ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε επανειλημμένα τον Εβραίο των Αμερικανών για απιστία στο Ισραήλ επειδή δεν τον υποστήριξε περισσότερο, παρά τα καλά που έκανε για το Ισραήλ.

Το καλό που έκανε ο Τραμπ για το Ισραήλ περιλαμβάνει την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, τη μεταφορά της Πρεσβείας των ΗΠΑ εκεί, την αναγνώριση της ισραηλινής κυριαρχίας στο Ύψος του Γκολάν και τη σφυρηλάτηση των Συμφωνιών του Αβραάμ.

Ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν την περασμένη εβδομάδα κατηγόρησε ουσιαστικά το Ισραήλ – όπως εκπροσωπείται από την τρέχουσα κυβέρνηση – για απιστία στους Αμερικανούς Εβραίους.

Πως και έτσι? Προκαλώντας την αμερικανική εβραϊκή κοινότητα όταν έκανε την έκτακτη δήλωσή του για τη συζήτηση για τη δικαστική μεταρρύθμιση του Ισραήλ και λέγοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση «στο εγγύς μέλλον» να καλέσει τον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο.

Ερωτηθείς από δημοσιογράφους πόσο ανησυχούσε για την υγεία της δημοκρατίας του Ισραήλ, ο Μπάιντεν είπε: «Όπως πολλοί ισχυροί υποστηρικτές του Ισραήλ, ανησυχώ πολύ.

Και με ανησυχεί ότι το καταλαβαίνουν αυτό.

Δεν μπορούν να συνεχίσουν σε αυτόν τον δρόμο.

Και το έχω ξεκαθαρίσει.

Ας ελπίσουμε ότι ο πρωθυπουργός θα ενεργήσει με τρόπο που θα προσπαθήσει να επιτύχει έναν γνήσιο συμβιβασμό.

Αλλά αυτό μένει να το δούμε».

Ο Τζο Μπάιντεν αντιδρά κατά τη διάρκεια ενός τηλεοπτικού δημαρχείου στο CNN αφιερωμένο σε ζητήματα LGBTQ στο Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ, 10 Οκτωβρίου 2019. (credit: REUTERS/MIKE BLAKE)

Όταν ζητήθηκε να απαντήσει σε όσους λένε ότι η Αμερική δεν πρέπει να αναμειγνύεται ή να παρεμβαίνει στις εσωτερικές ισραηλινές πολιτικές, ο Μπάιντεν απάντησε: «Δεν επεμβαίνουμε.

Ξέρουν τη θέση μου.

Γνωρίζουν τη θέση της Αμερικής.

 Γνωρίζουν την αμερικανική εβραϊκή θέση».

«Δεν επεμβαίνουμε.

 Ξέρουν τη θέση μου. 

Γνωρίζουν τη θέση της Αμερικής. 

Γνωρίζουν την αμερικανική εβραϊκή θέση».

Τζο ΜπάιντενΠερισσότερα

Ο Μπάιντεν επικαλείται το όνομα των Αμερικανών Εβραίων για να παρέμβει στην πολιτική του Ισραήλ

Εκεί ήταν: ένας πρόεδρος των ΗΠΑ που επικαλείται το όνομα της αμερικανικής εβραϊκής κοινότητας για να δικαιολογήσει την κραυγαλέα παρέμβαση σε ένα ισραηλινό εσωτερικό ζήτημα. Το Ισραήλ, είπε, γνωρίζει την αμερικανική εβραϊκή θέση ενάντια στη δικαστική αναθεώρηση .

 Εάν η κυβέρνηση επιδιώκει τη μεταρρύθμιση ούτως ή άλλως ενάντια στις επιθυμίες της αμερικανικής εβραϊκής κοινότητας, τότε είναι μια μορφή ισραηλινής απιστίας προς τη Διασπορά.

