ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Διαβάζοντας το παρακάτω απόσπασμα του (Ουμπέρτο ) ένιωσα ότι πράγματι υπάρχει πρόβλημα στο διαδίκτυο. Αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να το λύσει μια κυβέρνηση που χαϊδεύει αυτιά ψηφοφόρων,

Και δεν μιλώ για την σημερινή κυβέρνηση, αλλά για όλες τις κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.

 

 

 

Σε ότι αφορά την Ελλάδα για να ελένξεις το διαδίκτυο αντικιμενικά,  χωρίς να φανείς το λιγότερο δικτάτορας που στερεί την ελευθερία στην πληροφόρηση, χρειάζεται μια πολυκομματική επιτροπή, από αρίστους νομικούς, αρίστους πρυτάνεις, και λαϊκούς από γονείς και νέους. που θα οριοθετήσουν τι είναι πληροφορία, καλή ή κακή και θα κινητοποιήσουν την κακή πληροφόρηση. Φυσικά δεν βλέπω άμεσα τέτοιες ενέργειες. Όμως οφείλω να πω  στους συναδέλφους μου ότι όσο η παιδεία είναι ανύπαρκτη, ας κάνουμε εμείς μερικά βήματα διάσωσης του καλού διαδικτύου και σωστής πληροφόρησης, τα βασικότερα βήματα για να αρχίσουμε σωστά είναι, επώνυμα τα πάντα, σε περιπτώσει καταγγελίας που δεν πρέπει για λόγους ασφαλείας να κρύψουμε τον καταγγέλλοντα, ο έχων την διαχείρισει της ιστοσελίδας να έχει εξασφαλίσει τα αληθινά στοιχεία του καταγγέλλοντα. Και δεύτερον όλα μα όλα τα σχόλια να είναι επώνυμα, έτσι θα διδάξουμε ότι όταν εχεις γνώμη και άποψη θα πρέπει να την υπογράφεις. Αυτά τα δυο εάν τα εφαρμόσουμε πιστά σίγουρα θα βελτιώσουμε την ελευθερία της  αληθινής πληροφορίας μέχρι η πολιτεία κάποια θέματα να τα έχει εκτός κομμάτων με βασικό εργαλείο την αληθινή παιδεία, που σήμερα δεν υπάρχει στην χώρα που την γέννησε.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

……………………………………

Ο Ουμπέρτο Έκο μιλάει για τη μετριότητα των δημοσιογράφων και του Τύπου, με αφορμή την κυκλοφορία το

Η νέα γενιά δεν διαβάζει πια εφημερίδες, αναζητεί την πληροφόρηση στο διαδίκτυο.

Αλλά στο διαδίκτυο δεν υπάρχει κανενός είδους προστατευτικό φίλτρο.

Όταν διαβάζω την «Humanité», γνωρίζω την πολιτική τοποθέτηση της εφημερίδας.

Ξέρω πως είναι κάπως διαφορετική από κείνη του «Figaro»… Στο διαδίκτυο, δεν ξέρω ποτέ ποιος μιλάει. Είμαι δυνητικό θύμα κάθε πιθανής ή απίθανης παραποίησης ή πλεκτάνης. Ένας νέος άνθρωπος δύσκολα διακρίνει ανάμεσα σ’ έναν ιστότοπο αντισημιτικό και σ’ έναν κανονικό δημοκρατικό ιστότοπο. Καταλαβαίνουν ποιος μιλάει στο διαδίκτυο μόνον εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να διακρίνουν τον έναν ιστότοπο από τον άλλο, να προσεγγίζουν τα πράγματα με κριτική ματιά, το κατορθώνουν.

Πηγή: www.doctv.gr