ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Με Ruel F. Pepa
Global Research, 15 Ιουλίου 2025

ΨΕΙΡΑ Πρόεδρος Donald Trump έχει κλιμακώσει έντονα την αντιπαράθεση της προσέγγισής του στην εξωτερική πολιτική, εκδίδοντας μια σειρά από σκληρές δηλώσεις και απειλές πολιτικής που αντηχούν σε ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα.

Σε μια δραματική μετατόπιση που ανησύχησε τόσο τους παγκόσμιους συμμάχους όσο και τους αντιπάλους, ο Trump ανακοίνωσε σαρωτικές νέες απαιτήσεις που απευθύνονταν στις κυβερνήσεις της Ρωσίας και της Κίνας, τις οποίες συχνά κατηγόρησε ότι υπονόμευε τα συμφέροντα των ΗΠΑ και την παγκόσμια σταθερότητα.

Στις 14 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου υψηλού προφίλ στην Ουάσινγκτον, το Trump έδωσε ένα τελεσίγραφο Stark στους Ρωσικούς Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν , δίνοντάς του 50 ημέρες για να τερματίσει τον συνεχιζόμενο πόλεμο στην Ουκρανία.

Σε περίπτωση που η Ρωσία δεν επιτύχει αυτή την προθεσμία, ο Trump προειδοποίησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβάλουν πρωτοφανή ποινικά μέτρα.

Αυτές περιλαμβάνουν μια κουβέρτα 100% τιμολόγιο σε όλες τις ρωσικές εισαγωγές και την εφαρμογή δευτερογενών κυρώσεων που αποσκοπούν στην τιμωρία των εθνών τρίτων που συνεχίζουν να εμπορεύονται το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Η κίνηση, η οποία θα κλιμάκωσε σημαντικά την οικονομική πίεση στη Μόσχα, σηματοδοτεί μια ανανεωμένη προσπάθεια να αναγκάσει τον τερματισμό της σύγκρουσης μέσω της οικονομικής απομόνωσης.

Σε μια παράλληλη ανάπτυξη, η απελευθέρωση αμφιλεγόμενων ηχογραφήσεων έχει εντείνει τον έλεγχο της ρητορικής και της διπλωματικής τακτικής του Trump.

Στις ηχογραφήσεις των οποίων η αυθεντικότητα δεν αμφισβητήθηκε από την ομάδα του Trump, ο Πρόεδρος μπορεί να ακουστεί να μιλάμε για ιδιωτικές συνομιλίες με τον Πούτιν και τους Κινέζους Πρόεδρος Xi Jinping .

Σε αυτές τις ανταλλαγές,

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Trump εξέδωσε αυστηρές και ανησυχητικές απειλές, προειδοποιώντας ότι τυχόν περαιτέρω πράξεις επιθετικότητας στην Ουκρανία ή την Ταϊβάν θα μπορούσαν να προκαλέσουν άμεση αμερικανική στρατιωτική αντίποινα, συμπεριλαμβανομένου του βομβαρδισμού των αντίστοιχων πρωτευουσών της Μόσχας και του Πεκίνου.

Οι συνέπειες αυτών των παρατηρήσεων έχουν προκαλέσει άμεση ανησυχία μεταξύ των Συμμάχων μας στην Ευρώπη και την Ασία, πολλοί από τους οποίους θεωρούν τέτοιες εμφανές απειλές στρατιωτικής δράσης ως επικίνδυνα προκλητικές.

Οι επικριτές έχουν επισημάνει τη στρατηγική “απερίσκεπτη Brinkmanship”, προειδοποιώντας ότι θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει περαιτέρω τα ήδη τεταμένα γεωπολιτικά σημεία ανάφλεξης.

Άλλοι, ωστόσο, επαίνεσαν τον ασυμβίβαστο τόνο του Trump ως απαραίτητο αποτρεπτικό παράγοντα ενάντια στον αυταρχικό επεκτατισμό.

Η σκληρή ρητορική του προέδρου έχει συνδυαστεί με συγκεκριμένες κινήσεις πολιτικής.

Παράλληλα με το τελεσίγραφο του στη Ρωσία, ο Trump ανακοίνωσε ένα πακέτο ανανεωμένης στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία, με προηγμένα συστήματα όπλων και υποστήριξη υλικοτεχνικής υποστήριξης.

Επιπλέον, η διοίκησή του έχει αρχίσει να συνεργάζεται με τους ηγέτες του Κογκρέσου σε έναν νέο γύρο νομοθεσίας για τις διμερές κυρώσεις που απευθύνονται σε βασικούς τομείς των ρωσικών και κινεζικών οικονομιών.

Καθώς οι αντιδράσεις ρίχνουν από όλους τους διπλωματικούς και αμυντικούς κύκλους, παραμένει ο πλήρης αντίκτυπος της νέας προσέγγισης του Trump.

