ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Υπάρχει το Έθνος.

Δυστυχώς αυτό πλέον δεν υπάρχει!

Το Κράτος.

Αυτό έχει μετατραπεί κράτος εν κράτη.

Οι εξουσιαστές.

Αυτοί εν εναλλάξ (χριστιανοεβραίοι) με προβιά δημοκρατική, από άκρα   δεξιά, έως άκρα αριστερά, παράγει μόνο εγκάθετες βουλές!

Οι Κηφήνες.

Η Ελίτ έχει θρέψη/ και γαλουχήσει, χιλιάδες Κηφήνες και τους διοχετεύει στο Σύστημα διακυβέρνησης!

Οι Υπουργοί.

Που δήθεν έχουν εκλεγεί για να προασπίζουν τα συμφέροντα του λαού και ψηφοφόρου τους, μετά την εκλογή ενεργεί με βάσει τα συμφέροντά τους και των αφεντικών τους, που τους ανέδειξε, κρύβοντας επιμελώς τα κουσούρια τους!

Οι Γραμματείς και φαρισαίοι.

Το 5% έχουν προληφθεί με  αξιόλογα βιογραφικά, το 95% είναι ο κολλητός του κολλητού, ή κομματικός στρατιώτης!

Το Σύστημα, τα ΜΜΕ, Δικαιοσύνη, Θρησκεία/ και ο λαός (όχλος μάζα)! Εδώ παίζεται όλο το βρόμικο παιχνίδι.

Το Σύστημα έχει γερό οπλοστάσιο, τραμπούκους δημόσιους Υπαλλήλους, εκβιαστές δημόσιους Υπαλλήλους, μαζοχιστές δημόσιους Υπαλλήλους.

Έχει τα όργανα να τροφοδοτούν τα ΜΜΕ με κατάλληλα κεφάλαια και χαλκευμένες ειδήσεις που τα απαιτεί το σύστημα, για την καλή λειτουργία τα Συστήματος/ και οι υπουργοί νομοθετούν κατάλληλα για το νόμιμο της κάθε περίπτωσης!

Η δικαιοσύνη είναι κατάλληλα εκλεγμένη-  διορισμένη, ώστε αν προκύψει κάτι στραβό, να το νομιμοποιεί, ή να το διαστρεβλώνει, πολλές φορές σε βάρος αυτού που αναζήτα την αληθινή δικαιοσύνη!

Εκεί έρχονται τα ΜΜΕ και δημιουργούν το χάος, για να μην μπορεί ο λαός να δει ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα!

Τα ΜΜΕ πλήρως ελεγχόμενα, και πληρωμένα από το σύστημα δημιουργούν πολίτες υπνωτισμένους, με πητογυρο και μπίρες στον  καναπέ, ναι από μόνα τους αυτά δεν μπορούν να σε δελεάσουν να μην βγεις έξω να φωνάξεις για το μεροκάματο, για την Υγεία, για δικαιοσύνη, για ανθρώπινα δικαιώματα,  για αυτό σου προσφέρουν θέαμα, τσόντες, ανωμαλίες, κλοπές, δολοφονίες, βιασμούς, αλλά το κυρίως μενού είναι οι πόλεμοι, τα διαμελισμένα πτώματα παιδιών, μανάδων, πατεράδων, φρίκη, χάος, έκσταση, αυτό το θέμα είναι στην ημερήσια διάταξη.

Διότι αυτά τα ανθρώπινα σώματα του καναπέ, πρέπει να υποστούν αλλοιώσει, να ατροφήσουν σωματικά και πνευματικά, οπότε την περιπτώσει να βγουν να παλέψουν για τα δικαιώματά τους την έχουν χάσει δια παντός!

Το σύστημα φροντίζει για αυτά τα ζόμπι, έχει πάντα στην καβάτζα και σκάνδαλα και εγκλήματα/ και όταν τα χρειαστεί τα προσφέρει για το θέαμα τον ζόμπι!

Τα Τέμπη ήθελαν άλλα εγκλήματα να σε αποπροσανατολίσουν, Το ΟΠΕΚΕΠΕ θέλει άλλα εγκλήματα, όπως της Ειρήνης Μουρτζούκου,

μαζί με τους καλοπληρωμένους μισθοφόρους τύπου Νικολούλη, Ευαγγελάτο και λοιπές γλάστρες, σου προσφέρουν θέαμα!

Το θέμα το είχαν ένα χρόνο και πούλαγε θέαμα και το καλαμπούρι καλά κρατούσε!

