωμή μισθών στους συνεταίρους, βοήθεια στους φυλακισμένους και τις οικογένειές τους).

Το υπόλοιπο, με χιλιάδες μορφές και χιλιάδες μεθόδους, εισέρχεται στη «νόμιμη» οικονομία!

Κι όσον αφορά το εργατικό δυναμικό που απασχολεί η «αυτοκρατορία του αίματος», τα στοιχεία που παραθέτει ο συγγραφέας (που με τη σειρά του άντλησε από τους αναλυτές της Υπηρεσίας Ερευνών κατά της Μαφίας) είναι συγκλονιστικά: στους νόμιμους, στους παράνομους και στους αδήλωτους τομείς απασχολείται το 27% του ενεργού πληθυσμού της Καλαβρίας, το 12% της Καμπανίας και το 10% της Σικελίας.

Ουσιαστικά μιλάμε για το 10% του εργατικού δυναμικού μιας από τις μεγαλύτερες περιφέρειες του ιταλικού Νότου.

https://www.tanea.gr/

ο ρόλος της ρωσικής και ουκρανικής μαφίας στον πόλεμο

O ιταλός συγγραφέας Ρομπέρτο Σαβιάνο σημειώνει μια άλλη, κρυφή, πτυχή του πολέμου στην Ουκρανία (Φωτογραφία: Phil Toledano).

Υπάρχει σε εξέλιξη ένας εμφανής πόλεμος στα εδάφη της Ουκρανίας, αλλά υπάρχει και ένας αντίστοιχος υπόγειος που τα παγκόσμια ΜΜΕ και οι πολιτικοί αναλυτές ελάχιστα προσεγγίζουν.

Κι όμως, κατά τον ναπολιτάνο συγγραφέα Ρομπέρτο Σαβιάνο αυτός ο πόλεμος του υποκόσμου που δρα στη Ρωσία και την Ουκρανία έχει σημαντικό μερίδιο στις εξελίξεις.

Ο συγγραφέας του best seller «Γόμμορα» που έκανε άνω κάτω την ιταλική Καμόρα και παραλίγο να του κοστίσει τη ζωή, σημειώνει με άρθρο του στην Corriere della Sera ότι ο ρόλος της ρωσικής και ουκρανικής μαφίας δεν είναι αμελητέος.

Ο Σαβιάνο θεωρεί πως η μαφία της Ρωσίας και της Ουκρανίας έχουν «αδελφική» σχέση.

Γράφει συγκεκριμένα ότι το 2016 είχε ρωτήσει τον σπουδαίο ρώσο σκακιστή Γκάρι Κασπάροφ για το ρόλο της ρωσικής μαφίας στις πολιτικές εξελίξεις κι εκείνος του είχε πει με εύγλωττο τρόπο: «Στα κεφαλαιώδη ζητήματα οι μαφιόζοι ενεργούν με εντολές της κορυφής».

Οταν, δε, τον ρώτησε ποιον εννοούσε «κορυφή», ο Κασπάροφ του απάντησε ευθέως: «Προφανώς, τον Βλαντιμίρ Πούτιν».

Ο Σαβιάνο θεωρεί πως η μαφία της Ρωσίας και της Ουκρανίας έχουν «αδελφική» σχέση με αποτέλεσμα: «Αυτό που κράτησε την Ουκρανία και τη Ρωσία μαζί για δεκαετίες ολόκληρες μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης είναι η μαφία».

Κατά τον ιταλό συγγραφέα, «η μαφία βρίσκεται πίσω από τον πόλεμο», ενώ «η γεωπολιτική διάσταση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας είναι προκάλυμμα».

Για τον Σαβιάνο οι δύο αυτονομηθείσες περιοχές των Ρώσων της Ουκρανίας, το Ντονέτσκ και το Λουγκάνσκ, δεν είναι παρά «Δημοκρατίες της μαφίας», αφού «η μαφία πυροδότησε την εξέγερσή τους», ενώ επιπροσθέτως «κυβερνώνται από πληρεξουσίους της Μόσχας».

Ο Σαβιάνο δείχνει να γνωρίζει λεπτομέρειες για το τι ακριβώς συμβαίνει στις εν λόγω περιοχές.

Σημειώνει στο άρθρο του: «Οι ηγέτες της εξέγερσης έχουν όλοι τα παρατσούκλια που είχαν και στη μαφία: Μοτορόλα, Μπάτμαν, Σούτερ.

Το να βλέπεις πώς συμπεριφέρονται οι φυλές της μαφίας σημαίνει ότι κατανοείς τον πόλεμο.

Πάντα ήταν έτσι: και στο Αφγανιστάν και στη Γιουγκοσλαβία και στη Συρία και στο Κονγκό.

Δείτε τις μαφίες και βγάλτε συμπέρασμα».

O Πούτιν φέρεται να ελέγχει και να ελέγχεται από τους μαφιόζους (Φωτογραφία: Twitter).

Επομένως, κατά τον Σαβιάνο δεν χωρούν αυταπάτες: για το οργανωμένο έγκλημα στην περιοχή υπάρχει άμεση συνεργασία της ρωσικής και της ουκρανικής μαφίας.

 Η σημαντικότερη μαφιόζικη οργάνωση της Ρωσίας,  η Solncevskaja bratva, διοικείται από έναν Ρώσο και από έναν Ουκρανό.

Ο πρώτος λέγεται Σεργκέι Μιχαήλοφ ή Μίχας και ο δεύτερος Σεμιόν Μογκίλεβιτς ή Εγκέφαλος.

Η μαφία έχει ρίζες παντού, ακόμη και σε εταιρίες-κολοσσούς όπως οι RosUkrEnergo, Gazprom και Naftogaz.

Φυσικά, μιλάμε για έναν τζίρο που προκαλεί ίλιγγο. Ο Σαβιάνο γράφει: «Ενα δισ. δολάρια ετήσια κέρδη από εξαγωγή ηρωίνης στην Κίνα, 8 δισ. δολάρια. από τη μεσιτεία στην πώληση αφγανικής ηρωίνης, 620 εκατ. δολάρια από παράνομη υλοτομία προς εξαγωγή στην κινεζική κατασκευαστική αγορά.

Τα κεφάλαια που συγκεντρώνουν οι μαφιόζοι επενδύονται σε Ευρώπη, ΗΠΑ και Ισραήλ.

Μόνο το 2018 ξέπλυναν 50 εκατ. ευρώ στην κτηματαγορά της Ισπανίας και της Ελβετίας».

Ωστόσο το μεγάλο κόλπο ήταν «η συμμαχία για το φυσικό αέριο».

Η μαφία έχει ρίζες παντού, ακόμη και σε εταιρίες-κολοσσούς όπως οι RosUkrEnergo, Gazprom και Naftogaz.

Η πώληση και διακίνηση του αερίου στηρίχτηκε στον μαφιόζο Εγκέφαλο, στον Πούτιν και στον σύνδεσμό του με τον ουκρανό πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς (που έχασε την εξουσία το 2014), κάποιον Ντμίτρο Φιρτάς.

Ομως τα παρακλάδια προχωρούν κι άλλο.

Ο Φιρτάς είναι γνωστός για τη φιλία του «με ανθρώπους του Τραμπ και με τους δικηγόρους του Τραμπ».

Εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται πως «χωρίς τον Εγκέφαλο δεν μπορούσε τίποτε να κινηθεί στην Ουκρανία», ενώ ταυτόχρονα, «η Ουκρανία αντιμετωπιζόταν σαν αποικία από την οποία έβγαζαν μεγάλα κέρδη χωρίς να πληρώνουν φόρους.

Τα λεφτά πήγαιναν σε υπεράκτιους φορολογικούς παραδείσους».

Τα πάντα λειτουργούσαν «ρολόι» έως τη στιγμή που προέκυψε η πτώση του Γιανουκόβιτς. Σημειώνει ο Σαβιάνο: «Η επανάσταση στην πλατεία Μαϊντάν, το 2014, αυτή η απροσδόκητη εξέγερση του ουκρανικού λαού, έσπασε τη συμφωνία της μαφίας».

Αυτή τη στιγμή η Κριμαία είναι το Χρυσόμαλλο δέρας, καθώς σύμφωνα με τον ιταλό συγγραφέα η συγκεκριμένη πόλη είναι το κέντρο του λαθρεμπορίου.

«Εκεί διακινούνται ναρκωτικά, λαθραία βενζίνη, παρανόμως εξορυχθείς άνθρακας, χρυσός, όλα φορτωμένα σε πλοία έτοιμα να αποπλεύσουν».

Για τον Σαβιάνο δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: «Ο Πούτιν χρησιμοποιεί και χρησιμοποιείται από εγκληματικές οργανώσεις, τις οποίες και φοβάται».

Υπό τον κίνδυνο αυτές να γίνουν περισσότερο ανεξάρτητες από όσο πρέπει, «παρεμβαίνει μόνο όταν οι μαφιόζοι δημιουργούν προβλήματα – για να διατηρήσει τον έλεγχο, ο Πούτιν πρέπει από καιρού εις καιρόν να κόβει μερικά κεφάλια και να τιμωρεί».

Αυτό ακριβώς που πράττει τώρα.

https://www.andro.gr/apopsi/roberto-saviano-mafia-putin-ukraine/

Ο Ρομπέρτο Σαβιάνο και ο M i σα Γκλεν, μιλούν για τη διείσδυση του οργανωμένου εγκλήματος
Από τηΒΙΚΗΤΣΙΩΡΟΥ
Η οικονομική κρίση έχουμε δει πως χτυπά εργαζόμενους, εργάτες, μικροεπιχειρήσεις, βιοτεχνίες, ανέργους, -μετανάστες, μικρομεσαίους, μισθωτούς, ακόμη και… τραπεζίτες.
Ωστόσο υπάρχει και ένας άλλος «κλάδος» που πλήττεται από αυτήν:
η μαφία και ομάδες οργανωμένου εγκλήματος.
Ο συγγραφέας του «Γόμορρα» (εκδόσεις Πατάκη) Ρομπέρτο Σαβιάνο
που βρίσκεται στο στόχαστρο της ιταλικής μαφίας λόγω των αποκαλύψεων
του στο βιβλίο του, και ο Μίσα Γκλένι, συγγραφέας του.
«Mcmafia», (εκδόσεις «Πάπυρος») μιας ευρείας έρευνας για τη διείσδυση
του οργανωμένου εγκλήματος στην παγκόσμια οικονομία, συνομιλούν
μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Λιμπερασιόν» για το θέμα αυτό.
Μίσα Γκλένι: To οργανωμένο έγκλημα είναι μια οπορτουνιστική βιομηχανία που μπορεί να απαντά στις αλλαγές της αγοράς πολύ πιο γρήγορα από τις νόμιμες βιομηχανίες.
Αυτή τη στιγμή ενισχύουν τις δραστηριότητες τους οε τρεις τομείς, στην παγκόσμια οικονομια και κρίση πάτες.

Ολες αυτές οι δραστηριότητες, βασισμένες στην ανισότητα, χρησιμοποιούν τους ίδιους μηχανισμούςγια να κυκλοφορήσουν το χρήμα που αποκτήθηκε με αυτούς
τους τρόπους.

Κατέγραψαν μια χωρίς προηγούμενο έκρηξη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘8ο, ιδιαίτερα χάρις στην αγορά κοκαΐνης.

Η παγκόσμια αγορά των ναρκωτικών γνώρισε μια μεγάλη φάση ανάπτυξης με γεωπολιτικό αντίκτυπο χωρίς προηγούμενο.

Αρκεί να δούμε όσα συμβαίνουν στην Δυτική Αφρική .

Η δολοφονία τον περασμένο Μάρτιο του προέδρου της Γουινέας Μπισάου συνδέεται με το εμπόριο της κοκαΐνης.
Ρομπέρτο Σαβιάνο: Είναι ένα σημαντικό θέμα, Η συγκέντρωση
της προσοχής απέναντι στην τρομοκρατία μάς απομάκρυνε από το εμπόριο ναρκωτικών παρ’ όλο που οι δύο αυτές δραστηριότητες είναι αλληλένδετες.

Η δύναμη της νιγηριανής μαφίας αυξήθηκε με ιλιγγιώδη
τρόπο από τη στιγμή που ομάδες στο Λάγκος κατάφεραν να πάρουν τη διαχείριση της αγοράς του «λευκού πετρελαίου», δηλαδή της κοκαΐνης αε όλη τη Δυτική Αφρική.

Για όλα αυτά δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτε στην Ιταλία.

Κι όμως στη χώρα μου υπάρχει μια ολόκληρη πόλη, το Καστέλ Βολτούρνο, που ελέγχεται ολοσχερώς από τη νιγηριανή μαφία.

Η Καμόρα, οργάνωση ανοιχτή στις πολιτισμικές αλλαγές, την παραχώρησε στους Νιγηριανούς.

Από τα τέλη της δεκαετίας του ’90, οι νονοί κατάλαβαν πως κανείς δεν
μπορούσε να περιορίσει τα μεταναστευτικά κύματα.

Ετσι προτίμησαν να διαπραγματευτούν με τη νιγηριανή μαφία ώστε να οργανώσει την άφιξη των μεταναστών και κυρίως
να περάσει τα ναρκωτικά στο χώρο τους.

To Ιράν είναι ακόμη μια σημαντική χώρα στο πανόραμα των
ναρκωτικών.

Παρά τις επίσημες διαψεύσεις, είναι μια χώρα όπου
καταναλώνονται μεγάλες ποσότητες ηρωίνης.

To άλλο φαινόμενο που παρατηρούμε είναι oι ανταλλαγές
μεταξύ διαφορετικών μαφιόζικων ομάδων.

Οι Τούρκοι, παραδείγματος χάριν, δίνουν στους Ιταλούς
και τους Ισπανούς όπλα και παίρνουν κόκα.

Αυτές οι ανταλλαγές αντισταθμίζουν τις ελλείψεις της αγοράς.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση των «27» αποτελεί φρένο ή ευκαιρία για us μαφίεβ;

Ρομπέρτο Σαβιάνο: Μια έρευνα του Δικαστηρίου της Καλαβρίας απέδειξε πως οι άνθρωποι της Ντρανγκέτα κατάφεραν να διεισδύσουν οε τρεις διαφορετικές ευρωπαϊκές χώρες οε μία ημέρα, χωρίς πρόβλημα.

To πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει στην Ευρώπη μιας ενιαία νομοθεσία για την αντιμετώπιση της μαφίας.

Οταν ένας Ρώσος μαφιόζος θέλει να κρυφτεί δεν πηγαίνει στην Ταϊτή, αλλά στην Αγγλία ή στην Ισπανία.

Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να εκδοθεί από την Αγγλία ο μαφιόζος Αντόνιο Λα Τόρε.

Για τη Ρώμη ήταν ένας δολοφόνος.

Για το Λονδίνο ένας επιχειρηματίας.

To κυριότερο πρόβλημα της Ευρώπης είναι η ανικανότητα
της να εμποδίσει την είσοδο κεφαλαίων που προέρχονται από
το οργανωμένο έγκλημα.

