ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
(1η δημοσίευση στις 13/5/2011)
Τελικά, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «σκοτώθηκε» …έξω από την Κασταμονή.
Ο άνθρωπος που κοιμήθηκε αυτοκράτορας και ξύπνησε ποντικός.

Αυτά, τα οποία συμβαίνουν στον χώρο της Μέσης Ανατολής, είναι πλέον εκτός ελέγχου.

Οι εξελίξεις είναι τόσο καταιγιστικές και απαιτούν σχεδόν καθημερινή παρακολούθηση. “Πυλώνες”, οι οποίοι στήθηκαν, για ν’ αντέξουν δεκαετίες ολόκληρες, καταρρέουν μέσα σε λίγες ημέρες σαν κοινά χάρτινα “τραπουλόχαρτα”. Μόνον ο όρος της γενικής κατάρρευσης θα μπορούσε να περιγράψει τα συμβαίνοντα.

Απλά απαιτούνται κάποιες στοιχειώδεις γεωπολιτικές γνώσεις, για ν’ αντιληφθεί κάποιος τη σημασία των γεγονότων …Γνώσεις απαραίτητες, για να καταλάβει τα μυστήρια και τα ακατανόητα όσων παρακολουθούμε να συμβαίνουν.

Για παράδειγμα, δεν μπορεί να εξηγηθεί πώς είναι δυνατόν η Τουρκία, η οποία επιθυμεί διακαώς —και στηρίζει με όλα τα μέσα— τον Μπασάρ Αλ Άσαντ, να αποτελεί ταυτόχρονα και τον επίσημο “εχθρό” του καθεστώτος του …Ενός καθεστώτος, που, για να “κολακεύσει” έναν εξεγερμένο λαό, πήγε —στην πιο κρίσιμη καμπή για την ίδια την επιβίωσή του— και κατέθεσε στεφάνι στο πιο σημαντικό ιστορικό εθνικό του μνημείο, που είναι το μνημείο για την αντίσταση των Συρίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. …”Νεοθωμανιστές” Τούρκοι στηρίζουν ένα καθεστώς, το οποίο “υμνεί” την αντιοθωμανική αντίσταση; Όλα αυτά τα ακατανόητα και αλληλοσυγκρουόμενα γεγονότα γίνονται κατανοητά μόνον αν κάποιος έχει τις αντίστοιχες γνώσεις για να τα ερμηνεύσει.

Ελάχιστες ημέρες πέρασαν από τότε που γράψαμε σε ένα κείμενό μας ότι ο ριψοκίνδυνος Ερντογάν έχει μπει ήδη στην επικίνδυνη “ζώνη” και ότι είναι θέμα χρόνου να χάσει τον έλεγχο.

Είχαμε γράψει ότι κινδυνεύει όχι απλά να μην γίνει ποτέ ο νέος “Ατατούρκ” —όπως ονειρεύεται—, αλλά να κρεμαστεί σε κάποια πλατεία της αγαπημένης του Κωνσταντινούπολης …Ότι κινδυνεύει με βίαιο θάνατο από τούρκικα χέρια.

Ούτε εμείς οι ίδιοι δεν περιμέναμε να “δικαιωθούμε” μέσα σε τόσες λίγες ημέρες. Αυτό δεν το προβλέψαμε επειδή είμαστε “προφήτες”, αλλά επειδή βλέπαμε πως δεν “πάει” καλά η πολιτική του …Η καταφανέστατα πλέον “έξωθεν” επιβεβλημένη εξωτερική πολιτική του …Η πολιτική, η οποία καθιστά την Τουρκία άβουλο “πιόνι” της Γερμανίας και του Ισραήλ και τον Ερντογάν “μεροκαματιάρη” υπάλληλο της Μέρκελ και των Εβραίων.
…Τον Ερντογάν, που, προκειμένου να παίξει τον ρόλο του, “επιδοτήθηκε” με διάφορα “μπόνους”. Με “επιδότηση” των ευρωπαίων Γερμανών ο ασιάτης Ερντογάν οδήγησε στην “ανάπτυξη” την Τουρκία, εφόσον δέχθηκε αφύσικα μεγάλες επενδύσεις από αυτούς.

Με “επιδότηση” των Εβραίων ο μουσουλμάνος Ερντογάν απέκτησε ένα φιλολαϊκό προφίλ, εφόσον “έδιωξε” —χωρίς συνέπειες για την Τουρκία— τους ληστές του εβραϊκού ΔΝΤ.
Όλα αυτά έγιναν για έναν πολύ απλό λόγο. Κάποιοι ήθελαν να στήσουν μια “παράσταση” στην περιοχή.

Κάποιοι ήθελαν να εμφανίσουν την Τουρκία σαν μια μελλοντική “υπερδύναμη” της περιοχής και τον Ερντογάν σαν έναν μελλοντικό “αυτοκράτορα” …”Αυτοκράτορα” του μεροκάματου, αλλά πάντως “αυτοκράτορα” …”Αυτοκράτορα”, ο οποίος θα μοίραζε εκ νέου τα “χαρτιά” στην περιοχή με βάση τις εντολές των “αφεντικών” του …Τα χαρτιά των ΑΟΖ, των εθνικών συνόρων, των νόμιμων μειονοτήτων, των νομιμοποιήσεων των καθεστώτων κλπ..
Αυτά τα “αφεντικά” ήταν οι Γερμανοί και οι Εβραίοι. Αυτοί εκμεταλλεύτηκαν τη “λαχτάρα” του Ερντογάν να “γράψει” ιστορία και τον πήραν στη “δούλεψή” τους.

Εύκολο ήταν αυτό, εφόσον ο Ερντογάν δεν ανήκε στο κεμαλικό “στρατόπεδο” και τους ήταν χρήσιμος …Ο Ερντογάν, που μέχρι τότε ήταν ένας αγράμματος, λαϊκός και σχεδόν γραφικός ηγέτης ενός φτωχού τουρκικού Ισλάμ …Ενός τουρκικού Ισλάμ, το οποίο μέχρι τότε ήταν “ορφανό”. “Ορφανό” από ξένα αφεντικά, εφόσον δεν έπαιζε κανέναν ρόλο.

Εκλογές κέρδιζε και δεν μπορούσε να κυβερνήσει. Όλα αυτά για κάποιους ήταν μια “ευκαιρία”. Κόμμα και ηγέτης ήταν ένα “πακέτο” πολύ ελκυστικό και βέβαια χαμηλού κόστους. Αρκούσαν μερικές προστατευτικές “κινήσεις” και μερικά πληρωμένα δημοσιεύματα σε μεγάλες και “έγκυρες” εφημερίδες της Δύσης και κυρίως της Γερμανίας, για να τον καταστήσουν ακλόνητο πολιτικό παράγοντα.

