Με βαφτίζει ο καθένας ανάλογα με το συμφέρων του γιατί θέλω το εθνικό νόμισμα και να φύγω από μια τέτοια Ευρώπη, που δεν έκανε τίποτα από αυτά που ονειρεύτηκαν και πίστευαν αυτοί που την δημιούργησαν, μια Ευρώπη όπως θα της άξιζε, ανθρώπινη και ειρηνική.
Να πάει να γαμηθεί τέτοια Ευρώπη, όχι μια φορά αλλά πολλές, μου λέει μια φίλη μου μην τους εύχεσαι να πάνε να γαμηθούν, αλλά να μην μπορούν!
Στα του οίκου μας, έχουμε ένα κράτος των αναλογιστικών μελετών!
Ένα κράτος των ποσοστών, των γκάλοπ, των να θα πεθάνουν οι πολλοί και να ζήσουν οι λίγοι!
Ένα κράτος που μιλά για δημοκρατία, αλλά είναι δήμιος, με συνοπτικές διαδικασίες!
Ένα κράτος που δεν έχει καμία επαφή με τον λαό, ή η επαφή που έχει είναι του κτηνοτρόφου με τα σφαγεία!
Η λογική της κοινωνίας δεν υπάρχει, δηλαδή οι πολίτες τα προβλήματα τους να τα μεταφέρουν στους τοπικούς φορείς υπεύθυνους υπαλλήλους, αυτοί στους διευθυντές, αυτοί στον εκλεγμένο τοπικό εκπρόσωπο τους που τον έστειλαν στην βουλή να τους εκπροσωπεί, αυτός στους γραμματείς και φαρισαίους, και αυτοί στον υπουργό, και αυτός στον πρωθυπουργό, ότι στο τάδε μέρος οι πολίτες δεν έχουν να φάνε, δεν έχουν φάρμακα, δεν έχουν γάλα και φαγητό για τα παιδιά τους, δεν έχουν σπίτι, δεν έχουν θέρμανση. Τους απαγορεύεται να δουλέψουν, τους σέρνουν στα δικαστήρια να πληρώσουν ή να τους πάρουν το σπίτι τους!
Αυτή η δημοκρατική αλυσίδα έχει σπάσει, αν και πάντα δεν ήταν ολόκληρη, πάντα ήταν σε κομμάτια, τώρα όμως είναι αντί της αλυσίδας μόνο κρίκοι, φθαρμένοι, σκουριασμένοι, σάπιοι!
Με κατακρίνουν γιατί θέλω την δραχμή, το εθνικό μου νόμισμα, αυτό το περήφανο νόμισμα την δραχμή που πάντα με στήριζε και εγώ την απαρνήθηκα και δεν βάζω μυαλό, μου φωνάζει μόνο εγώ σε αγαπώ, έλα σε συγχωρώ γιατί είσαι παιδί μου, αλλά εγώ έχω χάσει τον προσανατολισμό μου και δεν ξέρω τι θέλω, τι έχει αξία και τι δεν έχει.
Θέλουμε μια κυβέρνηση που να είναι πατριωτική με ένα μαγικό ραβδάκι, αλλά να κατεβάζει και το παντελόνι στις ορέξεις των νταβατζήδων, να στείλει στρατό να μας προστατέψει, αλλά όχι εμάς ή τα παιδιά μας, να πιάνει τους παραβάτες, αλλά όχι εμάς τους προδότες, δολοφόνους ,απατεώνες, να είμαστε ξεπεσμένοι Ευρωπαίοι και ας μας θάβουν ομαδικά, να μιλάμε για κοινωνία, δημοκρατία, παιδεία, αλληλεγγύη, πολιτισμό, ανθρωπιά, αλλά χωρίς να θίγει τα συμφέροντά μας!
Αν δεν κάνουμε στις απαιτήσεις μας να κυριαρχούν τα συμφέροντα αν όχι όλων, σίγουρα της συντριπτικής πλειοψηφίας με γνώμονα την ανθρωπιά, τότε σβήσαμε σαν λαός.