Με τις διεθνείς εντάσεις που ήδη λειτουργούν, η στρατηγική με τολμηρές προέδρες είναι βέβαιο ότι θα διαμορφώσει τις παγκόσμιες σχέσεις τους επόμενους μήνες είτε ως καταλύτης για την κλιμάκωση είτε ως σκανδάλη για βαθύτερες συγκρούσεις.

ΕΝΑ Αιφνίδιος Αξονας περιστροφής επί Ρωσία
Η πρόσφατα ανακοινωμένη προθεσμία 50 ημερών για τη Ρωσία για τη Ρωσία για να τερματίσει τον πόλεμο της στην Ουκρανία αντιπροσωπεύει μια σημαντική και απροσδόκητη μετατόπιση της εξωτερικής πολιτικής της διοίκησης.

Μετά από μήνες διφορούμενης ρητορικής και ασυνεπής υποστήριξης για το Κίεβο, ο Λευκός Οίκος υιοθετεί τώρα μια αξιοσημείωτα πιο επιθετική στάση προς τη Μόσχα που εξέπληξε τόσο τους συμμάχους όσο και τους κριτικούς.

Εικόνα: Εκκίνηση ενός πυραύλου MIM-104 Patriot.

(Δημόσιος τομέας)

Αυτή η αναστροφή της πολιτικής υπογραμμίζεται από μια σκυρόδεμα κλιμάκωση σε στρατιωτική βοήθεια στην Ουκρανία.

Για πρώτη φορά κάτω από την ανανεωμένη θητεία του Trump, οι ΗΠΑ αναμένεται να παραδώσουν συστήματα πυραύλων Air Defense Patriot ως μέρος ενός ευρύτερου πακέτου βοήθειας ασφαλείας του ΝΑΤΟ.

Αυτά τα εξαιρετικά εξελιγμένα συστήματα έχουν σχεδιαστεί για να παρεμποδίζουν τους εισερχόμενους πυραύλους και τα αεροσκάφη και η ανάπτυξή τους θα ενισχύσει την ικανότητα της Ουκρανίας να υπερασπιστεί τις βασικές πόλεις και τις υποδομές κατά των ρωσικών εναέριων επιθέσεων.

Ωστόσο, όλες οι δυνατότητες που εξετάζονται και μελετήθηκαν, η εκτεταμένη θανατηφόρα πυροσβεστική δύναμη του μη πυρηνικού Oreshnik της Ρωσίας θα μπορούσε να είναι μια διαφορετική ιστορία που στοχεύει στην αμφισβήτηση της ικανότητας των εκλεπτυσμένων συστημάτων πυραύλων πατριώτη.

Η απόφαση έρχεται εν μέσω αυξανόμενης πίεσης τόσο από τους Ευρωπαίους συμμάχους όσο και από τις διμερές φωνές στο Κογκρέσο, προτρέποντας τη διοίκηση να υιοθετήσει μια πιο σταθερή προσέγγιση σε αυτό που είναι ανακριβώς αντιληπτό ως ρωσική επιθετικότητα.

Οι ευρωπαίοι ηγέτες, ιδιαίτερα από τα πρώτα κράτη του ΝΑΤΟ, όπως η Πολωνία και τα έθνη της Βαλτικής, εξέφρασαν την αυξανόμενη ανησυχία τους για την αντιληπτή δισταγμό μας στην αντιμετώπιση της Μόσχας.

Στο πλαίσιο του Κογκρέσου, η απογοήτευση έχει επίσης οικοδομήσει για την έλλειψη σαφούς και συνεπούς πολιτικής στην Ουκρανία, οδηγώντας σε ανανεωμένες νομοθετικές προσπάθειες που αποσκοπούν στην εντατικοποίηση της οικονομικής πίεσης στο Κρεμλίνο.

Κεντρικό σε αυτήν την ώθηση είναι η προτεινόμενη “Κύνοντας επιβολή κυρώσεων της Ρωσίας,”

Αυτή τη στιγμή κάνει το δρόμο της μέσω της Γερουσίας.

Η σαρωτική νομοθεσία περιέχει μερικές από τις πιο σκληρές οικονομικές κυρώσεις που προβλέπονται ποτέ κατά της Ρωσίας.

Μεταξύ των βασικών διατάξεων της είναι τα τιμολόγια μέχρι 500% σε επιλεγμένα ρωσικά αγαθά, καθώς και αυτόματες κυρώσεις Στόχευση χωρών, εταιρειών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων μερών που συνεχίζουν να διευκολύνουν τις εξαγωγές ενέργειας των ρωσικών ενέργειας.

Τα μέτρα αυτά αποσκοπούν στο κλείσιμο των υφιστάμενων κενών που επέτρεψαν στη Ρωσία να επαναπροσδιορίσουν τις πωλήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω μεσάζοντες, συχνά αποφεύγοντας τις δυτικές κυρώσεις.

Το νομοσχέδιο, που συγχρηματοδοτήθηκε από Γερουσιαστής Lindsey Graham (R-sc) και Γερουσιαστής Richard Blumenthal (D-CT), αντιπροσωπεύει μια σπάνια στιγμή της διμερούς συναίνεσης για την εξωτερική πολιτική.