Το κεμαλικό στρατόπεδο δεν ενδιέφερε τους “φουριόζους” Γερμανούς, γιατί ανήκε παραδοσιακά στον αγγλοσαξονικό “άξονα” επιρροής και οι Γερμανοί, θέλοντας να μπουν στο “παιχνίδι”, πήγαν με τους “απέναντι”.
Από εκεί και πέρα ήταν εύκολο το “χτίσιμο” της κατάστασης, γιατί υπήρχαν οι μόνιμες επαφές. Οι Τούρκοι μετανάστες στη Γερμανία ήταν “συγκολλητικοί” παράγοντες για όλες αυτές τις επαφές. Σχεδόν κανένας από αυτούς δεν είναι κεμαλιστής.

Στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι οι πρώην φτωχοί ισλαμιστές της Τουρκίας, οι οποίοι έφυγαν στη Γερμανία, για να επιβιώσουν μακριά από την άθεη και εξαιρετικά άδικη για τους ίδιους Τουρκία. Αφού επιβίωσαν, άρχισαν τα παιχνίδια του παραγοντισμού.

Μέσω αυτών —και των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών— διοχετεύτηκαν γερμανικές επενδύσεις και “ιδέες” στην Τουρκία. Όπως κάποτε έκαναν στην Ελλάδα οι Ελληνοαμερικανοί, οι οποίοι με τις “πλάτες” της CIA μάς υπόσχονταν αμερικανικές επενδύσεις, αν ήμασταν “καλά” παιδιά απέναντι στους Αμερικανούς …Οι γνωστοί Ελληνοαμερικανοί τύπου Papas & Σία, οι οποίοι επεδίωκαν να μας φέρουν πιο “κοντά” με τους Αμερικανούς απ’ ό,τι με τους μέχρι τότε κυρίαρχους Εγγλέζους …Τόσο “κοντά”, που πολλές φορές δεν γνωρίζαμε για ποια από τις δύο πατρίδες τους δουλεύουν πιο πολύ.

Αυτό το παραδοσιακό παιχνίδι του ιμπεριαλισμού, το οποίο στηρίζεται στους εσωτερικούς διχασμούς των λαών, παίχτηκε και στην Τουρκία.

Οι Τούρκοι μετανάστες της Γερμανίας είναι αυτοί, οι οποίοι βάζουν τη Γερμανία “μέσα” στην Τουρκία. Οι “γερμανόστροφοι” και γερμανόφωνοι Τούρκοι είναι αυτοί, οι οποίοι κάνουν σήμερα “γερμανόστροφη” την Τουρκία …Αυτοί, οι οποίοι, εξαιτίας των κεμαλιστών, εγκατέλειψαν την Τουρκία για να επιβιώσουν και σήμερα βρίσκουν την ευκαιρία να τους εκδικηθούν.
…Αυτοί οι “Γερμανοί” με τη γερμανική πλέον νοοτροπία είναι εκείνοι, οι οποίοι διαφημίζουν την τουρκική ανάπτυξη και κοροϊδεύουν τους Έλληνες …Αυτοί οι “Γερμανοί” με τη χριστιανική πλέον ιμπεριαλιστική νοοτροπία επηρεάζουν και τους “Τούρκους” της ελληνικής Θράκης …Αυτοί οι “Γερμανοί” θέλουν να “κατακτήσουν” εκ νέου τη Μέση Ανατολή …Αυτοί οι Τούρκοι του εξωτερικού μεταφέρουν τα προβλήματα της Τουρκίας και εκτός Τουρκίας, ώστε να τα επανεισάγουν και να τα εκμεταλλευτούν εις βάρος των κεμαλιστών …Αυτοί οι Μικρασιάτες Τούρκοι κάνουν ό,τι είναι δυνατόν, για ν’ αλλάξουν τις συνθήκες λειτουργίας της Τουρκίας, προκειμένου να θέσουν εκτός μάχης τους κεμαλιστές. Στο παιχνίδι αυτό είναι πρωταγωνιστής ο Ερντογάν …Ο Ερντογάν, ο οποίος κάποτε —ακόμα και με νίκη σε εκλογές— δεν μπορούσε να γίνει Πρωθυπουργός και σήμερα με τις γερμανικές “πλάτες” είναι ένα πραγματικό πολιτικό “κατεστημένο” …Η “Mercedes” της τουρκικής πολιτικής ζωής.
Πάνω σ’ αυτόν “χτίστηκε” ολόκληρη η γερμανική πολιτική στην περιοχή των πετρελαίων και όχι μόνον.

Για λόγους τους οποίους έχουμε αναφέρει σε άλλο κείμενο, οι Γερμανοί ήθελαν να “επενδύσουν” σε μια “δυνατή” Τουρκία …Μια Τουρκία, η οποία θα τους έδινε εμμέσως τον έλεγχο της Μέσης Ανατολής …Μια Τουρκία, η οποία θα έπαιρνε στις “πλάτες” της τη Μέση Ανατολή και αυτούς θα τους αρκούσε να “οδηγούν” την ίδια …Μια Τουρκία, την οποία θα τη μετέτρεπαν σε “γαϊδούρι” τους, εφόσον μέσω Ερντογάν είχαν πάρει τα “γκέμια” και την έλεγχαν απόλυτα. …Μια Τουρκία “επιδοτούμενη” από τους ίδιους.
…Μια Τουρκία τόσο “δυνατή”, η οποία με τις “ευλογίες” τους θα τολμούσε ακόμα και να “απειλεί” τη Γερμανία μέσα στην ίδια τη Γερμανία …Μια Τουρκία τόσο “ευλαβή” και μουσουλμανική, η οποία με τις “ευλογίες” τους θα τολμούσε να απειλεί ακόμα και το ίδιο το Ισραήλ.

Όλα αυτά τα “ενσάρκωνε” εκ του ασφαλούς ο Ερντογάν υπό την “επίβλεψη” του γερμανοτραφούς “ευνούχου” Νταβούτογλου.

Το λαϊκό “παιδί” της Πόλης, το οποίο ξεκίνησε ξυπόλυτο, πουλώντας κουλούρια στα σοκάκια της, θα παρίστανε τον αυτοδημιούργητο “αυτοκράτορα” υπό την επίβλεψη ενός αστού κολεγιόπαιδου …Η καλογυαλισμένη “Mercedes” με το συνοδευτικό “Polo” ασφαλείας.
Όμως. όπως όλες οι παραστάσεις έτσι κι αυτή κινδυνεύει, όταν υπάρχει μια βίαιη αντίδραση, που γκρεμίζει το “σκηνικό”. Όταν το “σκηνικό” γκρεμίζεται, παύει το σενάριο να λειτουργεί και οι “διάλογοι” μεταξύ των “πρωταγωνιστών” παύουν να έχουν σημασία.