Και η δραχμή αυτό μπορεί να το κάνει, τι προτιμάς να μην έχεις ευρώ, ή να έχεις βάση με τις ανώμαλες ορέξεις των νταβατζήδων, ή μια δραχμή που θα την κόβεις εσύ, που στην αρχή θα είναι υποτιμημένη για λίγο, αφού οι νταβατζήδες θα την πολεμήσουν, αλλά υποτιμημένη ή όχι θα έχεις να φας ένα ξεροκόμματο, ενώ το ευρώ σου λέει πέθανε δεν έχει ευρώ αν δεν είσαι οικιοθελώς δούλος και αν θέλω θα σου επιτρέψω να ζήσεις!
Διάβαζα αυτές τις ημέρες πλέον ξεδιάντροπα να μας λένε, ότι είμαστε πρόκληση, ότι καλοπερνάμε, ότι μας έβλεπαν οι άλλοι λαοί και μας ζήλευαν και πολλές βρόμικες ανακρίβειες, για κάτι το οποίο το κερδίζαμε με κόπο και δουλεύοντας πολύ περισσότερο από οποιανδήποτε λαό.
Δηλαδή πότε έγινε πρόκληση να εργάζομαι περισσότερο από τον άλλο για να κάνω καλύτερη ζωή, φυσικά όταν ζούμε σε μια κοινωνία που έχουν όλοι δουλειά.
Και τώρα μας λένε διεφθαρμένους, καλομαθημένους τρώγοντας και αυτοί από αυτήν την εργασία μου, αλλά άλλαξαν οι φιλοδοξίες τους, θέλουν τον Έλληνα Επιστήμονα, τεχνικό, δούλο τους και τους υπόλοιπους μπαταρίες μια χρήσης! Θέλουν όταν τα οικονομικά τους και οι ορέξεις τους αλλάζουν να έχουν εξιλαστήρια θύματα να τα φορτώνουν!
Για αυτό μας θέλουν στην Ευρώπη, όχι για τον πολιτισμό μας, τον πολιτισμό τον αναζητούν και τον αγαπούν οι πολιτισμένοι και αυτοί έχουν χάσει κάθε ίχνος πολιτισμού.
Η δραχμή θέλει βιομηχάνους πατριώτες, με την έννοια ότι εγώ θέλω να ανοίξω ένα εργοστάσιο και θέλω εργαζομένους να το δουλέψω, μόνος δεν μπορώ, πολύ καλά κάνεις και θέλεις να γίνεις βιομήχανος, είναι καλές αυτές οι πρωτοβουλίες και για την πρόοδο και την ανάπτυξη ενός λαού, αλλά πολύ καλά θεσμοθετημένες, δεν μπορείς εσύ να με έχεις μια ζωή να σε κάνω εσένα νοματαίο και εγώ να παίρνω μεροδούλι μεροφάι, και όταν εσένα σου καυλώσει να πεις το κλίνω και παρατώ στο δρόμο ανθρώπους που πλέον μεγάλωσαν και δεν μπορούν να εργαστούν από την αρχή και μάλιστα με χωρίς αποζημίωση και όπου αυτή δίνεται να είναι φιλοδώρημα! Η συνεργασία βιομηχάνου εργαζομένου, πρέπει να έχει μέσα της και το πνεύμα του συνεταίρου, ότι έχω και εγώ λόγο στα της επιχείρησης , γιατί εδώ αφήνω την ζωή μου.
Παραδείγματα έχω αρκετά, αλλά δυστυχώς λίγα, μετρημένα στα δάκτυλα, παράδειγμα ο βιομήχανος Καρέλιας, Καπνοβιομηχανία Καλαμάτας, Οικογενειακή βιομηχανία από το μηδέν, τιμά τους εργαζομένους του και αυτοί του το ανταποδίδουν!
Λέει λοιπόν αυτός ο βιομήχανος εγώ έβγαλα λέμε έναν αριθμό 5 εκατομμύρια, κρατώ για ασφάλεια, για έξοδα, και για μένα 2.5 εκατομμύρια και τα υπόλοιπα τα μοιράζομαι με τους εργαζομένους, αυτός είναι με το πνεύμα της ηθικής βιομήχανος με πνεύμα συνεταιρικής συνεργασίας! Τα καθίκια ντόπια και ξένα αυτήν την συνεργασία την απείλησαν με νόμο!
