ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

1944

Το 1944 έτεινε προς την ολοκλήρωση το μεγάλο “σχέδιο” των Αμερικανών και των σιωνιστών τοκογλύφων της νεοϋορκέζικης FED να κατακτήσουν την Ευρώπη …Ένα “σχέδιο” δύο φάσεων, το οποίο βασιζόταν στο γεγονός ότι όλοι αυτοί μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την εβραιοκρατούμενη Γερμανία υπέρ των συμφερόντων τους και εις βάρος της Ευρώπης και των λαών της.

Άνθρωποι, όπως ο Ρότσιλντ, ο Ροκφέλερ και ο Μπους μερικά χρόνια πριν είχαν χρηματοδοτήσει τον Χίτλερ να κάνει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και εκείνη την ώρα έπρεπε να τακτοποιήσουν τα πρώτα αποτελέσματα εκείνου του κατά παραγγελία πολέμου. Έπρεπε να εκμεταλλευτούν τις αλλαγές εκείνες, οι οποίες είχαν προκύψει από την εγκληματική δραστηριότητα της Γερμανίας και ταυτόχρονα έπρεπε να προστατεύσουν την ίδια τη Γερμανία, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα κινδύνευε να πέσει θύμα της οργής των θυμάτων της.

 

 

Τα δεδομένα ήταν σχετικά απλά. Είχαν χρηματοδοτήσει τον Χίτλερ να “ισοπεδώσει” κοινωνικά και οικονομικά την Ευρώπη, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να μπουν μετά αυτοί οι ίδιοι σαν “σωτήρες” και να χρηματοδοτήσουν την οικονομική αναγέννησή της. Έβαλαν τον Χίτλερ να “ομογενοποιήσει” την Ευρώπη στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα, προκειμένου να την διαχειριστούν με ενιαίο τρόπο και προς το συμφέρον τους. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι χρηματοδότησαν την “ισοπέδωσή” της, θα ήταν και οι χρηματοδότες τής ανοικοδόμησής της. Στο κόλπο ήταν και ο –  επίσης χρηματοδοτούμενος από τους ίδιους –  Στάλιν …Ο Στάλιν, τον οποίο είχε βοηθήσει το τραπεζικό και πετρελαϊκό κατεστημένο τής Νέας Υόρκης, προκειμένου να καταλάβει την εξουσία στη Μόσχα.

Το 1944 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά για εκείνον τον σχεδιασμό, γιατί είχε ολοκληρωθεί η πρώτη φάση τού σχεδίου …Η πιο δύσκολη φάση τού σχεδίου …Η φάση εκείνη, η οποία προϋπέθετε την προδοσία τής Ευρώπης από ένα ευρωπαϊκό κράτος. Η Γερμανία είχε ολοκληρώσει τον καταστροφικό της ρόλο και έπρεπε να αποσυρθεί με ασφάλεια και χωρίς “κραδασμούς” από το προσκήνιο …Να αποσυρθεί με το τέλος τής πρώτης “φάσης” του σχεδίου, ώστε να ξεκινήσει η δεύτερη “φάση” του …Να αποσυρθεί, προκειμένου να μπει στο “σκηνικό” ο Ρώσος συμπρωταγωνιστής της. Είχε “σαρώσει” την Ευρώπη, όπως προέβλεπε ο ρόλος της και είχε πλέον οριστικοποιηθεί η δήθεν “ήττα” τής γερμανικής άποψης περί ευρωπαϊκής “ευημερίας”. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα θα άρχιζε το ψυχροπολεμικό “θέατρο” των Αμερικανών, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ευρωπαίους και να “μπουν” οι ίδιοι στην Ευρώπη ως επικυρίαρχοι.

Σε μυστική συνεννόηση με τη Μόσχα του Στάλιν έπαιξαν ένα “θέατρο” σύγκρουσης με τους Ρώσους …Ένα “θέατρο”, το οποίο θα τους επέτρεπε να “κατακτήσουν” την Ευρώπη, στηριζόμενοι στον φόβο της για τη Ρωσία …Έναν αρχέγονο φόβο των λαών τής Δυτικής Ευρώπης για τις ορδές των Σλάβων, τις οποίες τις φαντάζονταν να “ξεχύνονται” στα μέρη τους και να τους κατακτούν.  Με τις “ευχές” τού εκλεκτού των πετρελαιάδων –  Στάλιν – ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν οι ίδιοι τον “δρόμο” που άνοιξε η Γερμανία μέσα στα ευρωπαϊκά “χαλάσματα”.