Με πολλούς τρόπους, αντικατοπτρίζει τον τόνο και το περιεχόμενο των πρόσφατων δημόσιων δηλώσεων του Trump, γεγονός που υποδηλώνει αυξανόμενη ευθυγράμμιση μεταξύ του εκτελεστικού κλάδου και των νομοθέτων σχετικά με την ανάγκη να αυξηθεί η πίεση στο καθεστώς του Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ωστόσο, οι επικριτές προειδοποιούν ότι ο απότομος άξονας της διοίκησης που συνδυάζεται με τους χαρακτηριστικούς βόμβες του Trump κινδυνεύει να αυξήσει τις παγκόσμιες εντάσεις χωρίς μια σαφή διπλωματική ράμπα εξόδου.

Άλλοι λιγότερο αντιληπτικοί αναλυτές το θεωρούν ως μια μακρόχρονη επαναβαθμονόμηση, ευθυγραμμίζοντας την αμερικανική στρατηγική με τον επείγοντα χαρακτήρα του πολέμου στην Ουκρανία και την ανάγκη επιβεβαίωσης της ψευδαίσθησης της αμερικανικής ηγεσίας στην παγκόσμια σκηνή, ενώ φαινομενικά ξεχνάμε την επιλογή του Καραγκανόφ της Ρωσίας, της οποίας η επιχειρησιακή, είναι υπερβολική.

Είτε έτσι είτε αλλιώς, το τελεσίγραφο των 50 ημερών του Trump και η νομοθετική ορμή πίσω από τον νόμο περί κυρώσεων της Ρωσίας έχουν θέσει το στάδιο για μια νέα και δυνητικά εκρηκτική φάση στις σχέσεις των ΗΠΑ-Ρωσίας.

Κλιμακωτός Εντάσεις με Κίνα
Ενώ το πρόσφατο τελεσίγραφο του Προέδρου Donald Trump στη Ρωσία έχει καταγράψει παγκόσμια πρωτοσέλιδα, ίσως ακόμη πιο ανησυχητικό για τους διπλωματικούς παρατηρητές είναι τα πρόσφατα αποκαλυπτόμενα σχόλια σχετικά με την Κίνα και το καθεστώς της Ταϊβάν.

Σε μια ηχογράφηση που προέκυψε από έναν έρανο κλειστής πόρτας που πραγματοποιήθηκε στα τέλη του 2024 και πρόκειται να δημοσιευθεί σε ένα επερχόμενο πολιτικό απομνημονεύμα, ο Trump ακούγεται να αναφέρει μια ιδιωτική ανταλλαγή με τον Κινέζο Πρόεδρο Xi Jinping, στην οποία απειλούσε ρητά μια άμεση αμερικανική στρατιωτική απεργία στο Πεκίνο εάν η Κίνα ξεκίνησε μια στρατιωτική εισβολή στην Ταϊβάν.

Εικόνα: Εικονογράφηση φωτογραφιών από François Diaz-Maurin (Πηγή Φωτογραφίες: Λευκό Οίκο/Flickr, Kremlin.ru/wikimedia)

Η έντονη προειδοποίηση, η οποία αναχωρεί δραματικά από δεκαετίες διπλωματικής πρακτικής των ΗΠΑ, έστειλε κρούστα από κύκλους εξωτερικής πολιτικής και εθνικής ασφάλειας.

Για πάνω από τέσσερις δεκαετίες, οι διαδοχικές αμερικανικές διοικήσεις έχουν συμμορφωθεί με μια προσεκτική πολιτική «Στρατηγική ασάφεια» Στην Ταϊβάν: Υποσχέση στήριξης για την αυτοάμυνα του νησιού, αποφεύγοντας παράλληλα τις εμφανείς δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να προκαλέσουν το Πεκίνο ή να ενθαρρύνουν τις προσκλήσεις της Ταϊβάν για ανεξαρτησία.

Αυτή η πράξη εξισορρόπησης επέτρεψε στις ΗΠΑ να αποτρέψουν την επιθετικότητα διατηρώντας ταυτόχρονα διπλωματικούς δεσμούς με την Κίνα στο πλαίσιο της πολιτικής μιας Κίνας.

Ωστόσο, η αμβλύ και η αδιαμφισβήτητη απειλή του Trump σηματοδοτεί ένα αποφασιστικό διάλειμμα από αυτή την παράδοση.

Σύμφωνα με την διαρροή καταγραφής, ο Trump δήλωσε στους δωρητές ότι είχε προειδοποιήσει ότι ο Xi “άμεσα και προσωπικά”ότι κάθε Κινέζος κινούμενος εναντίον της Ταϊβάν θα συναντηθεί με άμεση και καταστροφική αντίποινα, συμπεριλαμβανομένης μιας επίθεσις “στην καρδιά του Πεκίνου”. 

Η παρατήρηση, που χαρακτηρίζεται από ορισμένους αναλυτές ως συγκλονιστικά εμπρηστικά, έχει ερμηνευτεί ως σήμα ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν πλέον να επιδιώκουν να αποκρύψουν τις κόκκινες γραμμές της όταν πρόκειται για την υπεράσπιση της Ταϊβάν.