Βέβαια όταν αυτό το πνεύμα δεν το έχουν όλοι οι βιομήχανοι σε εποχές κρίσης, πείνας και δυστυχίας, δημιουργεί άλλα κοινωνικά προβλήματα, τα οποία άκουσα και τα θεωρώ δικαιολογημένα.
Όταν σε μια τοπική κοινωνία κάποιοι έχουν σίγουρη δουλειά, και οικονομική άνεση απέναντι σε συνανθρώπους τους που τους απαγορεύουν να έχουν την ίδια αντιμετώπιση στα φυσικά αγαθά της ζωής, τότε δημιουργούνται μίση, και διχασμός. Είναι δίκοπο μαχαίρι μια τέτοια εξέλιξη, για αυτό φταίει η πολιτεία, οι θεσμοί και το σύνταγμα που είναι παραβιασμένο και βιασμένο.
Κάτω από μια κυβέρνηση και αντιπολίτευση που ξέρει ότι έχει εκλεγεί για την προστασία ίδια όλων των πολιτών, η δραχμή είναι το απαραίτητο νόμισμα για εθνική πολιτική με αξιοπρέπεια.
Ναι δεν έχω καμία αντίρρηση να είμαι στην Ευρώπη εφόσον σέβεται την εθνική κυριαρχία, τις πολιτιστικές και δημοκρατικές μου παρακαταθήκες.
Ναι σε μια Ευρώπη που οι λαοί έχουν το εθνικό τους νόμισμα και συναλλάσσονται με όλο τον κόσμο, ανάλογα με τα συμφέροντα του κάθε λαού και γεωπολιτικά και ιστορικά.
Θέλετε να είμαστε με ευρώ διότι το ερωτευτήκατε… πολύ καλά, αλλά θα κόβει η κάθε χώρα τα δικά της όποτε θέλει και όπως τα θέλει. Σε κάθε εθνικό νομισματοκοπείο και αν δεν είναι ανταγωνίσιμο με τα άλλα, ας μην το παίρνουν, ο λαός όμως θα έχει ένα ξεροκόμματο ότι αξία και αν έχει η δραχμή σε εθνικό επίπεδο.
Είναι ο μόνος δρόμος η δραχμή της σωτηρίας μας! Δεν υπάρχει άλλος δρόμος που να βαράνε τον κώλο τους κάτω, χωρίς δραχμή είναι βέβαιο και προδιαγραμμένο το μέλλον μας, θάνατος, θάνατος, θάνατος και αφανισμός του Έλληνα και του Ελληνισμού.
Και θέλω να συμπληρώσω ένα ερώτημα ξανά, να βγει ένας όχι δυο, ένας, να μου υποδείξει πως, πότε, και έναντι ποιου λαού ο Ελληνικός λαός, όχι ορισμένοι απατεώνες καλοπέρναγε με τα λεφτά και τα δανεικά άλλων και σε βάρος άλλων, φυσικά με στοιχεία και όχι με ψευτιές και ακαταλαβίστικες αρλούμπες για να θολώνουμε τα νερά;;; Θα περιμένω έναν να μου το υποδείξει αυτό που μας κατηγορούν τα ανθρωποειδή που λέγονται γερμανοί και που είναι οι ποιο ωφελημένοι διαχρονικά από εμάς τους τεμπέληδες και καλοπερασάκηδες.
Υστερόγραφο: θέλω να διευκρινίσω σε όσους έχουν λεφτά σε ευρώ τα οποία τα έχουν κάνει τίμια, η πούλησαν περιούσια τους δεν πρέπει να φοβούνται, διότι όταν θα έρθει η Δραχμή, τα ευρώ τους θα είναι συνάλλαγμα και θα μπορούν να έχουν μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτούς που θα έχουν μόνο δραχμές, περισσότερες διευκρινήσεις θα γίνουν πιστεύω από τους υπεύθυνους όταν θα έρθει η ώρα, μην ακούτε τις Κασσάνδρες ότι θα χάσετε τα λεφτά σας.
Αφήστε μια απάντηση