Σχόλια (1)

1. 

   ροδανθη

   2 Μαΐου 2015 | 18:48

   Απάντηση

   Ποιημα
   Τιτλος:Το λευτερο του λογο δε μπορουσαν
   οι αναρχικοι ανανδρα προπυλακισαν το Βαρουφακη
   κ’ειδαμε στη ΤV ολα τα πλανα
   με μελαγχολια,σκεφτομαι εγω η ανωνυμη
   δεν ειμαι μανα?
   πριν αρκετο καιρο οχι στα Εξαρχεια
   σε ησυχο καφε στα βορεια Προαστεια
   ο μοναχογιος μου με το φιλο του μιλουσε
   ενθερμα για λευτερια,το δικιο του λαου υμνουσε
   νεος γεματος ιδανικα,μιλουσε για πολιτικη
   για μια αλλη κοινωνια,δημοκρατικη
   οι γνωστοι αγνωστοι καραδοκουσαν
   το λευτερο του λογο δε μπορουσαν
   του την εστησαν νυχτα στο σκοταδι
   τρεις τον βαραγανε ενα βραδυ
   κατω τον ειχαν πατημενο
   με κλωτσιες,μπουνιες
   γιατι απλα μιλουσε με ιδεες σοσιαλιστικες
   μου τον φεραν στο αιμα βουτηγμενο
   απ’τη κορφη ως τα νυχια μελανιασμενο
   κοιταγα τα σημαδια στ’αγαπημενο μου παιδι
   απ’τα αρβυλα τους,στο κεφαλι στο κορμι
   το γιατι το ξερω και ποτε δε ξεχναω
   το τζιν,το αιματοβαμμενο το φυλαω
   τους μπαχαλακηδες αυτους,ολοι τους ξερουν
   τους χρησιμοποιουν,οποτε τους συμφερουν
   οταν θελουν να διαλυσουν μια ειρηνικη πορεια
   μολοτωφ να δειχνουν τα βραδυνα δελτια
   να φοβαται ο Ελληνας να βγει να διαδηλωσει
   δειλος,το δικιο του εχει παραδωσει
   οσο για τα οργισμενα μου γραπτα
   μεσα τους εχουν και το αιμα μανας που πονα
   μολυβι της ψυχης στα χερια μου κρατω
   ειναι της δημοκρατιας οπλο αυτο
   ΥΓ:(δεν εχω καμμια προκαταληψη για τα Εξαρχεια)