Ο Έλληνας κοιτάζει με δέος προς την Ισλανδία και τον λαό της, που κατόρθωσε, με τις δικές του δυνάμεις, να απελευθερώσει την χώρα του από τα δεσμά των τοκογλύφων, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι δεν διαθέτει το σθένος, το θάρρος, τη σοβαρότητα, τη γενναιότητα, την ομοψυχία και την αποφασιστικότητα των Ισλανδών για να αντιμετωπίσει την λαίλαπα της καταστροφής του. Ο Νεοέλληνας σήμερα έχει να αντιμετωπίσει προβλήματα που είναι “αμέτρητες” φορές μεγαλύτερα από αυτά της Ισλανδίας αλλά αντί να ακολουθήσει τουλάχιστον στην αντιμετώπισή τους την ισλανδική συνταγή, αυτός συνεχίζει να προτάσσει στον “οχτρό” του … τον ωχαδελφισμό, το “δεν βαριέσε”, την προχειρότητα, την ημιμάθεια, το φθόνο, το ψέμμα, την μέθοδο της αλληλοεξόντωσης και του αλληλοσπαραγμού και αν όλα αυτά δεν βοηθήσουν να κρύψουν τη γύμνια του χαρακτήρα και την ανεπάρκεια της προσωπικότητάς του … τότε επιστρατεύεται το “ο Θεός να βάλλει το χέρι του”.
Δεν είμαστε “τυφλοί” αλλά δεν θέλουμε να δούμε, ούτε “κουφοί αλλά αρνιόμαστε να ακούσουμε. Δεν είμαστε “μουγγοί” αλλά μιλάμε για να μιλάμε και η γλώσσα μας κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει και ειδικά αυτού που είναι ο κάτοχος “της περιβόητης κατσίκας” που δεν θέλει να ψοφήσει όπως η δικιά μας. Μας μάθανε να είμαστε λάτρεις του εύκολου πλούτου και μάλιστα αυτού που καταφέραμε να κλέψουμε από τον απέναντι μας. Βάζουμε κόκκινες γραμμές στην αλληλεγγύη, στην μαχητικότητα, στην ομοψυχία, στην εντιμότητα και στην ανθρωπιά μας που επεκτείνονται αποκλειστικά μέχρι εκεί που φτάνει το συμφέρον και η πάρτι μας. Προβάλλουμε και υπηρετούμε τις εύκολες πολιτικές λύσεις του ελληνικού προβλήματος και μάλιστα εκείνες που δεν μας κοστίζουν, δεν απαιτούν τις θυσίες μας και κερδίζονται με τους αγώνες και τα λεφτά των άλλων.
Χτίζουμε εκ βάθρων τον “ελληνικό” πύργο της Βαβέλ έχοντας σαν εργαλεία την πολυγλωσσία, την πολυγνωμία, την πολυφωνία, τον συμφεροντολογικό εγωϊσμό, την κουτοπονηριά και την ξετσιπωσιά μας. Εμφανίστηκαν πολλά μαστόρια, αγύρτες και φαρισαίοι στην “οικοδομή” της ελληνικής κρίσης, που έχει μετατραπεί ήδη σε γενοκτονία και προσπαθούν να πουλήσουν τα κουρέλια τους για μεταξωτές κορδέλες. Οι βαρύγδουπες πολιτικές θέσεις και προτάσεις των “γνωστών υπόπτων” … πάνε και έρχονται στο χρηματιστήριο όπου εμπορεύονται οι μετοχές του κάθε εμφανιζόμενου “Μεσσία” που αποφεύγει να πει ψέμματα στα γίδια που τον ακολουθούν αλλά λέει μόνο … τις μισές αλήθειες. Ο πολιτικός μπαχτσές προσφέρει πάρα πολύ πραμάτεια με λύσεις για ότι λαχταρά η καρδιά μας. Προτάσεις για €υρώ, δραχμή, συνταγματικές εθνοσυνελεύσεις, διαγραφές χρέους, σεισάχθειες, πρωτογενή πλεονάσματα, δάνεια, κουρέματα, μαγειρέματα, ειρηνικές επαναστάσεις, δηλώσεις, διαδηλώσεις, δισεκατομμυριούχους, απεργίες και κινήματα με δύο κουταλιές του γλυκού, Ορθοδοξία, 250 γρ. πατριωτικές κορώνες και με ένα άρωμα αριστερού ακτιβισμού σαν προσφορά, στην τιμή της … μισής αλήθειας! Οι καθηγητές Πανεπιστημίου και οι συνταξιούχοι της πατριωτικής διαπλοκής γιορτάζουν την επιστροφή τους στη σκηνή των παρασκηνίων της πολιτικής απάτης με “ιδεολογικές επαναλήψεις” και δεν είναι μόνο ξερόλες για τους πάντες και τα πάντα αλλά ανέλαβαν να παίξουν και το ρόλο του τελώνη και του φαρισαίου … μονά-ζυγά δικά τους δηλαδή.