Αυτό ακριβώς έπαθαν τα “αφεντικά” του Ερντογάν, εξαιτίας της αναταραχής στη Μέση Ανατολή.

Ο “ηθοποιός” τους με το “σπαθί” του απειλούσε τον “πύργο”, αλλά ο “πύργος” κατέρρευσε και ο “μονόλογός” του απειλεί τη μετατροπή του δραματικού “έργου” σε κωμωδία.

Οι “συμπρωταγωνιστές” τρέχουν πανικόβλητοι να σωθούν και ο Ερντογάν συνεχίζει τον μονόλογο σε μια “αίθουσα”, όπου είναι θέμα χρόνου αυτή να ξεσπάσει σε γέλια.
Τα ρίσκα του Ερντογάν δεν είναι πλέον ανεκτά στην Τουρκία, γιατί απλούστατα έχουν μόνον αρνητικές συνέπειες γι’ αυτήν και καμία θετική.

Αυτό είναι και το μέγα πρόβλημα, του οποίου τις συνέπειες μετράμε πλέον με “σφαίρες” σε δασώδεις περιοχές της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν εμφανίζεται σήμερα ως άκρως επικίνδυνος παράγοντας για το ίδιο το κοσμικό κράτος της Τουρκίας …Το “δημοκρατικό” κεμαλικό κράτος των μορφωμένων αστών, το οποίο υποτιμά τον “αγράμματο” Ερντογάν και βέβαια και τους ίδιους τους ψηφοφόρους του, τους οποίους κατά καιρούς δείχνει ότι δεν τους υπολογίζει καν ως ανθρώπους …Το καθεστώς των πλουσίων Τούρκων, που, πίνοντας κοκτέιλ στις ακτές του Βοσπόρου, γελούσαν με τα καραβάνια των φτωχών Τούρκων μεταναστών, οι οποίοι πηγαινοέρχονταν στη Γερμανία με τα υπερφορτωμένα σαραβαλάκια τους.
Αυτό το καθεστώς είναι “θυμωμένο” με τον Ερντογάν και δεν φοβάται να του δείξει την οργή του. Αυτό συμβαίνει, γιατί άλλαξαν τα δεδομένα της περιοχής και αυτή η αλλαγή έχει τρομοκρατήσει το κεμαλικό καθεστώς. Το “έδαφος” της Μέσης Ανατολής έχει γίνει πολύ “σαθρό”, για να περπατά πάνω του η “βαριά” και “δυσκίνητη” Τουρκία.

Τα ρίσκα είναι πλέον πολύ μεγάλα.

Ο Ερντογάν στο σημείο αυτό είναι που τους προκαλεί, γιατί δείχνει να μην υπολογίζει τους κινδύνους. Προκειμένου να εξυπηρετήσει τα “αφεντικά” του, φαίνεται ότι ακολουθεί πολιτικές, οι οποίες απειλούν ευθέως την Τουρκία.

Παίρνει μια “μαούνα” του προηγούμενου αιώνα και τη ρίχνει σε μια ταραγμένη “θάλασσα” τόσο “φουρτουνιασμένη”, η οποία απειλεί ακόμη και πολεμικά “σκάφη” …Μια αδύναμη “μαούνα”, την οποία όχι απλά δεν τη σέβεται ως αδύναμη κατασκευή, αλλά μόνος του “πριονίζει” το “σκαρί” της.
Ο Ερντογάν μαζί με τον Νταβούτογλου “πριονίζουν” το “σκαρί” αυτής της “μαούνας” με την τουρκική πολιτική στη Θράκη και το Αιγαίο. Το “πριονίζουν”, γιατί απειλούν τη Συνθήκη της Λοζάννης και αυτή η Συνθήκη είναι το “σκαρί” της σύγχρονης Τουρκίας …Της Τουρκίας, η οποία χάρη σ’ αυτήν τη Συνθήκη ξεκινάει από το Αιγαίο και φτάνει μέχρι τη λίμνη Βαν κι ακόμα παραπέρα.

Μόνον με αυτό το νομικό “σκαρί” μπορεί να επιβιώσει η Τουρκία και αυτό μπορεί να συμβεί μόνον για όσο διάστημα η Τουρκία παραμένει μια εσωστρεφής “μαούνα”, που πλέει στα “αβαθή” νερά του Βοσπόρου. Αυτήν την Τουρκία ο Ερντογάν —προφανώς υπό τις γερμανικές εντολές— θέλει να βγάλει στα “ανοιχτά” και αυτό την απειλεί με πλήρη διάλυση.
Μόνον με αυτό το παράδειγμα μπορεί να παρομοιαστεί η πολιτική του.

Ο επικεφαλής ενός άθεου κράτους παριστάνει τον “αρχιμουλά” της περιοχής τής Μέσης Ανατολής και όχι μόνον.

Ο επικεφαλής ενός συνταγματικά άθεου καθεστώτος προσπαθεί με μια μαντίλα στο κεφάλι της γυναίκας του να δηλώσει το δικό του θρησκευτικό “στίγμα”. Ο επικεφαλής του πρώην κυρίαρχου —και άρα του πιο μισητού— έθνους στην περιοχή προσπαθεί να εμφανιστεί σαν υπερεθνικός και διαθρησκευτικός “φορέας” ενοποίησης της περιοχής.

Ο επικεφαλής του πιο ευνοημένου έθνους στη “μοιρασιά” της αυτοκρατορίας προσπαθεί να ξαναπλώσει το “χέρι” για νέα “μοιρασιά”. Αυτό το γνωστό για τους λαούς της περιοχής τουρκικό “χέρι”, όταν “ξαναπλώνεται”, μόνον κινδύνους επιφυλάσσει γι’ αυτούς που το “απλώνουν”.
Όλα αυτά, όπως εύκολα αντιλαμβανόμαστε, δεν είναι απλώς επικίνδυνα για τον Ερντογάν και το πολιτικό του μέλλον, αλλά είναι επικίνδυνα για την ίδια την Τουρκία.

