ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

PD Dr.-Ing. Gorg Chaziteodorou Bleibergweg 114 D-40885 Ratingen Tel.+Fax: 0049 2102 32513 E-Mail: chaziteo@t-online.de

26.06.2014

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου

Ο ανθρωπος αποτελειται από 10 στην 28 κβαντοτεμαχιδια.

Aυτα δημιουργουν 10 τρισεκατομμυρια ευκαρια κυτταρα μεγεθους 5-100 μm (1 μm = 10 στην πλην 8 m) τα οποια περιεχουν 2 εκατομμυρια χιλιομετρα συμπιεσμενο DNA. Ως προς το DNA των ευκαριων κυτταρων προκειται για μια πολυμερη ενωση που περιεχει φωσφορικα ζαχαρα στην γνωστη διπλη ελικα.

Από τα εκαστοτε 100 ατομα του ανθρωπινου σωματος τα 60 είναι ατομα υδρογονου, τα 25 οξυγονου και τα 5 ανθρακος και τα αλλα 10 διαφορα αλλα στοιχεια.

Το στοιχειο του ανθρακος συντελει αποφασιστικα στην υπαρξη της ζωης διοτι αυτό ενωνεται με πολλα αλλα ατομα αλλα και με τα ομοια του και δημιουργει ανθεκτικες ευθειες και διακλαδουμενες ανθρακικες αλυσεις.

Ο αριθμος των ενωμενων ατομων ανθρακος στην ευθεια αλυση μπορει να υπερβει τον 70, με τις διακλαδωσεις όμως μπορει να αυξηθη πολυ περισσοτερο.

Οι ενωσεις, οι οποιες σχηματιζουν δακτυλιο, καλουνται κυκλικες. Ολες οι γνωστες γηινες μορφες ζωης περιεχουν υψηλες μοριακες αλυσεις πρωτε’ι’νων (φωσφοροπρωτε’ι’διων) των ετσι ονομασθεντων αμινοξεων αριστερας περιστροφης και ζαχαρων (γλυκοπρωτε’ι’διων) δεξιας στροφης που οργανωνουν την σωματικη αναπτυξη και τον μεταβολισμο.

Η συνηθης παρασταση του ατομου της υλης στο ανθρωπινο σωμα δειχνει τον πυρηνα του ατομου σαν μια «μυγα» στο κεντρο ενός ποδοσφαιρικου σταδιου, ενώ το διπλανο ατομο του ανθρωπινου σωματος βρισκεται εκτος του ποδοσφαιρικου σταδιου.

Ένα χαρακτηριστικο ατομο υλης εχει μια διαμετρο 0,00000008

εκατοστα. Συνεπως το ανθρωπινο σωμα στην πραγματικοτητα είναι ενας κενος χωρος που διακοπτεται από τα κβαντοτεμαχιδια της υλης τα οποια βρισκονται μεταξυ τους σε τοσο μεγαλες αποστασεις που σχεδον δεν μετριουνται. Τα σε μεγαλες αποστασεις ευρισκομενα κβαντοτεμαχιδια του ανθρωπινου σωματος ενωνονται μεταξυ τους με

πεδια δυναμεων τα οποια απλωνονται σαν μια «Ομιχλη» ‘η σαν ενα «Μυρο» στον ευρυ χωρο. Η «Ομιχλη» αυτή ‘η ο «Μυρος» αυτος, μπορει να μεταφερη μια δυναμη ‘η να περιγραψη το παρων και την κινηση των κβαντοτεμαχιδιων του ανθρωπινου σωματος. Ο δυναμικος «κενος χωρος» μεταξυ των κβαντοτεμαχιδιων του ανθρωπινου σωματος μπορει να συγκριθη με την επιφανεια μιας λιμνης κατά την διαρκεια μιας νυχτας του Αυγουστου, η οποια χα’ι’δευεται απαλα από ηλεκτρονια και ποσιτρονια και φωτιζεται όπως φωτιζουν οι πυγολαμπιδες, δηλαδη οι κολοφωτιες.

