ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης Αμφικτύων

Το καλοκαίρι  ωρίμασε , οι ζέστες έσφιξαν και  παραλύουν την όρεξη για μεγάλα και σπουδαία, με μοναδική έγνοια την   φυγή από την πόλη και τα καθημερινά.

Στο πνεύμα αυτό και η   στήλη του Αμφικτύωνα   θα παρέχει ύλη ευχάριστη χωρίς προβληματισμούς και διλήμματα .

Σήμερα θα εξιστορήσω ένα ωραίο μύθο  για τον Κάστορα και Πολυδεύκη δοσμένο από τον μέγιστο λυρικό ποιητή Πίνδαρο:

Οι δίδυμοι αδελφοί   Κάστωρ και Πολυδεύκης  ζούσαν στη Σπάρτη.  Ο  Ιδας και Λυγκεύς κατάγονταν από τον Αφαρέα της Μεσσηνίας.

Και τα δύο ζεύγη των διδύμων αδελφών κατάγονταν από επιφανείς οικογένειες της  Λακωνίας και Μεσσηνίας και  είχαν λάβει μέρος   στην Αργοναυτική Εκστρατεία στην Κολχίδα .

Σπαρτιάτες και Μεσσήνιοι ήταν προαιώνιοι εχθροί. Κάποια ημέρα ο Ιδας και Λυγκεύς έβοσκαν τα πρόβατα τους στον Ταΰγετο και  ο Λυγκεύς  παρατηρώντας την Λακωνική πεδιάδα βλέπει τον Κάστορα που ξαπόσταινει στην κουφάλα μιας βελανιδιάς. Φωνάζει τον Ιδα .

Τρέχουν και πιάνουν τον Κάστορα στον ύπνο.

Ο Ιδας τον χτυπάει θανάσιμα με την λόγχη του.

Εν τω μεταξύ ο Πολυδεύκης , ο μόνος από τους Διόσκουρους που ήταν γιός του Διός  και μόνος αθάνατος παίρνει στο κυνήγι τους φονιάδες .

Τους προφταίνει σε ένα κοιμητήριο .

Αυτοί για να τον αντιμετωπίσουν βγάζουν μια επιτύμβια στήλη που τυχαίνει να είναι του ίδιου του πατέρα τους.

Χτυπούν κατάστηθα τον Πολυδεύκη.

Ο ήρωας όμως μένει ασάλευτος και μπήγει το χάλκινο δόρυ του στο πλευρό του , ενώ ο Δίας προς δόξαν του γιού κατακεραυνώνει τον Ιδα.

Τα δύο κουφάρια  κείτονται κάτω  στη γη και καίγονται μέσα στη μοναξιά .

Ο Πολυδεύκης τρέχει στον αδελφό του .

Ο Κάστωρ ανασαίνει ακόμα, όμως ο επιθανάτιος ρόγχος έχει κιόλας αρχίσει να τινάζει το κορμί του.

Ο Πολυδεύκης ξεσπάει στο κλάμα .

Ο πατέρας του είναι παντοδύναμος .

Δε θα μπορούσε να σώσει τον πολυαγαπημένο του αδελφό , τον ακριβό του σύντροφο στο μόχθο;. Ικετεύει το Δία.

Την να την κάνει τη ζωή χωρίς τον αδελφό αυτό;

Τότε ο Δίας παρουσιάζεται στο παιδί του .

Πατέρας και γιός στέκονται πρόσωπο με πρόσωπο.

Ο παντοδύναμος Θεός βάζει τον Πολυδεύκη μπρος σε μια δύσκολη επιλογή

« Είσαι γιός μου-του λέει με μια γλυκιά φωνή που ξαφνιάζει  –Σου δίνω λοιπόν το  ελεύθερο  να  διαλέξεις αν θέλεις απ’ τον θάνατο και τα μισητά τα γερατειά   να γλυτώσεις … έλα στον Όλυμπο να κατοικίσεις μ’ εμένα   με την Αθηνά κα με τον Άρη πούχει το μαύρο δόρυ .

Είναι δικαίωμα σου.

Αν πάλι προτιμάς του θνητού αδελφού σου τη ζωή να σώσεις , τότε να σμίξετε μαζί στις αντίνομές σας  τύχες και να περνάς τη μισή σου ζωή κάτω απ’ τη γη μαζί του, κι’ αυτός την άλλη μισή στο παλάτι το χρυσό τ’ ουρανού  μαζί σου»

Ο Πολυδεύκης δε διστάζει ούτε στιγμή .

Τρέχει  και ανοίγει τα μάτια τα κλειστά του Κάστορα , ακούει τη φωνή του να ζωντανεύει.

Εδώ πάνω στο παντοτινό συμφέρον κυριαρχεί η ευγένεια της ψυχής.

Του πατέρα προς το γιό και του αδελφού προς τον αδελφό.

Την τιμωρία των δολοφόνων για την ανόσια πράξη τους να βεβηλώσουν νεκροταφείο και μάλιστα την στήλη του πατέρα τους .

Αξίζει να σημειωθεί τον χαρακτηρισμό του Διός για τα  γερατειά σαν μισητά , τα οποία παρά την πρόοδο του πολιτισμού δεν έπαυσαν να  γίνονται μισητότερα . Σας εύχομαι υγεία.

Καλό και δροσερό καλοκαίρι(9/7/23)

Αμφικτύων

* Αμφικτύων είναι ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης

Συγγραφεύς, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών