Οι μαφιόζοι εκτελούν ο ένας τον άλλο σε κοινή θέα.
Οι άλλοι μαφιόζοι μοιράζουν το δημόσιο χρήμα σε φίλους, συγγενείς, επιχειρηματίες, και εφοπλιστές.
Τους ίδιους εφοπλιστές που ερευνά το FBI εδώ και χρόνια για λαθρεμπόριο καυσίμων και όπλων καθώς και εμπόριο ναρκωτικών, όσο οι ίδιοι ξεπλένουν το μαύρο χρήμα σε δωρεές και ποδοσφαιρικούς συλλόγους.
Το FBI που στέλνει στοιχεία στην ελληνική δικαιοσύνη και ο αντιεισαγγελέας αρνείται να παραλάβει για να προστατέψει τα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα και σήμερα βρίσκεται κατηγορούμενος και ο ίδιος.
Εγκληματικά ανίκανοι πολιτικοί προϊστάμενοι στα υπουργεία δικαιοσύνης, κουνάνε το δάχτυλο στους φτωχούς και μικρομεσαίους πολίτες κάνοντας μετάθεση ευθυνών σε αυτούς και όχι στη δική τους ανεπάρκεια να προστατεύσουν και να υπηρετήσουν δημοκρατικά το λαό.
Επιχειρηματίες, βιομήχανοι, μεγαλογιατροί, μεγαλοδικηγόροι, πολιτικοί, ιεράρχες, εκδότες, δημόσια πρόσωπα του θεάματος και της δημοσιογραφίας εμπλέκονται σε υποθέσεις μαστροπείας, βιασμών, και παιδεραστίας και πέφτουν στα μαλακά. Καταχραστές δημοσίου χρήματος αποφυλακίζονται για λόγους υγείας.
Πλούσιοι γόνοι στήνουν επιχειρήσεις εκμετάλλευσης μεταναστών για να ξεκοκαλίζουν ευρωπαϊκό χρήμα.
Κομματικά λαμόγια παίρνουν λίστες Πέτσα.
Θρησκευτικοί τσαρλατάνοι συνεχίζουν να υποστηρίζουν εγκληματικά το παραμύθι του δόγματός τους θέτοντας καθημερινά σε κίνδυνο ηλικιωμένους ή στήνουν μαζί με άλλους άριστους γηροκομεία κολαστήρια για να αρπάζουν περιουσίες.
Καταδικασμένοι φασίστες παραμένουν ασύλληπτοι, μεγαλοστελέχη πολυεθνικών φυγαδεύονται από τους ολιγάρχες και η αστυνομία και η δικαιοσύνη εξαντλεί τον νόμο πάνω σε παιδιά επειδή πήγαν Βαρκελώνη, επειδή ήταν στα Εξάρχεια, επειδή βγήκαν βόλτα στη Νέα Σμύρνη, επειδή είχαν ποτά και αναψυκτικά στο σακίδιό τους.
Την ίδια ώρα που τα παιδιά οικονομικά και πολιτικά επιφανών, παρασύρουν με πολυτελή αυτοκίνητα οικογένειες στην εθνική οδό, γιαγιά και εγγόνι σε άδεια από το ναυτικό, ανθρώπους στη θάλασσα με εξωλέμβια σκάφη, αντιγράφουν και βάζουν τον μπαμπά και το θείο να απολύσει την καθηγήτρια που τους έπιασε, αγοράζουν πτυχία και πολιτικές θέσεις από κούνια, κάνουν τους δήμους προσωπικό τους ταμείο και παιδική χαρά, και πολλά άλλα.
Και μετά έχετε πίστη στην ελληνική δικαιοσύνη και πιστεύετε ακόμα πως λειτουργεί. Τι σας κάνει να πιστεύετε πως η δικαιοσύνη λειτουργεί;
Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι λειτουργούσε ποτέ η δικαιοσύνη υπέρ του ανίσχυρου ή του φτωχού;
Ζούμε σε μια εποχή που εφαρμόζεται μια άρρωστη διανεμητική δικαιοσύνη που απονέμεται με βάση την «αξία του ανθρώπου».
