ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η θωράκιση σώματος από την Εποχή του Χαλκού ήταν αρκετά ισχυρή για να προστατεύσει έναν Μυκηναίο στρατιώτη στη μάχη πριν από 3.500 χρόνια, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που είχε 13 στρατιώτες να πολεμούν σε ένα αντίγραφό της για 11 ώρες.

Οι ερευνητές πήραν μια πανοπλία που βρέθηκε το 1960 από αρχαιολόγους στη Δένδρα, ένα χωριό που βρίσκεται κοντά στην παλιά ελληνική πόλη των Μυκηνών, και στρατολόγησαν 13 στρατιώτες από τους πεζοναύτες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για να δοκιμάσουν την ικανότητα του αντικειμένου, σύμφωνα με μια μελέτη. δημοσιεύτηκε την Τετάρτη (22 Μαΐου) στο περιοδικό PLOS One .

Για δεκαετίες, οι αρχαιολόγοι έχουν καταπιαστεί με το αν η πανοπλία, η οποία περιλαμβάνει κράνος από χαυλιόδοντα κάπρου και μια στολή που αποτελείται από χάλκινες πλάκες, ήταν αρκετά ανθεκτική για μάχη.

«Από την ανακάλυψή της, παραμένει το ερώτημα εάν η πανοπλία ήταν καθαρά για τελετουργικούς σκοπούς ή για χρήση στη μάχη», δήλωσε στο Live ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Ανδρέας Φλουρής , καθηγητής φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στην Ελλάδα και οι συνεργάτες του. Η επιστήμη σε ένα email.

«Η πανοπλία Dendra θεωρείται μια από τις παλαιότερες ολοκληρωμένες πανοπλίες της Ευρωπαϊκής Εποχής του Χαλκού».

Για να το ανακαλύψουν, οι ερευνητές εξόπλισαν εθελοντές με αντίγραφα της πανοπλίας και των όπλων, συμπεριλαμβανομένων λόγχες και πέτρες, και τους έβαλαν να ολοκληρώσουν μια 11ωρη προσομοίωση του πολέμου της Εποχής του Χαλκού βασισμένη σε ιστορικές μαρτυρίες που αφαιρέθηκαν από τις σελίδες του διάσημου έργου του Έλληνα ποιητή Ομήρου.

 Η Ιλιάδα », μια επική αφήγηση των τελευταίων 50 ημερών του Τρωικού Πολέμου .

«Αποσπάσαμε τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη δημιουργία ενός πρωτοκόλλου προσομοίωσης μάχης της Ύστερης Εποχής του Χαλκού, αναπαράγοντας τις καθημερινές δραστηριότητες που εκτελούσαν οι επίλεκτοι πολεμιστές στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού», είπαν ο Flouris και οι συνεργάτες του.

«Έπειτα, χρησιμοποιήσαμε δεδομένα παλαιοκλίματος για να αναδημιουργήσουμε τις περιβαλλοντικές συνθήκες στο τέλος της Εποχής του Χαλκού στην Τροία».

Η έρευνα δείχνει ότι η θερμοκρασία σε αυτή την περιοχή κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού θα ήταν περίπου 64 έως 68 βαθμούς Φαρενάιτ (18 έως 20 βαθμοί Κελσίου) με ετήσια σχετική υγρασία μεταξύ 70% και 80%.

Οι ερευνητές δημιούργησαν τα αντίγραφα της θωράκισης χρησιμοποιώντας ένα μείγμα επιχρυσωμένων μετάλλων που περιελάμβανε χαλκό και ψευδάργυρο, το πλησιέστερο κράμα στο αρχικό υλικό χαλκού.

Μια στολή ακολουθούσε τις ακριβείς μετρήσεις του αντικειμένου, μέχρι τη «διάσταση, την καμπυλότητα και τις διατρήσεις του αρχικού» και ζύγιζε 23 κιλά μόλις ολοκληρωθεί, σύμφωνα με τη μελέτη.

Εκτός από την αντιγραφή της πανοπλίας, οι εθελοντές ακολούθησαν δίαιτες παρόμοιες με αυτές που θα έτρωγε ένας Μυκηναίος στρατιώτης στην προετοιμασία για τη μάχη, συμπεριλαμβανομένου ενός γεύματος με ψωμί, βοδινό κρέας, κατσικίσιο τυρί, πράσινες ελιές, κρεμμύδια και κόκκινο κρασί.

Χάρτης της περιοχής κοντά στην Τροία στις μεταγενέστερες φάσεις της Ύστερης Εποχής του Χαλκού (οι ετικέτες δείχνουν τις τοποθεσίες των δύο στρατοπέδων και τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής).(Εικόνα: Flouris et al., 2024, PLOS ONE, CC-BY 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by/4.0/))

«Είναι ενδιαφέρον ότι τα αποτελέσματά μας για τη γλυκόζη του αίματος έδειξαν ότι το πρόγραμμα διατροφής παρείχε επαρκή ενέργεια στους εθελοντές κατά τη διάρκεια του πρωτοκόλλου των 11 ωρών», είπε ο Φλουρής.

Κατά τη διάρκεια των δοκιμών, οι εθελοντές συμμετείχαν σε διάφορες αναμετρήσεις, όπως μονομαχίες, πεζός πολεμιστής εναντίον άρματος, συναντήσεις απόστασης και άρμα εναντίον πλοίου, σύμφωνα με τη μελέτη.

Η πανοπλία δεν περιόριζε τη μαχητική ικανότητα κανενός ούτε προκάλεσε σοβαρή πίεση στον χρήστη, διαπίστωσε η ομάδα.

Η προσομοίωση απέδειξε στους ερευνητές ότι η πανοπλία θα άντεχε στη μάχη πριν από χιλιάδες χρόνια.

«Είναι σαφές ότι οι πανοπλίες αυτού του τύπου ήταν κατάλληλες για χρήση σε μάχη, όχι μόνο για τελετουργίες», είπαν ο Φλουρής και οι συνεργάτες του.

“Η αποτελεσματικότητα και η ποικιλία των μυκηναϊκών σπαθιών και λόγχες έχει αναγνωριστεί από καιρό.

Η προσθήκη “βαριάς” πανοπλίας θα έχει δώσει στους επίλεκτους Μυκηναίους πολεμιστές σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με εκείνους με ασπίδα μόνο για άμυνα ή με ελαφρύτερη πανοπλία “κλίμακας” που χρησιμοποιείται στην Μέση Ανατολή.”

Όχι μόνο αυτό, αλλά οι Μυκηναίοι «ήταν μερικοί από τους καλύτερα εξοπλισμένους» στρατιώτες κατά τη διάρκεια αυτής της χρονικής περιόδου, είπαν οι ερευνητές.

«Προσθέστε τον συνδυασμό των τεθωρακισμένων πολεμιστών που έφεραν στη μάχη με τα άρματά τους, και ως εκ τούτου φτάνοντας στην πρώτη γραμμή με πλήρεις πόρους ενέργειας, και αυτοί οι πολεμιστές πρέπει να ήταν τρομεροί αντίπαλοι», είπαν ο Flouris και οι συνεργάτες του.