ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Πρόσωπα:   

Κλυταιμνήστρα    Άγγελα Μέρκελ ,       

              Αγαμέμνων   ΑντώνηςΣαμαράς ,                       

         Κασσάνδρα η Ελλάς και ο λαός της ,                

          χορός  τυφλοί κωφάλαλοι  Αίγισθος ,                

χιλιάδες οι υποψήφιοι μνηστήρες

Χρόνος/                    Χώρος

458 π.Χ                     2014 μ.Χ.

Ανάκτορα Μυκηνών      Καγκελαρία  Βερολίνου

Διάβηκε με τον αέρα του νικητή τ’ «ανάκτορα» του Βερολίνου ο στρατηλάτης της ανάπτυξης, Αντώνης Σαμαράς, σέρνοντας από πίσω του την δούλα του, την Κασσάνδρα, την Ελλάδα με τα παιδιά (τον λαό) στην αγκαλιά της. Είναι η σκλάβα που απέκτησε, όταν με τον Δούρειο ίππο των δεκαοκτώ ισοδυνάμων του Ζαππείου κατάφερε να γκρεμίσει τα τείχη της νοημοσύνης και της αξιοπρέπειας ενός εξευτελισμένου λαού και μάλιστα την ίδια ώρα που εκείνος ο κακότυχος πάσχιζε να λευτερωθεί από τα φίδια που τον είχαν ζώσει.

Στάθηκε ο Σαμαράς στο ψηλότερο σκαλοπάτι της καγκελαρίας και μίλησε μπροστά στον χορό για το μέγεθος της νίκης του και για τα λάφυρα που έφερε στην Κλυταιμνήστρα του προκειμένου να εξευμενίσει το μένος της, μπας και αλλάξει τα σχέδια της (να τον δολοφονήσει).  Είπε ότι η χώρα μας ανθίζει και το χώμα της ξανάγινε καρπερό, αγνοώντας επιδεικτικά την θάλασσα του Αιγαίου που μαύρισε από τα πτώματα και τα συντρίμμια που επιπλέουν σ‘ αυτή. Μίλησε για τα γενναία παλικάρια που πολεμούν για πάρτι του, τον στρατηλάτη Σαμαρά, αποσιωπώντας ότι γύρω του παρατάχθηκαν οι στρατιές των τεφροδόχων, όπου οι ψυχές των αδικοχαμένων βρήκαν το τελευταίο καταφύγιο τους. 

Βίασε κατά το δοκούν την Κασσάνδρα και τα παιδιά της αναγκάζοντάς την συνάμα να γίνει πόρνη προς ευχαρίστηση των φίλων του, έκανε πλιάτσικο στην προίκα της, ατίμασε δημόσια την αξιοπρέπειά της αλλά, αυτός ο φρενοπαρμένος και θεοπείραχτος, επιμένει να  πιστεύει ακόμη, ότι αυτή και τα παιδιά της τον σέβονται, τον τιμούν και τον λατρεύουν …..!

Πριν καν προλάβει να συναντήσει τον θάνατο, θεωρεί ήδη, ο Σαμαράς, εαυτόν σε τέτοιο βαθμό ευτυχισμένο και πετυχημένο, που κρίνει ως αυτονόητο το δικαίωμα του, να κάθεται εσαεί στον θρόνο της εξουσίας.

Είναι ο ίδιος θρόνος που ονειρεύεται να καταλάβει, μέσω του φονικού και ο Αίγισθος ( πίσω από τον Αίγισθο κρύβεται ο κάθε Αλέξης ή Πάνος ή Μάκης που συνωστίζονται μαζί με τους άλλους υποψήφιους μνηστήρες της Κλυταιμνήστρας στον προθάλαμο της καγκελαρίας της προκειμένου να αποκτήσουν την εύνοια του «έρωτά» της ).  Ο Αίγισθος είναι ο γιος του προοδευτικού Θυέστη, που αποκτήθηκε, με αιμομιξία, από την ίδια την κόρη του, την Χούντα, αφού προηγουμένως, ως καλεσμένος σε ένα μακάβριο τσιμπούσι, αναγκάστηκε από τον πατέρα του Αγαμέμνονα, Ατρέα, να φάει τα μαγειρευμένα παιδιά του.

