Σε μια χώρα, υπήρχε ένα χωριό που απείχε πέντε χιλιόμετρα από το παλάτι της βασίλισσας. Το χωριό αυτό είχε θαυμάσια νερά από μια πηγή και η βασίλισσα είχε προστάξει τους χωρικούς να της φέρνουν νερό κάθε μέρα.
Οι χωρικοί όμως μετά από κάποια χρόνια κουράστηκαν από το εξαντλητικό καθημερινό πήγαινε-έλα. Η μόνη λύση ήταν να αφήσουν το χωριό, να φύγουν μακριά και έτσι να απαλλαχθούν απ’ την δυσβάσταχτη αυτή υποχρέωση.
Αφού σκέφτηκε καλά το πρόβλημα, ο νέος αρχηγός του χωριού είπε στους χωρικούς: «Μην εγκαταλείψετε τα σπίτια σας. Θα πάω εγώ στην βασίλισσα και θα της ζητήσω να βγάλει διάταγμα που θα λέει ότι από εδώ και μπρος η απόσταση ανάμεσα στο χωριό σας και στο παλάτι δε θα είναι πέντε αλλά μονάχα τρία χιλιόμετρα. Έτσι το πήγαινε-έλα θα συντομέψει κι εσείς δε θα κουράζεστε τόσο πολύ».
Πήγε λοιπόν στην βασίλισσα με το αίτημά του, το οποίο μετά από πολύ σκληρές διαπραγματεύσεις έγινε δεκτό.
Όταν με χαμόγελα ανακοινώθηκε η απόφαση στους χωρικούς αυτοί χάρηκαν πολύ.
Μάταια ένας από αυτούς φώναζε: «Μα δε καταλαβαίνετε πως δεν υπάρχει πραγματική διαφορά στην απόσταση;».
Παρόλο που όλοι τον άκουσαν, συνέχισαν να πιστεύουν το διάταγμα της βασίλισσας και κανένα λογικό επιχείρημα δεν κατάφερε να τους κάνει να αλλάξουν γνώμη… κάθε ομοιότητα με πρόσωπα γεγονότα ή καταστάσεις της εποχής μας είναι συμπτωματική
Πηγή: awakengr.com
Αιαντας Κωστας Βλαχος
Αφήστε μια απάντηση