Πυθαγόρας Πυθαγορίδης
1) Μόλις ένας λαός ζοριστεί πρώτα μπαίνει στο “Στάδιο της μούτζας” :
Μαζεύονται εκατοντάδες χιλιάδες μπρός στο κοινοβούλιο και αρχίζουν τις μούτζες ή αναρτούν σχοινιά κρεμάλας στα δένδρα . Αυτό είναι μια θλιβερή απόδειξη αδυναμίας του όχλου . Όταν ένα εκατομμύριο κόσμος αναχαιτίζονται απο 10 κουκουλοφόρους “αναρχικούς” εκτός Βουλής και 300 αλήτες εντός .
Στην πραγματικότητα δεν πήγαν να απειλήσουν . Πήγαν να ικετεύσουν : “Σας παρακαλούμε . Μην μας τυρρανάτε . Υποφέρουμε !”
Αφού αυτές οι “ντουφεκιές στον αέρα” δεν φέρουν αποτέλεσμα , οι μούτζες και οι διαδηλώσεις καταπαύουν . Τώρα αρχίζει η πραγματική επανάσταση . Ζυμώσεις μέσα στον κόσμο θα αναδείξουν την ΗΓΕΣΙΑ που θα οδηγήσει σε ανατροπή των προδοτών .
Μέχρι εδώ τα έχουμε δεί στην Ελλάδα του σήμερα .
Ποιά θα είναι τα επόμενα στάδια ;
ΠΙΘΑΝΟΝ :
2) Στάδιο της Σταχτοπούτας
Ο λαός αρχίζει να πλάθει ή να χάφτει παραμύθια για κάποιον “ιππότη” που θα έρθει να τον ελευθερώσει ( χωρίς ο λαός να αγωνισθεί ! ) .
Οι δυνάστες έχουν συμφέρον να διασπείρουν τέτοιες μυθολογίες διότι κερδίζουν χρόνο . Όσο ο λαός περιμένει τον ιππότη , οι δυνάστες προχωρούν στα σχέδιά τους .
3) Τρίτο στάδιο
Εδώ έχουμε δύο σενάρια :
α) Μια ηγεσία διαμορφώνεται που “βρίσκει το κουμπί” του λαού και πυρακτώνει την ψυχή του . Η επανάσταση αρχίζει και πετυχαίνει .
β) Δεν κατορθώνει να σχηματισθεί αξιόλογη ηγεσία και ο λαός φθάνει στην παραίτηση . Τάσσεται στην υπηρεσία των πουλημένων και , για ψίχουλα , γίνεται πληρωμένος δολοφόνος και χαφιές εναντίον όσων ρομαντικών μιλούν για επανάσταση .
Παραδείγματα :
Η Νιγηρία είναι η πολυπληθέστερη και πλουσιώτερη ( πετρέλαιο και ουράνιο ) χώρα της Αφρικής . Ο λαός μαστίζεται απο επιδημίες χολέρας και ζεί σε τρώγλες . Η κυβέρνηση εκλέγεται απο την SHELL .
Όλοι οι λαοί της Αφρικής και της Κ. Αμερικής σε αυτό το στάδιο είναι . Αποδεικνύουν ότι ο Λεωνίδας ήταν μια σπανιώτατη εξαίρεση στην Ιστορία . Ο λαουτζίκος προτιμά να ζεί σαν μα@@@ας παρά να πεθαίνει σαν ήρωας !
———————————————————-
ΟΜΟΡΦΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ( προσθήκη 29-10-2013 )
Ας υποθέσουμε οτι βλέπετε μια αφίσσα που λέει οτι θα γίνει μια ομιλία με θέμα “Οι στρεβλώσεις Poincare και η σχέση τους με την στυτική δυσλειτουργία του χρυσόψαρου της Μποτσουάνα” .
Ομιλητές θα είναι οι δύο παρακάτω εικονιζόμενοι που ( υποτίθεται ) δεν τους έχετε ξαναδεί :
Θα πηγαίνατε στην ομιλία ; Πολύ αμφιβάλλω .
Εάν όμως ομιλητές ήταν νεαρά άτομα όμορφα “σαν τα κρύα τα νερά” θα πηγαίνατε όποιο και αν ήταν το θέμα της ομιλίας .
Επομένως : Όσο καλή και να είναι η ιδεολογία μας , θα πρέπει να “σερβιριστεί” απο ΩΡΑΙΟΥΣ/ΩΡΑΙΕΣ ρήτορες αν θέλουμε να διαδοθούν γρήγορα οι ιδέες μας .
Τα κατοχικά κόμματα έχουν σοβαρό πρόβλημα στον τομέα αυτό . Τα πρωτοκλασάτα στελέχη και ρήτορές τους συνήθως είναι σκ@@@φατσες . Ψάχνουν με το κερί να βρούν καμμιά όμορφη βουλευτίνα .
Αν είχαν έστω και ένα σταγονίδιο ιδεολογίας , θα είχαν αμολήσει τις ( λίγες ) όμορφες βουλευτίνες σε πόλεις και χωριά για να πείθουν τον κόσμο .
Αφού δεν το κάνουν , δύο τινά συμβαίνουν :
α) Δεν έχουν ιδεολογία
ή
β) Οι ωραίες βουλευτίνες έχουν κενό μέσα στο κρανίο και δεν τολμούν να τις εμφανίσουν σε ακροατήριο .
Είναι γεγονός οτι οι πιο πολλές ωραίες γυναίκες απέχουν απο την πολιτική .
Είναι επίσης γεγονός οτι ο λεγόμενος antineotaksikos χώρος έχει περισσότερες ωραίες γυναίκες απο τα κατοχικά κόμματα .
Οπότε οι στόχοι μας πρέπει να είναι :
α) Να ενθαρρύνουμε τις ωραίες ( και τους ωραίους ) του χώρου μας να ανέβουν στο βήμα του ομιλητή για να διαδώσουν την ιδεολογία μας .
Αφήστε μια απάντηση