Κάποια  στιγμή χρειάστηκε για αποπροσανατολισμό/ τσακ ήρθε  ο εγκληματίας!

Τώρα έχουμε το καινούργιο θέατρο με τους ακάλεστους αλλοδαπούς,, είναι ένα μεγάλο θέατρο, διότι αν δεν ήταν, από την πρώτη στιγμή θα είχαν καλέσει την Frontex, που είναι για τα ευρωπαϊκά σύνορα και θα καθάριζε.

Το σοκ συνηθίζεται.

Το σοκ ξεθωριάζει».

Τι σημαίνει να κοιτάζεις τη φρίκη από μακριά.

Πώς επιδρούν μέσα μας οι σκηνές βίας, πολέμου, πόνου που βλέπουμε σε φωτογραφίες και βίντεο;

Μας βοηθούν να νιώσουμε τον πόνο των άλλων ή μας κάνουν όλο και πιο απαθείς;

Ζούμε «σε έναν κόσμο όπου η φωτογραφία εξυπηρετεί την καταναλωτική χειραγώγηση» καταδεικνύοντας την τεράστια δύναμη που ασκούν οι εικόνες πάνω μας.

Σημερα ζουμε με τον πόνο των άλλων, την ευθύνη που έχουμε οι ίδιοι ως θεατές.

Έτσι ακριβώς δεν είναι μόνο αυτός προδότης- προδότες, είμαστε και εμείς σαν λαός.

Αν τώρα βγω εγώ σαν Πολίτης Οπλίτης/ και καλέσω τον λαό σε αγώνα επιβίωσης του Έθνους, θα υποστώ την λοιδορία, την ύβρη, τον χλευασμό/ και σε τελική ανάλυση, θα ξύνουν τα αχαμνά τους!

Η Μαρία Καρυστιανού καταθέτει μήνυση κατά 14 βουλευτών της νδ, μελών της προανακριτικής επιτροπής για τον Τριαντόπουλο.

Η μήνυση αφορούσε τα αδικήματα της εσχάτης προδοσίας, παράβασης καθήκοντος, κατάχρησης εξουσίας, για τις θέσεις και την ψήφο τους, στις εργασίες της επιτροπής.

Κατά της άρσης ασυλίας τάχθηκε η ΝΔ, ενώ ω του θαύματος «παρών» ψήφισαν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Νέα Αριστερά.

Παρών λοιπόν από τα πρόθυμα δεκανίκια του συστήματος.

Εν συνεχεία, την Δευτέρα 7-7-2025, ο Σύλλογος συγγενών θυμάτων των Τεμπών κατέθεσε στη βουλή των λεόντων υπόμνημα με 1.3000.000 υπογραφές πολιτών.

Αίτημα η αναθεώρηση του Συντάγματος και η κατάργηση της ασυλίας των πολιτικών για τις ποινικές τους υποθέσεις.

Ας περιμένουμε λοιπόν να δούμε να αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά το πρόσωπο του τέρατος και των παραφυάδων του.

Για το ενδιαφέρον τους προς τους πολίτες, το δίκαιο, την ηθική, το νόμο, τη Δημοκρατία, όσοι διαθέτουν στοιχειώδη αντίληψη, έχουν διαμορφωμένη άποψη.

Ο λαός σώζει το λαό, όχι οι εξουσίες – λύκοι που φέρουν στολή προβάτου.

Για αυτό και πρέπει να ενεργοποιηθούμε εμείς, οι ΠΟΛΙΤΕΣ, για το κοινό καλό και για να έρθει επιτέλους η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στη χώρα!

Για να πάρουμε πίσω το ΟΞΥΓΟΝΟ που μας ανήκει!

Αλήθεια, ποιος πιστεύει ακόμα ότι υπάρχει ενεργός Ελληνικός λαός;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Άραγε ξέρει, θυμάται κανείς τη λέξη ανένδοτος αγώνας μέχρι ασχέτων;;;;;

Κάναμε ανένδοτους με πράγματα που ήταν παρανυχίδες μπροστά στα σημερινά εγκλήματα και προδοσίες!

Πληροφορίες

(Όχλος (αγγλικά: mob) ονομάζεται το ανοργάνωτο πλήθος, η μάζα ανθρώπων που εμφανίζει δυναμική.

Ο όρος έχει μειωτική σημασία και συναντάται ως συνώνυμο των λέξεων στίφος (στρατιωτών), συρφετός, μπουλούκι, ασκέρι, χυδαίος όχλος,(κοιν. λαουτζίκος, πόπολο, πλεμπάγια, λατ.)

