ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Βλέποντας αυτήν την φωτογραφία, μου ήρθαν μπροστά μου, η φρίκη που έζησε η Καλαμάτα και ο γράφων 13 Σεπτεμβρίου 1986.

Θα περιγράψω γιατί μου έφερε φρικτές μνήμες.

Δούλευα στην πολεοδομία της Μεσσηνίας, με τον σεισμό και το χάος που επικρατούσε, βρεθήκαμε έξω από το διαλυμένο κτήριο της νομαρχίας που βρισκόταν και η πολεοδομία.

Μέσα στο χάος και τον τρόμο, κάποιος που δεν θυμάμαι, μάλλον κάποιος από το σωστικό συνεργείο και μας είπε ότι στα εκατό μέτρα από εμάς μια πολυκατοικία έχει ισοπεδωθεί και μέσα υπάρχουν άνθρωποι.

Λόγο της μεγάλης καταστροφής που είχε υποστεί η πολυκατοικία δεν μπορούσαν να επέμβουν διότι δεν ήξεραν που βρίσκετε τι;;;

Ζητήθηκε να κατέβη κάποιος στο υπόγειο που ήταν το αρχείο να βρούμε την άδεια της πολυκατοικίας για να μπορούν να προσανατολιστούν και να δουν που βρίσκετε το κάθε σημείο, διότι ο μηχανικός που είχε την άδεια ήταν αυτός που είχε την πολυκατοικία, τότε η μοναδική άδεια ήταν στο υπόγειο της Νομαρχίας,

Υπήρξε πλήρη άρνηση και δικαιολογημένα, διότι η νομαρχεία και το υπόγειο είχε υποστεί φοβερή ζημιά και δεν είχαμε ακόμα μετασεισμούς, που φυσιολογικά περιμέναμε, αφού είχε περάσει ελάχιστος χρόνος από τον πρώτο σεισμό.

Επέμενε ο άνθρωπος ότι ακούμε φωνές, τα σκυλιά μυρίζονται ζωντανούς και δεν ξέρουμε που είναι και από πού να αρχίσουμε, υπάρχει ο μεγάλος κίνδυνος στην προσπάθεια στα τυφλά να τους σκοτώσουμε εμείς.

Τότε εγώ δήλωσα ότι θα κατέβω και δίπλα μου ένας συνάδελφος ο Ηλίας Μηλίτσης δήλωσε και αυτός και ξεκινήσαμε να πάμε να βρούμε την άδεια, ούτε με ένα βιβλίο δεν μπορώ να περιγράψω πόσος χρόνος πέρασε μέσα στα χαλάσματα και χωρίς ρεύμα με φακούς , αναποδογυρισμένα τα ράφια και σπασμένα, και οι άδειες  ανακατωμένος ο ερχόμενος, μιλάμε για χιλιάδες άδειες!

Ξαφνικά ο συνάδελφος μου λέει τι βρήκα, στο άκουσμα αυτό αυτόματα ξεχάσαμε την φρίκη που μας είχε ζώσει και η χαρά μας ήταν απερίγραπτη.

Με το που βγήκαμε έξω, κάνει τον δεύτερο μετασεισμό που έκανε την νομαρχεία απλησίαστη.

Λίγο ακόμα να αργούσαμε θα είμαστε νεκροί και το παλικάρι που βγάλανε από την πολυκατοικία χάρις τις άδειες που βρήκαμε.

Βρισκόμαστε ώρες μαζί με τους διασώστες στις προσπάθειες τους και η αγωνία μας είχε κτυπήσει κόκκινο, όταν είδα να βγάζουν ζωντανό το παλικάρι, νομίζω κάπου 15 χρονών, από την  χαρά μου ξέχασα την φρίκη που είχαμε περάσει και το χάος που υπήρχε γύρο μας.

Το αναφέρω, όχι για εύσημα, αλλά για να πω στο παλικάρι να γνωρίζει, ότι δεν το έσωσαν οι διασώστες, αλλά εγώ και ο Ηλίας Μηλίτσης!

Και του εύχομαι όπου και αν είναι να έχει καλή ζωή.

Αυτή η εικόνα σήμερα με μετέφερε στην φρίκη της Καλαμάτας.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