Μίσα Γκλένι: Μακροπρόθεσμα , η E.E. θα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο για να ξεριζωθούν οι οικονομικές βάσεις της μαφίας.

Από το 2004, η εγκληματική δραστηριότητα στην Πολωνία, στην Τσεχία, στη Σλοβακία και την Ουγγαρία έχει αλλάξει.

Αν δεν υπήρχαν οι Βρυξέλλες, όλη η Ανατολική Ευρώπη θα ήταν
σήμερα υπό τον έλεγχο του οργανωμένου εγκλήματος.

Οι ξένοι νονοί βρίσκονται όλοι στην Ευρώπηαπό το 1990 .

Εκείνη την εποχή είχαν ήδη διαβατήρια και αγόραζαν βίζες εισόδου.

To κλείσιμο των συνόρων έχει επιπτώσεις μόνο στους
πολίτες.

Η εκλογή Ομπάμα μπορεί να αλλάξει κάτι στην πολιτική του αγώνα κατά των ναρκωτικών;

Μίσα Γκλένι: Ο Ομπάμα έφερε ήδη προς συζήτηση το σχέδιο
Colombia, ένα από τα στηρίγματα του πολέμου κατά των εμπόρων ναρκωτικών το οποίο στοίχισε πολύ ακριβά σε σχέση με τα λιγοστά και αμφιλεγόμενα αποτελέσματα.

Λόγω της προσωπικής του εμπειρίας στο South Side του Σικάγου, ο Ομπάμα γνωρίζει τον κόσμο των ναρκωτικών και της εμπορίας καλύτερα από τον προκάτοχο του στον Λευκό Οίκο.

Μάλλον δεν έχει την πρόθεση να νομιμοποιήσει τα ναρκωτικά, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με μια μεταρρύθμιση για να περιορίσει την κατανάλωση.

Ρομπέρτο Σαβιάνο: Είναι καιρός πια να σκεφτούμε σοβαρά ένα συνολικό σχέδιο αποποινικοποίησης των ναρκωτικών.

Δεν είμαι πεισμένος από τα μεμονωμένα μέτρα.

Η ολλανδική περίπτωση το αποδεικνύει.

Οι ιταλικές εγκληματικές ομάδες έχουν παραγγείλει τόνους
ναρκωτικών.

Ο πρώτος είναι η εκμετάλλευση των τεράστιων αποθεμάτων της
σε ρευστό που διαθέτει.

Η κρίση δημιουργεί μια δραματική έλλειψη ρευστότητας στις
νόμιμες οικονομίες.

Μαφία, μαύρη οικονομία.

To οργανωμένο έγκλημα μπορεί να απαντά πολύ πιο γρήγορα στις αλλαγές Tns αγοράς από tis νόμιμες επιχειρήσεις.

Οι μηχανισμοί Tns διαφθοράς, της απάτης, της Μαφίας βρίσκουν πάντα τρόπους για να κυκλοφορήσουν το παράνομο χρήμα δρα ως άτυπη τράπεζα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες με τη μέθοδο της τοκογλυφίας.

Στη Μεγάλη Βρετανία, παραδείγματος χάριν, υπάρχουν
περίπου δέκα εκατομμύρια άνθρωποι που δεν μπορούν
να εξασφαλίσουν κάποιο δάνειο.

Έτσι απευθύνονται σε μια παράλληλη αγορά όπου οι Αρχές δεν μπορούν να τις ελέγξουν.

 Ο δεύτερος τομέας σε εξέλιξη είναι αυτός του ηλεκτρονικού
εγκλήματος, από την κερδοσκοπία έως την κλοπή στοιχείων
ταυτότητας.

Παράδειγμα: μόνο δύο εβδομάδες μετά την κατάρρευση της Northern Rock και την εθνικοποίηση της, μια εγκληματική
οργάνωση είχε ήδη στη διάθεση της ονόματα, στοιχεία και
επαφές όλων των παλαιών πελατών της τράπεζας.

Οι πληροφορίες χρησιμοποιήθηκαν για να τους προτείνουν
νέες επενδύσεις φαινομενικά εντελώς νόμιμες, αλλά που στην
πραγματικότητα ήταν παράνομες.

Είναι ένα πολύ διδακτικό παράδειγμα σχετικά με την ικανότητα αντίδρασης των εγκληματικών ομάδων.

Ο τρίτος τομέας είναι αυτός της παραποίησης που γνωρίζει μια χρυσή εποχή.

Δεν πρόκειται μόνο για τα πειρατικά DVD ή τις κυριλέ τσάντες-μαιμού.

Από την Απω Ανατολή, αφροί ξυρίσματος ή μπαταρίες
απομιμήσεις γνωστών επιχειρήσεων φτάνουν στην Ευρώπη.

Οι άνθρωποι που έχουν λιγότερα χρήματα και πρέπει να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα DVD που στοιχίζει 15 ευρώ και σε ένα άλλο, όμοιο, παράνομο που στοιχίζει ένα ευρώ, δεν το
σκέφτονται για πολύ, αδιαφορώντας αν πλουτίζουν εγκληματίες
και γονατίζουν τίμιους εμπόρους.

Ωστόσο υπάρχουν τομείς που η εγκληματικότητα επηρεάζεται
από τα αποτελέσματα της κρίσης.

Παραδείγματος χάριν αε αυτόν των ναρκωτικών και της πορνείας, τομείς που πρόσφατα υφίστανται την ίδια τύχη με
Μίσα Γκλένι: Μετά την κατάρρευση του Ανατολικού Μπλοκ n Ευρώπη γέμισε από vovous εκείνους των πολυτελών δαπανών.

Ρομπέρτο Σαβιάνο: Πολύ πρόσφατα ο ΟΗΕ ανησυχεί: τα χρήματα από τα ναρκωτικά διεισδύουν στο χρηματιστικό διεθνές σύστημα και οι τράπεζες κινδυνεύουν.

Για την ώρα, δεν έχει δοθεί μεγάλη σημασία σε αυτήν την πληροφορία από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, αλλά ούτε και από την αμερικανική διοίκηση, αν και δεν διαθέτουμε ακόμη
απτές αποδείξεις.

Ωστόσο, μπορούμε να διαπιστώσουμε ήδη ορισμένα
φαινόμενα.

Στην Ιταλία, οι τράπεζες νόμιμα οφείλουν να σημειώνουν
τις ύποπτες κινήσεις χρηματικών ποσών.

Την περασμένη χρονιά, ο αριθμός αυτών των κινήσεων έπεσε στα τρία τέταρτα.

Αυτό δεν σημαίνει πως το οργανωμένο έγκλημα αδιαφορεί για τις τράπεζες.

Αντιθέτως.

Μελετώντας την Καμόρα και την Ντρανγκέτα διαπίστωσα πως γενικά δεν θέλουν να μπαίνουν στο τραπεζικό σύστη μα το οποίο θεωρούν πολύ ευαίσθητο τομέα.

Προτιμούν να επενδύουν οε ακίνητα ή οε μετοχές.
Σε εποχή κρίσης αλλάζουν πορεία: Γνωρίζουν πως, διεισδύοντας σήμερα στις τράπεζες, μπορούν να προσδιορίσουν τις πολιτικές τους τη στιγμή της ανάκαμψης.

Διευκρινίζω πως όταν μιλούμε για την είσοδο μαφιόζικων κεφαλαίων στο τραπεζικό σύστημα,εννοούμε το ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Ομως, στην πραγματικότητα πρόκειται γιαχρήμα που έχει ήδη ξεπλυθεί.

Συχνά αυτό έχει γίνει στην Ανατολική Ευρώπη και μπαίνει στη χώρα άσπιλο για να καταλήξει στην τράπεζα.

Για να εμποδίσουμε αυτό το φαινόμενο, η μόνη λύση είναι να θεσπιστεί ένας διεθνής κώδικας ελέγχου κεφαλαίων από τις τράπεζες.

Αυτό ήταν και το όνειρο του δικαστή Φαλκόνε: σι τράπεζες να εγγυώνται τη διαφάνεια των κεφαλαίων.
Οι μαφίες, ©την ιστορία tous, εκμεταλλεύτηκαν ή έχασαν από us κρίσεις;

Μίσα Γκλένι: Η μαύρη οικονομία ενισχύθηκε εξαιρετικά χάρη στη σύμπτωση δύο παραγόντων: την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και την παγκοσμιοποίηση.

Αυτή η μαύρη οικονομία δεν σημαίνει μόνο οργανωμένο έγκλημα.

Σημαίνει επίσης διαφθορά, φοροδιαφυγή.
Greek Mafia: Ο διευθυντής Ασφάλειας της ΕΛΑΣ κατηγορούμενος για συμμετοχή στην οργάνωση
Ο ταξίαρχος Δημήτριος Δάβαλος, διευθυντής Ασφάλειας Αττικής, είναι κατηγορούμενος στη δίκη της Greek Mafia.

Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη (Θεοδωρικάκος και Οικονόμου) και ο Αρχηγός της ΕΛΑΣ όχι μόνο δεν τον έθεσαν σε διαθεσιμότητα, αλλά τον αντάμειψαν με ένα από τα πιο νευραλγικά πόστα της υπηρεσίας.

Λίγες μέρες αργότερα, ο Δάβαλος αφαίρεσε από το Τμήμα Ανθρωποκτονιών τον φάκελο μιας από τις δολοφονίες της Greek Mafia.

Greek Mafia: Ο διευθυντής Ασφάλειας της ΕΛΑΣ κατηγορούμενος για συμμετοχή στην οργάνωση


Οι 5 πλουσιότερες συμμορίες στον κόσμο

«Crime does not pay» συνηθίζουν να λένε οι Αγγλοσάξονες, και κάποια «καλά παιδιά» στη Ρωσία, την Ιαπωνία, την Ιταλία και τη Λατινική Αμερική τους ακούνε και ξεκαρδίζονται στα γέλια.

Γιατί λεφτά υπάρχουν.

Και πάρα πολλά μάλιστα.

Πόσα ακριβώς;

Μήπως θέλετε να δούμε τη φορολογική τους δήλωση για να σας απαντήσουμε;

Σοβαρά, πάντως, τα κέρδη των μεγαλύτερων συμμοριών – εγκληματικών οργανώσεων επί το… επαγγελματικότερον – είναι δύσκολο να υπολογιστούν με ακρίβεια, καθώς ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς τους είναι ακριβώς αυτό: να κρύβουν τα έσοδά τους.

Επίσης ο όρος «οργανωμένο έγκλημα» είναι αρκετά χαλαρός: μπορεί να περιλαμβάνει από ένα τεράστιο καρτέλ ναρκωτικών μέχρι μια συμμορία που κλέβει αυτοκίνητα από τους δρόμους.

Επίσης η δομή των εγκληματικών οργανώσεων διαφέρει δραματικά ανά τον κόσμο.

Κάποιες, όπως η ιαπωνική Γιακούζα, είναι τόσο αυστηρά και ιεραρχικά οργανωμένες, που είναι ευκολότερο για τις αρχές και τους οικονομολόγους να εκτιμήσουν τα έσοδά τους.

Κατά προσέγγιση, λοιπόν, οι πέντε πλουσιότερες συμμορίες στον κόσμο αυτή τη στιγμή είναι οι εξής:

1. Solntsevskaya Bratva, έσοδα: 8,5 – 10 δισ. δολάρια.

Η μεγαλύτερη αδελφότητα της ρωσικής Μαφίας, με έδρα τη Μόσχα.

Η δομή της ρωσικής μαφίας είναι στο άλλο άκρο σε σχέση με εκείνη της Γιάκουζα, με την έννοια ότι είναι άκρως αποκεντρωμένη.

Η Solntsevskaya Bratva αποτελείται από 10 ημι-αυτόνομες ομάδες που δρουν σχεδόν ανεξάρτητα.

Τα έσοδά τους, ωστόσο, μπαίνουν σε κοινό ταμείο που επιβλέπεται από 12μελές συμβούλιο, το οποίο συνέρχεται τακτικά σε διαφορετικά μέρη του κόσμου.

Τα μέλη της υπολογίζεται ότι ξεπερνούν τα 9.000 και η ειδικότητά της είναι το εμπόριο ναρκωτικών και το τράφικινγκ.

Γενικά η ρωσική μαφία ασχολείται ιδιαίτερα με τη διακίνηση ηρωίνης που προέρχεται από το Αφγανιστάν.

2. Yamaguchi-gumi, έσοδα: 6,5 – 8 δισ. δολάρια.

Μία από τις μεγαλύτερες οργανώσεις του κόσμου και η μεγαλύτερη ομάδα της Γιακούζα, καθώς συγκεντρώνει περίπου το 45% των 86.300 μελών της ιαπωνικής μαφίας.

Βασική πηγή εσόδων είναι το εμπόριο ναρκωτικών, ακολουθούμενο από τον τζόγο, τον εκβιασμό και την επίλυση διαφορών.

Αλλά και το εμπόριο όπλων, τα ακίνητα και η βιομηχανία του σεξ – κυρίως το τράφικινγκ και η ιντερνετική πορνογραφία – είναι ανάμεσα στα ενδιαφέροντά τους.

Εδρεύει στην πόλη Κόμπε αλλά είναι απλωμένη σε όλη την Ιαπωνία, την Ασία και τις ΗΠΑ.

3. Καμόρα, έσοδα: 5 – 6 δισ. δολάρια. Ενώ η ιταλο-αμερικανική μαφία έχει αποδυναμωθεί σημαντικά στις τελευταίες δεκαετίες, η μαφία στην Ιταλία παραμένει κραταιά και πλούσια. Πέντε μεγάλες οργανώσεις «κάνουν» παιχνίδι στη χώρα.

Η Κόζα Νόστρα με έδρα τη Σικελία, η Ντραγκέτα με έδρα την Καλαβρία και η Καμόρα με έδρα τη Νάπολη είναι οι παλαιότερες και ισχυρότερες.

Την πεντάδα συμπληρώνουν η Σάκρα Κορόνα Ουνίτα από την Απουλία και η Στίντα από τη Σικελία.

Η Καμόρα, που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα ως συμμορία φυλακής, είναι η πλουσιότερη ανάμεσά τους.

Όπλα, ναρκωτικά, τράφικινγκ, λαθρεμπόριο, τζόγος, εκβιασμός είναι οι βασικές δραστηριότητές της.

4. Ντραγκέτα, έσοδα: 4,5 – 5 δισ. δολάρια.

Με έδρα την Καλαβρία, είναι η δεύτερη πλουσιότερη συμμορία της Ιταλίας μετά την Καμόρα.

Ενώ συμπίπτουν σε πολλές από τις δραστηριότητές τους, αυτό που ξεχωρίζει την Ντραγκέτα είναι οι δεσμοί της με τους Λατινοαμερικάνους εμπόρους κοκαΐνης.

Ελέγχει μεγάλο ποσοστό των ναρκωτικών που περνούν τον Ατλαντικό προς την Ευρώπη, ενώ επεκτείνει τη δράση της και στις ΗΠΑ.

Στη φωτογραφία ένα από τα αφεντικά της, ο Σαλβατόρε Κολούτσιο.

