Ο βόμβος της χρυσόμιγας το μεσημέρι
στης προπολεμικής Κυπαρισσίας το καλοκαίρι με μεταφέρει
ο ήχος του Νιόκου του παγοτατζή μισή δραχμή το χωνάκι
του Δήμου του τυφλού του φυστικά
δεν άφηνε σοκάκι για σοκάκι
λες και διέθετε ραντάρ στο μαγικό του ραβδάκι
Τον ίδιο βόμβο τα Ιταλικά βομβαρδιστικά
όταν βομβάριδιζαν την «Αγία Ζώνη»
σφυρίζοντας εφορμούσαν τα Στούκας τα Γερμανικά
στόχος τους κάποιο σιδηροδρομικό βαγόνι

Αφήστε μια απάντηση