Σήμερα αδελφέ που τα χρόνια περάσαν, ως επιτάφιο έπαινο, θα ήθελα να σου χαρίσω την Λευτεριά της Κύπρου, ως επάξιο δώρο στην μνήμη σου, αλλά δυστυχώς τα δικά μου τα «ΘΕΛΩ», όπως και η δική σου «ΘΥΣΙΑ» ΕΧΑΘΗΚΑΝ στην σκοπιμότητα των ΣΧΕΔΙΩΝ της Νέας Τάξεως Πραγμάτων και της Παγκοσμιοποιήσεως.
Σολάκη, το ξέρουμε και οι δυό ότι στα χρόνια που μεσολάβησαν, αντί για επιτάφιο έπαινο και εγκώμιο για την «αποκοτιά σου», στήθηκες πολλές φορές στον τοίχο και θάφτηκες ακόμα πιό βαθιά, από τους πολιτικάντηδες, τους κατ’ επάγγελμα πατριώτες, τους επίδοξους εθνοπατέρες και τους συνήθεις τεθλιμμένους, που ξεχάσαν το χρέος τους.
Τα δειλά ευνουχισμένα ανθρωπάκια βάφτισαν την δειλία τους φιλειρηνισμό και το συμφέρον τους πρόοδο και επιχειρώντας να πετύχουν την «ομαλοποίηση» διά του εξευμενισμού της κατοχής λένε, «Δεν μας χωρίζει και τίποτε», «Ο στόχος είναι να τα βρουν Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι»!!!

Αφήστε μια απάντηση