Πολιτικό Οικονομικό Κοινωνικό Πολιτιστικό. «Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους .» Πλάτωνας 427-347 π.Χ
Σάλπισμα Αποχώρησης από το Διαφθορείο Ε.Ε.
21 Απρ 2016
Διαβάστε το και φρίξτε, με το πως τσεπώνουν εκατομμύρια τα λαμόγια του ΕΥΡΩΚΥΝΟΒΟΥΛΙΟΥ!
Καλλιόπη Σουφλή
https://3.bp.blogspot.com/-IiOqTw_j-Cc/VxMwHkyXzvI/AAAAAAAA4-I/0puDtzdIOYokbA8rsN_qjTeAzin_NfdmwCLcB/s1600/imageedit_1_4671255059.jpg
Του Μιχαήλ Στυλιανού 17-4-16
https://4.bp.blogspot.com/-wvwFTQUimUE/VxMuqyzR2tI/AAAAAAAA498/rn7QatldKbI0zzyyy5lrI5V4HnlQqLiAACLcB/s1600/stylianou_michel.jpg
Αυτή τη φορά ο γράφων θα παραχωρήσει την πένα του σε πειστικώτερο συνήγορο.
Στη χώρα αυτή άλλωστε όλοι τα ξέρουν όλα καλύτερα από όλους τους άλλους, αλλά ακούνε με περισσότερο σεβασμό οποιονδήποτε ξένο.
Στη προκειμένη περίπτωση μάλιστα, ο ξένος συμβαίνει να είναι ο Βρετανός ευρωβουλευτής Ντάνιελ Χάνναν, που με άρθρο του στη Νταίηλυ Μαίηλ καλεί τους συμπατριώτες του να τον . . . απολύσουν από το Ευρωκοινοβούλιο.
Επειδή δεν μπορούμε να περιμένουμε τον κ. Παπαδημούλη (ιδρυτικό στέλεχος Σύριζα) να πράξει το ίδιο, ο γράφων σας παρουσιάζει σε συντομία τις εξηγήσεις του κ. Ντάνιελ Χάνναν:
« Απολύστε με!
Θα χαθούν θέσεις εργασίας όταν ένα έθνος αποφασίσει να εγκαταλείψει την Ευρωπαϊκή ΄Ενωση; Μόνο τη δική μου.
Είμαι Ευρωβουλευτής και απλά σας ζητώ ψηφίζοντας στο δημοψήφισμα, βοηθήστε να απαλλαγώ από την άνετη και ακριβοπληρωμένη θέση μου. Παρακαλώ, απολύστε με.
Ακόμη θυμάμαι το σοκ της πρώτης ημέρας μου στις Βρυξέλλες. Μόλις βρήκα το γραφείο μου, μια εξυπηρετική κυρία μου ζήτησε το αεροπορικό μου εισιτήριο για να μου επιστραφούν τα χρήματα. Μου μέτρησαν ποσό τόσο μεγάλο ώστε πίστεψα ότι έγινε λάθος. «Μα από το Λονδίνο ήρθα,» εξήγησα. «Δεν είναι λάθος, Μεσιέ», απάντησε πεταχτά. «Αυτή είναι η χιλιομετρική ταρίφα από το Λονδίνο».
«Μα κανείς δεν πληρώνει τόσα για την πτήση Χήθροου- Βρυξέλλες», διαμαρτυρήθηκα. «Τόσα καθορίζει το κοστολόγιο», με διέκοψε η κυρία.
Οι ευρωβουλευτές ταξιδεύουν από τις περιφέρειές τους στις Βρυξέλλες ή στο Στρασβούργο ( η Ευρωβουλή συνεδριάζει εναλλάξ στις δύο πόλεις, με τεράστιο κόστος), εισπράττουν το αντίτιμο του ακριβώτερου εισιτηρίου και επιπλέον «επίδομα χρόνου και αποστάσεως».
Και ταξιδεύοντας στην ακριβώτερη θέση, κερδίζεις ένα στρογγυλό ποσό. Αν διαλέξεις φτηνή πτήση, μπορείς να τσεπώνεις 1.000 ευρώ την εβδομάδα, αφορολόγητα.