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ  

Μια πολύ καλή ανάλυση για Λαός, (Μάζα, Όχλος)!

Ο όχλος κατά τον Λε Μπον κυριαρχείται από ασυνείδητες διαδικασίες με αποτέλεσμα τα άτομα να λειτουργούν από κοινού αυτόματα κι όχι συνειδητά.

Όπως όλοι οι δημαγωγοί, έτσι και αυτοί, ξέρουν να ποντάρουν στον όχλο.

Στη μάζα.

Στην αγέλη.

Γιατί τους πολίτες τους φοβούνται.

Σαφώς.

Σε περιόδους κρίσης, ο όχλος συχνά αποτελεί ένα κρίσιμο πλήθος ανθρώπων που κατευθυνόμενα επηρεάζει δραστικά την εξέλιξη των γεγονότων.

Είναι το πλήθος των ανθρώπων που, ως ρεύμα καθοδηγούμενο, διαμορφώνει συχνά τη φυσιογνωμία μιας κοινωνίας στις κρίσιμες περιόδους των αλλαγών.

Στην Ψυχολογία των Μαζών, ο Λε Μπον αναφέρεται στον όρο η «ψυχή των όχλων», για την οποία θεωρεί ότι εκδηλώνεται με ένα είδος νοητικής, συναισθηματικής ενότητας και προσανατολισμού των ατόμων που απαρτίζουν έναν όχλο.

Αυτό το θεωρεί ως ειδοποιό διαφορά που διαχωρίζει τον όχλο από μια απλή συνάθροιση υπευθύνων πολιτών.

Ο όχλος κατά τον Λε Μπον κυριαρχείται από ασυνείδητες διαδικασίες, με αποτέλεσμα τα άτομα να λειτουργούν από κοινού αυτόματα κι όχι συνειδητά.

Να τελούν υπό κατάσταση εξάλειψης της προσωπικότητας και να είναι υποκινούμενα από «ηγέτες» που έχουν ισχυρή επίδραση πάνω τους και τους οποίους ονομάζει δημαγωγούς.

Όταν η ιεραρχική αξία μιας ιδέας, ενός σκοπού ή οράματος παύει να κινείται στο πλαίσιο του φυσιολογικού, διογκώνεται, γίνεται εμμονή και καταλαμβάνει το άτομο που το βιώνει.

Η μισαλλοδοξία και ο φανατισμός παίρνουν τα σκήπτρα μιας κατάστασης ανεξέλεγκτης και ο άνθρωπος γίνεται έρμαιο μιας άλλης πληγής που ονομάζεται “προπαγάνδα”.

Τα μαζικά άτομα υπό την επήρεια φανατισμού δεν μπορούν να σκεφτούν λογικά, δεν γνωρίζουν τις αποχρώσεις και δεν ανέχονται τον αντίλογο.

(Ο Γιάννης Τσαρούχης έλεγε: «Οι Έλληνες θέλουν παραμύθια για να κυβερνηθούν»).

Η μάζα, τονίζει ο Φρόιντ, δημιουργεί στο άτομο την εντύπωση μιας απεριόριστης δύναμης και ενός ανίκητου κινδύνου, αντιπροσωπεύει φαινομενικά την ανθρωπότητα, και έτσι σφετερίζεται την αυθεντικότητα και το κύρος της, ως φορέα του νόμου.

Τα μαζικά άτομα είναι ετεροκίνητα, εύπιστα, ευμετάβλητα, ασταθή, παρορμητικά, μισαλλόδοξα, δογματικά, ουτοπικά, αυταρχικά και συντηρητικά, με την έννοια ότι τείνουν πάντα να επιφέρουν την τάξη των δικών τους πραγμάτων με μια επαναστατικότητα μυθώδη και φαινομενική, για να μη διαταράξουν την ισορροπία τους.

Έτσι έχουμε πράξεις ακραίες και βίαιες.

Η συμπάθεια μετατρέπεται εύκολα σε λατρεία και η αντιπάθεια δυστυχώς σε μίσος.

Και καθώς η μάζα γίνεται εύπλαστη, πρωτόγονη και παθητική χρειάζεται ένα Ηγέτη – Μεσσία – Αρχηγό, για να την καθοδηγήσει.

Τα φαινόμενα όχλου, φυσικά, που συναντάμε δεν είναι άλλα από την ευδοκίμηση μιας ιδέας που χάθηκε στο κοπάδι του φανατισμού, καθοδηγήθηκε από ένα ποιμένα που μετέτρεψε το όραμα σε μισαλλοδοξία και έβαψε τον κόσμο με χρώμα πορφυρό, ροζ, με αποχρώσεις φούξια.