Μέχρι σήμερα, η κινεζική κυβέρνηση δεν έχει εκδώσει επίσημη απάντηση.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που διοργανώνουν εν συντομία αναγνώρισαν εν συντομία τις εκθέσεις, αλλά έχουν υποβαθμίσει σε μεγάλο βαθμό το περιστατικό, πλαισιώνοντάς το ως θόρυβο εκστρατείας ή ρητορική υπερβολή που προορίζεται για εγχώριο πολιτικό ακροατήριο.

Οι αναλυτές υποδεικνύουν ότι η σιωπηρή αντίδραση του Πεκίνου είναι σκόπιμη, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για να αποφευχθεί η φλεγμονή του εθνικιστικού συναισθήματος ή να εμφανιστεί να επικυρώσει την αξιοπιστία της απειλής του Trump.

Παρ ‘όλα αυτά, οι εμπειρογνώμονες προειδοποιούν ότι μια τέτοια ρητορική, ειδικά εάν θεωρηθεί ως πραγματική μετατόπιση στην πολιτική των ΗΠΑ, μεταφέρει σημαντικούς κινδύνους.

«Αυτό το είδος γλώσσας μπορεί να αυξήσει δραστικά τις πιθανότητες στρατηγικός λανθασμένος υπολογισμός , “, Δήλωσε η Bonnie Glaser, ένας κορυφαίος εμπειρογνώμονας στις σχέσεις των ΗΠΑ-Κίνας.

“Αν και οι δύο πλευρές αρχίσει να πιστεύουν ότι ο άλλος προετοιμάζεται για προληπτική δράση, η δυνατότητα συγκρούσεων αυξάνεται εκθετικά”.

Οι στρατιωτικοί αναλυτές εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους ότι τα σχόλια του Trump θα μπορούσαν να προκαλέσουν κλιμακωτή δυναμική στο Στενό της Ταϊβάν, ιδιαίτερα σε μια εποχή που οι κινεζικές στρατιωτικές ασκήσεις γύρω από το νησί έχουν γίνει πιο συχνές και επιθετικές.

Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) διεξήγαγε αρκετές ναυτικές και αεροπορικές ασκήσεις υψηλού προφίλ κοντά στην Ταϊβάν τους τελευταίους μήνες και οποιοδήποτε σημάδι ότι η Ουάσινγκτον εγκαταλείπει τη διπλωματική απόχρωση θα μπορούσε να ωθήσει το Πεκίνο να επιταχύνει το χρονοδιάγραμμά του ή να επανεξετάσει τις υποθέσεις του σχετικά με τη συγκράτηση των ΗΠΑ.

Εν τω μεταξύ, οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό, συμπεριλαμβανομένης της Ιαπωνίας, της Νότιας Κορέας και της Αυστραλίας, ζήτησαν ήσυχα διευκρινίσεις από την Ουάσινγκτον για τη θέση της διοίκησης.

Ενώ ορισμένοι περιφερειακοί ηγέτες χαιρέτισαν τη σκληρή στάση του Trump ως ισχυρό αποτρεπτικό παράγοντα, άλλοι φοβούνται ότι μια τέτοια ρητορική θα μπορούσε να μειώσει τη διπλωματική ευελιξία και να αναγκάσει μια δυαδική αντιπαράθεση με το Πεκίνο ότι λίγα έθνη είναι πρόθυμοι να ενταχθούν.

Με το θέμα της Ταϊβάν και τις σχέσεις των ΗΠΑ-Κίνας που εισέρχονται σε μια ολοένα και πιο ασταθής φάση, το σχόλιο του Trump μπορεί να αποδειχθεί ότι είναι κάτι περισσότερο από μια στιγμή της ωρίμανσης, καθώς θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει μια βαθιά καμπή στη δεκαετίες προσπάθειες για να διατηρηθεί η ειρήνη σε όλη την Ταϊβάν Στενό.

ΕΝΑ Καθολικός Παιχνίδι του Κοτόπουλο
Στο επίκεντρο της κλιμακωτής γεωπολιτικής κρίσης είναι μια ανησυχητική και ανεπίλυτη ερώτηση: Όχι αν ο Πρόεδρος Donald Trump θα ενεργήσει για τις εμπρηστικές απειλές του προς τη Ρωσία και την Κίνα, αλλά πώς θα είναι αυτές οι απειλές ερμηνευμένος από τη Μόσχα και το Πεκίνο.

Σε ένα όλο και πιο ασταθές διεθνές περιβάλλον, όπου η κακή επικοινωνία μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες, ο κίνδυνος έγκειται τόσο στην αντίληψη όσο και στη δράση.

Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα δεν είναι απλώς περιφερειακές δυνάμεις αλλά υπερδυνάμεις πυρηνικών όπλων με προχωρημένες και ταχέως εκσυγχρονισμένες στρατιωτικές δυνατότητες.

