Εν ολίγοις, η ΕΕ απέτυχε να δράσει για τους πολίτες της. 

Εκτός από τις φράσεις για τις ευρωπαϊκές λύσεις, οι υψηλόμισθοι αξιωματούχοι της ΕΕ δεν έχουν τίποτα να δείξουν, εκτός από τα μονόπλευρα και απάνθρωπα συμφέροντα των ελίτ των Βρυξελλών.

»Η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη δοκιμασία μετά τον πόλεμο. Αυτήν τη στιγμή αποτυγχάνει να καταπολεμήσει τους ιούς. Εάν παραμείνει έτσι, η ΕΕ θα μπορούσε να διαλύσει. […] Αλλά ίσως η μεγαλύτερη απώλεια είναι ακόμα μπροστά μας: η απώλεια της εμπιστοσύνης στη σημασία και την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πράγματι, η αξία της ΕΕ αμφισβητείται επανειλημμένα σε μεγάλες κρίσης.

 Η Ευρώπη δέχεται επίθεση σε ολοένα και μικρότερα χρονικά διαστήματα από ξένες ιογενείς ασθένειες, όπως η πανδημία SARS που ξεκίνησε στη νότια Κίνα το 2002/03 ή το τρέχον COVID-19 από το Wuhan.

 Μετά την πανδημία, αναπόφευκτα έρχεται η επόμενη πανδημία.

Όμως, τα ανοιχτά σύνορα και η ομαλή ροή εμπορευμάτων έχουν προφανώς μεγαλύτερη προτεραιότητα μεταξύ των ελίτ των Βρυξελλών από την προστασία εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρωπαίων από ασθένειες.

Αυτό έγινε σαφές ενόψει της κρίσης του Κορονοιου.

Αντί να προστατεύουν επιτέλους τους πολίτες τους, σκέφτονται να κάνουν άρση  του εγκλεισμού των Ευρωπαίων πωλητών ταυτόχρονα, αυτό είναι εκ των πραγμάτων φρίκη, αφού κάθε έθνος και γεωγραφική περιοχή, έχει διαφορετικές καιρικές συνθήκες και κουλτούρα.

Αλλά και διαφορετική ενάρξει της καραντίνας.

 Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Γερμανικός εισήγαγε συνοριακούς ελέγχους στην μαζική πανδημία κορώνας ως μία από τις τελευταίες πολιτείες, σχεδόν εξ, αναγκάστηκε από της γειτονικές χώρες, αλλά στη συνέχεια συνέχισε ακόμη και ενόψει αυτής της εποχικής κρίσης, οι παράνομοι μετανάστες συνέχισαν να κάνουν κατάχρηση του δικαιώματος ασύλου (άρθρο 16α ΣΕ) Η είσοδος στη Γερμανία αντιπροσωπεύει έναν ακόμη όρκο αποκάλυψης από την κυβέρνηση της Μέρκελ.

Η ιδεολογία των ανοιχτών συνόρων και η παγκοσμιοποιημένη οικονομική τάξη είναι προφανώς πιο σημαντικά για αυτούς τους πολιτικούς από την ασφάλεια των πολιτών τους.

Μόνο τα έθνη κράτη  που τα κατέκριναν ως ρατσιστικά αποδείχθηκαν ικανά να δράσουν.

Η ίδια διαδικασία παρατηρήθηκε στην προσφυγική κρίση.

Η ΕΕ αρνήθηκε επίσης να παράσχει προστασία στα εξωτερικά της σύνορα όπως με την Ελλάδα, έως ότου η μικρή Αυστρία πήρε το προβάδισμα και έκλεισε την πύλη προς τα Βαλκάνια με άλλες χώρες όπως η Ουγγαρία.

Ως ενδιάμεσο συμπέρασμα της κρίσης της Κορώνας, μπορεί να δηλωθεί ότι ολόκληρη η διοίκηση της ΕΕ έχει αποτύχει και παρακολουθεί ανόητα πώς οι πολίτες της έχουν εκτεθεί στο αναδυόμενο κύμα ιών χωρίς προστασία.

 Η ΕΕ έχει οδηγήσει σε παραλογισμό μέσω της ιδεολογίας της για τα ανοιχτά σύνορα.

Οι πολίτες θέλουν προστασία, αλλά λαμβάνουν μόνο φράσεις σχετικά με τις “ευρωπαϊκές λύσεις” και είσαστε ρατσιστές!!!!!!

Τέτοια Ευρώπη δεν την θέλουμε!

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