Ούτε αυτός δεν ξέρει το χρώμα, γιατί οι ιδέες ξεβάφουν στο στόμα του προτού καν εκστομισθούν.

Έτσι κι αλλιώς, είναι γενικά γνωστό ότι στο βωμό του οράματος και της μεγάλης ιδέας, θυσιάστηκαν πολλές ανθρώπινες ψυχές για ένα «Καλύτερο Αύριο».

Αυτό το αποδεικνύει περίτεχνα η παρακάτω απλή φράση του Χίτλερ:

«Αν θέλετε τη συμπάθεια των μαζών, πρέπει να λέτε τα πιο ηλίθια και τα πιο χοντρά ψέματα».

Αυτό βέβαια δεν το παραδέχονται οι «αριστεροί», γιατί το μυαλό τους το έχουν «κάψει» στα τσιμπούσια, στα κρασιά, και στα μικρά που καθοδηγούν στη προπαγάνδα.

 Ο Φρόιντ, στο βιβλίο Ψυχολογία των μαζών και ανάλυση του εγώ, ξεχωρίζει δύο δομικά στοιχεία: Το κοινό «κάτι», προς το οποίο τα υποκείμενα προσανατολίζονται συμβολικά, επειδή τους ελκύει ή τους απωθεί, και την αλληλεπίδραση ανάμεσά τους, η οποία σημαίνει και αμοιβαία ταύτιση ανάμεσά τους.

«Ταυτότητα» όμως τους δίνει το κοινό «κάτι».

Είναι η στολή που «κάνει» τον στρατιώτη να διακρίνεται ως μέλος ενός συνόλου που λέγεται «στρατός».

Το ίδιο ισχύει και για την εκκλησία, τον πολιτισμό, κάθε – ισμό και κάθε σύστημα αγελαίο.

Τα δύο αυτά κλασικά παραδείγματα μάζας (στα οποία προστίθεται ως τρίτο το «Κόμμα») είναι ωστόσο πολυσύνθετοι οργανισμοί, οι οποίοι έχουν μια διαφοροποιημένη δομή: Ιεραρχία (κάθετες σχέσεις) και συνεργασία (οριζόντιες σχέσεις), καθώς και έννοια έννομων σχέσεων μέσα στο πλαίσιό τους.

Το στοιχείο της μάζας αποτελεί ωστόσο βασικό «συγκολλητικό» στοιχείο, χωρίς το οποίο όλα τα άλλα δεν μπορούν να υπάρξουν, αλλά είναι ταυτόχρονα το πιο πρωτόγονο στοιχείο.

Η «καθαρή» του μορφή είναι η «συμμορία» ενός «χαρισματικού» ηγέτη με τον οποίο τα μέλη έχουν προσωπική, συναισθηματική σχέση.

Η μάζα είναι αντικείμενο και της κοινωνιολογικής ανάλυσης. Εδώ μας ενδιαφέρουν μόνον ορισμένα χαρακτηριστικά και ως μάζα θεωρούμε όλα τα σχήματα που ονομάζονται με συνώνυμες λέξεις: Κλίκα, ομάδα, ορδή, όχλος, λαός, κοινότης.

Μέσα στο πλαίσιο της μάζας, ένα σημείο/σύμβολο που αντιπροσωπεύει ένα αίσθημα προκαλεί σ’ αυτόν που το αντιλαμβάνεται (βλέπει/ακούει) το ίδιο αίσθημα και μάλιστα τόσο πιο δυνατό όσο περισσότεροι το συμμερίζονται.

Η μάζα, τονίζει ο Φρόιντ, δημιουργεί στο άτομο την εντύπωση μιας απεριόριστης δύναμης και ενός ανίκητου κινδύνου, αντιπροσωπεύει φαινομενικά την ανθρωπότητα, και έτσι σφετερίζεται την αυθεντικότητα και το κύρος της, ως φορέα του νόμου.

Η αυθεντικότητα αυτή συνίσταται στο ότι φοβάται κάποιος τις ποινές της και δέχεται για χάρη της ορισμένους περιορισμούς.

Δεν έχετε παρά να διαλέξετε μεταξύ μάζας, όχλου, λαού και υπευθύνου πολίτη.

Το κόστος ειναι ακριβό.

Η «Συμμορία των Αθώων» είναι εδώ…   Διαβάστε ακόμα: Προετοιμάσου για τα χειρότερα και σταμάτα να είσαι «χάχας»

Πηγή :  https://www.andro.gr/apopsi/psyxologia-tou-oxlou/