Η Ρωσία διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθέματα πυρηνικών κεφαλών στον κόσμο, παράλληλα με μια σειρά τεχνολογιών αιχμής, συμπεριλαμβανομένων υπερηχητικά οχήματα ολίσθησης , διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πυραύλοι (ICBMS) ικανό να φτάσει στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες και προσβλητικό κυβερνοχώρος πόλεμος εργαλεία που έχουν ήδη αναπτυχθεί σε προηγούμενες συγκρούσεις.

Η Κίνα, εν τω μεταξύ, έχει επεκτείνει δραματικά το πυρηνικό οπλοστάσιό της, εκσυγχρονίζει τις ναυτικές και διαστημικές δυνατότητές της και επενδύθηκε σε μεγάλο βαθμό σε τεχνητές στρατιωτικές πλατφόρμες που βασίζονται στην νοημοσύνη.

Και τα δύο έθνη είναι πλέον πλήρως ικανά να προβάλλουν τη δύναμη πολύ πέρα από τα σύνορά τους και να ανταποκριθούν σε είδος σε αντιληπτές απειλές.

Σε αυτό το περιβάλλον υψηλού σταδίου, οι πρόσφατες δηλώσεις του Trump που απειλούν την άμεση στρατιωτική δράση εναντίον της Μόσχας και του Πεκίνο εξετάζονται λεπτομερώς μέσω ενός φακού στρατηγικού λογισμού.

Οι αναλυτές πληροφοριών και οι εμπειρογνώμονες της εξωτερικής πολιτικής προειδοποιούν ότι εάν ληφθούν αυτές οι απειλές στην ονομαστική αξία , θα μπορούσαν να προκαλέσουν αμυντικές κινητοποιήσεις ή ακόμα και προληπτικές κινήσεις.

Αντίθετα, εάν απορριφθούν ως πολιτική θλίψη, οι αντίπαλοι θα μπορούσαν να μας δοκιμάσουν την αποφασιστικότητα, κλιμακώνοντας τις δικές τους ενέργειες στην Ουκρανία ή την Ταϊβάν, αυξάνοντας έτσι τις πιθανότητες μιας αντιπαράθεσης πραγματικού κόσμου.

Πουθενά αυτή η ένταση αισθάνθηκε πιο έντονα από ό, τι στο Ευρώπη , όπου οι σύμμαχοι των ΗΠΑ παρακολουθούν αυτές τις εξελίξεις με αυξανόμενο συναγερμό.

Πολλοί ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν ξεχάσει τις προηγούμενες κρίσιμες κατηγορίες για το ΝΑΤΟ ότι τα μέλη ήταν “ελεύθερη-οδήγηση”στις αμερικανικές αμυντικές δαπάνες και επαναλαμβανόμενες προτάσεις ότι το

Οι ΗΠΑ ενδέχεται να επανεξετάσουν τη δέσμευσή της στο άρθρο 5, τη ρήτρα αμοιβαίας άμυνας της Συμμαχίας.

Αυτά τα προηγούμενα σήματα αποσύνδεσης συγκρούονται τώρα με μια νέα, φαινομενικά υπερ-επιθετική στάση, αφήνοντας τους συμμάχους αβέβαιους για τις πραγματικές προθέσεις της Ουάσινγκτον.

Το αποτέλεσμα είναι μια βαθιά αίσθηση στρατηγικής αποπροσανατολισμός Μέσα στο ΝΑΤΟ και την ευρύτερη διατλαντική συμμαχία.

Οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αγωνίζονται τώρα με ένα σενάριο στο οποίο μπορούν να τραβηχτούν σε ένα Σημαντική στρατιωτική σύγκρουση ή ενδεχομένως ακόμη και μια πυρηνική αντοχή όχι μέσω μιας σκόπιμης πολιτικής συλλογικής άμυνας, αλλά μέσω μονομερών αποφάσεων που έλαβε ένας πρόεδρος των ΗΠΑ που θεώρησε πολλοί ως πτητικές, παρορμητικές και πολιτικά οδηγημένοι .

Το δίλημμα του πυρήνα είναι επομένως ένα από αξιοπιστία έναντι ελέγχου .

Οι απειλές του Trump μπορεί να προορίζονται να αποτρέψουν την επιθετικότητα μέσω της απόλυτης δύναμης της ρητορικής, αλλά κινδυνεύουν επίσης να μειώσουν το χώρο για διπλωματία, διαχείριση κρίσεων και κλιμάκωση.

Σε μια εποχή αλληλένδετων συστημάτων αποτροπής και στρατιωτικών τεχνολογιών, το περιθώριο για σφάλματα είναι επικίνδυνα μικρό.

Ως ένας ανώτερος ευρωπαίος διπλωμάτης, μιλώντας ανώνυμα, το έθεσε: “Είμαστε πιασάρικοι ανάμεσα σε ένα βράχο και ένα σκληρό μέρος, δηλαδή μεταξύ των αντιπάλων που δοκιμάζουν τα όρια και έναν Αμερικανό ηγέτη που θα μπορούσε να τους ανακατασκευάσει ανά πάσα στιγμή”.