Οι Ερντογάν έρχονται και παρέρχονται, αλλά οι ζημιές για την Τουρκία μπορεί να μην είναι αναστρέψιμες …Την Τουρκία, η οποία γνωρίζει όλες τις παραπάνω “κακοτοπιές” και που για έναν σχεδόν αιώνα τις αποφεύγει συστηματικά …Την Τουρκία, η οποία εδώ και σχεδόν έναν αιώνα λειτουργεί απόλυτα κατασταλτικά και εναντίον όλων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της επικράτειάς της …Την Τουρκία, η οποία συστηματικά στέκεται “μακριά” από τις θρησκευτικές υστερίες της περιοχής, τις νέες διεκδικήσεις και βέβαια τις προκλήσεις έναντι των γειτόνων της.
Αυτή η εσωστρεφής Τουρκία γνωρίζει καλά τον ρόλο της, γιατί γνωρίζει πώς να επιβιώνει στο μέγεθος που τη βλέπουμε σήμερα.

Γνωρίζει τη “φύση” της και γνωρίζει πώς να την προστατεύει. Γνωρίζει πως είναι η ευνοημένη της προηγούμενης “μοιρασιάς” και αυτό το διαφυλάττει ως κόρη οφθαλμού. Γνωρίζει πως, για ν’ απολαύσει το άδικο “μερίδιό” της, θα πρέπει να κάνει το “κορόιδο”. Είναι υποχρεωμένη να το κάνει, γιατί έχει αδικήσει τους πάντες στην περιοχή της. Έχει αδικήσει τους Κούρδους, τους Σύριους, τους Αρμένιους, τους Χαλδαίους κλπ.. Μετά βίας —και με τις “πλάτες” των υπερατλαντικών προστατών της— αποφεύγει έναν πραγματικό καταιγισμό από καταδίκες για γενοκτονίες …Καταδίκες, οι οποίες δεν έχουν συμβολικό χαρακτήρα, αλλά, αν υπάρξουν, “νομιμοποιούν” εκ νέου εθνικές διεκδικήσεις αυτών που τις έχουν υποστεί.
Η εξωστρεφής —σχεδόν φονταμενταλιστική— και διεκδικητική πολιτική του Ερντογάν είναι καθαρά γερμανική επινόηση.

Γερμανοί τη σχεδίασαν και μέσω του γερμανοτραφούς Νταβούτογλου προσπαθούν να την επιβάλουν, αγνοώντας τις πραγματικές συνθήκες.

Αγνοώντας τις πραγματικές σταθερές της ύπαρξης και της λειτουργίας του τουρκικού κράτους. Όλοι αυτοί θεώρησαν ότι η θρησκευτική “πλατφόρμα” είναι από μόνη της μια ικανή και αναγκαία συνθήκη, η οποία εξασφαλίζει εύκολα την αρτιμέλεια του τουρκικού κράτους.

Μωαμεθανοί είναι οι πάντες στην Τουρκία …σκέφτηκαν …και άρα πρόβλημα “μηδέν”. Έβαλαν τα προβλήματα κάτω από το “χαλάκι” και νόμισαν πως τα εξαφάνισαν.
Γι’ αυτόν τον λόγο έβαλαν τον “αυτοκρατορικό” Ερντογάν να μοιράζει άφοβα “ευρωπαϊκά” δικαιώματα ακόμα και στις πιο επικίνδυνες μειονότητες.

Μιλάμε για “τετραπέρατους” “αυτοκρατορικούς” εγκεφάλους. Όχι μόνον θα έκαναν την ιμπεριαλιστική τους “δουλειά”, αλλά θα παρίσταναν και τους εκπολιτιστές και τους διαφωτιστές της Τουρκίας …οι άσχετοι.

Εκεί όπου το έμπειρο κεμαλικό καθεστώς λειτουργούσε με το “μαστίγιο” της καταστολής, ο Ερντογάν προσπαθεί με το “καρότο” των δικαιωμάτων να φέρει το ίδιο αποτέλεσμα.

Το θετικό “αποτέλεσμα”, το οποίο οι κεμαλιστές κατάφερναν με πολλές βίαιες “προσθέσεις”, ο Ερντογάν προσπάθησε να το επιτύχει με λίγους πονηρούς “πολλαπλασιασμούς” …Λάθος του και αυτό θα φανεί σύντομα.
Αυτή η πολιτική ανοίγει τον “ασκό του Αιόλου” γι’ αυτήν την ασθενική Τουρκία. Γιατί; Γιατί αυτά, που “δίνει” ο Ερντογάν στους κεμαλιστές, τους περισσεύουν και στους Κούρδους δεν φτάνουν.

Απλά πράγματα. Οι κεμαλιστές δεν θέλουν παραπάνω κέρδη. Αγάδες θέλουν να είναι στην Τουρκία. Οι Κούρδοι δεν θέλουν δικαιώματα. Την ελευθερία τους θέλουν από την Τουρκία.

Δεν θέλουν καλό “Αγά” …Δεν θέλουν καθόλου τον “Αγά”. Η πρόσφατη απόπειρα κατά της ζωής τού κατά γερμανικήν φαντασίαν “αυτοκράτορα” επιβεβαιώνει αυτό το οποίο λέμε.

Είναι πολύ σημαντική και αποκαλυπτική αυτή η απόπειρα, για έναν πολύ απλό λόγο. Δεν έγινε σε χώρους μέχρι τώρα “ύποπτους” για την τουρκική ηγεσία …Έγινε στην Κασταμονή …Έγινε σε έναν νομό του Πόντου ελάχιστα χιλιόμετρα μακριά από την Άγκυρα, αλλά και την Κωνσταντινούπολη. Αυτό από μόνο του είναι αρκετά “αποκαλυπτικό”. Γιατί; Γιατί αυτός, ο οποίος εμφανίζεται σαν “κληρονόμος” της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή, στην πραγματικότητα έχει πρόβλημα “επιβίωσης” μέσα στην ίδια την Τουρκία.
Γι’ αυτόν τον λόγο μπορούμε πλέον να μιλάμε με απόλυτη σιγουριά για έναν ηγέτη, ο οποίος “κοιμήθηκε” αυτοκράτορας και “ξύπνησε” ποντικός.

Για μία σχεδόν δεκαετία ο Ερντογάν παρουσιάζεται σαν ο “εκφραστής” της σύγχρονης Τουρκίας, η οποία μπορεί να “εμπνεύσει” και την υπόλοιπη Μέση Ανατολή …Ο νέος αυτοκράτορας της Τουρκίας και του Ισλάμ …Ο ευλαβής “αυτοκράτορας”, ο οποίος δεν διστάζει να “επιτεθεί” στους χριστιανούς …Ο προστατευτικός “αυτοκράτορας”, ο οποίος δεν διστάζει να “επιτεθεί” στο Ισραήλ …Ο δίκαιος “αυτοκράτορας”, που, αφού κατόρθωσε και “ένωσε” τους Τούρκους με τους Κούρδους κάτω από την εξουσία του, θα μπορούσε να ενώσει και όλους τους λαούς της Μέσης Ανατολής …Ο φιλόδοξος “αυτοκράτορας”, ο οποίος δεν διστάζει να “φλερτάρει” απροκάλυπτα με τον νεοθωμανισμό.
Όμως, η απόπειρα, η οποία εκδηλώθηκε εναντίον του, στο σημείο όπου εκδηλώθηκε, δείχνει τα ακριβώς αντίθετα.

