ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΟΤΑΝ Η ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΛΟΓΟΣ Ε. Αρβελέρ εκλαϊκεύει  και βιάζει ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

«Είμαστε οι μόνοι που δεν ελευθερώσαμε την κοιτίδα του γένους, την Κωνσταντινούπολη, και κάναμε πρωτεύουσα ένα λασποχώρι, όπως ήταν το 1830 η Αθήνα, ένα λασποχώρι με μερικές χιλιάδες σπίτια, από τα οποία πάρα πολλά ήταν χωρίς στέγη.

Για να μην πούμε ότι η Αθήνα ήταν τότε αλβανοκρατούμενη, πράγμα που δεν έχει καμία σημασία, αλλά το λέω επίτηδες για τους εθνικίζοντες.

Το ότι από μια ελληνόφωνη αυτοκρατορία φτάσαμε ύστερα από 400 χρόνια σκλαβιάς σε ένα πολιτικό μόρφωμα, το ελληνικό κράτος, το οποίο είναι “δευτερεύον”, για να μην πω τίποτε χειρότερο, αυτό δημιουργεί ένα είδος συμπλέγματος».

Ε. Αρβελέρ

Η Αρβελέρ δημιούργησε ένα δόγμα παντελώς αφοριστικό και εμμονικό.

Με τις υπερβολές της και τις ιστορικές παλαιολιθικές αγκυλώσεις της προκάλεσε τα αντίθετα από αυτά που ευελπιστούσε.

Απομάκρυνε ακόμα περισσότερο τον Έλληνα από τον Ρωμιό και διεύρυνε το χάσμα μεταξύ αρχαιότητας και Βυζαντίου.

Είναι προκλητικό, αντιεπιστημονικό και παιδαριώδες μια τόσο σημαντική επιστήμων να κατηγορεί τους Έλληνες ότι βάζουν σε παρένθεση την βυζαντινή τους πραγματικότητα ενώ η ίδια απαξιώνει την αρχαία μας ρίζα.

Ίσως είναι λογικό να μιλάει έτσι καθώς η ίδια γεννήθηκε Ρωμιά , θεμελίωσε την προσωπικότητά της στην αριστερά και κατέληξε απολύτως Γαλλίδα χωρίς να υπάρξει ποτέ Ελληνίδα.

Στην ηλικία της μια γενναία αναθεώρηση της θέσης της θα ήταν δείγμα σοφίας.

Εν κατακλείδι πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Αθήνα.

Η Κωνσταντινούπολη δεν θα μπορούσε να είναι για πολλούς λόγους με κυριότερο την αυτοκρατορική και όχι εθνική θέση της στην ιστορική πραγματικότητα.

Θα συμφωνήσω όμως μαζί της ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα μόρφωμα.

Εσωστρέφεια, απεμπόληση των δικαιωμάτων και της ευρύτητας του ελληνισμού, κομπλεξισμός, δουλοπρέπεια, παραγκωνισμένη παιδεία, νεποτισμός είναι μόνο μερικές από τις πληγές που κατατρώγουν το κρατίδιο.

Ο.Π