5. Καρτέλ Σιναλόα, έσοδα: 3 – 4 δισ. δολάρια.

Πρόκειται για το μεγαλύτερο καρτέλ ναρκωτικών του Μεξικού, που μεσολαβεί ανάμεσα στην παραγωγή της Νότιας Αμερικής και την ακόρεστη κατανάλωση της Βόρειας.

Λειτουργεί περισσότερο σαν μια συνομοσπονδία ομάδων που συνδέονται με δεσμούς αίματος, λόγω συγγένειας ή γάμων.

Οι αποφάσεις λαμβάνονται από τους αρχηγούς της εκάστοτε ομάδας, που δεν χρειάζεται να λογοδοτήσουν σε έναν ανώτερο αρχηγό, ωστόσο πάντα υπάρχει συνεννόηση μεταξύ τους.

Αυτό που κάνει την οργάνωση τόσο επιτυχημένη είναι η ευελιξία της, καθώς παρά τις απώλειες που παρ’ όλες τις απώλειες που έχει τα τελευταία χρόνια – πιο πρόσφατη ο περίφημος «Ελ Τσάπο», Χοακίν Γκουσμάν (φωτογραφία), που τον περασμένο μήνα εκδόθηκε στις ΗΠΑ – συνεχίζει ακάθεκτη το εγκληματικό της έργο.

https://www.insider.gr/eidiseis/36521/oi-5-ploysioteres-symmories-ston-kosmo
Οι δέκα πιο διαβόητοι μαφιόζοι όλων των εποχών

Μορφές του οργανωμένου εγκλήματος που έμειναν στην ιστορία.
Κατά τη διάρκεια πολλών δεκαετιών, οι μεγάλες πόλεις των Η.Π.Α. όπως η Νέα Υόρκη και το Σικάγο βρίσκονταν στο έλεος συμμοριών, ομάδων αποτελούμενων από βίαιους κακοποιούς με διασυνδέσεις στο οργανωμένο έγκλημα, που έκαναν περιουσίες από τον παράνομο τζόγο, την πορνεία, τα συμβόλαια θανάτου κ.λπ.

Παρόλο που η ιταλική μαφία ήταν η μεγαλύτερη και πιο ισχυρή τέτοια ομάδα, δεν ήταν η μοναδική, καθώς διαβόητες ήταν επίσης οι εβραϊκές και ιρλανδικές εγκληματικές οργανώσεις.

Οι μαφιόζοι ανήκαν σε ιεραρχικές δομές, παρόμοιες με εκείνες μιας επιχείρησης, και από εκεί προέκυψε και η ονομασία «συνδικάτα» του εγκλήματος.

Το Συνδικάτο του Σικάγου ήταν η μεγαλύτερη και πιο ισχυρή τέτοια οργάνωση, παρόλο που καμία πόλη δεν αποτελούσε μονοπώλιο μίας μόνο συμμορίας.

Ας δούμε παρακάτω δέκα χαρακτηριστικά πρόσωπα της μαφίας και τις ιστορίες τους όπως τις κατέγραψε η ιστοσελίδα Biography.

1. Αλ Καπόνε

Μεταξύ 1925 και 1931, ο Αλ Καπόνε ήταν το πιο ισχυρό αφεντικό της μαφίας στο Σικάγο.

Γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1899, ο Καπόνε εντάχθηκε στη συμμορία του James Street Boys, όπου συνάντησε τον μέντορά του, Τζόνι Τόριο.

Ακολούθησε τον Τόριο στο Σικάγο.

Η κυβέρνηση κατάφερε να τον στείλει στη φυλακή για φοροδιαφυγή το 1931.

Καταδικάστηκε σε 11 χρόνια (τελικά υπηρέτησε οκτώ), ο Κάπονε υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και στη συνέχεια πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1947.

2. Μπάγκσι Σίγκελ

Γεννημένος το 1906 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Μπάγκσι Σίγκελ ήταν ευρέως γνωστός ως εκτελεστής της μαφίας.

Στενός συνεργάτης του Μέγιερ Λάνσκι, ο Σίγκελ ασχολήθηκε με τη λαθραία πώληση ποτών και τα τυχερά παιχνίδια, για να γίνει τελικά συνιδρυτής της Murder Inc., του σκέλους επιβολής δύναμης της μαφίας.

Το 1936 ο Σίγκελ μετακόμισε στην Καλιφόρνια και άρχισε να δραστηριοποιείται στην Ανατολική Ακτή.

Εκεί, άρχισε να «φλερτάρει» με την εύνοια των διασημοτήτων του Χόλιγουντ και κέρδισε κάποια φήμη, χάρη στην καλή εμφάνιση και τη γοητεία του.

Τελικά, άρχισε να φτιάχνει διάφορα καζίνο στο Λας Βέγκας της Νεβάδας με τη βοήθεια της φίλης του Βιρτζίνια Χιλ.

Εξοργισμένος για τις άπιστες δραστηριότητες του Σίγκελ, ο Λάνσκι και άλλα αφεντικά της Ανατολικής Ακτής διέταξαν τη δολοφονία του Σίγκελ.

Τελικά πέθανε το 1947 σε ηλικία 41 ετών, όταν χτυπήθηκε από σφαίρες στο σπίτι της φίλης του στο Μπέβερλι Χιλς.

3. Λάκι Λουτσιάνο

Γεννημένος το 1897 στη Σικελία και μεγαλωμένος στη Νέα Υόρκη, ο Λάκι Λουτσιάνο έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του Εθνικού Συνδικάτου Εγκλήματος και θεωρείται ο εγκέφαλος πίσω από το σύγχρονο οργανωμένο έγκλημα στην Αμερική, χάρη στην ίδρυση του διοικητικού του οργάνου, της Επιτροπής, το 1931.

Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας, ο Λουτσιάνο έγινε το πιο ισχυρό αφεντικό της μαφίας ως επικεφαλής της οικογένειας εγκληματιών Genovese.

Μετά την δίωξη του Λουτσιάνο για χρόνια, ο εισαγγελέας Thomas E. Dewey κατάφερε να τον πιάσει για τις επιχειρήσεις πορνείας του το 1936.

Καταδικάστηκε σε 30 χρόνια φυλάκισης, όμως μπόρεσε να συντομεύσει τον χρόνο φυλάκισής του λόγω της βοήθειάς του στην ασφάλεια του αμερικανικού ναυτικού κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το 1946 απελάθηκε πίσω στην Ιταλία. Το 1962 πέθανε από καρδιακή προσβολή ενώ βρισκόταν σε αεροδρόμιο στη Νάπολη.

4. Τζον Γκότι

Ο Τζον Γκότι, που ονομάστηκε «The Dapper Don» για την αγάπη του για τα ωραία κοστούμια και την κάλυψη των μέσων ενημέρωσης.

Έγινε το πιο ισχυρό αφεντικό της μαφίας στην Αμερική κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.

Γεννημένος το 1940 στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, ο Γκότι ήταν γνωστός για την… απερίσκεπτη ιδιοσυγκρασία του.

Ο Γκότι κέρδισε εκατομμύρια από τις εγκληματικές δραστηριότητες, την πορνεία, τον παράνομο τζόγο και ναρκωτικά.

Αν και μπόρεσε να αποφύγει τη φυλακή πολλές φορές δεν σταμάτησαν να τον κυνηγούν.

Ο Γκότι βρέθηκε τελικά πίσω από τα κάγκελα το 1992 για εγκλήματα όπως δολοφονίες, φοροδιαφυγή και εκφοβισμό.

Το 2002 πέθανε από καρκίνο στο λαιμό σε ομοσπονδιακή φυλακή του Μισσούρι.

5. Βίτο Γκενοβέζε

Με μια ακόρεστη όρεξη για χρήμα και δύναμη, ο Βίτο Γκενοβέζε έγινε γνωστός για το γεγονός ότι ενδυνάμωσε την αμερικανική μαφία.

Γεννημένος το 1897 σε επαρχία της Νάπολης, ο Γκενοβέζε μετακόμισε στο Μανχάταν όταν ήταν έφηβος.

Ανέβηκε στην εξουσία κατά την ποταπαγόρευση και είχε στενούς δεσμούς με τον Λουτσιάνο, βοηθώντας τον να δημιουργήσει την Επιτροπή. Προσπαθώντας να αποφύγει μια κατηγορία για δολοφονία, ο Γκενοβέζε έφυγε στην Ιταλία, ενώ ταυτόχρονα έκανε επιχειρήσεις ηρωίνης στις ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου, υποστήριξε τις φασιστικές προσπάθειες του Μπενίτο Μουσολίνι, αλλά τελικά πιάστηκε και στάλθηκε πίσω στις ΗΠΑ για να αντιμετωπίσει την κατηγορία του για δολοφονία.

Αφού δολοφονήθηκε βασικός μάρτυρας της δίκης, ο Γκενοβέζε ελευθερώθηκε.

Το 1958 ο Γκενοβέζε πήγε φυλακή για κατοχή και διανομή ναρκωτικών και πέθανε από καρδιακή προσβολή σε φυλακή του Μιζούρι 11 χρόνια αργότερα.

6. Φρανκ Κοστέλο

Γεννημένος στην Κοσέντζα της Ιταλίας το 1891, ο Φρανκ Κοστέλο μεγάλωσε στο East Harlem, και τελικά έγινε επικεφαλής μέλος της συμμορίας της 104th Street.

Τη δεκαετία του 1920 ο Κοστέλο συνεργάστηκε με τον Λουτσιάνο και μαζί ασχολήθηκαν με τα τυχερά παιχνίδια και τη λαθραία πώληση ποτών, καθώς και την οικοδόμηση επιχειρήσεων στη Νέα Υόρκη και το Νότο.

Ως ο πλησιέστερος επιχειρηματικός συνεργάτης του Λουτσιάνο, ο Κοστέλο άρχισε να αποκτά εκτεταμένη πολιτική επιρροή σε τοπικό επίπεδο και τελικά έγινε το κύριο αφεντικό συνδικάτου αφού ο Λουτσιάνο πήγε στη φυλακή για τη λειτουργία δικτύου πορνείας.

Στη δεκαετία του 1950, ο Κοστέλο αντιμετώπισε τα δικά του προβλήματα με το νόμο.

Το 1957 πυροβολήθηκε στο κεφάλι με εντολή του Γκενοβέζε.

Επέζησε από θαύμα και συνέχισε τις εργασίες του, αν και η δύναμή του μειώθηκε πολύ.

Πέθανε από καρδιακή προσβολή στα 82 του.

7. Τόνι Ακάρντο

Γεννημένος το 1906 στο Σικάγο, ο Τόνι Ακάρντο έγινε πρωτεργός του Καπόνε, ο οποίος τον βοήθησε να ανέβει στις τάξεις του Συνδικάτου του Σικάγου.

Το 1947 ο Ακάρντο έγινε επικεφαλής της Στολής του Σικάγο και συνέχιζε να ζει μια ζωή μέσα στο έγκλημα για πολλές ακόμη δεκαετίες.

Ο Ακάρντο επέκτεινε την κερδοφορία της μαφίας, όχι με εκβιασμούς και ναρκωτικά, αλλά με τυχερά παιχνίδια και υπηρεσίες με call girls.

Παρόλο που ο Ακάρντο μπλέχτηκε σε πολλές δολοφονίες καθ ‘όλη τη διάρκεια της εγκληματικής του δράσης, δεν κρίθηκε ποτέ ένοχος για αυτά τα εγκλήματα.

Αντ ‘αυτού, κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή το 1960, αν και η απόφαση τελικά δεν ίσχυσε.

Πέθανε από καρδιακές και πνευμονικές παθήσεις το 1992.

8. Σαμ Τζιανκάνα

Θρύλος της μαφίας και γνωστός για την αγάπη του για την αμερικανική πολιτική.

Γεννημένος το 1908 στο Σικάγο, ο Τζιανκάνα ηγήθηκε της Στολής του Σικάγο από το 1957 έως το 1966, αφού ο προϊστάμενος Ακάρντο ανακοίνωσε την αποχώρησή του.

Η αδίστακτη προσωπικότητα του Τζιανκάνα τον έκανε διάσημο στον υπόκοσμο και λέγεται ότι πιθανότατα διέπραξε τουλάχιστον τρεις δολοφονίες μέχρι την ηλικία των 20 ετών και είχε συλληφθεί πάνω από 70 φορές.

Είχε στενούς δεσμούς του με τον Τζόζεφ Π. Κένεντι, ο οποίος ζήτησε τη βοήθειά του για να εξασφαλίσει ψήφους στο Ιλινόις για την προεδρική περίοδο του γιου του Τζον Φ. Κένεντι.

Βέβαια, λέγεται ότι ο Τζιανκάνα έγινε έξω φρενών όταν ο Τζον Φ. Κένεντι έδωσε στον Γενικό Εισαγγελέα, Ρόμπερτ Φ. Ο Κένεντι, το πράσινο φως για να πατάξει το οργανωμένο έγκλημα.

Μέχρι σήμερα, οι θεωρίες συνωμοσίας επιμένουν ότι η δολοφονία του Κένεντι ήταν εκτεταμένη δουλειά της μαφίας.

Αφού πέρασε ένα χρόνο στη φυλακή στα μέσα της δεκαετίας του ’50 επειδή αρνήθηκε να καταθέσει κατά των δραστηριοτήτων της μαφίας, ο Τζιανκάνα εγκατέλειψε τη χώρα και έζησε στο Μεξικό και σε περιοχές της Νότιας Αμερικής.

Το 1974, ο Τζιανκάνα δολοφονήθηκε στο σπίτι του στο Oak Park του Ιλλινόις ενώ μαγείρευε.

9. Πωλ Καστελάνο

Ως νονός της πιο ισχυρής εγκληματικής οικογένειας στη Νέα Υόρκη – της οικογένειας εγκληματιών του Γκάμπινου – ο Πωλ Καστελάνο ήταν γνωστός για την επιχειρηματική του ικανότητα.

Γεννημένος το 1915 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Καστελάνο επικεντρώθηκε στη μετατροπή των μη νόμιμων επιχειρήσεων σε κερδοφόρες επιχειρήσεις χρησιμοποιώντας τις διασυνδέσεις του.

Αφού έγινε επικεφαλής της οικογένειας εγκληματιών του Γκάμπινου, έτρεξε κατά κύριο λόγο τις επιχειρήσεις από το αρχοντικό του στο Staten Island, ζώντας υπερπλούσια.

Αυτό προκάλεσε τη δυσαρέσκεια του περίγυρου του Καστελάνο, συγκεκριμένα εκείνων που δεν ενέκριναν τη διαδοχή του.

Ο Καστελάνο δολοφονήθηκε ξαφνικά το 1985 από τον Γκότι, ο οποίος φοβόταν ότι ο Καστελάνο θα τον σκοτώσει επειδή πουλούσε κρυφά ναρκωτικά, κάτι που το απαγόρευε.

10. Φρανκ Λούκας

Γεννημένος το 1930 στη Βόρεια Καρολίνα, ο Φρανκ Λούκας βρήκε το δρόμο του στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης.