Δείχνει πως όχι απλά δεν “υπάρχει” “Ερντογάν” στη Μέση Ανατολή, αλλά δεν υπάρχει τέτοιος ούτε στην ίδια την Τουρκία. Στην πραγματικότητα αυτή η απόπειρα δεν “απέτυχε”. “Πέτυχε” τον στόχο της, αν αυτός ήταν ο “θάνατος” του Ερντογάν. “Σκότωσε” τον “αυτοκράτορα” και αυτός, ο οποίος “επιβίωσε”, είναι ένας άλλος άνθρωπος, που τώρα περιφέρεται ως καταδιωκόμενος “ποντικός” μέσα στην ίδια την Τουρκία …Αυτός, που με αδιάσειστα πλέον στοιχεία αποδεικνύεται πως όχι απλά δεν “εκφράζει” το Ισλάμ ολόκληρο, αλλά δεν εκφράζει ούτε καν ολόκληρη την Τουρκία.

Οι σφαίρες στην Κασταμονή βρήκαν τον στόχο τους. “Αποκαθήλωσαν” το είδωλο του Ερντογάν. “Σκότωσαν” τον διεθνή Ερντογάν και απέδειξαν στο τουρκικό και στο παγκόσμιο “ακροατήριο” ότι ο Ερντογάν είναι ένας κοινός Τούρκος ηγέτης μιας μερίδας του τουρκικού λαού και όχι ολόκληρης της Τουρκίας …Της πλειοψηφούσας μεν, αλλά πάντα συγκεκριμένης “μερίδας” του τουρκικού λαού.
Η ταραχή του, μετά από αυτήν την αναπάντεχη για τον ίδιο και συγκλονιστική εξέλιξη, αποκαλύπτεται από τις ασυνάρτητες δηλώσεις, οι οποίες ακολούθησαν της δολοφονικής απόπειρας εναντίον του.

Ως αρχηγός του τουρκικού κράτους —και έχοντας ν’ αντιμετωπίσει επικοινωνιακά μια ένοπλη επίθεση εναντίον του— κατηγόρησε για “ξεκάρφωμα” τους Κούρδους, αλλά ταυτόχρονα έστρεψε τα “πυρά” εναντίον του “βαθέως” κεμαλικού κράτους.

Για τυπικούς λόγους κατηγόρησε και άρα “σημάδεψε” τους συνήθεις υπόπτους, αλλά στην πραγματικότητα άλλους “πυροβόλησε”. Κατήγγειλε αυτούς, οι οποίοι θα “δικαιολογούσαν” πράξεις ένοπλης βίας στο εσωτερικό της χώρας του, αλλά σε άλλους “επιτέθηκε”. Αυτό το έκανε για προφανείς κρατικούς λόγους. Το έκανε, για να μην αναγκαστεί να “νομιμοποιήσει” και άλλους “ενόπλους” μέσα στην Τουρκία.
Στην πραγματικότητα κατηγόρησε δύο πανίσχυρες και όπως φαίνεται “οπλισμένες” δυνάμεις, οι οποίες γνωρίζουμε ήδη ότι μισούνται μεταξύ τους, αλλά σήμερα αποδεικνύεται ότι μισούν και τον ίδιο και βέβαια ό,τι και όποιους αυτός αντιπροσωπεύει.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι με τις δηλώσεις του στην πραγματικότητα “αναγνώρισε” την έλλειψη συνοχής του τουρκικού κράτους.

Ο ηγέτης της σύγχρονης Τουρκίας αποκάλυψε ότι η χώρα του κινδυνεύει όχι απλά με διχασμό, που μπορεί να την οδηγήσει σε διχοτόμηση, αλλά με προβλήματα που μπορούν να την οδηγήσουν σε τριχοτόμηση.
Μέσα στο ταραγμένο πλέον μυαλό του άρχισε ένα “παραλήρημα”, το οποίο δεν συνάδει με την πανάκριβη εικόνα που μέχρι τώρα καλλιεργούσε. Μίλησε για πλειοψηφίες και για εκλογές, βάζοντάς τες σε αντιπαραβολή με αυτονομιστικές “επιδιώξεις”. Το χαμίνι του Βοσπόρου μπέρδεψε τους “λούτσους” με τους “κλούτσους”. Έβαλε στο ίδιο τραπέζι τα λάχανα με τα πιστόλια. Ο δήθεν “αυτοκράτορας” “κρύφτηκε” πίσω από τη δημοκρατία, αποκαλύπτοντας όχι μόνον την αδυναμία του να χειριστεί την παρούσα κατάσταση, αλλά και το γεγονός ότι δεν κατανοεί πλήρως ακόμα και την ίδια τη δημοκρατία.
Η άγνοιά του είναι κάτι παραπάνω από “εκκωφαντική”. Δεν κατανοεί ότι οι πλειοψηφίες έχουν σχέση με τη διαχείριση της καθημερινότητας και όχι με την αυτοδιάθεση. Μειοψηφία ήταν οι Τουρκοκύπριοι στην Κύπρο, αλλά δεν περιορίστηκαν στα πλαίσια της δημοκρατίας, προκειμένου να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, όταν θεώρησαν ότι αυτά θίγονται.

Ως μειοψηφία θέλουν οι Κούρδοι της Τουρκίας να ανεξαρτητοποιηθούν. Τι σχέση έχει η δημοκρατία, οι εκλογές και τα αποτελέσματά τους με όλα αυτά; Τι ακριβώς καταγγέλλεται μέσα από τη σύγκριση της βούλησης των “πλειοψηφιών” με τις αυτονομιστικές επιδιώξεις των “μειοψηφιών”; Η δημοκρατία θα περιορίσει τους Κούρδους στις διεκδικήσεις τους, επειδή η “πλειοψηφία” της δεν τους “αναγνωρίζει”; Μιλάμε δηλαδή για πραγματική “ταραχή” στο μυαλό του Ερντογάν.
Αυτή η “ταραχή” είναι αποτέλεσμα του αιφνιδιασμού που υπέστη.

Δεν περίμενε την απόπειρα σ’ εκείνον τον χώρο.

Δεν περίμενε ότι το τουρκικό κατεστημένο θα εγκατέλειπε παντελώς τα προσχήματα και θα στρεφόταν εναντίον του με τα όπλα. Πίστευε πως με τις made in Germany φιλοδοξίες του το είχε “παραμυθιάσει” και είχε εξασφαλίσει την ανοχή του.

