Σε λυπάμαι ότι κι’ αν πάθεις
τα βάρη τα θέλεις ποτέ δεν θα μάθεις
αυτοί σε χτυπάνε κι’ εσύ τους γλύφεις
τον πλούτο σου κλέβουν σου παίρνουν το σπίτι
κι’ εσύ τους δοξάζεις κι’ εσύ τους ψηφίζεις
Ποτέ δεν θυμώνεις ποτέ δεν αντιμιλάς
καρπαζιές σε χορταίνουν και συ χαμογελάς
τα τζάκια σε κλέβουν κι’ εσύ τα προσκυνάς
αντί να τους πιάσεις στου Γουδή να τους πας

Αφήστε μια απάντηση