Ο Λούκας ηγήθηκε στο ισχυρό βασίλειο των ναρκωτικών στο Χάρλεμ τη δεκαετία του 1960 και του 70 πουλώντας ηρωίνη.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, ο Λούκας έβγαζε 1 εκατομμύριο δολάρια την ημέρα από την ηρωίνη «Blue Magic» και ζούσε απίστευτη ζωή.

Μετά από αστυνομική επιδρομή στο σπίτι του στο Νιου Τζέρσεϋ το 1975, ο Λούκας καταδικάστηκε για ναρκωτικά τόσο σε ομοσπονδιακό όσο και σε κρατικό επίπεδο και τιμωρήθηκε με ποινή φυλάκισης 70 ετών.

Αφού υπηρέτησε πέντε χρόνια, αφέθηκε ελεύθερος λόγω της συνεργασίας του ως κρατικού μάρτυρα σε υποθέσεις ναρκωτικών.

Η ταινία του 2007 American Gangster, με πρωταγωνιστή τον Ντένζελ Ουάσινγκτον ως «Λούκας», βασίστηκε στη ζωή του.

Το 2019 ο Λούκας πέθανε από φυσικά αίτια σε ηλικία 88 ετών.
https://www.fortunegreece.com/
NATIONAL GEOGRAPHIC
Στα Άδυτα της Αμερικανικής Μαφίας
Σύνοψη
Μέχρι το 1970, η αμερικανική μαφία ήταν η πιο ισχυρή εγκληματική επιχείρηση στις ΗΠΑ, μια αναπτυσσόμενη αυτοκρατορία εγκλήματος, εξουσίας και βίας.

Ήταν μάλιστα τόσο ισχυρή και μυστική που η επιβολή των νόμων ήταν σχεδόν αδύνατη και έτσι η μαφία παρέμενε ανέγγιχτη ενώ οι περισσότεροι νονοί ήταν ελεύθεροι να δρουν δίχως την παραμικρή τιμωρία.

Το 1971 όμως, ο αρχηγός της μαφίας Joe Colombo ήταν τόσο θρασύς που δεν δίστασε να τα βάλει και με το ίδιο το FBI, διαδηλώνοντας μπροστά από τα γραφεία της Νέας Υόρκης και δημιουργώντας την Ιταλοαμερικανική Λίγκα για να διαμαρτυρηθεί εναντίον της παρενόχλησης από τις κυβερνητικές αρχές.

Σε κάποιους άλλους μαφιόζους όμως δεν άρεσε η δημοσιότητα, γι’ αυτό και ο Colombo πυροβολείται και τραυματίζεται θανάσιμα σε μια δική του συγκέντρωση διαμαρτυρίας, όχι όμως προτού το FBI καταφέρει να αναγνωρίσει και να φωτογραφίσει τα μέλη της οργάνωσής του.

Αυτό αποτέλεσε και την αρχή μια μεγάλης αλλαγής στη μαφία καθώς μια νέα γενιά γκάνγκστερ και αστυνομικών συγκρούονται στους δρόμους της Νέας Υόρκης.

Στις αρχές του 1970, η Αμερικανική Μαφία ήταν αήττητη.
Το αόρατο χέρι της Μαφίας
Οι αληθινές ιστορίες και οι πρωταγωνιστές των εγκληματικών οργανώσεων, από την Ιταλία στην Αμερική

Αφιέρωμα: Η ιστορία της αμερικανικής μαφίας και η εγκληματική δράση της τον 19ο και 20ό αιώνα – Από την Cosa Nostra στην οργάνωση Black Hand

Μανχάταν, φθινόπωρο 1931.

Η Fifth Avenue πλημμυρίζει από δεκάδες μαύρες κούρσες οι οποίες υπομονετικά περιμένουν τη σειρά τους για να παρκάρουν στα γκαράζ του νεότευκτου Empire State Building.

Στον 9ο όροφο του εντυπωσιακότερου και υψηλότερου ουρανοξύστη στον κόσμο, ο Salvatore Maranzano περιμένει τον Lucky Luciano στο γραφείο του.

Ο Maranzano είναι περιχαρής και γεμάτος αυτοπεποίθηση, νιώθει παντοδύναμος γιατί έχει μόλις κερδίσει τον Joe Masseria στον περίφημο «πόλεμο του Castellammare» και είναι επιτέλους το «Μεγάλο Αφεντικό».

Salvatore MaranzanoΤο πτώμα του Salvatore Maranzano μετά τη δολοφονία του  Bettmann
Τέσσερις δολοφόνοι μεταμφιεσμένοι σε φορολογικούς πράκτορες, κατορθώνουν να εισχωρήσουν στη συνάντηση και αδειάζουν τα πιστόλια τους στο κορμί του.

Ο Maranzano είναι νεκρός.

Πίσω από την κουίντα είναι ο άνθρωπος που επρόκειτο να συναντήσει ο Maranzano, o Lucky Luciano.

Εκστομίζει μονάχα μια φράση πάνω από το πτώμα του Capo dei Capi: «το τέλος της παλιάς φρουράς».

Είναι η πρώτη επανάσταση στο εσωτερικό της Αμερικάνικης μαφίας από συστάσεως οργανωμένου εγκλήματος.

Ο Luciano έχει σχεδιάσει τα πάντα στην εντέλεια.

Καταργεί την έννοια του Capo dei Capi (Αρχηγός των Αρχηγών) και δίνει εντολή να συσταθούν η Επιτροπή και το Εθνικό Συνδικάτο του Εγκλήματος.

Ο βασικός κανόνας είναι ένας και βασίζεται σε μια από τις παλαιότερες λαϊκές ρήσεις στη Σικελία: “a megghiu parola è chidda ca ‘un si dici”: η χρησιμότερη κουβέντα είναι αυτή που δεν ειπώνεται ποτέ.

Παλιός κανόνας, νέα μαφία. Δεν χρειάζεται να δοθεί όνομα, γιατί όπως εξηγεί ο Luciano, “ it’s our thing”, όλα είναι μεταξύ μας.

Cosa Nostra

Η ιστορία της αμερικανικής μαφίας έχει απαρχή στην Ιταλία στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα.

Οι νότιες περιοχές της μπότας εξακολουθούν να παραμένουν υπανάπτυκτες, ξεχασμένες, παρατημένες.

Η πλειοψηφία ζει στο όριο της φτώχειας, τα παιδιά πεθαίνουν από την ασιτία και οι πόλεις και τα χωριά αναστενάζουν από τη μετανάστευση.

Οι πιο γενναίοι ή οι πιο απελπισμένοι – αναλόγως το πρίσμα – αποφασίζουν να διασχίσουν με κάθε τρόπο των ωκεανό για να αγκαλιάσουν το Αμερικάνικο Όνειρο.

Όσοι επιζούν από το πολύ δύσκολο ταξίδι και διαβαίνουν τις πύλες του Ellis Island είναι πεπεισμένοι ότι έχουν φτάσει στη χώρα των μεγάλων ευκαιριών, σε έναν τόπο όπου υπάρχει χώρος για όλους και η δημιουργία περιουσίας είναι εφικτή.

Οι περισσότεροι μετανάστες παραμένουν στη Νέα Υόρκη, ορισμένοι καταλήγουν στη Νέα Ορλεάνη, αλλά η ενσωμάτωσή τους στις τοπικές κοινότητες είναι σχεδόν αδύνατη.

Η άρχουσα τάξη είναι συντηρητική, το αμερικανικό κράτος δεν είναι φίλιο στις τόσες πολλές αφίξεις, διότι αντικειμενικά δεν έχει τους πόρους για να τις διαχειριστεί.

Ειδικά οι Ιταλοί εμιγκρέδες διατηρούν και μια τρόπον τινά «άρνηση ενσωμάτωσης».

Κάνουν παρέα μόνο μεταξύ τους, είναι πολύ εύκολο να τους αναγνωρίσει κι ένας ανυποψίαστος περαστικός.

Είναι μελαχρινοί, τραυλίζουν ανακατεύοντας αγγλικά με ιταλικά, χειρονομούν ακατάπαυστα.

Ντυμένοι απεριποίητα, δίχως τρόπους, πολύ σύντομα γίνονται συνώνυμο της παραβατικότητας και της βρωμιάς.

Θεωρούνται ίσοι με τους μαύρους, με τους πρώην σκλάβους στις φυτείες και χρησιμοποιούνται μονάχα για χειρωνακτικές εργασίες, μάλιστα τις πιο ταπεινές απ’ αυτές.

Αυτή είναι η συνθήκη που τους οδηγεί στην περιθωριοποίηση και τους ωθεί να ενωθούν, να δημιουργήσουν δικές τους «εθνοτικές» γειτονιές.

Ξεπηδούν πολυπληθείς παραγκουπόλεις, όπου ο μόνος τρόπος επιβίωσης είναι η διατήρηση της ταυτότητας καταγωγής, τα μυστικά και τα ψέματα.

Φωτογραφία του FBI με το αφεντικό του οργανωμένου εγκλήματος και αρχηγού της «La Cosa Nostra», Charles «Lucky» Luciano © National Archives/Hulton Archive
Από αυτούς τους ανθρώπους και τα παιδιά τους γεννήθηκε το έγκλημα τύπου μαφίας.

Υπήρχε μια αδιόρατη διασύνδεση με την Cosa Nostra πίσω στην πατρίδα, καθότι πολλοί από τους μετανάστες ήταν εγκληματίες που κατόρθωσαν να αποδράσουν με κάθε τρόπο από την Ιταλία προκειμένου να γλυτώσουν από θανατικές ποινές ή δικαστικές διαδικασίες που νομοτελειακά θα οδηγούσαν σε ισόβια κάθειρξη.

Μη έχοντας άλλους τρόπους επιβίωσης, προσπάθησαν να δημιουργήσουν δικές τους κυψέλες, δικούς τους τρόπους επιβίωσης, οι οποίοι εννιά φορές στις δέκα, είχαν να κάνουν με εγκληματικές δραστηριότητες.

Το γρήγορο και εύκολο χρήμα, έφερε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα στο κατώφλι αυτών των συμμοριών και έντιμους ανθρώπους, απογοητευμένους ομοεθνείς μετανάστες που είδαν το αμερικάνικο όνειρο να γκρεμίζεται μεμιάς μπροστά τους.

Έχοντας ως μοναδική διέξοδο την παραβατικότητα, έγινε δεύτερη έξη στην κουλτούρα αυτών των ανθρώπων ο εκφοβισμός, οι περίφημες επιστολές εκβιασμού (lettere di scrocco), το παράνομο εμπόριο, οι υπηρεσίες «προστασίας».

Επί της ουσίας δημιουργήθηκαν «Μικρές Ιταλίες» μέσα στους κόλπους κυρίως της Νέας Υόρκης, αλλά και της Νέας Ορλεάνης.

Charles Lucky Luciano

Το μεγάλο λιντσάρισμα

Όταν στα τέλη του 19ου αιώνα ακούστηκε για πρώτη φορά ο όρος «παραμαφία» στη Νέα Ορλεάνη, βρισκόταν σε εξέλιξη ο πρώτος καταγεγραμμένος πόλεμος οικογενειών στις ΗΠΑ.

Οι δυο κύριες εγκληματικές φαμίλιες της πόλης ήταν οι Matranga και οι Provenzano, αμφότερες δίχως αιδώ και τον παραμικρό δισταγμό να ξεκληρίσουν ακόμη και ολόκληρες οικογένειες.

Αρχηγός της τοπικής αστυνομίας ήταν ένας Ιρλανδός, ο David Hennessy, το όνομα του οποίου φιγουράρει στη μισθοδοσία του Provenzano.

Συνεπώς, οι προσπάθειές του να μπει ένα τέλος στην κλιμάκωση της βίας και την αιματοχυσία, επηρεάζουν μόνο την οικογένεια Matranga.

Ξημερώματα της 16ης Οκτωβρίου του 1890, ομάδα αγνώστων στήνει ενέδρα στην έξοδο ενός σαλούν και σαρώνει τον ίδιο και τη συνοδεία του.

Η διακομιδή στο νοσοκομείο είναι ανώφελη, πριν ξεψυχήσει όμως, ο Hennessy καταφέρνει να ψιθυρίσει μια λέξη: “Dagoes”.

Στην τοπική slang είναι ο όρος που χρησιμοποιείται για τους ιταλόφωνους, ένα άκρως υποτιμητικό επίθετο τυπικό της αντι-ιταλικής ξενοφοβίας που δέσποζε στην πόλη.

Η Αστυνομία κυριευμένη από τάσεις ρεβανσισμού ξεκινά άμεσα έρευνες και επιτίθεται άκριτα στους περίπου 30 χιλιάδες κατοίκους της Μικρής Ιταλίας (Little Italy) της Νέας Ορλεάνης.

Μετά από μια σειρά ομολογιών που εξήχθησαν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες κακομεταχείρισης και βασανιστηρίων, δεκαεννέα Σικελοί καταλήγουν στη φυλακή.

Δεν συνδέονται όλοι με εγκληματικές δραστηριότητες, ορισμένοι είναι όντως έντιμοι πολίτες και το μόνο τους λάθος είναι πως έχουν ιταλική καταγωγή.

Ενοχοποιητικά στοιχεία για τη δολοφονία Hennessy δεν μπορούν να προκύψουν από τέτοιου είδους πρόχειρη επιχείρηση και το δικαστήριο στις 13 Μαρτίου του 1891 αθωώνει τους κατηγορουμένους.

Εικονογράφηση για τη συγκέντρωση στην Canal Street στην οποία αποφασίστηκε να εκδικηθεί ο αρχηγός της αστυνομίας David Hennesy, 1891
Εικονογράφηση για τη συγκέντρωση στην Canal Street στην οποία αποφασίστηκε να εκδικηθεί ο αρχηγός της αστυνομίας David Hennesy, 1891  Hulton Archive/Getty Images
Ξεσπά σάλος, η κοινή γνώμη διαφωνεί, πιστεύει ότι η μαφία έχει δωροδοκήσει το Δικαστικό Συμβούλιο και εξήντα ένας πολίτες της Νέας  Ορλεάνης, όλοι τους επιφανή μέλη της κοινότητας των ΗΠΑ και στην πλειοψηφία τους ιρλανδικής καταγωγής, αποφασίζουν να πάρουν τη δικαιοσύνη στα χέρια τους.

Λίγο πριν τις 10 το πρωί την επόμενη μέρα, ένας οργισμένος όχλος οπλισμένος με τουφέκια Winchester εισβάλλει στην τοπική φυλακή και ξεκινά ένα αδιάκριτο κυνήγι από κελί σε κελί.

Έντεκα από τους δεκαεννέα κατηγορούμενους απαγχονίζονται ή πυροβολούνται σε αυτό που θα μείνει στην ιστορία ως «Το Λιντσαρίσμα της Νέας Ορλεάνης», το χειρότερο μαζικό λιντσάρισμα της αμερικανικής ιστορίας.

Τρόμος στο Five Points

Ενόσω στη Λουιζιάνα διαδραματίζονται οι πρώτες μαζικές διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις πολιτών ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, στη Νέα Υόρκη η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη.

