«Από σήμερα και στο εξής, να μην παραπονεθεί κανείς (εκτός από το ασήμαντο ποσοστό που ψήφισε κατά των μνημονίων) για αυτά που θα συμβούν στην Ελλάδα, αφού η απόλυτη πλειοψηφία των ψηφοφόρων έδωσε ξανά μια λευκή επιταγή στους ίδιους πολιτικούς, για να εξακολουθήσουν να δρουν στην ίδια -ισοπεδωτική- κατεύθυνση.
Χαμένη πήγε η εμπεριστατωμένη ανάλυση των γεγονότων, χαμένη πήγε η θαρραλέα καταγγελία των αυθαιρεσιών, χαμένη πήγε η σχεδόν δεκάχρονη εμπειρία της εξαθλίωσης, παρόλο που τη ζήσαμε στο ίδιο μας το πετσί.
Μνήμη χρυσόψαρου;
Σύνδρομο της Στοκχόλμης;
Δειλία; Απάθεια;
Μήπως συμφέρον και χαμέρπεια;
Τώρα οι ψηφοφόροι (αδυνατώ να τους αποκαλέσω πολίτες) έδωσαν βάση για να μπορούμε να λέμε, εφ εξής, ανήμποροι και με θλίψη, ότι η Ελλάδα έχει αυτό που της αξίζει».
Να προσθέσω μόνον ότι, αν πράγματι θέλουμε να δούμε ήττα και συντριβή, ας στρέψουμε το βλέμμα στον ελληνικό λαό, αυτόν τον μεγάλο χαμένο των εκλογών, μέσα σε μια κατάσταση ανεξήγητου αυτοχειριασμού.
Με ποσοστό 31,5% δεν μπορούμε να μιλάμε καν για εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ.
Μπορούμε να μιλάμε μόνο για ήττα κυβερνητική και για αλλαγή βάρδιας στο τιμόνι της χώρας.
Το αποτέλεσμα το προετοίμασαν με επιμέλεια, όπως πάντα, τα συστημικά ΜΜΕ, αυτά τα ίδια που το 2015 είχαν προετοιμάσει την άνοδο Τσίπρα, κι αυτά που θα προετοιμάσουν την πτώση Μητσοτάκη όταν μετά από καιρό θα υπάρξει πάλι ευρεία λαϊκή δυσαρέσκεια και νέα ανάγκη αλλαγής του πολιτικού σκηνικού.
Το εκλογικό σώμα πιάνεται πάντα στη φάκα αφού γεύεται, σαν κουτό ποντίκι, το ανακουφιστικό τυράκι της ελπίδας και των δημαγωγικών υποσχέσεων.
Αφήστε μια απάντηση