Κάποιος μπορεί να πιστέψει –όπως πιστεύουν πολλοί κατά της μεταρρύθμισης τόσο στο Ισραήλ όσο και στις ΗΠΑ– ότι είναι καλό, ακόμη και απαραίτητο για τις ΗΠΑ να παρεμβαίνουν, και ότι το Ισραήλ χρειάζεται τον θείο Σαμ για να σωθεί από τον εαυτό του. Αλλά αυτό που είναι αναμφισβήτητο –παρά τις διαμαρτυρίες του Μπάιντεν για το αντίθετο– είναι ότι η Ουάσιγκτον παίρνει ξεκάθαρη πλευρά σε μια συζήτηση που έχει διαλύσει το εβραϊκό κράτος και άνοιξε παλιές πληγές.

Όταν ο Αμερικανός πρόεδρος λέει «δεν μπορούν να συνεχίσουν σε αυτόν τον δρόμο» και αμέσως μετά ξεκαθαρίζει ότι δεν προσκαλεί τον Ισραηλινό πρωθυπουργό στον Λευκό Οίκο, παρεμβαίνει και προσπαθεί να επηρεάσει την πολιτική.

 Και θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι αυτό δεν είναι μόνο ένα ζήτημα που επηρεάζει το δικαστικό σώμα, αλλά είναι επίσης ένα φορτισμένο πολιτικό ζήτημα καθώς και ένα βαθιά συναισθηματικό.

Ο Μπάιντεν δεν μπαίνει απλώς στα ρηχά νερά του τρόπου με τον οποίο το Ισραήλ επιλέγει το Ανώτατο Δικαστήριο του, αλλά μάλλον κολυμπάει στα βαθιά νερά της πολιτικής ταυτότητας: κοσμικός εναντίον χαρέντι. ελίτ εναντίον λιγότερο προνομιούχων, Ασκενάζι εναντίον Μιζράχι.

Πότε θα λάβει ο Νετανιάχου πρόσκληση; Όταν οι πολιτικές του ευθυγραμμίζονται με αυτό που πιστεύει ο Μπάιντεν ότι θα έπρεπε να είναι.

ΞΑΝΑ, ΚΑΠΟΙΟΣ μπορεί να το χαιρετίσει και να το θεωρήσει θετική εξέλιξη.

Υπάρχουν όμως δύο πράγματα που πρέπει να θυμάστε.

Πρώτον, αυτό τονίζει την καταφανή διαφορά στη σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ.

Θυμάστε το «πώς τόλμησε» που προκλήθηκε όταν ο Νετανιάχου κατηγορήθηκε για παρέμβαση στην πολιτική των ΗΠΑ, φαινομενικά ότι ευνοούσε τον Μιτ Ρόμνεϊ έναντι του Μπαράκ Ομπάμα στην προεδρική κούρσα του 2012;

Ο εκνευρισμός που προκάλεσε σε ορισμένους κύκλους στις ΗΠΑ ωχρίσθηκε σε σύγκριση με τον θυμό που εξακολουθεί να επικρατεί μεταξύ ορισμένων Δημοκρατικών στον Νετανιάχου επειδή μίλησε σε κοινή συνεδρίαση του Κογκρέσου το 2015 κατά της ιρανικής πυρηνικής συμφωνίας και προσπάθησε να επηρεάσει την εσωτερική γνώμη των ΗΠΑ σε αυτό το θέμα.

Η παρέμβαση της Ουάσιγκτον τώρα στην ισραηλινή πολιτική –παρά τον θυμό της τότε για την ανάμειξη του Ισραήλ στις αμερικανικές υποθέσεις– είναι μια ακόμη απόδειξη ότι οι ΗΠΑ είναι οι ΗΠΑ, το πιο ισχυρό έθνος στον κόσμο στο οποίο το Ισραήλ εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό, και το Ισραήλ είναι, ακόμα μικρή. χώρα στη Μέση Ανατολή που έχει ανάγκη από έναν ισχυρό σύμμαχο. Αυτό που επιτρέπεται στις ΗΠΑ – η κατάφωρη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Ισραήλ – δεν επιτρέπεται στο Ισραήλ: η κατάφωρη παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα των ΗΠΑ.

Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να θυμάστε είναι ότι εάν η παρέμβαση των ΗΠΑ τώρα δικαιολογείται χρησιμοποιώντας το επιχείρημα ότι το μόνο που προσπαθεί να κάνει η Αμερική είναι να σώσει το Ισραήλ από τον εαυτό της, τότε το ίδιο επιχείρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και στο μέλλον για να αναγκάσει τα χέρια του Ισραήλ σε ζητήματα που έχουν εκτεταμένες συνέπειες για την ασφάλεια για τους Ισραηλινούς: όπως ο εξαναγκασμός της Ιερουσαλήμ να κάνει εδαφικές παραχωρήσεις για να καταστεί δυνατή η ίδρυση ενός παλαιστινιακού κράτους.

Εάν είναι εντάξει για τις ΗΠΑ να παρέμβουν στη δικαστική αναθεώρηση για να σώσουν την ψυχή του Ισραήλ, τότε γιατί όχι όταν πρόκειται για τη σύγκρουση με τους Παλαιστίνιους;

Αυτό που έκανε τις παρατηρήσεις του Μπάιντεν ακόμη πιο ασυνήθιστες ήταν ότι έγιναν με τις ΗΠΑ να μπουν στη δίνη των προεδρικών εκλογών.

Παρόλο που οι προεδρικές εκλογές του 2024 απέχουν ακόμη περίπου 20 μήνες, η τοποθέτηση, η τοποθέτηση και η συγκέντρωση κεφαλαίων έχουν ήδη ξεκινήσει σοβαρά.

Γενικά, οι πρόεδροι θέλουν να αναλάβουν την ισραηλινή κυβέρνηση στο πρώτο μισό της θητείας τους, εάν είναι υποψήφιοι για επανεκλογή, όχι στο δεύτερο εξάμηνο, όταν οι εκλογές είναι προ των πυλών.

Διότι ποιος θέλει να εξοργίσει την αμερικανική εβραϊκή κοινότητα –με τους ψηφοφόρους της να επικεντρώνονται σε ορισμένες πολιτείες ταλάντευσης όπως η Φλόριντα, η Τζόρτζια και η Πενσυλβάνια και της οποίας τα μέλη συνεισφέρουν δυσανάλογα χρήματα σε πολιτικές εκστρατείες– επιλέγοντας μια μάχη με την ισραηλινή κυβέρνηση; Ιστορικά αυτό έχει θεωρηθεί ως πολιτικά παράλογο.

Αλλά επικαλούμενος το όνομα της αμερικανικής εβραϊκής κοινότητας στη δήλωσή του, ο Μπάιντεν κατέστησε σαφές ότι πιστεύει ότι το να αντιμετωπίσει τον Νετανιάχου αυτή τη στιγμή όχι μόνο δεν θα τον βλάψει πολιτικά με τους Εβραίους των ΗΠΑ, αλλά μπορεί πραγματικά να τον βοηθήσει.

Με βάση αυτά που ακούει από την αμερικανική εβραϊκή κοινότητα, η ανάγνωση του Μπάιντεν είναι ότι η στάση του σε αυτό το θέμα αντιστοιχεί σε αυτό που θέλουν οι Εβραίοι της Αμερικής – ένα διόλου ασήμαντο μέρος της εκλογικής του περιφέρειας και της βάσης των δωρητών του.

Ο Μπάιντεν προφανώς πιστεύει ότι η ανάληψη του Νετανιάχου σε αυτό το ζήτημα δεν αποτελεί ευθύνη στην προσπάθεια να κερδίσει τους Εβραίους των ΗΠΑ, αλλά θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι ένα πλεονέκτημα.

Και αυτό είναι νέο, αχαρτογράφητο νερό. Πότε ήταν η τελευταία φορά που ένας υποψήφιος σκέφτηκε ότι θα μπορούσε να κερδίσει πόντους με τους Αμερικανούς Εβραίους, να μην τους χάσει, σνομπάροντας τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και εναντιώνοντας δημόσια τις πολιτικές του;

https://www.jpost.com/diaspora/article-736282