Σε αυτό το αναδυόμενο καθολικός παιχνίδι του κοτόπουλο , οι κίνδυνοι είναι υπαρξιακοί και ο κόσμος παραμένει να κρατήσει την αναπνοή του, ελπίζοντας ότι καμία πλευρά δεν αναβοσβήνει με λάθος τρόπο.

Μεταξύ Μεγαλαυχώ και Καταστροφή
Καθώς ο παγκόσμιος κύλινδρος από τις δραματικές απειλές του Προέδρου Donald Trump κατά της Ρωσίας και της Κίνας, έχει προκύψει ένα αιχμηρό χάσμα μεταξύ εμπειρογνωμόνων εξωτερικής πολιτικής και αναλυτών πληροφοριών σχετικά με το πόσο σοβαρά να πάρουν τα λόγια του.

Για μερικούς, η φλογερή ρητορική του Trump, υποσχόμενη στρατιωτική απεργίες στη Μόσχα και το Πεκίνο, εάν οι κόκκινες γραμμές διασταυρώνονται αντιπροσωπεύουν λίγο περισσότερο από το πολιτικό θέατρο: μια επιθετική απόδοση που δημιουργήθηκε για να ενισχύσει την εικόνα του ως έναν μη-ανοησία ισχυρό στην προβολή των ενδιάμεσων εκλογών του 2026.

Αυτοί οι κριτικοί δείχνουν ένα γνωστό μοτίβο. Καθ ‘όλη τη διάρκεια της πολιτικής του καριέρας, ο Trump βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο θέαμα και την αντιπαράθεση για να γαλβανίσει τη βάση του, να κυριαρχήσει στους κύκλους των μέσων ενημέρωσης και να ξεπεράσει τους πολιτικούς αντιπάλους.

Οι προηγούμενες απειλές του για να αποσυρθούν από το ΝΑΤΟ, «καταστρέφουν εντελώς» τη Βόρεια Κορέα ή να επιβάλλουν μαζικά τιμολόγια συχνά περπατούσαν πίσω ή αραιώθηκαν ήσυχα.

Εξετάζεται μέσω αυτού του φακού, οι τελευταίες δηλώσεις του μπορούν να υπολογιστούν προκλήσεις, σχεδιασμένες περισσότερο για εγχώρια κατανάλωση απ ‘ό, τι για την εκτέλεση στην παγκόσμια σκηνή.

Η εικόνα είναι από το OneWorld

Ωστόσο, άλλοι παροτρύνουν μια πολύ πιο προσεκτική ερμηνεία.

Το προειδοποιούν Το Trump έχει ιστορικό μετασχηματισμού όσων αρχικά φαίνεται να είναι άδειες απειλές σε πραγματικές πολιτική μετατοπίζεται συχνά με παγκόσμιες συνέπειες.

Από την απόσυρση από την πυρηνική συμφωνία του Ιράν μέχρι την απότομη δολοφονία του Ιρανικού Γενιά γένη νησιά. , υπάρχει προηγούμενο για τις παρορμητικές αποφάσεις που λαμβάνονται παράλληλα με τη συμβατική διπλωματική σοφία.

Σε κάθε περίπτωση, οι σύμμαχοι και οι αντίπαλοι αναγκάστηκαν να επανεξετάσουν γρήγορα τις υποθέσεις τους σχετικά με την αξιοπιστία και την προβλεψιμότητα της αμερικανικής στρατηγικής.

Η βαθύτερη ανησυχία τώρα είναι ότι το ασάφεια του Ατού προθέσεις θα μπορούσε να είναι τόσο επικίνδυνο όσο οι ίδιες οι απειλές.

Στις υψηλές πονταρίσματα του παγκόσμιου στρατιωτικού ανταγωνισμού, όπου οι χρόνοι απόκρισης μετριούνται σε λεπτά και οι αποτρεπτικές μεντεσέδες σε αξιόπιστη σηματοδότηση, η εσφαλμένη ανάγνωση της επιλογής ενός αντιπάλου μπορεί να είναι καταστροφική.

Σε περίπτωση που η Ρωσία ή η Κίνα ερμηνεύουν τη ρητορική του Trump ως όχι μόνο αξιόπιστη αλλά επικείμενη, ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με αυξημένη στρατιωτική δραστηριότητα ή κυρώσεις των ΗΠΑ, θα μπορούσαν να επιλέξουν να δράσουν προληπτικώς , φοβούμενος ότι η αδράνεια θα τους αφήσει πιο ευάλωτα.

Και ενώ και τα δύο έθνη έχουν παραδοσιακά αποφεύγουν άμεση στρατιωτική σύγκρουση με τις ΗΠΑ Όλο και πιο θολές γραμμές μεταξύ αποτροπής, πρόκλησης και κλιμάκωσης Αυξήστε την προοπτική μιας πρώτης απεργίας που υπολογίζει εσφαλμένα.