Οι “αντιμνημονιακοί” μάστορες της δημοσιογραφικής παραπληροφόρησης έστησαν τις μαγαζάρες τους στο πανηγύρι της Βαβυλωνίας και οργανώνουν τα όργια της αρκούδας ενώ κονομούν τώρα τα άντερά τους με το πλύσιμο που κάνουν στους εγκεφάλους των πιστών ακροατών, θεατών και αναγνωστών τους. Βοηθούν στην εξάπλωση του πέπλου της λήθης πάνω από τα εγκλήματα του παρελθόντος για να διευκολύνουν την επιστροφή των φαντασμάτων του χθες στο παρκέ της επικαιρότητας, “πλένουν” στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ το δημόσιο προφίλ που έχουν τα ρεμάλια του καθεστώτος και επιτρέπουν την πρόσβαση στο δημόσιο βήμα μόνο σε εκείνους, που αφ’ ενός ο λόγος τους δεν κρίνεται επικίνδυνος από τις δυνάμεις κατοχής και αφ’ ετέρου διαθέτουν τόσα πολλά λεφτά ώστε να μπορούν να πληρώσουν τα λύτρα που ζητά η δημοσιογραφική μαφία για μια καρέκλα στα πάνελ. Είναι οι ίδιοι που μας έπεισαν να ψηφίσουμε τα διάφορα διαόλια των καιρών όπως το Σημίτη, τον Καραμανλή, το Γιωργάκη, το Σαμαρά, τον Τσίπρα και τον κάθε αλήτη που τους συνοδεύει. Είναι πάλι αυτοί που πάντα είχαν έναν καλό λόγο για τις αλυσίδες των μαυραγοριτών και την “αγάπη” των Γερμανών προς τους Έλληνες, ενώ πολέμησαν με την λύσσα του αδικημένου, μόνο όλους εκείνους τους κλέφτες που τους …. ξέχασαν …. όταν γινόταν η μοιρασιά.
Ο ελληνικός πύργος της Βαβέλ δεν θα αποπερατωθεί ποτέ και θα έχει την ίδια τύχη με αυτόν που αναφέρεται στην Βίβλο… με την διαφορά ότι τώρα θα πέσει και θα πλακώσει τους πάντες που προσπάθησαν να κάνουν κέρδη εκμεταλλευόμενοι την δυστυχία των απελπισμένων. Η επανάσταση των συνειδήσεων θα χρειαστεί νέους “Καιάδες” όπου θα ρίξει την υποκρισία, την απάθεια και την αδιαφορία αυτών που απαρτίζουν το 30% αυτού του λαού, που φαίνεται ότι είναι φορτωμένοι ακόμη με τόσο λίπος που δεν φοβούνται μήπως πέσουν στην φάκα της φτώχειας που τυραννά το υπόλοιπο 70% της εληνικής κοινωνίας.
Κάποτε οι άλλοι, οι ξένοι, ήθελαν να μοιάσουν στο θάρρος, στη γενναιότητα και στον ηρωϊσμό στους Έλληνες και ήταν υπερήφανοι όταν η ιστορία προσπαθούσε να τους συγκρίνει με αυτούς….! Τώρα οι Νεοέλληνες καλούνται να μοιάσουν τουλάχιστον στους Ισλανδούς για να μπορέσουν να βγούν από τον βούρκο της εξαθλίωσης.
Η ελπίδα ότι θα μπορέσουν να ξαναγίνουν … Έλληνες είναι ακόμη μακριά, πολύ μακριά!
Εμείς οι ρομαντικοί παλιοελλαδίτες θα πάμε τώρα ενάντια στο ρεύμα για να ξανανοιώσουμε την ελπίδα ότι τα παιδιά μας δεν θα αναγκαστούν στο μέλλον να μας ρωτήσουν … για το πως καταντήσανε οι γόνοι τους ραγιάδες ….!
Νέα Φιλική Εταιρεία
Η αναδημοσίευση επιτρέπεται μόνο με αναφορά στο συγγραφέα και στο ιστολόγιο: www.nea-filiki-eteria.blogspot.com
Αφήστε μια απάντηση