Έριδες, μίσος, φθόνος, δολοπλοκίες, ψεύδη, πάθη και φονικά στηρίζουν τον θρόνο της εξουσίας στην χώρα μας. Πριν το χώμα προλάβει να μαυρίσει από το αίμα του βασιλιά, ο όχλος είναι έτοιμος να ζητωκραυγάσει και να πανηγυρίσει πάλι τον διάδοχό του στον θρόνο και στον έρωτα της Κλυταιμνήστρας, τον κάθε Αίγισθο. 

Κανείς δεν δείχνει να ενδιαφέρεται  για το μοιρολόϊ της Κασσάνδρας, πόσο μάλλον για τον φόνο της, που το ακολούθησε. Η Ελλάδα πέθανε και μαζί της η ελπίδα ότι μπορεί να υπάρξει κάποιος άλλος «Ορέστης» που θα πάρει εκδίκηση για τον άδικο χαμό της.

Η Κλυταιμνήστρα φαίνεται ότι ηδονίζεται όταν νοιώθει την οσμή εκείνη που δηλώνει τον θάνατο ενός Έλληνα. Υποστηρίζει συνεχώς, έναντι των πολιτικών συντρόφων της στη Γερμανία, ότι έτσι εκδικείται την θυσία της θυγατέρας της, της Ιφιγένειας  ( η ντροπή της ήττας της Βέρμαχτ στην Ελλάδα ) και γι αυτό έβαλε ως σκοπό στη ζωή της, να εξαφανίσει  Ελλάδα και Έλληνες από προσώπου γης.  Η πείνα, η εξαθλίωση, ο αναλφαβητισμός και ο θάνατος οφείλουν να γίνουν, κατά τη βούλησή της, οι  μόνιμοι συνοδοί στη ζωή ενός Έλληνα. Ενώ απλώνει τα δίχτυα και τα πλοκάμια της παντοδυναμίας της σε όλη την επικράτεια και αφού εξασφάλισε τη βοήθεια και την υποστήριξη των κάθε λογής Αιγίσθων, Νενέκων και Εφιαλτών, κατόρθωσε να στεριώσει, μια για πάντα, τη Γερμανική ηγεμονία στην Ελλάδα.

Μια Ελληνική πατριωτική συσπείρωση θα αντιδράσει με  επιτυχία στη Γερμανική βία και θηριωδία, μόνο άμα επιδιώξει την άμεση σύγκρουση με τις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους υποστηρικτές τους.

Ο Αισχύλος ήταν πάντα επίκαιρος με τα θέματα που επέλεγε για τα έργα του, διότι ενώ το 458 π.Χ. σκόπευε, μέσω αυτής της τραγωδίας, να αφυπνίσει τους τότε δικαστές του Αρείου Πάγου, καλώντας τους να αντιδράσουν ενάντια στο τυραννικό καθεστώς της εποχής, που περιέκοπτε τα δικαιώματα των πολιτών, τώρα εν έτει 2014, το καθεστώς, αν και ξεπέρασε όλα τα όρια και τις προσδοκίες σε επίπεδο βίας, εκφοβισμού, τυραννίας, παρανομίας, αυταρχισμού, ανθελληνισμού και βαρβαρότητας, ο Άρειος Πάγος δεν αντιδρά, λειτουργεί δε  σαν θεσμός μόνο στα χαρτιά, επειδή δεν υπάρχουν πια οι δικαστές με το θάρρος και το σθένος να μεταβάλλουν εαυτούς σε τυφλούς και κωφάλαλους την ώρα που εκδίδουν τις αποφάσεις τους.

Ο Αισχύλος απευθύνεται διαχρονικά στον πατριωτισμό, στη συνείδηση και στην υπευθυνότητα των Ελλήνων και τους καλεί να ενώσουν τώρα τις δυνάμεις τους και να αναλάβουν την διακυβέρνηση της πατρίδας.

Νέα Φιλική Εταιρεία

 www.nea-filiki-eteria.blogspot.com