Στο «Μεγάλο Μήλο» δεν υπάρχουν δυο κορυφαίες φαμίλιες, αλλά διαφορετικές μικρές συμμορίες δρόμων που ανταγωνίζονται για τις περιοχές επιρροής.

Ο Paul Kelly, γεννημένος Paolo Antonio Vaccarelli, ένας πρώην πυγμάχος με καταγωγή από την Potenza και όχι από τη Σικελία, είναι ο πρώτος άνθρωπος που πετάει από πάνω του το στερεότυπο του τραχύ, λαϊκού και βρώμικου Ιταλού.

Ντύνεται με κομψά ρούχα, έχει ήπια δημόσια συμπεριφορά, είναι ευγενικός και γλυκομίλητος στους δρόμους, ειδικά όταν περιτριγυρίζεται από παιδιά.

Εικονογράφηση που απεικονίζει τον μαφιόζο Paul KellyΕικονογράφηση που απεικονίζει τον Paul Kelly, 1909 © William Oberhardt
Ο πολιτικός βίος του Kelly, η συμπεριφορά και η νοοτροπία του, είναι εκείνες που θα καθορίσουν την εικόνα και το attitude του Ιταλο-αμερικανού γκάνγκστερ.

Κλασσική εμφάνιση αξιοσέβαστου επιχειρηματία, pin-stripe κοστούμια, ακριβά καπέλα και παλτό.

Ο Kelly είναι ο πρώτος άνθρωπος που αντιλαμβάνεται το έγκλημα ως οργανωμένη επιχείρηση, ο πρώτος που συλλαμβάνει ως ιδέα την έξωθεν καλή μαρτυρία και εκμεταλλεύεται τη γοητεία της παραβατικότητας.

Ίδρυσε τη διαβόητη συμμορία Five Points και άνοιξε δεκάδες οίκους ανοχής στο ευυπόληπτο West Side του Μανχάταν, σπάζοντας ουσιαστικά το μονοπώλιο της εβραϊκής συμμορίας του Εβραίου μοναχού Eastman, βασιλιά της πορνείας στο East Side.

Και οι δυο συμμορίες συνδέονται στενά με την Tammany Hall, μια οργάνωση που συνδέεται με τη σειρά της με το Δημοκρατικό Κόμμα το οποίο προσφέρει πολιτική προστασία έναντι αδράς αμοιβής.

Στις αρχές του 1900, μαίνεται ο πόλεμος μεταξύ Eastman και Kelly για τον έλεγχο του Μανχάταν και τα μέλη του Tammany Hall προτείνουν να δοθεί η τελική ετυμηγορία σε έναν πρωτοφανή αγώνα πυγμαχίας.

Οι δυο επικεφαλής γρονθοκοπούνται επί δυο συνεχόμενες ώρες και δεν λυγίζει κανείς.

Ο αγώνας λήγει ισόπαλος και η κόντρα συνεχίζεται μέχρι το 1904, όταν ο Eastman συλλαμβάνεται για ένοπλη ληστεία και η Tammany Hall δεν παρεμβαίνει, δίνοντας επί της ουσίας το δαχτυλίδι στον Kelly.

Το Μαύρο Χέρι

Η συμμορία του Five Points αναλαμβάνει αμέσως όλες τις δραστηριότητες της συμμορίας Eastman και αποκτά το πολυπόθητο μονοπώλιο στο Μανχάταν.

Η διαρκώς αυξανόμενη επιρροή των Ιταλών γκάνγκστερ θορυβεί τις ιρλανδέζικες συμμορίες, οι οποίες αναδιοργανώνονται και αποφασίζουν να ενωθούν ιδρύοντας την περίφημη White Hand, τη συμμορία που γεννήθηκε ως αντίβαρο της Black Hand, της οργάνωσης που είχε υπό τη σκέπη της τις περισσότερες συμμορίες δρόμου, τη λεγόμενη «παραμαφία».

Το Black Hand ελέγχει τις κύριες δραστηριότητες προστασίας, πορνείας, κλοπών, πλαστογραφίας τραπεζογραμματίων και εισάγει στην αμερικάνικη κουλτούρα την έννοια του επιστολικού εκβιασμού.

Επρόκειτο για απειλητικές επιστολές, στις οποίες περιλαμβάνονταν ευαίσθητα προσωπικά στοιχεία και δεδομένα, οι οποίες χαρακτηρίζονταν από το αποτύπωμα ενός μαύρου χεριού πριν την «προειδοποίηση» για το κακό που θα βρει τον παραλήπτη.

Αυτό το μαύρο χέρι έγινε ο φόβος και ο τρόμος των Νεοϋορκέζων και από στόμα σε στόμα «έδωσε» ουσιαστικά και το όνομα στην οργάνωση: Black Hand.

Παρόλο που δεν υπάρχει ακόμα ως ιδέα η αμερικανική Cosa Nostra, το «Μαύρο Χέρι» είναι μετά βεβαιότητας ό,τι εγγύτερο σε αυτή, ο γεννήτορας κατά κοινή ομολογία και ο αρχέγονος πυρήνας των ανδρών τιμής, οι οποίοι σε σύγκριση με τους υπόλοιπους ιταλοαμερικανούς γκάνγκστερ, προσπαθούν να διατηρήσουν με κάθε τρόπο την αποκλειστικότητα της σικελικής καταγωγής με προσαρτημένα εισαγόμενα ήθη και έθιμα απευθείας από την Ιταλία.

Πορτρέτο του Ιταλοαμερικανού αστυνομικού Giuseppe Joe Petrosino που φορά πολιτικά ρούχα, ΗΠΑ, δεκαετία του 1900 Ο Ιταλοαμερικανός αστυνομικός Giuseppe Joe Petrosino, ΗΠΑ, δεκαετία του 1900 © Mondadori Portfolio via Getty Images

Το εύρος της δράσης του «Μαύρου Χεριού» αρχικά περιορίζεται στη Little Italy, είναι όμως τόσο μεγάλη η επιρροή του, ώστε το αμερικανικό κράτος θεσπίζει για πρώτη φορά «Ιταλικό Παράρτημα» στην αστυνομία.

Η ερευνητική ομάδα που αναλαμβάνει το πολύ δύσκολο έργο να αναχαιτίσει το «Μαύρο Χέρι» έχει επικεφαλής τον πρωτοπόρο του αγώνα κατά της μαφίας, τον Τζο Πετροζίνο (Πετροσίνο στην αμερικανική εκδοχή).

Ο Νεοϋορκέζος Υπολοχαγός είναι ο υπ’ αριθμόν ένα εχθρός, το μεγαλύτερο αγκάθι στο «Μαύρο Χέρι».

Ένας ζηλωτής υπηρέτης του νόμου που θέλει να απελευθερώσει τους συμπατριώτες του από τα δεσμά της μαφίας, τα σάπια μήλα που μολύνουν και όλα τα υπόλοιπα προσπαθώντας να «κανονικοποιήσουν» τους εκβιασμούς, τους εκφοβισμούς και το λαθρεμπόριο.

Η συγκινητική προσπάθεια του Πετροζίνο να καθαρίσει τη Little Italy έληξε άδοξα στις 12 Μαρτίου του 1909 στο Παλέρμο, όταν ερευνούσε τους δεσμούς του «Μαύρου Χεριού» με την Cosa Nostra.

Θρυλείται ότι είχε φτάσει πολύ κοντά στη λύση του νήματος, ότι είχε κατορθώσει να ξεδιαλύνει τις δαιδαλώδεις διαδρομές και να καταλήξει στην κορυφή της πυραμίδας.

Δεν πρόλαβε να επιστρέψει γιατί οι δολοφόνοι του φρόντισαν να φυτέψουν τέσσερεις σφαίρες στο κορμί του.

Δυο στο μέτωπο και δυο στην καρδιά.

Τόσο μεγάλο ήταν το μένος που δεν ακολουθήθηκε η «πεπατημένη» της μιας στο στέρνο και μιας στο κεφάλι.

Η προσάρτηση της Camorra

Ο θάνατος του Πετροζίνο σήμανε αυτομάτως την ανεξέλεγκτη και διαδοχική άνοδο του Black Hand στην πυραμίδα του εγκλήματος.

Σταδιακά ανέλαβε τις δραστηριότητες ολοένα και περισσότερων συμμοριών και με σημαντικότερο εκπρόσωπο τον Joe Morello, κατόρθωσε να επιτύχει ένα είδος moratorium και με την Camorra της Νέας Υόρκης, μια διαφορετικού τύπου εγκληματική πραγματικότητα, ναπολιτάνικης καταγωγής.

Οι φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο φατριών του υπόκοσμου ψυχραίνουν το 1915, όταν ξεσπά ο πρώτος εσωτερικός πόλεμος της μαφίας, ένας πόλεμος που διαρκεί μέχρι το 1920 και βρίσκει για μια ακόμα φορά νικητή το Black Hand.

Πλέον το «Μαύρο Χέρι» έχει τη δυνατότητα να επεκτείνει τον έλεγχό του σε όλη τη Νέα Υόρκη και να επιχειρήσει να κονιορτοποιήσει Εβραίους και Ιρλανδούς.

Το βασίλειο του White Hand δύει, μαζί του διαλύεται παράλληλα και η συμμορία Five Point, από την οποία γεννιέται η λεγόμενη «σχολή του Σικάγο» του Johnny Torrio και του Al Capone.

Το «Μαύρο Χέρι» ελέγχει όλη την πόλη, έχει το απόλυτο μονοπώλιο.

Δεν δρα μόνο στη Μικρή Ιταλία, δεν περιορίζεται μόνο σε «μικροδουλειές».

Ενδυναμώνεται και ισχυροποιείται διαρκώς υποβοηθούμενο και από την ακούσια παρέμβαση Μουσολίνι, ο οποίος κυνηγά αρειμανίως τη σιτσιλιάνικη μαφία, ωθώντας πολλούς εγκληματίες στη μετανάστευση.

Giuseppe MorelloGiuseppe Morello, 1902 © Wikimedia Commons
Η σκληρή καταστολή του Έπαρχου Μόρι στη Σικελία στο μουσολινικό κράτος μετατρέπεται σε χρυσή ευκαιρία για το «Μαύρο Χέρι», το οποίο υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες «προσωπικότητες» όπως ο Salvatore Maranzano.

Ο Σικελός καταφτάνει το 1927 στη Νέα Υόρκη και σε λιγότερο από έναν χρόνο αναλαμβάνει τη φαμίλια του Nicolò Schirò.

Εκείνα τα χρόνια, οι πόλεμοι για τον έλεγχο των περιοχών ήταν η ημερήσια διάταξη για την πόλη, ένας άτυπος αγώνας δρόμου για το ποιος και για πόσο μπορούσε να διαχειριστεί μια επιχείρηση σε συγκεκριμένη γειτονιά της Νέας Υόρκης.

Η αμερικανική πολιτεία επί της ουσίας άφηνε τους εγκληματίες να αλληλοεξουδετερωθούν μόνοι τους, άθελά της ωστόσο, τούς έδωσε το φιλί της ζωής.

Ποτοαπαγόρευση

Το National Prohibition Act, πιο γνωστό στην αμερικανική κοινωνία ως “Volstead Act” από τον ομώνυμο Γερουσιαστή της Μινεσότα, ανακατασκεύασε ολόκληρο το οικοδόμημα και υπήρξε το πραγματικό έναυσμα για τον «εκσυγχρονισμό» και το ανακάτεμα της τράπουλας του οργανωμένου εγκλήματος.

Μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου, οι συμμορίες περιορίζονταν στα «πατροπαράδοτα» κόλπα, στις προστασίες, την πορνεία και τον εκφοβισμό.

Στις 17 Ιανουαρίου του 1920 εισέβαλε στη ζωή των Αμερικανών η απαγόρευση της παραγωγής, της πώλησης και της μεταφοράς αλκοόλ.

Το γεγονός αυτό δημιούργησε αυτόματα μια αυξανόμενη ζήτηση για το προϊόν και συνεπεία αυτού γεννήθηκε μια νέα επιχείρηση, στην οποία οι δυνατότητες κερδών ήταν τόσο μεγάλες που μπορούσαν να συντηρήσουν όχι οικογένειες, αλλά πόλεις ολόκληρες.

Κύρια δραστηριότητα των γκάνγκστερ έγινε το λαθρεμπόριο, η εκμετάλλευση της αδυναμίας των Αμερικανών να αντισταθούν στο «απαγορευμένο», στο μέχρι πρότινος ελεύθερο αγαθό που χαλάρωνε τα ήθη και ήταν πρόσκαιρος γιατρός των αποτυχιών και της κατάθλιψης.

Guiseppi MasseriaGuiseppi Masseria, 15 Απριλίου 1931
Στη Νέα Υόρκη η κατάσταση τίθεται και πάλι εκτός ελέγχου.

Τα χρήματα είναι τόσα πολλά, η επιρροή τόσο μεγάλη που το «αφεντικό» της μαφίας στην πόλη έχει περισσότερες εξουσίες κι από τον ίδιο τον Κυβερνήτη της. Joe Masseria και Salvatore Maranzano, είναι οι ισχυρότεροι της εποχής, και δεν αργούν να έρθουν σε σύγκρουση.

Το 1930 εγκαινιάζεται ο περίφημος «Πόλεμος Castellammarese», ο κύκλος του οποίου έκλεισε ολοκληρωτικά εκείνη την ημέρα στον 9ο όροφο του Empire State Building, όταν ειπώθηκε για πρώτη φορά το “it’s our thing”.

Lucky Luciano

Ο Charlie Luciano, γεννημένος Salvatore Lucania, διαβαίνει το κατώφλι του Ellis Island το 1905 και μεταξύ 1907 και 1908 εντάσσεται στη συμμορία του Five Points.

Το 1920 λαμβάνει τη μεγάλη απόφαση και θέτει εαυτόν στην υπηρεσία του Εβραίου γκάνγκστερ Arnold Rothstein.

Τον έχει πείσει ο παιδικός του φίλος και συνέταιρος, Mayer Lansky, μελλοντικός ηγέτης του λεγόμενου Εβραϊκού Συνδικάτου.

Ανεβαίνοντας πολύ γρήγορα τη σκάλα της ιεραρχίας, ο Luciano δέχεται πρόταση «επαναπατρισμού» από τον Joe Masseria, την οποία και αποδέχεται με μοναδικό αίτημα να γίνει ο νούμερο 2.

Στην πραγματικότητα ουδέποτε υπήρξε νούμερο 2, το ορθότερο για την παρουσία του Luciano στο πλάι του Masseria, είναι πως υπήρξε το δεξί του χέρι.

Masseria και Luciano συχνά διαφωνούν, δεν βλέπουν τις “business” με τον ίδιο τρόπο.

Ο πρώτος, που κληρονόμησε την οικογένεια του Joe Morello το 1922, είναι ένας παλιομοδίτης μαφιόζος, δεμένος με τις σικελικές παραδόσεις, όπως και ο αντίπαλός του Maranzano.

Και οι δύο ανήκουν στην παλιά φρουρά, διεκδικώντας την αποκλειστικότητα της Σικελικής καταγωγής και προτιμούν να διεξάγουν πόλεμο ακόμη και με το κόστος του περιορισμού των εσόδων από το λαθρεμπόριο.

