ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Γράφετε » Η ΕΛΛΑΣ ΠΡΟΩΡΙΣΤΑΙ ΝΑ ΖΗΣΗ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΗ!!! «, με ποιό όραμα; Με ποιά εφαρμόσιμη κυβερνητική; Με τις ήδη υπάρχουσες του καπιταλισμού και τα στάδιά του, ή με του Κομουνισμού και τα στάδιά του; Αυτές δεν είναι ελληνικές κυβερνητικές θεωρίες αλλά εβραικές! Τι ελληνικό κράτος θα δομήσουμε με εβραικές αποτυχημένες, στην πράξη, θεωρίες (διεθνισμός – παγκοσμιοποίηση); Έχετε να προτείνετε κάτι διαφορετικό; Αν όχι, έχω να σας προτείνω κάποιες σκέψεις.

Ο φίλος μας αναγνώστης πονά και αγαπά την πατρίδα του και το δείχνει  στο προηγούμενο θέμα και σε αυτό παρακάτω!!!!

Δεθείτε φύγαμε ο λαός στην εξουσία!

27/04/2013 20:42

Στο α110του Σ κατοχυρώνεται η λαϊκή αρχή απαγορεύοντας ρητά την αναθεώρηση διατάξεων καθοριστικών της δημοκρατικής μορφής του πολιτεύματος.
Αρθρο 110.
1. Οι διατάξεις του Συντάγματος υπόκεινται σε αναθεώρηση, εκτός από
εκείνες που καθορίζουν τη βάση και τη μορφή του πολιτεύματος, ως
Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, καθώς και από τις
διατάξεις των άρθρων 2 παράγραφος 1, 4 παράγραφοι 1, 4 και 7, 5
παράγραφοι 1 και 3, 13 παράγραφος 1 και 26.

Η νομική κατοχύρωση της δημοκρατικής αρχής του πολιτεύματος πραγματοποιείται στο
Άρθρο 1 του Συντάγματος 1. Το πολίτευμα της Ελλάδας είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Η δημοκρατική αρχή συγκεκριμενοποιείται στις παραγράφους 2 και 3 του α. 1 του Σ
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.
Η διατύπωση του ισχύοντος Συντάγματος παρουσιάζει δύο ουσιώδεις εννοιολογικές θεωρήσεις για την έννοια του λαού.
Α) Με την στενή έννοια, ως όργανο της πολιτείας (Εκλογικό Σώμα).
Ο λαός ασκεί εξουσία όπως ορίζουν οι διατάξεις των παρ. 3, 5 α. 51 του Σ, που εξασφαλίζουν την πλατιά αναγνώριση του εκλογικού δικαιώματος και του α 52 του Σ που εγγυώνται την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θελήσεως ως έκφραση της λαϊκής Κυριαρχίας. Ο λαός με την στενή έννοια, ως εκλογικό σώμα, δεν μπορεί να θεωρηθεί πολιτική ενότητα. Αντιθέτως, η αναγνώριση των πολιτικών κομμάτων α.29 του Σ ως παράγοντας διαμόρφωσης της πολιτικής βούλησης του λαού, δείχνει πως το Σύνταγμα δέχεται την αρχή της πλειοψηφίας ως το μόνο δυνατό κανόνα με τον οποίο η λαϊκή κυριαρχία μπορεί να πάρει την μορφή συγκεκριμένης πολιτικής απόφασης. Από αυτό προκύπτει πως η πραγματικότητα των κοινωνικών αντιθέσεων ανήκει στην ηθελημένη (πολυφωνία) συνταγματική ομαλότητα. Ο λαός δηλαδή, κατά την διενέργεια των εκλογών, εκφράζει δια της ψήφου του ποιο πολιτικό κόμμα τον εκφράζει. Το πολιτικό κόμμα που θα πλειοψηφήσει είναι αυτό που λαμβάνει την λαϊκή εντολή για να σχηματίσει κυβέρνηση, όπως ο εκάστοτε εκλογικός νόμος ορίζει.

