Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou
12.06.2012
του Γεωργιου Θ. Χατζηθεοδωρου
Κατά τον Πλατωνα και τους πλατωνικους η γνωση οφειλεται στην ικανοτητα του νου να γνωριζη το είναι των οντων εξαιτιας της προσωματικης καταστασης της ψυχης.
Ο τροπος με τον οποιο παραγεται αυτή εξεταζεται από την γνωσιολογια ‘η γνωσιοθεωρια.
Η γνωση στηριζεται στην δυνατοτητα του πνευματος να «διαβαζη» την πραγματικοτητα του αισθητου, να αξιολογη την φορα αυτης και να προβαινη σε κριτικες εκτιμησεις.
Αυτή είναι αιωνια, αμετακινητη, νοητη και ο κοσμος, το αισθητο, αποτελει κακεκτυπο ομοιωμα των αιωνιων πνευματικων οντοτητων (ιδεες) που είναι οι πραγματικες πηγες γνωσης. Από τον διαλογο παραγεται η διαλογικη διαλεκτικη η οποια όμως, σε αντιθεση με την γενικοτερη διαλεκτικη, στηριζεται στην λογικη ακολουθια και σαφηνεια, γιατι εχει οργανο τον λογο και τις καθαρες εννοιες και δεν αποδεχεται τα γνωστα διαλεκτικα σχηματα.
Ο διαλογος οξυνει την διανοια και την καθιστα ικανη να αντιμετωπιζη τις λογικες ανακολουθιες, τα λογικα κενα, τις αντιφασεις και τις αντινομιες στις οποιες υποπιπτει ο σοφιστικος λογος.
Αυτος στηριζεται σε καποιες αρχες στις οποιες επανα-παυεται ο λογος του.
Η λογικη ερευνα και διατυπωνει τους «νομους», με βαση τους οποιους ο λογος ασκει το εργο του, που λογιζεται δηλαδη χωρις να υποπιπτη σε σφαλματα, προ’υ’ποθετει το νοειν, την αρχεγονη δηλαδη λειτουργια του πνευματος που στηριζεται στην αντιληψη, στην αμεσοτητα, στο χωρο, στην αισθηση, στην μνημη, για να αντιμετωπιση σωστα την εννοια και την κριση.
Η αριστοτελικη λογικη που σημερα αντικατασταθηκε από την λογικη του Εβραιου Morgenstern «τιποτε δεν μπορει να υπαρχη που δεν επιτρεπετα να υπαρχη !) στηριζεται στις λογικες αρχες, ταυτοτητα, αντιφαση, αποχρων λογος και αποκλειομενο τριτο.
Εφ’ οσον η αφετηρια της αριστοτελικης λογικης είναι οι λογικες αρχες, οι αριστοτελικες κατηγοριες ουσια, ποιοτητα, ποσοτητα, χωρος, χρονος, ποιειν, πασχειν, σχεση, θεση και εχειν, αποτελουν στοιχειωδεις τροπους του νοειν, οριοθετουν θετικα το πνευμα ώστε να αντιλαμβανεται, να νοει και να λογιζεται.
Η παρακμη και η βαθεια ηθικη εξαθλιωση της Ε.Ε. αλλα και της υπολοιπης ανθρωποτητας της σημερον είναι απο- τελεσμα του παγκοσμιου θριαμβου του εβρα’ι’κου εξουσιαστικου πνευματος «τιποτε δεν μπορει να είναι που δεν επιτρεπεται να είναι !).
Ο παρηκμασμενος κοσμος της Ε.Ε. είναι καθ’ ολοκληριαν δεσμιος της εβρα’ι’κης δογματικης αντιληψεως περι ζωης τοσο στη παλαιαθρησκευτικη της μορφη οσο και στην νεωτερη πολιτικοκοινωνικη εκδοση της.
Στην θεση της αληθειας μπαινει η εξουσια, στην θεση της ιδεας ο υπερανθρωπος Σιωνιστης, στην θεση του πνευματικου πολιτισμου η τεχνοκρατια και στην θεση του λογου μπαινει το δογμα του.