Θεωρούσε σαν δεδομένο ότι το είχε κάνει συμμέτοχο στη μοιρασιά της under Germany οικονομικής “ανάπτυξης” που σήμερα ευαγγελίζεται και ότι με τα κέρδη, που θα του υποσχόταν, θα το έλεγχε απόλυτα.

Αγνοούσε ότι αυτό το καθεστώς ήταν ήδη τόσο πλούσιο, που το μόνο που το ενδιέφερε ήταν να διατηρήσει τα κεμαλικά “κεκτημένα” και όχι ν’ αυξήσει τους τραπεζικούς λογαριασμούς του με πολιτικές “υποθήκες” αγνώστων συνεπειών.

Δεν κατάλαβε ότι αυτά, τα οποία πρόσφερε στους κεμαλιστές, απλά τους ήταν περιττά και άρα δεν είχαν κανέναν λόγο να τον ακολουθήσουν στα “οράματά” του.
Αυτή η αντίδραση των κεμαλιστών αιφνιδίασε τον Ερντογάν.

Αν η ίδια απόπειρα —ακόμα και υπό τις ευλογίες των κεμαλιστών— γινόταν στην περιοχή του Ντιγιάρμπακιρ, δεν θα είχε τις ίδιες συνέπειες.

Όμως, η απόπειρα έγινε στην Κασταμονή. Ο χώρος όπου έγινε η απόπειρα είναι πολύ σημαντικός —ώστε να ερμηνευτούν τα πράγματα— για έναν πολύ απλό λόγο. Με αυτήν την απόπειρα συνειδητά κάποιοι ήθελαν να δείξουν την “ταυτότητά” τους.

Η απόπειρα έγινε στην “έδρα” του πλέον ισχυρού μεγαλοπαράγοντα της Τουρκίας …Έγινε στην “έδρα” του κεμαλικού καθεστώτος. Στις περιοχές των ποντιακών και μεσογειακών παραλίων της Τουρκίας έχουν αναπτυχθεί κυρίως οι κεμαλιστές, γιατί εκεί έλαβαν το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίου τους στην ανταλλαγή των πληθυσμών …Εκεί όπου κάποτε βρίσκονταν οι υπό “ανταλλαγή” Έλληνες.
Όταν λοιπόν ένοπλοι επιτίθενται σε αυτοκινητοπομπή και “χάνονται” μέσα σε δάση, σημαίνει ότι το κράτος και ο αρχηγός του δεν ελέγχουν αυτά τα δάση …Σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρει τους ενόπλους αν “μάθει” το κράτος για την ύπαρξή τους …Σημαίνει ότι αυτοί οι ένοπλοι κήρυξαν και επισήμως τον “πόλεμο” στον εχθρό τους. Δεν εξηγείται διαφορετικά.

Σε ποιο εθνικό κράτος αυτού του κόσμου ένοπλοι θα έκαναν απόπειρα εναντίον του αρχηγού του κράτους και θα “χάνονταν” έτσι απλά στα δάση; Δεν ζούμε στη εποχή του Ρομπέν των Δασών. Δεν υπάρχουν δάση του Σέργουντ μέσα στα ξέφωτα των οποίων δεν φτάνει η εξουσία του συστήματος.
Θα μπορούσαν ένοπλοι να χαθούν στα δάση της Βαυαρίας, αν έκαναν επίθεση εναντίον της Μέρκελ; Θα μπορούσαν ένοπλοι να χαθούν στα δάση των Απεννίνων, αν έκαναν επίθεση εναντίον του Μπερλουσκόνι; Θα μπορούσαν ένοπλοι να χαθούν στα δάση των Βραχωδών Ορέων αν έκαναν επίθεση στον Ομπάμα; Μόνον στην Τουρκία μπορούσε να γίνει αυτό, γιατί η Τουρκία έχει ιδιορρυθμίες. Κράτος και παρακράτος εκεί έχουν τις δικές τους “γειτονιές” και τις ελέγχουν απόλυτα. Οι κεμαλιστές μέσα στη δική τους “γειτονιά” έδειξαν στον Ερντογάν τις προθέσεις τους. Η ΜΙΤ, που γνωρίζει όλα όσα συμβαίνουν μέσα στην Τουρκία, γνωρίζει και τις ταυτότητες αυτών των ενόπλων.
Γιατί δεν στέλνει ο Ερντογάν αστυνομικούς να τους συλλάβουν; Γιατί παριστάνει την “κλαμένη” κορασίδα; Τι θέλει να μας πει με μελοδραματικό τρόπο, λέγοντας ότι …”κουβαλάει μαζί του και το φέρετρό του”. Μελοδραματικός αυτοκράτορας είναι κάτι το πρωτοφανές στην παγκόσμια ιστορία. Πληροφοριακά να του πούμε ότι μόνον οι ποντικοί κουβαλάνε τα φέρετρά τους μαζί τους. Οι αυτοκράτορες κουβαλάνε μαζί τους μόνον τα φέρετρα των άλλων.

Ρωτάμε λοιπόν εμείς. Σαν “προσεχώς” αυτοκράτορας της Μέσης Ανατολής και νυν “αρχηγός” της Τουρκίας, πού μπορεί να πάει χωρίς το “φέρετρό” του;
Αν πάει στην Ανατολική Τουρκία, κινδυνεύει από τους Κούρδους. Αν πάει στην Ποντιακή ή Αιγαιακή Τουρκία, κινδυνεύει από τους Κεμαλιστές. Στην Κύπρο δεν τον θέλουν.

Πού περίπου εντός της τουρκικής επικράτειας μπορεί να πάει ως αρχηγός του τουρκικού κράτους; Ανάλογα ερωτήματα προκύπτουν και για την υπερεθνική “αυτοκρατορική” του ιδιότητα.

Πού περίπου εντός του χώρου της Μέσης Ανατολής μπορεί να πάει σαν “αυτοκράτορας” και εκφραστής του νεοθωμανισμού; Στη Συρία πάει και συναντιέται με το καθεστώς που τρώει “ψωμάκι” με τον αντιτουρκισμό του συριακού λαού.