Η επόμενη επίσκεψή μου ήταν στον αρμόδιο «γενικών εξόδων». Μου είπε πως δικαιούμαι ένα γενικό επίδομα 3,500 λιρών (κάπου 4.000 ευρώ) τον μήνα.
«Είναι για ενοίκιο γραφείου;» ρώτησα.
« Όχι, όχι. Σας δίνουμε γραφείο στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο», απάντησε.
« Θα είναι τότε για κομπιούτερ και υλικά», παρατήρησα.
Όχι, τα έχετε και αυτά. Είναι για τα περιστασιακά έξοδα, όπως ταχυδρομικά και βενζίνη.»
« Σοβαρά μιλάτε; Τρεισήμισι χιλιάδες λίρες τον μήνα;»
«Ακριβώς έτσι, κύριε. Είναι ένα επίδομα χωρίς δικαιολογητικά. Δεν χρειάζεται να κομίζετε αποδείξεις. Απλώς σημειώσατε τον λογαριασμό όπου θα κατατίθενται.»
Γιατί σας εξιστορώ την πρώτη μέρα μου στην Ευρωβουλή; Επειδή εξηγεί γιατί ζητώ να με απολύσετε. Τα «έξοδα» είναι μια συμβολική απεικόνιση του χάσματος ανάμεσα στα θεωρητικά ιδεώδη και στις πρακτικές.
Η ΕΕ ιδρύθηκε για υψηλούς στόχους –ειρήνη και συνεργασία μεταξύ των εθνών- και υποβόσκει ο πειρασμός να αμφιβάλεις για την αλήθεια.
Συχνά υποκρινόμαστε πως έχουμε να κάνουμε με κάποια φανταστική Ε Ε, που υψώνεται πάνω από την αρπακτικότητα της πολιτικής και πραγματώνει ένα υψηλό ιδεώδες.
Θεωρείται σχεδόν κακό γούστο να εξετάζεις από κοντά αυτήν την Ε Ε που διαμορφώθηκε μπροστά στα μάτια μας, με τους απατηλούς λογαριασμούς της και με τα ιδιωτικά τζετ αεροπλάνα της.
Ο τρόπος αμοιβής των βουλευτών είναι ελάχιστο παράδειγμα του πως, αντί να είναι ενάρετη, η Ευρωπαϊκή ΄Ενωση είναι στην κυριολεξία διαφθορέας -δηλαδή μεταβάλει και χρηστούς ανθρώπους σε άτομα ελαστικής ηθικής.
Ξέρω πολλούς Ευρωβουλευτές πού ήρθαν στις Βρυξέλλες όχι ενθουσιώδεις για στενώτερη ενοποίηση, αλλά που ήπιαν άπληστα την ομοσπονδιακή θεωρία και καταβρόχθισαν τα επιδόματά τους.
Και ότι ισχύει για τους βουλευτές, ισχύει για γιγάντιες πολυεθνικές, για τεράστιες φιλανθρωπικές ΜΚΟ, για «Δεξαμενές Σκέψης» (λέσχες προβληματισμού), επαγγελματικά σωματεία, και λομπίστες, που βγάζουν χρήματα από το σύστημα των Βρυξελλών.
Αυτοί οι άνθρωποι αποτελούν, όπως αντιλαμβάνεστε τους πραιτωριανούς της φρουράς «να μείνουμε στην Ε.Ε» ( μετφ: παρ’ ημίν: «Να μείνουμε στο Ευρώ») Γι’ αυτούς το «να μείνουμε» δεν έχει σχέση με την εθνική κυριαρχία και τη Δημοκρατία αλλά για ακίνητα και ακριβά σχολεία.
Για τη χώρα όμως, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι θα είμαστε καλύτερα έξω. Δεν πρόκειται να φέρει άμεση ριζική αλλαγή της κατάστασης.
Αλλά θα αρχίσουμε να ακολουθούμε μια διαφορετική πορεία, πιο ανεξάρτητη από μια Ευρωζώνη σε νευρικότητα και παρακμή και περισσότερο εστιασμένη στον ευρύτερο κόσμο.
Και με την ανάκτηση της ανεξαρτησίας μας, θα ανακτήσουμε μιαν νέα συνείδηση προορισμού και νέα αισιοδοξία.