O Masseria κατηγορεί τον Luciano για συνεργασία με τον Vito Genovese και τον Frank Costello -ο ένας από τη Νάπολη και ο άλλος από την Καλαβρία- και πάνω απ’ όλα για τη διατήρηση της «εγγύτητας» της σχέσης του με τους εβραϊκούς κύκλους.

Σε όλες τις αιτιάσεις, ο Luciano απαντά με τον ίδιο τρόπο: “business is business”.

Βασιζόμενος σε αυτή τη λογική και γνωρίζοντας πολύ καλά την απληστία όλων, ο Luciano οργανώνει μια ιστορική διάσκεψη καλώντας όλες τις κύριες οικογένειες των ΗΠΑ, ιταλικές και μη.

Νέα Υόρκη, Σικάγο, Κλίβελαντ, Φιλαντέλφια, Ντιτρόιτ, όλοι οι Αρχηγοί των πόλεων καλούνται τον Μάιο του 1929 στο Ατλάντικ Σίτι, υπό την προστασία και την αιγίδα του πολιτικού, γκάνγκστερ και αφεντικού της πόλης Enoch “Nucky” Johnson.

Σε αυτή την πρώτη μεγάλη σύνοδο κορυφής στην ιστορία του αμερικανικού εγκλήματος, ο Luciano θέτει τα θεμέλια μιας αρραγούς και επαγγελματικής εγκληματικής οργάνωσης, με συμφωνίες για τον καταμερισμό του λαθρεμπορίου, την ειρηνική επίλυση διαφορών, την κατά το δυνατόν δίκαιη μοιρασιά της πίτας.

Κεντρική ιδέα του Lucky ήταν να σταματήσει η αιματοχυσία και η δουλειά να φύγει από το δρόμο και τις γειτονιές, να μπει αθόρυβα στα γραφεία και στην καθημερινή ζωή.

Η δολοφονία του μαφιόζου Giuseppe «Joe The Boss»

Masseria και Maranzano αρνήθηκαν να παραστούν στο Ατλάντικ Σίτι.

Υποστήριζαν το παραδοσιακό μοντέλο, δεν είχαν καμία διάθεση προσέγγισης ή διεύρυνσης του «κύκλου συμμαχιών», ο οποίος αυτομάτως σήμαινε και ανυπολόγιστη αύξηση του κύκλου εργασιών.

Δεν νοείτο για κανέναν από τους δυο να κάνουν “business” με μη Σικελούς.

Κι όταν μαθαίνουν ότι η «νουθεσία» τους δεν έγινε σεβαστή στο Ατλάντικ Σιτι, έδωσαν το σήμα να ξεκινήσει ο πόλεμος.

Ο πόλεμος του Castellammare.

O πόλεμος των δυο δημιουργεί ολοένα και περισσότερα προβλήματα στο λαθρεμπόριο και τις δουλειές.

Ανατινάζονται φορτία, «δίνονται» κρησφύγετα και αποθήκες στην Αστυνομία, συλλαμβάνονται αγγελιοφόροι, δολοφονούνται πιόνια.

Ο Lucky Luciano αποφασίζει και πάλι να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

Προσκαλεί τον Masseria στις 15 Απριλίου του 1931, για μεσημεριανό γεύμα σε ένα εστιατόριο του Coney Island.

Ένα παλιό ρητό της μαφίας λέει ότι, για να διαπράξεις έναν φόνο, το θύμα δεν πρέπει να υποψιάζεται τίποτα.

Ενόσω ο Masseria τρώει, ο Luciano προσπαθεί να τον μεταπείσει συζητώντας.

Το κλίμα είναι ήπιο, το φαγητό πολύ καλό, αλλά η κουβέντα άκαρπη.

Ο Masseria σηκώνεται να πάει στην τουαλέτα.

Είναι το σήμα που περίμεναν οι Bugsy Siegel, Vito Genovese, Joe Adonis και Albert Anastasia.

Ο Lucky έχει κάνει απλώς ένα νεύμα.

Ο Masseria δολοφονείται βάναυσα μέσα στις τουαλέτες, είναι μια σκηνή κινηματογραφική, η δραματουργική τελειότητα της οποίας ενέπνευσε και τον Κόπολα στο θρυλικό «Νονό».

Με την ειδοποιό διαφορά ότι εδώ δεν πρόκειται για μυθοπλασία, αλλά για την κορυφαία προδοσία στην ιστορία του οργανωμένου εγκλήματος.

Η προδοσία του Luciano σηματοδοτεί και το τέλος του πολέμου.

Ο Maranzano συγκαλεί άμεσα σύνοδο κορυφής στο Σικάγο. Χωρίζει τις συμμορίες της Νέας Υόρκης μοιράζοντάς τες σε πέντε οικογένειες: Maranzano, Profaci, Mangano, Luciano και Gagliano.

Κάθεται στην κορυφή του τραπεζιού και ενώπιον όλων των αρχηγών απαιτεί να του αποτίσουν φόρο τιμής.

Ουδέποτε ήταν στη συμφωνία κάτι τέτοιο.

Οι περισσότεροι αντιδρούν, ειδικά ο Luciano, ο οποίος εξακολουθεί να οραματίζεται το μέλλον του οργανωμένου εγκλήματος με εντελώς διαφορετικό τρόπο και οπωσδήποτε μακριά από «παλιομοδίτικες» παραδόσεις.

Λειτουργεί ξανά πυροσβεστικά, αλλά ήδη απεργάζεται το σχέδιο στο μυαλό του.

Ξέρει πολύ καλά ότι ούτε ο Maranzano τον εμπιστεύεται και πλέον έχει την απόδειξη πως δεν έχει καμία πρόθεση να λειτουργήσει «σύγχρονα».

Για πολλοστή φορά έχει δίκιο.

Πράγματι, λίγους μήνες αργότερα, ο Maranzano δίνει εντολή να τον σκοτώσουν.

Με τη διαφορά ότι τούτη τη φορά ο Luciano τον έχει προλάβει και στις 10 Σεπτεμβρίου 1931, στέλνει τέσσερις Εβραίους δολοφόνους του Lansky να τον δολοφονήσουν.

Είναι το τέλος της παλιάς σχολής, το τέλος μιας ολόκληρης εποχής.

Στιγμιότυπο από την κηδεία του μαφιόζου Giuseppe «Joe The Boss» Masseria
Στιγμιότυπο από την κηδεία του μαφιόζου Giuseppe «Joe The Boss» Masseria © NY Daily News via Getty Images
Η πρόποση

Θεωρητικά, o Luciano είναι πλέον το νέο αφεντικό των αφεντικών, οποιοσδήποτε άλλος στη θέση του θα είχε εκμεταλλευτεί τη συγκυρία.

Αλλά ο Lucky ανέκαθεν προτιμούσε την αποφυγή διαφωνιών, έθαβε τις προσωπικές φιλοδοξίες και πίστευε στο μοντέλο της «συνεργασίας».

Καταργεί τη θέση του Capo dei Capi, προχωρά στη σύσταση μιας Επιτροπής, ενός είδους «κυβερνητικού οργάνου» που ονομάζεται National Crime Syndicate: «Εθνικό Συνδικάτο του Εγκλήματος».

Είναι η πρώτη αληθινά μεγάλη συμμαχία μεγάλων αμερικανικών οικογενειών, ένα είδος υποκόσμου στρογγυλής τράπεζας, όπου κανείς δεν είναι πιο σημαντικός από τους άλλους και όλοι καλούνται να συζητήσουν διαφορές και να αποφασίσουν για μια δίκαιη και ειρηνική διαχείριση των επιχειρήσεων.

Ο γκάνγκστερ Charles «Lucky» Luciano τη δεκαετία του 1930Ο γκάνγκστερ Charles «Lucky» Luciano τη δεκαετία του 1930 © Keystone/Getty Images
Κάθε οικογένεια του Συνδικάτου – οι πέντε από τη Νέα Υόρκη, η Outfit από το Σικάγο και η οικογένεια Buffalo που εκπροσωπεί όλες τις μικρότερες οικογένειες – έχει ένα αφεντικό με μια ακριβή ιεραρχική δομή πίσω της.

Κάθε μια λαμβάνει ένα πεδίο αρμοδιοτήτων που πρέπει να διαχειρίζεται με πλήρη αυτονομία, αλλά και σκληρούς κανόνες για να μην εμπλέκεται η μία στις δουλειές της άλλης.

Ο Lucky σηκώνεται όρθιος, υψώνει το ποτήρι και λέει: «Όχι πια άσκοπη αιματοχυσία, όχι πόλεμοι που βλάπτουν τις επιχειρήσεις».

Η αμερικανική Cosa Nostra, όπως την ξέρουμε μέσα από ταινίες, σειρές, βιβλία και λογής μύθους και πληροφορίες, γεννήθηκε ακριβώς σε εκείνη την ιστορική στιγμή.

Τα νέα σύνορα

Ήδη από το 1933 έχει καταστεί σαφές ότι η εποχή της απαγόρευσης πλησιάζει στο τέλος της.

Οι καιροί ευνοούν την επανεπένδυση κεφαλαίων, τις εναλλακτικές πηγές εισοδήματος, τη διείσδυση στις διάφορες βιομηχανίες κλωστοϋφαντουργίας, μεταφορών και κατασκευών.

Η μαφία αποδεικνύεται διορατική, πάνω από όλα δικαιώνεται για τη σημασία των συνδικάτων, των εργατικών οργανώσεων που είναι το όχημα για τη διέλευση των νέων συνόρων του εγκλήματος.

Ο έλεγχος των συνδικαλιστικών οργανώσεων ισοδυναμεί με εκβιασμό των εταιρειών που θέλουν να αποφύγουν τις απεργίες και τις ταραχές.

Και αυτό επιτυγχάνεται έναντι τεράστιων χρηματικών ποσών.

Το οργανωμένο έγκλημα μέχρι το 1936 καταγράφει αδιανόητους δείκτες ανάπτυξης και σείεται συθέμελα όταν ο Luciano καταλήγει στη φυλακή με ποινή τριάντα ετών για την κατηγορία της εκμετάλλευσης πορνείας.

Το κεφάλαιο μοιάζει να έχει κλείσει ολοκληρωτικά, η μαφία έχει χάσει τον αναμορφωτή της.

Ακόμα και τότε οι συγκυρίες είναι με το μέρος του.

Ξεσπά ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, το 1942 τα υποβρύχια του Άξονα βυθίζουν αμερικανικά πλοία με προορισμό την Ευρώπη και η κυβέρνηση εκφράζει λελογισμένους φόβους πως θα υπάρξουν σοβαρές διαρροές από τα λιμάνια της Νέας Υόρκης.

Ο μοναδικός άνθρωπος που μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια στις αποβάθρες είναι ο Lucky Luciano.

Παρόλο που ήταν έγκλειστος σχεδόν για μια δεκαετία σε φυλακές υψίστης ασφαλείας, ο Luciano εξακολουθεί να διατηρεί τη δύναμη του παρελθόντος και να ελέγχει απόλυτα τις αόρατες διαδρομές του οργανωμένου εγκλήματος.

Το αμερικανικό Ομοσπονδιακό Κράτος προσφέρει στον Luciano σημαντική μείωση της ποινής του, αρκεί να συνεργαστεί με τις Αρχές.

Με συντονισμένες ενέργειες, ο Lucky επιλύει το 1946 το τεράστιο θέμα των λιμανιών και εκπατρίζεται στην Ιταλία.

Είναι ελεύθερος, αλλά με την υποχρέωση να μην πατήσει ποτέ ξανά το πόδι του σε αμερικανικό έδαφος.

Τότε ακριβώς γεννιέται και η πρώτη «διαχείριση δι’ αντιπροσώπου».

Ορίζεται ο Frank Costello ως «τοποτηρητής», άπαντες όμως γνωρίζουν πως όλα συμβαίνουν με εντολή του Luciano.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες εν τω μεταξύ δεν υπάρχει η παραμικρή ιδέα και γνώση περί διακλαδώσεων και εύρους του φαινομένου της μαφίας.

Η αμερικανική αντίληψη περιοριζόταν στο κυνήγι των γκάνγκστερ, στο λαθρεμπόριο, στην ξεχασμένη πια ποτοαπαγόρευση και το «αναγκαίο κακό» της πορνείας.

Ο Charles «Lucky» Luciano
Η μαφία δεν υπάρχει

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα γραφεία του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης έχουν πολύ λίγους άνδρες που ασχολούνται με την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος.

Ο λόγος είναι ότι για πολλούς πολιτικούς και ομοσπονδιακούς δεν υπάρχει Επιτροπή Μαφίας.

Ο ίδιος ο J. Edgar Hoover, ιστορικός επικεφαλής του FBI και κεφαλαιώδης μορφή στην αμερικανική ιστορία φτάνει στο σημείο να δηλώσει ότι «η μαφία δεν υπάρχει».

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προτιμά να κυνηγά κομμουνιστές, να υπηρετεί το πλάνο του Ψυχρού Πολέμου και να ευτελίζεται σε μεθόδους μακαρθισμού.

Δειλά το 1950, η Γερουσία προσπαθεί να επαναφέρει το ζήτημα, ζητώντας να πέσει φως στην υπόθεση της ανάμιξης του οργανωμένου εγκλήματος και του υποκόσμου στις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές του έθνους.

Συστήνεται ειδική Επιτροπή, στην οποία καλούνται περισσότεροι από 600 μάρτυρες και η ακροαματική διαδικασία μεταδίδεται ζωντανά από το εθνικό δίκτυο τηλεόρασης, κατόπιν εντολής του Προέδρου-Γερουσιαστή Estes Kefauver.

Στόχος είναι να αποκαλυφθεί το αληθινό πρόσωπο της μαφίας στον ανυποψίαστο αμερικανικό λαό, ο οποίος παρακολουθεί εμβρόντητος τη συντριπτική πλειοψηφία των κληθέντων μαρτύρων να επικαλούνται το Fifth Amendment, το Άρθρο 5 του Συντάγματος, το οποίο δίχως να εμβαθύνουμε νομικά, παρέχει το δικαίωμα να μην καταθέτει κανείς εναντίον του εαυτού του.

Όσοι απαντούν διακωμωδούν τη διαδικασία, ειρωνεύονται τις ερωτήσεις της Επιτροπής, ορισμένοι συμπεριφέρονται με τεχνητή αφέλεια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Frank Costello, επονομαζόμενος «Πρωθυπουργός του υποκόσμου», ο οποίος στην ερώτηση του Kefauver «Τι έχετε κάνει για τη χώρα σας ως πολίτης; […] Θα υπάρχει έστω μια πράξη που δικαιολογεί την απόδοση υπηκοότητας από το Αμερικανικό Κράτος».

Ο Costello προφασίζεται ότι το σκέπτεται, κάνει διάφορους μορφασμούς και χειρονομίες που παραπέμπουν απευθείας σε Ιταλό και απαντά χαμογελώντας: «Ε, εντάξει, εγώ πλήρωσα τους φόρους» με σαφή τον υπαινιγμό στην υπόθεση της σύλληψης του Al Capone για φοροδιαφυγή.