O ανθρωπος προσλαμβανει από το περιβαλλον του διαφορες ουσιες τροφης, τις οποιες μεταβαλλει ο ογανισμος του ως ενας αξιοθαυμαστος μηχανισμος με ένα ανυπερβλητο χημειο, σε ενεργεια. Δια της αφομοιωθεισης τροφης του ανθρωπου, που μεσω του λεπτου εντερου και του αιματος του καταληγει στα κυτταρα του και δια του

εισπνεομενου οξυγονο, παραγεται στο ανθρωπινο σωμα ηλεκτρικο ρευμα των 0,1 V ανα nm (1 nm = 10 στην πλην 9 m). Εάν το ρευμα αυτό υπολογισθει στις διαστασεις του ανθρωπινου σωματος προκυπτει μια ηλεκτρικη ωθηση των 20 εκατομμυριων Volt ανα μετρο. Προκειται για μια ηλεκτρικη φορτωση μιας μεγαλης καταιγιδας που βρισκεται αποθηκευμενη στο ανθρωπινο σωμα.

Από βιολογικης πλευρας τα λευκωματα του ανθρωπινου σωματος είναι πηγες ενεργειας. Αφου αυτά διασπασθουν στα αμινοξεα, χρησιμοποιουνται κυριως για την αναπτυξη, συντηρηση και αντικατασταση των κατεστραμμενων συστατικων τους.

Αυτή είναι η Ζωη την οποιαν εμεις οι κατοικοι του πλανητη Γη γνωριζουμε. Αυτή είναι τροπος εκδηλωσης της κοσμικης ουσιας. Εάν η κοσμικη ουσια δεν ειχε ζωη, δεν θα μπορουσε αυτή να παραγη ζωη. Ο ανθρωπος στον πλανητη Γη είναι ένα αμαλγαμα βακτηριδιων και ευκαριων κυτταρων και απολυτα εξαρτημενος για την υπαρξη του, από το μικροβιακο αυτό πληθυσμο.

Στην βιοσφαιρικη και πλανητικη Γη που ζει, αντιλαμβανεται με την περιορισμενη λογικη του μονο ορισμενα φαινομενα του συμπαντος στο οποιο ζει, χωρις την ουσια αυτου, διοτι δεν είναι σε θεση να νοηση χαοτικες καταστασεις και κλασματομορφες και την «αει ουσια», και γι’ αυτό αντιλαμβανεται μονον τον «κοσμον τονδε».

Ο εγκεφαλος του ανθρωπου με ολες τις ελλιπεις και μη ολοκληρωμενες αισθησεις του σωματος του και με τα ακαταλληλα αισθητηρια οργανα, είναι σε θεση να καταγραφη μονο μερικα φαινομενα από τις γενετικες κατασκευες του συμπαντικου κοσμου. Κατά την εξελικτικη πορεια του ανθρωπινου εγκεφαλου, εξελιχθει αυτος ετσι ώστε να μπορη να βοηθα το ανθρωπινο σωμα σε ένα περιβαλλον και δη των διαστασεων που λειτουργει το σωμα αυτό.

Ότι καθημερινα κανουν η φυση και ο ανθρωπος δεν είναι τιποτε άλλο από μια αδιακοπη μεταβολλη του προ’ι’οντος ενεργεια. Χωρις ενεργεια δεν θα λειτουργουσε καμμια φυσικη διαδικασια και η Ζωη θα ηταν ανυπαρκτος.

Αυτή είναι ένα φυσικο φαινομενο όπως και οι άλλες διαδικασιες, γεννηθηκε από αυτές και διεπεται από τους ιδιους νομους της φυσης, Στις διαδικασιες της φυσικης η ενεργεια ουτε γιενιεται, ουτε καταναλωνεται αλλα και ουτε καταστρεφεται.

Αυτή είναι αθανατη και μεταβαλλεται μονο από την μια μορφη στην άλλη. Για μεγαλες ποσοτητες ενεργειας μετραται αυτή, αντι σε kWh, σε TW τον χρονο (TWa). Επειδη το γηινο ετος αντιστοιχει σε 8766 ωρες, υφισταται μεταξυ kWh και TWa η σχεση:

1 TWa = 10 στην 12 Watt x 8766 ωρες = 8,7 x 10 στην 15 Wh =

= 8,7 x 10 στην 12 kWh

Η παγκοσμια μεταβολη ενεργειας για το 2014 και με έναν παγκοσμιο πληθυσμο των περιπου 7 δισεκατομμυριων ανθρωπων υπολογιζεται σε 15 TWa ‘η 16,5 δισεκατομμυρια τοννους μοναδες ανθρακιτου (1 TWa =

1,1 δισεκατομμυρια τοννους μοναδες ανθρακιτου ‘’SKE’’». Λαμβανοντας υπ’ οψη την ανθρωπινη πληθυσμιακη εξελιξη του πλανητη Γη για το 2030 των 9 περιπου δισεκατομμυριων ανθρωπων, θα χρειασθουν αυτοι ενεργεια των περιπου 24 δισεκατομμυρια τοννους μοναδων ανθρακιτου.