Στο Ιράκ, που εξαιτίας της Τουρκίας “διψάει”, πάει και συναντιέται με το καθεστώς των δωσίλογων, που, αν φύγουν οι Αμερικανοί, απλά θα “εξατμιστεί”. Με την Αρμενία “έχτισε” μια “φιλία” τόσο “ισχυρή”, που, πριν προλάβει το μνημείο της να γίνει γνωστό, γκρεμίζεται από την Άγκυρα. Μόνον στη Γερμανία —που “μαλώνει”— και στο Ισραήλ —που “υβρίζει”— είναι ασφαλής, εφόσον μόνον εκεί τόσο οι λαοί όσο και οι ηγεσίες τους τον στηρίζουν.
Να πούμε λοιπόν ορισμένα χρήσιμα πράγματα στον Ερντογάν, γιατί προφανώς, όταν έπρεπε να εκπαιδεύεται, αυτός έπαιζε μπάλα στις αλάνες του Γαλατά.

Εχθροί του κεμαλικού καθεστώτος δεν είναι οι Κούρδοι. Οι Κούρδοι είναι “κατακτημένοι” από αυτό το καθεστώς. Είναι ένα επιπλέον κέρδος γι’ αυτούς …Ένα “εξτραδάκι”. Κάποτε το απόλαυσαν και σήμερα θα μπορούσαν να υπάρξουν και χωρίς αυτούς με την ίδια άνεση.

Αν κάποτε, δηλαδή, ανεξαρτητοποιηθούν οι Κούρδοι, “τέμνουν” κάθετα την Τουρκία και δεν αλλάζουν την κοινωνική της δομή.

Κάνουν μικρότερο το κράτος της, αλλά αφήνουν ανέπαφη την κεμαλική δομή του.
Αντίθετα οι μουσουλμάνοι της Τουρκίας δεν είναι “εξτραδάκι” …Είναι οι ανταγωνιστές των κεμαλιστών …Είναι τα “θύματά” τους …Είναι αυτοί, οι οποίοι μάχονται τους κεμαλιστές στον “οριζόντιο” κοινωνικό άξονα …Είναι αυτοί, που, αν επικρατήσουν, αλλάζουν τη δομή της τουρκικής κοινωνίας …Είναι οι μισητοί ανταγωνιστές τους, εφόσον είναι οι βασικοί τους εχθροί …Οι εχθροί, που, αν τους ανατρέψουν, θα πάρουν για λογαριασμό τους τις κυρίαρχες θέσεις τους …Αυτοί, που, αν τους “νικήσουν”, δεν θα τους επιτρέψουν να ζήσουν όπως —μέσω του “πατέρα” τους Ατατούρκ— έχουν επιλέξει εξ’ αρχής να ζουν.
Αυτό είναι το όλο θέμα.

Σήμερα γίνεται μια μάχη επικράτησης στην Τουρκία.

Σήμερα εξελίσσεται μια αβυσσαλέα σύγκρουση για το ποιοι από τους Τούρκους θα κυριαρχήσουν στην Τουρκία …Η σύγκρουση μεταξύ των αμερικανόφιλων κεμαλιστών και του γερμανόδουλου Ερντογάν, ο οποίος σέρνει πίσω του τους ισλαμιστές της Τουρκίας …Η σύγκρουση μεταξύ του δυτικού τρόπου ζωής και της “μαντίλας” …Η σύγκρουση μεταξύ της ελεύθερης αστικής λογικής και της υποταγής στο θρησκευτικό δόγμα.

Η διαφοροποίηση μεταξύ αυτών των “μονομάχων” δεν είναι μόνον πνευματική.

Είναι πολύ βαθύτερη.

Οι κυρίαρχοι κεμαλιστές είναι στην πλειοψηφία τους Βαλκάνιοι. Είναι “ξανθοί” Τούρκοι ευρωπαϊκής καταγωγής.

Τόσο ευρωπαϊκής, που στους αιώνες που κατοίκησαν στα Βαλκάνια “ξέχασαν” ότι κάποτε προέρχονταν από την Ανατολή …”Ξέχασαν” τόσο πολύ, που αυτό “αποτυπώθηκε” ακόμα και στο DNA τους. “Αποτυπώθηκε” στο χρώμα του δέρματος και των ματιών τους.

Οι απόλυτα κυρίαρχοι κεμαλιστές, οι οποίοι πάντα έβλεπαν το ελληνικό Αιγαίο ως την ασφαλή τους “γειτονιά” και τη μικρασιατική Ανατολία ως πολεμικό “μέτωπο”.
Εχθροί αυτού του “ξανθού” κεμαλικού καθεστώτος είναι οι “μελαχρινοί” Τούρκοι …Οι Τούρκοι Μικρασιάτες ισλαμιστές …Οι Μικρασιάτες σαν τον Ερντογάν …Οι γηγενείς, οι οποίοι “ανάγκασαν” το καθεστώς των κεμαλικών εποίκων ν’ απαρνηθεί οικειοθελώς τη “θρησκεία” του, προκειμένου να εγκατασταθεί με ασφάλεια στην ξένη γι’ αυτό γη της Μικράς Ασίας …Οι “σκούροι”, οι οποίοι το ανάγκασαν —προκειμένου να εφεύρει προφάσεις για νόμιμους τρόπους “καταστολής”— να τους απαγορεύσει τα φέσια και τις μαντίλες που φορούσαν στον τόπο τους.

Οι “σκούροι”, οι οποίοι το “ανάγκασαν” να υιοθετήσει τη λατινική γραφή, προκειμένου οι κεμαλιστές να κυριαρχήσουν στον κρατικό μηχανισμό του νεοσύστατου και δικού τους “ιδιωτικού” κράτους. Οι “σκούροι”, πολύ εκ των οποίων δεν άντεξαν την αδικία της μαμάς πατρίδας κι αναζήτησαν την επιβίωσή τους στα υπόγεια της Γερμανίας.
Αυτοί οι “σκούροι” Τούρκοι σήμερα ενοχλούν με τις γερμανικές τους “πλάτες” τους “ξανθούς” Τούρκους. Τους ενοχλούν σε αφόρητο βαθμό. Τους ενοχλούν σε βαθμό που —ενόψει των προσεχών εκλογών στην Τουρκία— να τους αναγκάσουν να στείλουν το “φιρμάνι” τους προς τον Πρωθυπουργό της Τουρκίας …Τον Πρωθυπουργό, ο οποίος προκύπτει —όπως και ο ίδιος γνωρίζει— από την “αριθμητική” της δημοκρατίας, αλλά η οποία δεν καλύπτει πάντα τις απαιτήσεις της “χημείας” του κεμαλισμού. Το “μήνυμα”, που έστειλαν σ’ αυτόν, ήταν σαφέστατο.

Δεν θέλουν “αυτοκρατορικά” παιχνίδια εις βάρος της ασφάλειας της Τουρκίας.

Δεν τους γοητεύουν αυτά τα παιχνίδια και πολύ περισσότερο δεν τους ωφελούν.

