Λαέρτης ο Πύλιος
«Και μην ανοίγεις όσο κι αν χτυπούν. Φωνάζουν μα δεν έχουν τι να πουν»[1].
Γ. Σεφέρη.
Χωρίς πρόλογο: «Στο δήμο……. ήρθα για να μείνω»[2] διαγγέλλει– από γνωστό μέσο που τον έχει αναλάβει «Αφτιασύδοτα» να τον προβάλει – ο πεφυσιωμένος δημοκομισάριος (σύνθεμα: δημο+κομισάριος και κατά συνεκδοχή δήμαρχος), εκφραστής της τοπικής κομματοκρατίας, υπερασπίζεται αφενός με τις προσωπικές «αλέπου-κινήσεις» του, τα συμφέροντα του τοπικού μαγαζιού, ξεζουμίζοντας και το τελευταίο cent (εκατοστό του ευρώ) του ξεζουμισμένου πολίτη[3] και αφετέρου ναρκισσιστικά αυτοπροβάλλεται με υποκρισία, με ματαιοδοξία, με φιληδονία και με πολιτική χυδαιότητα ως ανυπόμονος «σπουδαρχίδης»[4] και ως νερωνικός «αρχολίπαρος»[5] (ενάμιση χρόνο χωρίς κανένα ουσιαστικό έργο, πχ 70 Χωριά να μην λαμβάνουν ούτε ένα ευρώ για αγροτική επένδυση, αύξηση της εγκληματικότητα σε όλο το δήμο, κοινωνική πολιτική μηδενική κτλ)!!
Συγκεκριμένα:
Μέσα από την «ξύλινη» συνέντευξη, προελαύνουν οι ψευδώνυμες και δυσώνυμες εξαγγελίες για κομματικό και προσωπικό «καπίστρωμα» των δημοτών, καθόσον τυμπανίζει (τάχα συγκλονισμένος) σε όλο το δήμο, το ψεύτικο εμβατήριο της σωτηρίας του εμποράκου, της μη πληβειοποίησης των αγροτών, της μη κλοπής του μισθού του υπαλληλάκου και της σύνταξης του απόμαχου της ζωής με την βοήθεια της θεάς Αμφίσβαινας [6 ]
-Μέσα από την κλασσική «Αφτιασυδοσία», ξεδιπλώνεται η επιθυμία και η επιδίωξη με κάθε μέσο και τρόπο να «καπαρώσει» το μέγιστο δημοτικό αξίωμα, ως «ο ληξίαρχος των ημερών μας»[7], με τους ντόπιους, δημοτικούς συνεργάτες του, «κοκορο- κελαηδεί» τον αναποτελεσματικό τους μόχθο που ανταμείβεται όμως με το να «τσεπώνουν-νόμιμα» μηνιαία το κόπο τους [8], ταπεινώνοντας με αυτό το τρόπο έναν δήμο, που «κάποτε ήταν φλόγα» [9], και που σήμερα υποφέρει.
-Μέσα από την «τυποποιημένη» επικοινωνιακή προβολή, ο θεσιθήρας με φιλότιμες προσπάθειες προσπαθεί να ψαρέψει σε θολά νερά, προβάλει την ανύπαρκτη αθωότητα, και με μεγαλοστομία μοιράζει υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα, ο «Καμποτίνος Παραμυθάς» ως οροθετικός, εκκολάπτει την «σπουδαρχίδαρχολιπα- ρίτιδα », για να αντλήσει το κοπτικό δικαίωμα από το κομματικό δίκαιο, το οποίο μέσα από ανύπαρκτους στρατηγικούς σχεδιασμούς και ερασιτεχνικούς πολιτικούς χειρισμούς, άγει το δήμο στην καταστροφή (πχ όπως έγινε με την “καταστροφή” της εταιρίας Ε/Γ-Ο/Γ ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ ΑΝΕΝ LINES) [11], με την βοήθεια:
-
του τοπικού κομματικού συστήματος,
-
του δυναστικού κομματικού δήμου και
-
της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Αφήστε μια απάντηση