Εάν η Ε Ε ήταν για την διεθνή συνεργασία αντί της υπερεθνικής καταπίεσης, κανένας δεν θα είχε τίποτα εναντίον της. Επίσης, εάν καλός Ευρωπαίος είναι όποιος πιστεύει σε όσα ανύψωσαν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό – το Κράτος Δικαίου, την κοινοβουλευτική δημοκρατία, την προσωπική ελευθερία- γράψτε με στον κατάλογο. Η διαφορά μου με την Ε Ε είναι πως εγκατάλειψε αυτά τα ιδεώδη.
Αντί του Κράτους Δικαίου έχουμε την προστακτική της πολιτικής ένωσης.
Αντί της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, κυβερνώμεθα από μη εκλεγμένους αξιωματούχους, που παίρνουν τις αποφάσεις τους μυστικά, συχνά κατόπιν συμβουλών από λομπίστες επενδυμένων συμφερόντων. Αντί προσωπικής ελευθερίας, έχουμε πλήθος στενοκέφαλων κανονισμών που μας κάνουν φτωχότερους και λιγώτερο ελεύθερους.
Οι υποσχέσεις στις οποίες θεμελιώθηκε η Ε Ε αποδείχθηκαν ψεύτικες. Η ενοποίηση υπετίθετο πως θα κάνει τους ανθρώπους πιο εύπορους, αλλά η Ε Ε σημείωσε συνεχή πτώση, από το 30% της διεθνούς οικονομίας το 1980, στο 17% σήμερα.
Και μόνο το ευρώ και η συμφωνία Σένγκεν φθάνουν για την καταδίκη του Ευρωπαϊκού Σχεδίου, αλλά οι σχεδιαστές συνεχίζουν μουλαρίσια να επιμένουν σ’ αυτά: «Το ευρώ πρέπει να διατηρηθεί» -ανεξάρτητα του πόσο κοστίζει σε ανεργία και χαμένη ανάπτυξη. Και «το Σένγκεν επίσης» -ανεξαρτήτως επιπτώσεων στην ασφάλεια ή στη μοίρα των μεταναστών.
Και θέλουν να επεκτείνουν αυτή τη βλαμμένη λογική και σε άλλα πεδία, βλέποντας την βαθύτερη ενσωμάτωση ως τη λύση, ενώ είναι το πρόβλημα.
Γι’ αυτό το δημοψήφισμα για την έξοδο είναι η ελπίδα μας.»
Ο προσυπογράφων, παρουσιαστής του κ. Hannan, δεν έχει τίποτα να προσθέσει στην υπεράσπιση των κοινών μας θέσεων.
Mόνο να υπενθυμίσει δύο ιστορικές δηλώσεις εμβληματικών προσωπικοτήτων μιας Ευρωπαϊκής ΄Ενωσης στην οποία ανήκουμε και η οποία επαγρυπνεί για την Δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα παντού (αλλού) στον κόσμο:
Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, Πρόεδρος Κομισιόν. Δήλωση με τις εκλογές της 25-12-2015 στην Ελλάδα:
«Δεν υπάρχει ελεύθερη δημοκρατική επιλογή, ενάντια στις ευρωπαϊκές συνθήκες».
Και τη δήλωση του Λουξεμβούργιου επίσης ΥΠΕΞ, μετά το προ ημερών ολλανδικό δημοψήφισμα για την Ουκρανία:
«Τα δημοψηφίσματα πράγματι καταστρέφουν την Ευρώπη»!
Πηγή
http://attikanea.blogspot.gr/2016/04/blog-post_903.html
Ο Μυστικός φόβος της Ευρώπης για την Ελλάδα!
Παρασκευή, Απριλίου 22, 2016
https://4.bp.blogspot.com/-UWIAp7hNN-I/VxnNgJTMAxI/AAAAAAAAc6I/LIH9M-_6_54NkRY2MEEReGc4gnVw9y9jQCLcB/s400/o-mystikos-fobos-ths-europhs-gia-thn-ellada.jpg
Ιδού μια άλλη άποψη από τον Brett Arends.
Η μετάφραση έγινε από τον Καθ. Ηλία Σταμπολιάδη.
Οι απόψεις του συγκεκριμένου κειμένου
ενισχύθηκαν με τις θέσεις της Καθ. Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη.
Υπάρχει ένας μυστικός φόβος που διακατέχει τους δυνατούς της Ευρώπης.
Έχει αφεντικά της πολιτικής που ξαγρυπνούν στις Βρυξέλες.
Έχει τραπεζίτες στο Βερολίνο που στριφογυρίζουν εμπύρετοι στα μεταξωτά τους σεντόνια.
Έχει ευρωκράτες που παραμιλάνε μέσα στο κόκκινο κρασί τους. Ποιος είναι ο φόβος ;
Δεν είναι το ότι εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ οι Έλληνες θα υποφέρουν μία τρομερή οικονομική κατάρρευση.
Ο φόβος είναι ότι,……….
εάν η Ελλάδα εγκαταλείψει το ευρώ, η χώρα θα επιστρέψει στην ευημερία και τότε και άλλες χώρες θα μπορούσαν να ακολουθήσουν.
Υπάρχει ένα διάγραμμα με στοιχεία του ίδιου του ΔΝΤ στον σύνδεσμο Opinion: Europe’s secret fear about Greece – MarketWatch στο οποίο μπορεί κανείς να δει ότι η Ελλάδα με την παλιά κακή δραχμή είχε διπλάσια οικονομική ανάπτυξη από ότι με το ευρώ.
Και δεν ήταν μόνη, η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν να πουν παρόμοιες ιστορίες.
Η οικονομική τους ανάπτυξη στις δεκαετίες του 80 και του 90, που παλεύανε με τη λιρέτα, την πεσέτα και το εσκούδο κοροϊδεύει την απόδοση τους με το γερμανο-κρατούμενο ευρώ.
Προφανώς το να έχει κανείς τον έλεγχο του εθνικού του νομίσματος και της δικής του νομισματικής πολιτικής δουλεύει καλύτερα έχοντας την δική σου κυβέρνηση την δική σου εθνική κυριαρχία.
Ποιος ξέρει;
Τα ανωτέρω στοιχεία προέρχονται από δεδομένα του ίδιου του ΔΝΤ.
Δείχνουν πραγματική οικονομική ανάπτυξη σε τέσσερα νοτιοευρωπαϊκά νομίσματα την περίοδο πριν αποδεχθούν το ευρώ από το 1980 έως το1998 σε σύγκριση με την περίοδο αφού εκδόθηκε το κοινό νόμισμα στις αρχές του 1999.
(Οι αριθμοί δείχνουν τη μέση ετήσια ανάπτυξη στο ΑΕΠ, μετρούμενο ανά κάτοικο με την πραγματική αγοραστική του ικανότητα, για να επαλειφθεί ο πληθωρισμός.)
Είχαν πει στους λαούς της Ευρώπης ότι το ευρώ θα έφερνε σταθερότητα, αλλά δεν έφερε. Βεβαίως υπεισέρχονται πολλοί παράγοντες και δεν φταίει μόνο το ευρώ.
Όμως το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα πουλήθηκε στους ανθρώπους αυτών των χωρών, όταν το ψήφιζαν, ως το μαγικό μέσο που θα μετασχημάτιζε τις οικονομικές τους τύχες.
Τους είπαν να εγκαταλείψουν την κυριαρχία και την ανεξαρτησία τους με αντάλλαγμα τεράστια οικονομικά οφέλη.
Αντί αυτού το ευρώ ‘χρηματικοποίησε’ τις οικονομίες τους πνίγοντας τες με τόνους φθηνού, εύκολου χρήματος και δημιουργώντας γιγαντιαίες χάρτινες φούσκες που τώρα έχουν σκάσει.
Είπαν στους λαούς της Ευρώπης ότι το ευρώ θα φέρει σταθερότητα, αλλά δεν έφερε,
Τους είπαν ότι θα φέρει ευημερία, αλλά δεν έφερε.
Τους είπαν ότι θα φέρει ανάπτυξη, αλλά δεν έφερε.