Απλή ανάγνωση της τουρκικής ιστορίας να κάνει κάποιος, θα το αντιληφθεί αμέσως.
Οι κεμαλιστές δεν θέλουν “αυτοκράτορα”. Μισούν τους “αυτοκράτορες” και την εξωστρέφεια που τους χαρακτηρίζει, γιατί αντιλαμβάνονται ότι τους απειλεί.

Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι την Οθωμανική Αυτοκρατορία τη διέλυσαν οι Νεότουρκοι κεμαλιστές. Οι επαναστατημένοι λαοί συνέβαλαν στη διάλυση, αλλά αυτοί, οι οποίοι τη σχεδίασαν και τη δρομολόγησαν με τον τρόπο που έγινε, ήταν οι κεμαλιστές. Αυτοί “γκρέμισαν” τον Σουλτάνο από τον θρόνο του για τα δικά τους συμφέροντα.

Αυτοί βολεύτηκαν με τη διάλυση της αυτοκρατορίας και μόνον να χάσουν έχουν από μια πιθανή επιστροφή στα παλαιά δεδομένα. Οποιαδήποτε προσπάθεια παλινόρθωσης αυτής της λογικής είναι απειλητική γι’ αυτούς.

Ο νεοθωμανισμός του Ερντογάν πρώτα αυτούς απειλεί και μετά όλους τους άλλους.
Αυτοί έστειλαν με σφαίρες ένα “μήνυμα”. Ο Πρωθυπουργός των πολυπληθών “μελαχρινών” Τούρκων θα πρέπει να περιοριστεί μόνος του στον ρόλο τού απλού εκλεγμένου εθνικού ηγέτη, γιατί, αν δεν το κάνει, δεν θα έχει άλλη ευκαιρία.

Αυτή είναι μια γενικότερη “υπενθύμιση” των κεμαλιστών προς τους Τούρκους της Μικράς Ασίας ως προς το ποιος είναι το “αφεντικό” της Τουρκίας …Μια υπενθύμιση προς αυτούς, οι οποίοι αδικήθηκαν στη “μοιρασιά” της διάλυσης της αυτοκρατορίας και οι οποίοι μπορεί να είναι πολυπληθέστεροι των “ξανθών”, αλλά είναι πολύ πιο ασθενείς για να “προκαλούν” μέσω του Ερντογάν. Ο Ερντογάν είναι ηγέτης μόνον αυτών των Τούρκων και αυτό δεν πρέπει να το “ξεχνάει”. Δεν πρέπει να ξεχνάει ότι “αφεντικό” του και “εργοδότης” του είναι το κεμαλικό κράτος και όχι το γερμανικό κράτος.

Για όσο διάστημα θα παίζει παιχνίδια, που ευνοούν τα νέα του αφεντικά και όχι τα νόμιμα, θα του το “θυμίζουν” με σφαίρες.
Κατάλαβε ο αναγνώστης τι έγινε στην Κασταμονή; Στα δάση της Κασταμονής οι κεμαλιστές “εκτέλεσαν” τον Ερντογάν …Τον “σκότωσαν” ως παράγοντα γι’ αυτά τα οποία αντιπροσώπευε …Του στέρησαν το αυτοκρατορικό “λούστρο” που κουβαλούσε. Από απόλυτος “εκφραστής” της Τουρκίας με ιμπεριαλιστικά “όνειρα” έγινε και πάλι ο περιφερειακός κομματάρχης …Ο κομματάρχης του κόμματος του “Κύρου Γρανάζι” με σήμα τον φωτεινό γλόμπο …Ο ηγέτης των αγράμματων και καταφρονεμένων Τούρκων της Τουρκίας …Η συμπάθεια των Τούρκων μεταναστών της Γερμανίας. Με τις σφαίρες τους οι κεμαλιστές “έδειξαν” σε όλους τους μουσουλμάνους εντός και εκτός Τουρκίας ότι δεν πρέπει να τον υπολογίζουν, εφόσον δεν τον υπολογίζουν μέσα στην ίδια την Τουρκία.
Τώρα καταλαβαίνουμε και τι πραγματικά επιδιωκόταν με μια προβοκάτσια τύπου “Βαριοπούλα”. Οι κεμαλιστές δεν ήθελαν μέσω αυτής της προβοκάτσιας να “εξάγουν” ένα εσωτερικό πρόβλημα, για να ισχυροποιήσουν την κυβέρνησή τους.

Ήθελαν τα ακριβώς αντίθετα. Ήθελαν να “εισάγουν” ένα πρόβλημα, για να εξασθενήσουν την κυβέρνησή τους. Να προκαλέσουν την αντίδραση της ομοιογενούς Ελλάδας, ώστε να απειληθεί με διάλυση η τουρκική “μαούνα” και ν’ αποκτήσουν το νόμιμο άλλοθι ν’ ανατρέψουν την κυβέρνηση που την έθετε σε κίνδυνο. Να εκμεταλλευτούν τους Έλληνες ήθελαν, προκειμένου να λύσουν τις εσωτερικές τους υποθέσεις …Τους Έλληνες, τους οποίους οι κεμαλιστές γνωρίζουν και έχουν συνεργαστεί και στο παρελθόν μαζί τους εις βάρος άλλων.
Γι’ αυτόν τον λόγο είχαμε “προειδοποιήσει” τον Ερντογάν ότι κινδυνεύει να γίνει αιωρούμενο “διακοσμητικό” σε κάποια πλατεία της Κωνσταντινούπολης.

Οι κεμαλιστές σήμερα τον απειλούν με σφαίρες, γιατί απλούστατα δεν μπορούν να τον κρεμάσουν. Όταν θα μπορούν να το κάνουν αυτό, θα το κάνουν με τον πιο επίσημο τρόπο και χωρίς να τρέχουν στα δάση.

Τότε δεν θα χρειάζεται να κουβαλάει καν το φέρετρό του μαζί του. Θα το έχουν έτοιμο γι’ αυτόν οι κεμαλιστές. Αυτό, όπως φαίνεται, δεν θ’ αργήσει να συμβεί, εφόσον, αν συνεχιστεί η παγκόσμια οικονομική κρίση και απειληθούν τα “αφεντικά” του Ερντογάν, σίγουρα θ’ αρχίσουν ν’ αναζητούν “ξυλουργούς”.

Αν μπει η Γερμανία σε ύφεση, πρώτα ο Ερντογάν θα το “πληρώσει” και μετά η Μέρκελ.

Καλού κακού ας βρίσκεται σε επαφή με τον Χριστοφοράκο, προκειμένου να έχει σίγουρο ένα μυστικό κατάλυμα στη Γερμανία.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο – ΕΑΜ Β’

http://eamb-ydrohoos.blogspot.com