Us Senate Probe Crime (1951)
Απαλατσίν

Η Επιτροπή Kefauver ολοκληρώνει τις εργασίες της άκαρπη, δίχως να έχει καταφέρει το παραμικρό.

Η Cosa Nostra εξακολουθεί να δρα ανενόχλητη στη σκιά, να διαφεντεύει τις νύχτες και τις μέρες των αμερικανικών μητροπόλεων.

Το Ομοσπονδιακό Κράτος προσπαθεί ξανά το 1956 εισάγοντας αυστηρότερες ποινές, κυρίως για τη διακίνηση ναρκωτικών που έχει γίνει πλέον η υπ’ αριθμόν ένα κερδοφόρα επιχείρηση του οργανωμένου εγκλήματος.

Οι ύποπτοι και οι συλληφθέντες εμπλεκόμενοι μαφιόζοι είτε δολοφονούνται είτε πεθαίνουν υπό αδιευκρίνιστα αίτια είτε εξαφανίζονται από το προσκήνιο για να αποφύγουν τις εξοντωτικές ποινές τριάντα ετών κάθειρξης.

Είναι η δεύτερη φορά που καλείται να επέμβει ο Luciano προκειμένου να μετριαστεί η κρίση.

Τον Οκτώβριο του 1957 συγκαλεί έκτακτη σύνοδο κορυφής στο Grand Hotel des Palmes στο Παλέρμο, με προσκεκλημένους τοπικούς και Αμερικανούς Capi.

Στην ημερήσια διάταξη είναι η ανάγκη αναδιοργάνωσης της διακίνησης ναρκωτικών και η αποστολή Ιταλών με καθαρό ποινικό μητρώο στο εξωτερικό, οι οποίοι, μέσω δραστηριοτήτων κάλυψης και «βιτρίνας» μπορούν να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της διακίνησης ναρκωτικών.

Αρχίζουν να ξεπηδούν δεκάδες καινούριες πιτσαρίες στη Νέα Υόρκη.

Καθαριστήρια, μπακάλικα, ραφεία, τα πλοκάμια είναι παντού.

Η άτυπη συμμαχία και το πλάνο που εκπονεί ο Luciano εγκαινιάζει τη νέα εποχή της παγκόσμιας επιχείρησης διακίνησης ναρκωτικών.

Κύριο προϊόν η ηρωίνη, με δίκτυα στη Μέση Ανατολή, τη Σικελία, τη Μασσαλία όπου γίνεται η διύλιση και τις Ηνωμένες Πολιτείες όπου καταλήγει ο κύριος όγκος του προϊόντος.

Ο Luciano έχει προτείνει και κατορθώσει να υιοθετηθεί το δικό του «μοντέλο» του Εθνικού Συνδικάτου του Εγκλήματος, με προσθήκη «εκσυγχρονιστικού χαρακτήρα» τη δημιουργία ενός διοικητικού οργάνου επίλυσης εσωτερικών ζητημάτων, τη λεγόμενη Cupola.

Αυτή η άτυπη Επιτροπή ήταν ο αντιπροσωπευτικός μηχανισμός διαβούλευσης όλων των ανεξάρτητων οικογενειών που καλούντο να αποφασίσουν με συναίνεση για όλα τα «εσωτερικά» ζητήματα.

Ένα μήνα μετά από εκείνη τη θρυλική συνάντηση στο Παλέρμο, η αστυνομία της ταπεινής και φιλήσυχης πόλης Απαλατσίν στα περίχωρα της κομητείας Τιόγκα στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, παρατηρεί ένα ασυνήθιστο πέρασμα υπερπολυτελών αυτοκινήτων που κατευθύνονται προς την υπερπολυτελή βίλα του Joseph Barbara.

Ορισμένοι θαρραλέοι αξιωματικοί της αστυνομίας, αποφασίζουν να πλησιάσουν κατά το δυνατόν στη βίλα και παρατηρούν έκπληκτοι περισσότερους από εκατό καλοντυμένους άνδρες να διαπληκτίζονται ενόσω εξελίσσεται το πιο σουρεαλιστικό μπάρμπεκιου στην ιστορία.

Αργότερα έγινε γνωστό ότι οι αστυνομικοί ήταν αυτόπτες μάρτυρες της «συνεδρίασης» της Επιτροπής, η οποία εκείνη τη στιγμή καλείτο να επιλύσει τα ζητήματα της νέας επιχείρησης διακίνησης ηρωίνης που κόστισε τη ζωή στον Albert Anastasia με εντολή της οικογένειας Gambino.

Δίνεται σήμα, καταφθάνουν ενισχύσεις και η αστυνομική επιχείρηση στέφεται με επιτυχία, μιας και συλλαμβάνονται εξήντα εξέχοντα μέλη του υποκόσμου.

Άπαντες στις καταθέσεις τους λένε το ίδιο ακριβώς πράγμα: άκουσαν ότι ο Barbara είχε αισθανθεί μια αδιαθεσία και έσπευσαν στην οικία του για να σιγουρευτούν ότι χαίρει άκρας υγείας.

Το περιστατικό διαχέεται στον Τύπο, ο οποίος αγριεύει και δεν φείδεται.

Για πρώτη φορά η Cosa Nostra ξεγυμνώνεται και μπαίνει στα σπίτια και στα στόματα όλων, για πρώτη φορά υπάρχει απτή απόδειξη για αυτό το αδιανόητο κυψελωτό σύστημα παραεξουσιών και παραοικονομίας, για πρώτη φορά η Αμερικανική Πολιτεία έχει αποδείξεις ότι υπάρχει οργανωμένο έγκλημα.

Στις ΗΠΑ εκλέγεται ο Κένεντι, στη χώρα αποπνέει αέρας πραγματικής αλλαγής και προόδου.

Ο αδελφός του Μπομπ αναλαμβάνει Γενικός Εισαγγελέας και ανεβαίνει στο άρμα της προσπάθειας αναχαίτισης του οργανωμένου εγκλήματος που έχει σχεδιάσει το FBI.

To 1963, ενώπιον της Επιτροπής McClellan που ιδρύθηκε το 1957 για να ερευνήσει τη σχέση μεταξύ μαφίας και συνδικαλιστικών οργανώσεων, καλείται ο πιστός στρατιώτης της οικογένειας Genovese, ο Joseph “Joe” Valachi.

Ακόμα κι αν είναι σχεδόν ο τελευταίος τροχός της αμάξης, ο Joe Valachi γίνεται ο πρώτος μεγάλος pentito (μετανοών), ο πρώτος άνθρωπος που σπάει τον όρκο της σιωπής και κάνει κάτι που κανείς δεν έχει κάνει πριν απ’ αυτόν: να αποκαλύψει τα μυστικά της Cosa Nostra.

Ζωντανά.

Σε εθνικό επίπεδο.

Οι ανακρίσεις είναι δημόσιες και κάθε λεπτό τους συγκλονίζει την αμερικανική κοινωνία.

Άφνου οι Αμερικανοί ανακαλύπτουν ότι κάθε «οικογένεια» έχει έναν Capo (αφεντικό), έναν αναπληρωτή του και έναν μεταβλητό αριθμό από έναν έως τρεις Consiglieri (συμβούλους).

Κάτω από αυτούς είναι οι capimanmento (επικεφαλής) που ονομάζονται επίσης capidecima ή caporegime, οι οποίοι ελέγχουν τους made men, τους άντρες της τιμής (uomini d’ onore) ή τους στρατιώτες (Soldati) που έχουν στρατευθεί διά της puncitura, του τσιμπήματος του αγκαθιού.

Puncitura

Η διαδικασία είναι ανατριχιαστική.

Ο «στρατιώτης» αφού έχει συστηθεί προηγουμένως από τον άνθρωπο που εγγυάται γι’ αυτόν, στέκεται μπροστά στον caporegime που διαβάζει τους κώδικες τιμής και κατόπιν με ένα αγκάθι από πικρό σιτσιλιάνικο πορτοκάλι, του τρυπά το δείκτη του «καλού» χεριού, αυτού που χρησιμοποιεί για να πυροβολεί.

Σε κάποιες περιοχές, τη στιγμή που ο «βαπτιζόμενος» επαναλαμβάνει τον όρκο, καίγεται και μια μικρή εικόνα – η λεγόμενη santina – και με τις στάχτες της καλύπτεται η μικρή πληγή στο δάχτυλό του.

Όλο το τελετουργικό λαμβάνει χαρακτήρα ιεροτελεστίας, υποκρύπτει μια απίθανη ιερουργία η οποία στα μάτια του νέου μέλους φαντάζει ως μέγιστη τιμή.

Η βάπτιση είναι η πρώτη επαφή με τον κόσμο της Cosa Nostra και το νεοεισερχόμενο μέλος γνωρίζει εκ των προτέρων ότι η είσοδος δεν έχει έξοδο.

Από τη στιγμή που μπαίνεις δεν ξαναβγαίνεις.

Απαγκιστρώνεσαι μόνο νεκρός.

Σε αυτή τη λαογραφική ιεροτελεστία μύησης, το άτομο που θα συσχετιστεί οδηγείται σε ένα δωμάτιο και όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία αναφωνεί «Είθε η σάρκα μου να καεί όπως αυτή η ιερή κάρτα, αν δεν κρατήσω την πίστη με τον όρκο μου».

Χάρη στον Valachi, οι ΗΠΑ και ο υπόλοιπος κόσμος συνειδητοποιούν πλήρως το φαινόμενο της μαφίας, λίγο μετά ο «Νονός» του Mario Puzzo τοποθετείται ευλαβικά στα ράφια των βιβλιοπωλείων και αρχίζει η παρακμή της Cosa Nostra.

Παρότι οξύμωρο, η εισχώρηση στην pop κουλτούρα και η διάδοση του έργου του Puzzo, μεγάλο μέρος της οποίας οφείλεται στη συγκλονιστική κινηματογραφική μεταφορά στην τριλογία του Κόπολα, οδήγησε στην απομυθοποίηση και στην εξωτερίκευση ενός κόσμου που μέχρι τότε παρέμενε μαεστρικά στο σκότος.

Στη δεκαετία του 1970 η ηρωίνη έχει εξαπλωθεί στη μεσαία τάξη, η διάδοσή της είναι τεράστια και θερίζει ζωές.

Ο Πρόεδρος Νίξον αναγνωρίζει τη χρήση ναρκωτικών ως υπ’ αριθμόν ένα δημόσιο κίνδυνο και κηρύττει τον ανένδοτο.

Πόλεμος στη διακίνηση ναρκωτικών σημαίνει πόλεμος στην πιο κερδοφόρα επιχείρηση του οργανωμένου εγκλήματος.

Η γαλλο-αμερικανική συνεργασία κατορθώνει να εξαρθρώσει το διεθνές δίκτυο που φέρνει ναρκωτικά από τη Μασσαλία στη Νέα Ήπειρο.

Οι απώλειες για τη μαφία είναι ανυπολόγιστες.

Οι δύο Μαφίες του άξονα Παλέρμο – Νέα Υόρκη υποχωρούν, ψάχνουν απεγνωσμένα χρόνο ανασύνταξης και μεταφέρουν τα κύρια διυλιστήρια στη Σικελία.

Το νέο σύστημα διακίνησης ναρκωτικών που ανακαλύφθηκε μεταξύ 1979 και 1984 με την έρευνα “Pizza Connection”, διεξήχθη σε συνεργασία του FBI και των Δικαστών Anti-Mafia, προέβλεπε τη μεταφορά στις ΗΠΑ ορισμένων θυγατρικών, των λεγόμενων “zips”.

Κάθε “zip” ήταν επιφορτισμένη με την παραλαβή συγκεκριμένης ποσότητας ηρωίνης και κατόπιν υπεύθυνη για τη διανομή της σε πιτσαρίες μέσω προμηθειών σάλτσας ντομάτας ή μοτσαρέλας.

Έχοντας πλέον τη γνώση και την εμπειρία, το FBI έχει ξεκινήσει την αξιοποίηση διαφόρων πληροφοριοδοτών και μυστικών πρακτόρων.

Ο διασημότερος εξ αυτών και πάλι εξ αιτίας του Χόλιγουντ, είναι ο θρυλικός Joe Pistone, γνωστός και ως Donnie Brasco, ο οποίος επί έξι συναπτά έτη ζει, σκέφτεται και συμπεριφέρεται σαν μαφιόζος, κατορθώνοντας να εξασφαλίσει την εμπιστοσύνη της οικογένειας Bonanno.

Παράλληλα τίθεται σε ισχύ ο νόμος RICO, ακρωνύμιο του Racketeer Influenced and Corrupt Organizations, ένας νόμος περί επιρροών και διεφθαρμένων οργανισμών από το Racketeer, που δημιουργήθηκε ad hoc για να διωχθεί ποινικά η Cosa Nostra.

Ο RICO δεν αφορά και επηρεάζει μεμονωμένα άτομα, αλλά ολόκληρη την οργάνωση.

Επιτρέπει στις αρχές να συντάσσουν ένα είδος αλυσιδωτών κατηγορητηριών, αρκεί να ευσταθεί το κατηγορητήριο ενός και μόνο μαφιόζου.

Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να οδηγήσει την επέκταση της έρευνας και της δίωξης σε ολόκληρη την οικογένεια.

Οι ομοσπονδιακές έρευνες, που έχουν πλέον τους μυστικούς και το RICO στο πλευρό τους, οδηγούν σε νέα κύματα συλλήψεων, συμπεριλαμβανομένου του John Gotti, του ισχυρού αφεντικού της οικογένειας Gambino, ο οποίος συνελήφθη χάρη στις τηλεφωνικές υποκλοπές και την προδοσία του αναπληρωτή του, Sammy Gravano.

Η επίδραση του νομοθετήματος RICO είναι τόσο αποτελεσματική, ώστε ο αριθμός των pentiti (μετανοούντων) να αυξάνεται με τρομακτική ταχύτητα.

Αποδεικνύεται ότι οι περισσότεροι εμπλεκόμενοι ήταν είτε μικρόνοες είτε φοβισμένοι είτε απλώς κοινά χαμίνια, θρασύδειλοι εγκληματίες.

Το FBI προσφέρει το «τυράκι», επιτρέπει σε πρώην γκάνγκστερ την είσοδο στο πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων, το οποίο περιλαμβάνει την αλλαγή ταυτότητας, την ανάθεση ενός νέου σπιτιού και δια βίου οικονομική υποστήριξη.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι πολλές μικρές νίκες οδηγούν στο θρίαμβο.

Ο μαφιόζος John Gotti

Το αόρατο χέρι

Με την Operation Pizza Connection, η κυβέρνηση καταφέρνει ένα τρομερό πλήγμα στη Μαφία, μειώνοντας την ισχύ τόσο των οικογενειών όσο και των συμμοριών.

Όπως ομολογεί ωστόσο πράκτορας του FBI, «το Κράτος στην ουσία δεν κέρδισε ποτέ, γιατί η Cosa Nostra προσαρμόστηκε στα νέα δεδομένα και βγήκε ισχυρότερη από πριν».