Είναι πράγματι οι Έλληνες ένα τσαμπί από ρέμπελους ουζο-πότες όπως διατείνονται οι ρέμπελοι σαμπανιο-πότες των Βρυξελλών;
Πριν αποδεχθούν το ευρώ οι Έλληνες κατάφεραν πραγματική ετήσια ανάπτυξη 4% και μέση ανεργία 7,7%.
Από τότε που δέχθηκαν τη θερμή χρηματιστική αγκαλιά των Βρυξελών, της Φραγκφούρτης και του Βερολίνου η ετήσια ανάπτυξη στην Ελλάδα έπεσε στο 2% με μέση ανεργία 14%.
Με άλλα λόγια η Ελλάδα με το ευρώ έπεσε στη μισή ανάπτυξη και διπλασίασε την ανεργία σε σχέση με τη δραχμή. Μερικοί επωφελήθηκαν.
Η Ισλανδία πέρασε μία μαζική χρηματο-οικονομική κρίση το 2007-9 όπως και η Ελλάδα, αλλά η Ισλανδία είναι μία κυρίαρχη χώρα με το δικό της νόμισμα. Η ισλανδική κορώνα έπεσε δύο φορές μέχρι τώρα στις νομισματικές αγορές ως προς το ευρώ.
Η φθηνή κορώνα βοήθησε την Ισλανδία να σταθεί στα πόδια της. Αυτό μπορεί να το κάνει κανείς όταν έχει το δικό του νόμισμα.
Δεν αποτελεί πραγματικά έκπληξη το ότι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν ήδη εμφανιστεί στην Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία, όπως και στην Ελλάδα.
Χώρες που ενώθηκαν με το ευρώ έχουν χάσει την κυριαρχία τους όπως και την ανάπτυξη τους.
Γιατί πρέπει ο Έλληνας Πρωθυπουργός να ζητά την άδεια της Γερμανίδας Καγκελαρίου πριν να αλλάξει την εθνική πολιτική των συντάξεων;
Γιατί θα πρέπει να δεχτεί την επίθεση από διεθνείς πιστωτές που του λένε ότι η Ελλάδα έχει πάρα πολλούς μεταπτυχιακούς φοιτητές;
Σήμερα απειλούν τους Έλληνες με χαμό, αποσύνθεση και καταστροφή, εάν προσπαθήσουν να επιστρέψουν πάλι στο δικό τους νόμισμα.
Και τι είναι αυτό, έτσι και αλλιώς είχαν χαμό, αποσύνθεση και καταστροφή τουλάχιστον τα οκτώ τελευταία χρόνια.
Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι οι Βρυξέλες είχαν απειλήσει και πρωτύτερα.
Πίσω στη δεκαετία του 90 είπαν στους Βρετανούς ότι θα βρεθούν σε μεγάλο μπελά εάν δεν εγκαταλείψουν την λίρα για το κοινό νόμισμα.
Η βρετανική οικονομία θα βουλιάξει και η Βρετανία θα απομονωθεί.
Θα έπρεπε μάλιστα να ξεχάσουν ότι το Λονδίνο θα παρέμενε ένα μεγάλο οικονομικό κέντρο.
Χωρίς το ευρώ το Λονδίνο θα τελείωνε.
Έτσι έλεγαν τότε.
Εάν θέλετε να δείτε πόσο τελειωμένο είναι το Λονδίνο προσπαθήστε να αγοράσετε ένα σπίτι εκεί.
γράφει ο Brett Arends
Μετάφραση: Ηλίας Σταμπολιάδης
[Πηγή Άρθρου: Opinion: Europe’s secret fear about Greece – MarketWatch, 16 Ιουνίου 2015]
*Ο Brett Arends είναι ένας βραβευμένος οικονομικός αναλυτής με πολυετή εμπειρία γύρω από θέματα αγορών, οικονομίας και προσωπικής χρηματοδότησης.
Το τελευταίο του βιβλίο “Storm Proof your Money” δημοσιεύτηκε από την John Wiley Co.
Nick Argyriou
makeleio.gr
thesecretrealtruth.blogspot.com
http://www.iokh.gr/2016/04/o-mystikos-fobos-ths-europhs-gia-thn-ellada.html?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook
Αφήστε μια απάντηση