Ετσι δημιουργηθηκε στην κοινωνια των Ρωμηων ένα πνευματικο προλεταριατο για το οποιο το ξεπερασμα της αυθεντιας, η υιοθετηση της νεας ιδεας εχει την μορφη της μιμησης, του πιθηκισμου, του παπαγαλισμου, μιας ιδεας που ηρθε από το εξωτερικο.
Τιποτα το αυθεντικα ιθαγενες. Τιποτα το εθνικα δημιουργικο.
Η προπαγανδα οργιαζει και αποβλεπει στο να ενισχυση την αδρανεια και να προκαλεση στους ψηφοφορους με τον φοβο και την παραπληροφοριση τον εντεχνο εντοπισμο της προσοχης στο ηθελημενο για τους κομματικους σχεδιαστες ασχετο μερος του ολου προβληματος.
Επιτυγχανουν να αποτρεψουν τους ψηφοφορους από το να εξετασουν τις συνεπειες και τις αιτιωδεις σχεσεις αυτου του μερους.
Οι «αγορες», τα ομολογα, το ΔΝΤ, το «κουρεμα», η ΕΚΤ, τα «σπρεντ», το «ντεφω» κ.α. εχουν αποδιοργανωσει, εξ αιτιας της αγνοιας ειδικων γνωσεων του πνευματικου προλεταριατου, εντελως την λειτουργια της λογικης των ψηφοφορων και είναι το καμουφλαζ που χρησιμοποιει το ενοχο πολιτικο συστημα της Ελλαδος για να κρυψη τα εγκληματα του με τα Μνημονια 1 και 2 και με την δανειακη συμβαση.
Οι διατυπωσεις του «πιστωτικου γεγονοτος» σε αντιδιαστολη με την «επιλεκτικη πτωχευση», η «αναδιαρθρωση», η καταστροφη μας που οφειλεται στο ευρω και η δηθεν καταστροφη που θα φερει η επαναφορα της Δραχμης, το Αγγλικο Δικαιο κ.α. πολλα, που εχουν μπει στην καθημερινοτητα του ψηφοφορου, εχουν κυριο στοχο να αποδιοργανωσουν εντελως την λειτουργια της αριστοτελικης λογικης των ψηφοφορων, εν οψει μεγιστης αναγκης ληψης ιστορικων εσφαλμενων αποφασεων την 17.06.2012, που θα σφραγισουν τις επομενες δεκαετιες της τραγικης ζωης της ελληνικης κοινωνιας. Κρυβεται από τους εγκληματιες πολιτικους πασης αποχρωσης, ότι
«χωρις την επιστροφη της Ελλαδος στην δραχμη, η Ελλαδα δεν προ- κειται ποτε να ασκηση μια πραγματικη δημοσιονομικη πολιτικη. Το τ. εθνικο νομισμα της Ελλαδος είναι το πλεον ζωτικης σημασιας εργα-λειο για την ασκηση δημοσιονομικης πολιτικης στην χωρα μας.
Κατι τετοιο προ’υ’ποθετει μια κεντρικη τραπεζα (τραπεζα Ελλαδος !) που δεν θα βρισκεται στα χερια των Εβραιων κερδοσκοπων αλλα αποκλει-στικα στα χερια του ελληνικου δημοσιου».
Οι εγχωριοι αντιπαλοι της Ελληνικοτητας και του Ελληνισμου είναι ο Αντινοος (Αντωνης Σαμαρας), ο Ευρυμαχος (Τσιπρας), ο Αμφινομος (Ευαγγελος Βενιζελος) και ο Αγελαος (Κωνσταντινος Μητσοτακης).
Η αναγκαιοτητα της οδυσσε’ι’κης σκεψης είναι ένα αεναο μεσον επιβιωσης του Ελληνικου Εθνους……Μα τον «Ζα» στην αιματερα κοσμογονια που θα εξελιχθει, κανενας από τα σημερινα πολιτικα καθαρματα που ευθυνονται και για την σημερινη τραγικη κατασταση της χωρας μας δεν θα επιζησει !
Γ.Θ.Χατζηθεοδωρου
Αφήστε μια απάντηση