Το έχουμε δει να συμβαίνει και στη Σικελία και το ίδιο ισχύει και για την Αμερική.

Η Μαφία είναι μια οργάνωση που πάντα γνώριζε πώς να επιβιώνει και πώς να ανασυντάσσεται.

Έχει τους τρόπους της, ξέρει να ελίσσεται.

Ο αγώνας είναι διαρκής και ατέρμονος.

Όσο η μαφία προσαρμόζεται και αλλάζει, τόσο πρέπει να προσαρμοστούν και να αλλάζουν και οι Αρχές.

Και ακόμη περισσότερο.

Ο Lucky Luciano έλεγε “it’s our thing”. Cosa nostra, «δικό μας θέμα».

Η μαφία γεννιέται και ευδοκιμεί εναντίον όλων, αλλά είναι υπόθεση ολίγων.

Από αμνημονεύτων χρόνων, σε όλες τις μορφές και τις εκφάνσεις της, ήταν «δικό μας θέμα».

Απλώς όχι όπως το αντιλαμβανόταν ο Luciano.

Η μαφία είναι «θέμα» όλων των θυμάτων, των ανθρώπων που υπέφεραν, αυτών που δεν βρήκαν το κουράγιο να εναντιωθούν, εκείνων που αισθάνονται το αόρατο χέρι της να πιέζει και δεν έχουν το κουράγιο να το κόψουν απ’ τη ρίζα.

ttps://www.athensvoice.gr/ep
Black Axe, η παγκόσμια μαφία του «Μαύρου Τσεκουριού»
Από τις ισχυρότερες και πιο αδυσώπητες ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στον κόσμο, χρηματοδοτείται κυρίως μέσω διαδικτυακής απάτης.

Ίσως να έχετε ήδη λάβει κάποιο email από αυτή
Λέγεται ότι ξεπήδησε από τους κόλπους μιας φοιτητικής αδελφότητας στην Νιγηρία.

Το σίγουρο είναι ότι εξελίχθηκε σε μια πανίσχυση μαφία, που σήμερα εκτιμάται ότι έχει απλώσει τα «πλοκάμια» της σε τέσσερις ηπείρους.

Η εγκληματική οργάνωση Black Axe, ελληνιστί «Μαύρο Τσεκούρι», εμπλέκεται στην εμπορία ανθρώπων, σε αμέτρητες δολοφονίες και, πρωτίστως, σε μεγάλες απάτες στο Διαδίκτυο, ύψους πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Δεν αποκλείεται να έχουν φτάσει και σε εσάς emails της, με άγνωστους ή και φαινομενικά γνωστούς αποστολείς.

Ως ομάδα δημιουργήθηκε πριν από 46 χρόνια στην πόλη Μπενίν της πολιτείας Έντο, στον νότο της Νιγηρίας.

Εκεί απ’ όπου προέρχεται το 70% των Νιγηριανών παράτυπων μεταναστών, σύμφωνα με στοιχεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).

Βασικός προορισμός τους ήταν και παραμένει η Ευρώπη.

Οι Black Axe έχουν τις «ρίζες» τους στο φοιτητικό κίνημα Neo Black Movement of Africa (NBM), που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1970 στο Πανεπιστήμιο της Μπενίν.

Ως πηγή έμπνευσης, το ΝΒΝ είχε τον αγώνα κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική.

Όμως ως δομή και κανόνες λειτουργίας θύμιζε περισσότερο τους Ελευθεροτέκτονες, που ήταν παρόντες στη Νιγηρία κατά την περίοδο της αποικιοκρατίας.

Οι δρόμοι μεταξύ του κινήματος και του «Μαύρου Τσεκουριού» φέρονται να έχουν κοπεί εδώ και καιρό «μαχαίρι».

Όμως πολλοί το αμφισβητούν.

Η μαφιόζικη ομάδα συνεχίζει να στρατολογεί νέους και φοιτητές στην πόλη Μπενίν.

Τα περισσότερα μέλη της από εκεί εκτιμάται ότι είναι ηλικίας μεταξύ 16 και 23 ετών.

Έρευνες καταγράφουν ότι ορισμένοι εξαναγκάζονται να ενταχθούν στις τάξεις της εγκληματικής οργάνωσης. Άλλοι το κάνουν εθελοντικά.

Τα κίνητρα, πολλά.

Μπορεί να είναι η εκδίκηση. Η προστασία από κάποια άλλη συμμορία. Κυρίως όμως είναι τα λεφτά.

Σε μια χώρα με ποσοστά φτώχειας πάνω από 30% και «πειραγμένα» μειωμένη ανεργία -από 33,3% το τέταρτο τρίμηνο του 2020, η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία (NBS) της Νιγηρίας ανέφερε ως εκ… θαύματος μόλις 4,1% το πρώτο τρίμηνο φέτος- η ένταξη στους Black Axe φαντάζει για πολλούς από «αναγκαίο κακό», έως «ευκαιρία».

Κάτι που πλέον δεν ισχύει μόνο για νεαρούς Νιγηριανούς…

Ένα διεθνές «συνδικάτο του εγκλήματος»
Η Black Axe αποτελεί πια ένα παγκόσμιο δίκτυο, με απολήξεις στην Αφρική, στην Ευρώπη, στην Ασία και στη Βόρεια Αμερική.

Διετής έρευνα του BBC -που βασίστηκε σε χιλιάδες έγγραφα και στοιχεία που διέρρευσαν- υπολόγιζε σε περισσότερα από 30.000 τα μέλη του «Μαύρου Τσεκουριού» στα τέλη του 2021.

Έφερε στο φως μαρτυρίες για βαθιά διείσδυση της εγκληματικής οργάνωσης «σε όλα τα επίπεδα» της νιγηριανής κοινωνίας και πολιτικής.

Όμως τα μέλη της -ορκισμένα σε «ομερτά»- βρίσκονται και λειτουργούν σε όλο τον κόσμο.

Το δίκτυο χωρίζεται σε γεωγραφικές «ζώνες», σε καθεμία από τις οποίες υπάρχει ένας τοπικός επικεφαλής.

Κύρια πηγή εσόδων είναι η διαδικτυακή απάτη, παντός τύπου.

Ζητούμενο είναι η υφαρπαγή ποσών από χρήστες του Διαδικτύου, που πέφτουν θύματα ιντερνετικών υποτιθέμενων ειδυλλίων, κόλπων με κληρονομιές, με ακίνητα, με πιστωτικές κάρτες, με επιστροφές φόρου, με επενδύσεις.

Οι δράστες «χτυπούν» μέσα από ψεύτικους λογαριασμούς email. Κάνουν συχνά χρήση στοιχείων από κλεμμένα ή πλαστά διαβατήρια και έγγραφα.

Αυτές οι απάτες δεν είναι μικρής κλίμακας, ούτε γίνονται από ένα μεμονωμένο άτομο και έναν υπολογιστή.

Εμπλέκονται πολλοί, που συνεργάζονται από διάφορα σημεία του πλανήτη.

Αναφέρονται στα θύματά τους ως «mugu» ή «maye», που στην αφρικανική αργκό σημαίνει «ηλίθιοι».

Αλλά αυτή η «παγίδα» δεν είναι μόνο για αφελείς.

«Έχω δει ζωές να καταστρέφονται, εταιρείες να σβήνουν, οικονομίες να χάνονται», λέει ο Σκοτ Άουγκενμπαουμ, ειδικός σε θέματα κυβερνοασφάλειας. «Επηρεάζει τους πάντες».

Πολυσχιδούς εγκληματικής δράσης εν τω μεταξύ, το «Μαύρο Τσεκούρι» είναι επίσης ιδιαίτερα ενεργό στο διεθνές λαθρεμπόριο ναρκωτικών, στη διακίνηση μεταναστών, στο εμπόριο λευκής σαρκός, σε εκβιασμούς και δολοφονίες.

Είναι εξάλλου διαβόητο για τις βάρβαρες μεθόδους του.

Σαν τη Λερναία Ύδρα
Εδώ και χρόνια καταβάλλονται προσπάθειες για την εξάρθρωση του εγκληματικού δικτύου, που δείχνει να εξαπλώνεται σαν επιδημία.

Το 2017 οι καναδικές αρχές διέλυσαν έναν «πυρήνα» του, που υπολογίζεται ότι είχε «ξεπλύνει» πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια της Black Axe.

Στις ΗΠΑ, επιχειρήσεις του FBI έχουν ως αποτέλεσμα δεκάδες συλλήψεις μελών της οργάνωσης επί αμερικανικού εδάφους.

Στην Ιταλία, η πολυετής εμπειρία από τη μάχη κατά της εγχώριας μαφίας αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμη για την «εκρίζωση» τοπικών δικτύων, που συνδέονται με την Black Axe στη διακίνηση μεταναστών, την πορνεία και την απάτη στο Διαδίκτυο.

Από αυτήν την άποψη, το 2021 ήταν για τις ιταλικές διωκτικές αρχές μια ιδιαίτερη επιτυχής χρονιά, με περισσότερες από 30 συλλήψεις.

Το ανθρωποκυνηγητό συνεχίζεται διεθνώς.

Μόλις προ λίγων μηνών οργανώθηκε μια τεράστια αστυνομική επιχείρηση κατά του «Μαύρου Τσεκουριού», με τη συμμετοχή των διωκτικών αρχών συνολικά 21 χωρών, υπό τον συντονισμό της Interpol και τον κωδικό «Επιχείρηση Τσακάλι».

Συνελήφθησαν 103 άτομα, ανάμεσά τους «αρκετές κεφαλές των εγκληματικών δικτύων, που θεωρούνται σοβαρή παγκόσμια απειλή για την ασφάλεια», ανέφερε το σχετικό δελτίο Τύπου.

Κατασχέθηκαν πάνω από 2 εκατομμύρια ευρώ και μπλοκαρίστηκαν περισσότεροι από 200 τραπεζικοί λογαριασμοί, που συνδέονται με τα παράνομα έσοδα του διαδικτυακού οικονομικού εγκλήματος.

Τώρα τα βλέμματα είναι στραμμένα στην Ιρλανδία, που περιγράφεται ως το νέο ευρωπαϊκό «προπύργιο» του Black Axe.

Η αστυνομία μόλις συνέλαβε εννέα μέλη συμμορίας, που έχει διασυνδέσεις με το μαφιόζικο δίκτυο, αλλά Ιρλανδό επικεφαλής.

Κατασχέθηκαν περίπου 1,12 εκατομμύρια ευρώ σε κρυπτονομίσματα. Δεσμεύτηκαν άλλα 30.000 ευρώ σε τραπεζικούς λογαριασμούς.

Εντόπισαν επίσης σχεδόν 1.000 άτομα που σχετίζονται με τη συμμορία.

Μέχρι την εξάρθρωσή της εκτιμάται ότι έχει ξεπλύνει πάνω από 64 εκατομμύρια ευρώ για λογαριασμό της Black Axe.

Κύριος ξέρει εν τω μεταξύ πόσες άλλες υπάρχουν…
https://www.google.com/search?q=η+αμερικανικη+μαφια&sca_esv=586359844&authuser=0&sxsrf=AM9HkKnb8zv4Grslh3CvkY_MC044I-0ehw%3A1701288850401&source=hp&ei=kptnZZSyFsGTxc8P9oiyMA&iflsig=AO6bgOgAAAAAZWepojbR6eyPvesgMUhVccWTFT46XfdR&ved=0ahUKEwiUw9jsguqCAxXBSfEDHXaEDAYQ4dUDCBI&oq=&gs_lp=Egdnd3Mtd2l6IgAqAggBMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnMgcQIxjqAhgnSIoeUABYAHABeACQAQCYAQCgAQCqAQC4AQHIAQCoAgo&sclient=gws-wiz#ip=1

 Την επιμέλεια και έρευνα έκανε ο… 

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μοιραστείτε το

Σχόλια (2)

  1. Επιγονιδίωμα, το αρχείο καταγραφών του ανθρώπου
    30 Νοε 2023
    Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
    παρουσιάζει την εκπομπή:
    Επιγονιδίωμα, το αρχείο καταγραφών
    του ανθρώπου!
    Καλεσμένος του Γιώργου Λεκάκη
    ο ολιστικός ιατρός Νίκος Παπανδρέου
    Η εκπομπή βιντεοσκοπήθηκε στα στούντιο
    του ΚΡΗΤΗ 87,5 FM
    εν Αθήναις, στις 31 Οκτωβρίου 2023
    https://www.youtube.com/watch?v=O8CapjcYLjo

    1. ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ – Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν όλοι! [Ντοκιμαντέρ – GR Subs]
      NIOLAND 13 ΝΟΕ 2023
      Η Ατζέντα 2030
      υποτίθεται ότι θα βάλει τέλος στη φτώχεια, την πείνα, την ανισότητα και τις αρρώστιες.
      Ένας πρώην εκτελεστικός διευθυντής που εργάστηκε στον ΟΗΕ, περιγράφει μια διαφορετική εκδοχή.
      https://nioland.substack.com/p/gr-subs
      ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ – Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν όλοι! [Ντοκιμαντέρ – GR Subs]
      NIOLAND
      Τα Ηνωμένα Έθνη αναπτύσσουν επί του παρόντος την Ατζέντα 2030,
      με τους περιβόητους “στόχους βιωσιμότητας”.
      Αυτό το παγκόσμιο σχέδιο στοχεύει να μεταμορφώσει πλήρως κάθε πτυχή της ανθρώπινης ύπαρξης:
      τροφή, σεξουαλικότητα, οικογένεια, εργασία, οικονομικά, υγεία, εκπαίδευση, τα πάντα!
      Αυτό υποτίθεται ότι θα βάλει τέλος
      στη φτώχεια, την πείνα, την ανισότητα, την αρρώστια και άλλα κακά πράγματα.
      Ένας πρώην εκτελεστικός διευθυντής που εργάστηκε στον ΟΗΕ για δύο δεκαετίες,
      περιγράφει μια διαφορετική εκδοχή.
      Εξηγεί ότι ο ΟΗΕ ελέγχεται από εγκληματίες
      που τον χρησιμοποιούν για να πλουτίζουν και να υποδουλώσουν την ανθρωπότητα.
      Πώς μία και μόνη εταιρεία κατέχει ουσιαστικά ολόκληρο τον κόσμο,
      ποιες είναι οι σκοτεινές οντότητες που ελέγχουν τις περισσότερες κυβερνήσεις,
      πώς οι εκλογές μας είναι στημένες για να τοποθετηθούν οι μαριονέτες των εγκληματιών,
      πώς ο καιρός μας χειραγωγείται για να δημιουργηθεί η “κλιματική αλλαγή”,
      και ακόμη πώς οι πανδημίες ενορχηστρώνονται για να επιβληθεί η τυραννία στην ανθρωπότητα.
      Τα πάντα είναι 100% τεκμηριωμένα και μπορούν να ελεγχθούν εκτενώς με εκατοντάδες αναφορές.
      Πηγή: https://rumble.com/v27ggd7-secrets-of-the-united-nations-what-everyone-should-know.html
      https://rumble.com/v27ggd7-secrets-of-the-united-nations-what-everyone-should-know.html

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

×