Β) Υπό την ευρεία έννοια ο λαός εμφανίζεται 1. ως πηγή κάθε εξουσίας 2.ως φορέας κάθε εξουσίας 3. η παρεμβολή της φράσης υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους, δηλαδή η ταυτόχρονη αναφορά στον λαό και στο έθνος αποτελεί κατευθυντήριο κριτήριο άσκησης εξουσίας.
Δηλώνει ότι όλες οι εξουσίες που πηγάζουν από τον λαό οφείλουν να έχουν γνώμονα την μέγιστη ωφέλεια για αυτόν και το Έθνος. Ποιος είναι συνταγματικά αρμόδιος να το κρίνει αυτό; Ο ίδιος ο κυρίαρχος λαός με την ψήφο του.
Έτσι λοιπόν ο λαός, υπό την ευρεία έννοια, εκφράζει μια ιδεατή πολιτική ενότητα (Συνταγματολόγος Δ. Τσάτσος, Βιβλ. Θεμελιώδεις αρχές του συνταγματικού δικαίου). Ο λαός έχει την κυρίαρχη εξουσία και δύναται να εξετάσει και κρίνει το κατά πόσο οι εξουσίες που πηγάζουν από αυτόν ασκούνται υπέρ αυτού και του Έθνους. Δρώντας ελεγκτικά έναντι του πολιτικού συστήματος μετεξελίσσεται σε κυρίαρχη πολιτική ενότητα. Στην περίπτωση αυτή δεν εννοούμε ότι ο λαός, ως πηγή και φορέας εξουσίας, εξετάζει και κρίνει την νομιμότητα των αποφάσεων ή την συνταγματικότητα τον νόμων (αρμοδιότητα δικαστηρίων) της εκλεγμένης Κυβερνητικής πλειοψηφίας, αλλά το κατά πόσο οι αποφάσεις αυτές και οι νόμοι ωφελούν τον κυρίαρχο λαό και το ελληνικό έθνος (πχ μεταναστευτική πολιτική, οικονομική πολιτική, νόμος περί ευθύνης υπουργών κλπ). Είναι ο συνταγματικά αρμόδιος να το πράξει. Με αυτό το κριτήριο εξετάζει και κρίνει την συνολική εικόνα όλων των πολιτικών κομμάτων και των πολιτικών που αυτά ασπάζονται, για την διακυβέρνηση της χώρας. Αν θεωρήσει ότι δεν τον ικανοποιούν τότε ως πηγή και κυρίαρχος φορέας εξουσίας μπορεί να τους αποδοκιμάσει, να τους αποκηρύξει και να τους καταργήσει ως διεκδικητές της εξουσίας. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Συνταγματικά αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την διεξαγωγή εκλογών και την πλειοψηφική χρήση του λευκού ψηφοδελτίου.

Όταν πάνω από το 50%(πλειοψηφική αρχή) του Εκλογικού Σώματος επιλέξει την λευκή ψήφος, ως ελεύθερο τρόπο έκφρασης 52 Σ, τότε οι εξουσίες (πχ πολιτική εξουσία) που πηγάζουν από αυτόν και υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους δεν δύναται να ασκηθούν από τα συμμετέχοντα στις εκλογές πολιτικά κόμματα. Υπάρχει σαφή λαϊκή εντολή που απορρίπτει την κατάληψη και άσκηση της εξουσίας από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Υπάρχει σαφή λαϊκή εντολή προς όλες τις εξουσίες του δημοκρατικού μας πολιτεύματος για αυτή την αμετάκλητη βούληση του Κυρίαρχου λαού. Δηλώνει, με τον ποιο ξεκάθαρο τρόπο, ότι δεν επιτρέπει τις εξουσίες που πηγάζουν από αυτόν να τύχουν αντιπροσώπευσης από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Απορρίπτει ως ακατάλληλους όλους τους διεκδικητές των πολιτικών κομμάτων. Η ακαταλληλότητα αυτή μπορεί να τεκμαίρεται τόσο από την ως τώρα πολιτική ηθική και πρακτική των συμμετεχόντων στα πολιτικά δρώμενα της χώρας και από τις επιπτώσεις που μπορεί αυτές να είχαν στον λαό και στο έθνος, όσο και από την αποδοκιμαστέα, από τον λαό, πολιτική προοπτική που πρεσβεύουν. Αυτή την λαϊκή εντολή αποκήρυξης όλων των πολιτικ

Μοιραστείτε το