Μια τέτοια κίνηση, ακόμη και αν περιορισμένη σε πεδίο εφαρμογής, είτε πρόκειται για κυβερνοχώρο, ναυτικό περιστατικό είτε για στόχευση πυραύλων, θα μπορούσε να αναφλέξει μια ευρύτερη σύγκρουση που καμία πλευρά δεν προοριζόταν.

Ανησυχώντας, ορισμένοι εμπειρογνώμονες ασφαλείας διασκεδάζουν τώρα ένα σενάριο που δεν μπορεί να μια μεγάλη κλίμακα πόλεμος φθίνον ΨΕΙΡΑ έδαφος για ο πρώτα φορά σε σύγχρονος ιστορία.

Ενώ οι ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες έχουν από καιρό θωρακισθεί από τη γεωγραφία, αυτό το στρατηγικό buffer έχει διαβρώσει με την άνοδο των όπλων ακριβείας μεγάλης εμβέλειας, των υπερηχητικών πυραύλων και των δυνατοτήτων cyberwarfare.

Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα διαθέτουν τώρα τα εργαλεία για να χτυπήσουν τις υποδομές των ΗΠΑ, τα δίκτυα επικοινωνιών, τις στρατιωτικές βάσεις και ακόμη και τους πολιτικούς στόχους με καταστροφική ταχύτητα και προσέγγιση.

Σε αυτό το επισφαλές περιβάλλον, το αντιπαράθεση του Trump, το οποίο θεωρείται από καιρό ως εργαλείο διαπραγμάτευσης ή επωνυμίας μπορεί να φέρει νέους και πρωτοφανή κίνδυνο.

Η διαφορά μεταξύ μεγαλαυχώ και καταστροφή , οι αναλυτές προειδοποιούν, δεν είναι μόνο σε πρόθεση, αλλά στην ερμηνεία.

Και σε έναν κόσμο οπλισμένο με όπλα που μπορούν να διασχίσουν τους ωκεανούς μέσα σε λίγα λεπτά, αυτό το περιθώριο για σφάλμα μπορεί να αποδειχθεί θανάσιμα λεπτό.

Ο Μονοπάτι Προς τα εμπρός
Για να αποφευχθεί ένα τόσο τρομερό σενάριο, πολλοί στην Ουάσινγκτον προτρέπουν μια επιστροφή σε διπλωματικούς κανόνες και θεσμική εποπτεία.

Βουλευτικός συγκράτηση: Οι νομοθέτες πιέζουν για μέτρα που θα περιορίζουν τη μονόπλευρη στρατιωτική δράση από τον Πρόεδρο, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής διαβούλευσης πριν από τη χρήση βίας κατά των πυρηνικών οπλισμένων κρατών.

Σύμμαχος καθησύχαση: Οι διπλωμάτες από τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ξεκινήσει ήσυχες συνομιλίες με τους Αμερικανούς ομολόγους τους για να εξασφαλίσουν ότι η στρατιωτική κλιμάκωση δεν είναι επικείμενη.
Καθαρότερη επικοινωνία: Οι αξιωματούχοι του Πεντάγωνο έχουν αρχίσει να ξεκινούν επικοινωνίες με τη Μόσχα και το Πεκίνο για να αποικιστούν τις εντάσεις και να διευκρινίσουν τις προθέσεις των ΗΠΑ.
Σύναψη
Οι πρόσφατες απειλές του Προέδρου Donald Trump εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας που παραδόθηκαν με χαρακτηριστικό εχθρό μπορεί να αποσκοπούν στην προβολή της δύναμης και της αποτροπής της επιθετικότητας.

Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια αυτών των υπολογισμένων προκλήσεων βρίσκεται μια πολύ πιο επικίνδυνη πραγματικότητα: Η δυνατότητα να βυθιστεί ο κόσμος σε μια κρίση που καθορίζει την εποχή.

Επιδιώκοντας να επιδείξει την αποφασιστικότητα, οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορεί αντίθετα να ανεβάζουν τις φλόγες μιας αντιπαράθεσης που θα μπορούσε να πυροδοτήσει πέρα από τον έλεγχο.

Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλώς η στρατηγική ισορροπία μεταξύ των υπερδυνάμεων ή της τύχης των αμφισβητούμενων περιοχών όπως η Ουκρανία και η Ταϊβάν.

Οι συνέπειες είναι πολύ ευρύτερες, απειλώντας τη σταθερότητα ολόκληρων περιοχών, την ασφάλεια των συμμάχων και των εταίρων των ΗΠΑ και της εύθραυστας αρχιτεκτονικής της παγκόσμιας ειρήνης που χτίστηκε με προσοχή τις τελευταίες επτά δεκαετίες.

Η απειλή του Trump για άμεσες στρατιωτικές επιθέσεις στη Μόσχα και στο Πεκίνο σε περίπτωση περαιτέρω επιθετικότητας αντιπροσωπεύει μια εκ νέου απόκλιση από τη γλώσσα της διπλωματίας.

