Βλέποντας τις συνεχείς παλινωδίες και τις απαράδεκτες υποχωρήσεις των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών σε όλα τα εθνικά μας θέματα, όχι μόνο έναντι της Τουρκίας, αλλά και έναντι των υποδεέστερων και ανύπαρκτων στρατιωτικά Σκοπίων και Αλβανίας, εύκολα διερωτάται κανείς:
Υπάρχει «ίχνος» Εθνικής Στρατηγικής ή η κάθε κυβέρνηση, διακατεχόμενη από ηττοπάθεια, μοιρολατρία και απόλυτη εξάρτηση, πράττει με μοναδικό γνώμονα την παραμονή της στην εξουσία, την οποία θεωρεί ότι εξασφαλίζει με την αποφυγή κάθε σύγκρουσης με ξένους «εντολείς» ή με τους γείτονές μας;

Αφήστε μια απάντηση