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου

 Σχόλιο:

Αγαπητε μου,

Το ανωτερο αρθρο μου φαινεται μια καλη αναλυση του τι γνωριζουμε για το φαινομενο της “Ζωης” απο την επιστημη της Φυσικης. Αυτες τις γνωσεις τις θεωρω σοβαρες σαν μια αφετηρια για απωτερες ερμηνιες για το φαινομενο “Ζωη”.

Ελα ομως που η ανθρωπινη γνωση για τα μοριακα ατομα και τα πεδια δυναμεων που αποτελουν το φυσικο μεσο για Ζωη (οπως και οι τροποι αναγνωρησης των) ειναι τοσο πολυ περιορισμενη που κανουν την πιθανοτητα λαθους για καθε ανθρωπινη γνωμη να ειναι πολυ κοντα στο 100%! 

Ασε που συμφωνα με τη Φυσικη ο καθε παρατηρητης επηρεαζει τα φυσικα φαινομενα που παρατηρει!  Μια γιαγια στο τελος της ζωης της μου ειπε οτι “ολα ειναι ενα ψεμα”. Φαινεται οτι ειχε δικιο. (Πως το ηξερε;)

Αρα η λεγομενη “πραγματικοτητα” δεν φαινεται οτι υπαρχει οπως την μελετα η επιστημη της Φυσικης. Τοτε, πια “επιστημη” να ακολουθησει καποιος που εχει τη περιεργια να ερευνα τα μυστηρια της Ζωης;

Στη προσωπικη μου εμπειρια, εχω βρει οτι με τη μεθοδο της αναλυσης δεν βγαινει κατι που να ειναι τελικα χρησιμο για την ολοτητα του ενεργειακου πεδιου Ζωης.  Μονο με την απολυτη αποδοχη των φαινομενων που πηγαζουν απο το ΟΛΙΚΟ φαινομενο των “πεδιων δυναμεων” φαινεται καποια ελπιδα για μια πιο φωτινη αντιληψη πανω στον δυναμικο «κενο χωρο», οπως τον ονομαζεις.

Τελικα ξυπνησα στη διασταση οπου αναγνωρισα την αξια της υπαρξης οχι ενος αλλα των πολυαριθμων δυναμικων «χωρων». Ειναι κατι που συνηθως η επιστημονικη μεθοδος παραγνοει και ισως εδω βρισκεται ενα σοβαρο στοιχειο στο ερευνητικο μας ταξιδι.  Δηλαδη ειναι και ο χωρος (η σχεση) μεταξυ δυο δυναμικων «χωρων» των διαφορων μοναδων ζωης. Δηλαδη στο επιπεδο των “Σχεσεων” μπορει να βρισκεται μια ανωτερη “Αληθεια” με τους δικους της Νομους.  Οσο προχωρουμε να αναλυουμε τα προηγουμενα μικροτερα κομματια εξισωσεων αυτου του φυσικου φαινομενου, φαινεται οτι τοσο πολυ συγχιζομαστε και χανομαστε.  Λες και κατι μας το απαγορευει!

Αν υπαρχει καποια Αληθεια, που να ειναι προσιτη σε μας, φαινεται οτι η ελπιδα μας καλυτερα να βρισκεται σε αυτους τους ανθρωπινους εγκεφαλους που χρησιμοποιουν οχι την Αναλυση (“Scientists”), αλλα την Φαντασια (“Visionaries” “Artists”) γιατι αυτοι ειναι που παρατηρουν τη σημασια των Σχεσεων σε μακροσκοπικο επιπεδο.  Οσο μεγαλυτερη η Προοπτικη, τοσο το καλυτερο. 

Απο οτι παρατηρω, η Φυσικη σαν επιστημη για την ανευρεση «Αληθειας», αν και μεχρι ενα σημειο εχει «ωφελεσει», τωρα βλεπω οτι εχει φτασει σε αδιεξοδο.  Γενικα, για χαρη της λειτουργειας της Λογικης, εχουμε χασει την αξια υης λεγομενης «Κοινης Λογικης» (Common Sense, which is a global way of assessment, by using our highest level of our existence). Και δυστυχως, οι Κοινη Λογικη ειναι το πρωτο θυμα των πιο πολλων επιστημονικων ερευνων που οδηγουν σε στατιστικες αναλυσεις.

Ευχαριστω,

Με ολο το σεβασμο,

Λ.

Begin forwarded message:

From: Dimitrios Adamopoulos makrinitsa@hotmail.com