Αγνοούν δεκαετίες προηγούμενου ριζωμένου στην αποτροπή μέσω της ασάφειας, και αντίθετα στο έδαφος του τελεσίγραφου και της προτίμησης.

Σε μια εποχή όπου τα πυρηνικά οπτικά κράτη διαθέτουν υπερηχητικά όπλα, δυνατότητες cyberwarfare και συστήματα απεργίας με ακρίβεια, τέτοιοι ρητορικοί κινδυνεύουν να προκαλούν αμυντικές στάσεις, τυχαίες κλιμάκες ή ακόμη και εσφαλμένες υπολογισμούς που θα μπορούσαν να αποδειχθούν μη αναστρέψιμες.

Η ιστορία προσφέρει μαθήματα απογοήτευσης.

Οι πόλεμοι δεν αναφλέγονται πάντοτε από δεξαμενές που διασχίζουν τα σύνορα ή τους πυραύλους που ξεκίνησαν στον νυχτερινό ουρανό.

Συχνά, αρχίζουν με λέξεις που σκληρύνουν θέσεις, γωνιακούς αντιπάλους και καταρρέουν τον διπλωματικό χώρο που υπάρχει μεταξύ της έντασης και της βίας.

Κατά τη διάρκεια των δύο παγκόσμιων πολέμων, ήταν φλεγμονώδης ρητορική και άκαμπτη στάση που έθεσε το στάδιο για καταστροφή.

Και στην πυρηνική εποχή, το περιθώριο για σφάλμα είναι επικίνδυνα λεπτό.

Αυτό που κάνει αυτή τη στιγμή μοναδικά επικίνδυνο είναι η αβεβαιότητα γύρω από την πρόθεση του Trump.

Είναι οι δηλώσεις του ειλικρινείς εκφράσεις πολιτικής ή πολιτικό θέατρο που σχεδιάστηκε για να ανακατεύει την εγχώρια θέρμη μπροστά από τα μέσα του 2026;

Οι αντίπαλοι του κόσμου και οι σύμμαχοί του αφήνονται να μαντέψουν.

Αυτή η ασάφεια, σε συνδυασμό με την πρωτοφανή κλίμακα των απειλών, δημιουργεί ένα ασταθές γεωπολιτικό κλίμα όπου κάθε λάθος θα μπορούσε να αναφλέξει μια παγκόσμια πυρκαγιά.

Στο παρελθόν, η αμερικανική δύναμη συχνά μετρήθηκε από την ικανότητά της να οδηγεί με συγκράτηση, να διεκδικήσει την εξουσία χωρίς να φλερτάρει την καταστροφή.

Σε αυτή την περίπτωση, η δύναμη δεν μπορεί να βρίσκεται στον όγκο των απειλών που εκδίδονται, αλλά στη σοφία να αποσυρθεί πριν από τη ρητορική γίνει πραγματικότητα.

Ο κόσμος παρακολουθεί.

Και όπως έχει δείξει η ιστορία, οι λέξεις που μιλούν όταν ομιλούνται μπορούν να διαμορφώσουν τα φρυγανισμένα. Μπορούν να προκαλέσουν, μπορούν να ενθαρρυνθούν, και μερικές φορές, μπορούν να καταστρέψουν.

Η επιλογή, τώρα, είναι αν θα είναι η σπίθα που τελειώνει μια εποχή σχετικής ειρήνης ή η προειδοποίηση που εμποδίζει την κατάρρευση της.

Καθηγητής Ruel F. Pepa είναι φιλόσοφος των Φιλιππίνων με έδρα τη Μαδρίτη της Ισπανίας. Ένας συνταξιούχος ακαδημαϊκός (αναπληρωτής καθηγητής IV), δίδαξε τη φιλοσοφία και τις κοινωνικές επιστήμες για περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια στο Πανεπιστήμιο Trinity της Ασίας, ένα αγγλικανικό πανεπιστήμιο στις Φιλιππίνες. Είναι ερευνητικός συνεργάτης του Κέντρου Έρευνας για την Παγκοσμιοποίηση (CRG).

Πηγές

Το Trump απειλεί τη Ρωσία, άλλοι με τιμολόγια, αν δεν φτάσει η συμφωνία της Ουκρανίας | Reuters Ο Trump ισχυρίζεται ότι απείλησε να βομβαρδίσει τη Μόσχα εάν ο Πούτιν εισέβαλε στην Ουκρανία | Fox News

Το Trump επιβεβαιώνει τη νέα συμφωνία όπλων για την Ουκρανία και απειλεί τα σοβαρά τιμολόγια Η Ρωσία αν ο πόλεμος δεν τελειώνει σε 50 ημέρες – η Ευρώπη ζει

Η Ευρώπη παρακολουθεί με αγωνία καθώς το Trump στοχεύει στη Ρωσία και την Κίνα Το Trump απειλεί τη Ρωσία με τιμολόγια για τον πόλεμο της Ουκρανίας AP News

https://www.globalresearch.ca/trump-brinkmanship-escalates-sanctions/5895044