Όχι την αξία του ανθρώπου όπως την όρισε ο Αριστοτέλης όταν έκρινε τις τρεις μορφές δικαιοσύνης (διανεμητική, διορθωτική, αμοιβαιότητας) αλλά την αξία του ανθρώπου όταν αυτός ο άνθρωπος είναι «γόνος», «επιχειρηματίας», «άριστος», «με υψηλές γνωριμίες» και γενικά δεν είναι φτωχός.
Για να προστατέψει όλους αυτούς από τους «φτωχούς» το σύστημα προσλαμβάνει άλλους «φτωχούς» που τους δίνουν στολή και εξουσία ώστε να μπορούν να ξεδιπλώσουν τα διάχυτα κόμπλεξ τους με το να τραμπουκίζουν, να τρομοκρατούν, και να ξυλοκοπούν τους υπόλοιπους και έτσι να προστατεύουν τα αφεντικά και να κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που υποτίθεται πηγάζει από το λαό.
Κατά τον Αριστοτέλη, για τους δημοκρατικούς αξία αποτελεί η ελευθερία, για τους ολιγαρχικούς ο πλούτος ή η καταγωγή, και για τους αριστοκρατικούς η αρετή.
Το διανεμητικό δίκαιο δεν περιορίζεται στην αναγνώριση των δικαιωμάτων του ενός ή του άλλου, όπως κάνει η ιδιωτική ηθική και η καντιανή δικαιοσύνη, αλλά συνιστά εφαρμογή, πραγματοποιήσιμη της δικαιοσύνης.
Προϋποθέτει επομένως την ύπαρξη δημοσίων αρχών που πρέπει να κυριαρχούνται από την ιδέα της δικαιοσύνης και τη θέληση να την κάνουν να επικρατήσει σε κάθε περίπτωση.
Και εδώ ακριβώς βρίσκουμε το πρόβλημα!
Όταν οι δημόσιες αρχές δεν είναι ανεξάρτητες και επηρεάζονται ή δωροδοκούνται, πρακτικά δεν εφαρμόζεται ποτέ η πραγματική δικαιοσύνη (ή εφαρμόζεται ελάχιστα όταν δεν υπάρχει περιθώριο να αποσιωπηθεί το γεγονός).
Και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει καθόλη τη διάρκεια της ιστορίας, παγκοσμίως.
Δεν είναι τυχαίο που οι δικαστικοί λειτουργοί έχουνε στενές σχέσεις με αυτούς που έχουν πολιτική και οικονομική εξουσία.
Ένα προστατευόμενο περιβάλλον δηλαδή που επιτρέπει την ανομία και δίνει το αίσθημα ότι είναι υπεράνω του νόμου.
Από τη στιγμή που ο νόμος και κατεπέκταση η δικαιοσύνη δωροδοκείται και κατευθύνεται είναι φυσικό και επόμενο αυτοί που έχουν την εξουσία του πλούτου να είναι υπεράνω της εξουσίας του νόμου.
Όταν ο δράστης είναι φτωχός, μετανάστης, αντιεξουσιαστής, φοιτητής, εργάτης σπεύδουν αμέσως να βγάλουν πόρισμα και να τον κρεμάσουν στα μανταλάκια άσχετα αν οι κατηγορίες είναι βάσιμες ή όχι.
Όταν είναι όμως πλούσιος και δικτυωμένος μετατρέπεται σε «σαραντάχρονο επιχειρηματία» σε «γνωστό ηθοποιό και σκηνοθέτη» σε «νεαρό από τη Ρόδο» σε «συμφοιτητές στη γαλακτοκομική σχολή» σε «χρυσοχόο», σε «στέλεχος του κόμματος».
Ακόμα και στην αρχαία Αθήνα, το «λίκνο της δημοκρατίας» ήσουν ελεύθερος να έχεις όσους σκλάβους θες.
Αν δεν σε γούσταρε το σύστημα σε εξοστράκιζε με τους δημαγωγούς να παίζουν το ρόλο των σημερινών ΜΜΕ και την όποια περιουσία μπορεί να είχες να στην παίρνει ο «κλήρος» αντί για την τράπεζα.
Ο χρήστης Anwar Jitou είναι με τους Anwar Jitou και Στάθης Θεοχάρης.
9 Ιουνίου 2021
Αφήστε μια απάντηση