Οι Αμερικανοί, με “ιδιόκτητο” κέντρο επιχειρήσεων τη Γερμανία, θα μπορούσαν να “απλώνονται” στην Ευρώπη, για να είναι υποτίθεται έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τον νέο εχθρό. Εξασφάλισαν την ασφαλή υποχώρηση των “χρήσιμων” Γερμανών –  σε μια Ευρώπη που ήθελε να τους πιεί το αίμα για τα εγκλήματά τους –  και ανέλαβαν την προστασία τους. Το σχέδιο εκτελέστηκε άψογα. Οι Αμερικανοί έκαναν τη δουλειά τους με τη Γερμανία και μετά εμφάνισαν ένα επίσης δικό τους “κατασκεύασμα” να απειλεί την Ευρώπη …Να την απειλεί με τον στρατό του και τη δύναμή του. Η ισοπεδωμένη και “γυμνή” Ευρώπη, η οποία κανονικά θα έπρεπε να μεριμνά για την εξουδετέρωση της αρπακτικής Γερμανίας, βρέθηκε να τρομοκρατείται από τη Μόσχα. Η Ευρώπη, η οποία αιμορραγούσε εξαιτίας των γερμανικών εγκλημάτων, ξαφνικά αισθάνθηκε αδύναμη μπροστά στην “απειλή” των βαρβάρων τής Μόσχας, που οι Αμερικανοί με τις μεθοδεύσεις τους έφερναν σχεδόν στο “κατώφλι” της.

Μέσα σε λίγες ημέρες άρχισαν οι “αψιμαχίες” των Αμερικανών με τους Ρώσους. Την ώρα που οι λαοί τής Ευρώπης έπρεπε να μισούν τη Γερμανία για την καταστροφή στην οποία τους οδήγησε, εμφανίστηκε νέος εχθρός, ακόμα χειρότερος. Την ώρα που οι Ευρωπαίοι έπρεπε να αναζητούν τις ευθύνες τής Γερμανίας στην αθλιότητα που σκόρπισε στην ήπειρο, καθόντουσαν και ασχολούνταν με τα υποτιθέμενα φοβερά και τρομερά “πυρηνικά” όπλα τού Στάλιν. Ήταν τόσο μεγάλος ο φόβος και η οικονομικά κατεστραμμένη Ευρώπη αισθανόταν τόσο αδύναμη, που μέχρι και οι Γερμανοί έγιναν συμπαθείς δυνάμει σύμμαχοι απέναντι σε αυτό το “τέρας” τής σιβηρικής “στέπας”.

Ξαφνικά οι Γερμανοί βγήκαν από το “κάδρο” των ευρωπαϊκών προβλημάτων …Έπαψαν να είναι οι “εχθροί” τής δημοκρατίας τής Ευρώπης …Άρχισαν να εμφανίζονται από την αμερικανική προπαγάνδα σχεδόν φίλοι και συμπαραστάτες των Ευρωπαίων απέναντι σε αυτόν τον πανίσχυρο εχθρό …Εμφανίζονταν σαν αυτοί που “αμάρτησαν” και έγιναν “Ναζί” για την προστασία τής ελεύθερης οικονομίας και της “δημοκρατίας”. Η απειλή των Ρώσων ήταν πολύ μεγάλη και ήταν αδύνατον οι Ευρωπαίοι να αρνηθούν τη “βοήθεια” της πρώην ναζιστικής Γερμανίας.

 Οι Αμερικανοί και οι σιωνιστές τοκογλύφοι ήταν ευτυχείς. Όλα γίνονταν όπως τα είχαν σχεδιάσει. Μπορούσαν να τραβήξουν τον “μπράβο” τους από το προσκήνιο και να τον σώσουν χωρίς ιδιαίτερες απώλειες. Ξαφνικά θύτες και θύματα αγαπήθηκαν, γιατί οι Αμερικανοί είχαν αμολήσει έναν δικό τους “σκύλο” να τρομοκρατεί την ευρωπαϊκή γειτονιά …Έναν νέο εχθρό με υπερεθνικά χαρακτηριστικά, ο οποίος θεωρητικά ήταν σε θέση να “δαγκώσει” τον καθένα. Επέλεξαν έναν νέο εχθρό με πολύ ειδικά χαρακτηριστικά, ο οποίος θα τους έδινε “άλλοθι” να παραμείνουν στην Ευρώπη με όπλα και τανκ ακόμα και σε περίοδο ειρήνης …Έναν εχθρό, ο οποίος απειλούσε την “ισοπεδωμένη” Ευρώπη ακόμα πιο πολύ από τη Γερμανία, η οποία την είχε ήδη ισοπεδώσει. Ο φόβος για τη Ρωσία μπορούσε να γίνει το νέο “δόγμα” τής αμερικανόκτητης Ευρώπης …Ο νέος “εχθρός”, ο οποίος θα “ένωνε” την Ευρώπη σε ένα νέο “μπλοκ”. Σε αυτήν την νέα Ευρώπη η Γερμανία είχε προλάβει να “μπει” την τελευταία στιγμή …έστω και με το αμερικανικό “πάσο”.

Οι Ρώσοι τού “πετρελαιά” Στάλιν απειλούσαν να εισβάλουν στην Ευρώπη και να την “κατακτήσουν”. Είχαν μπει στην Ουκρανία και απειλούσαν ολόκληρη την Ευρώπη …Την απειλούσαν ευθέως με τον στρατό τους, αλλά και με τους τοπικούς κομμουνιστές, οι οποίοι ήταν οι χαφιέδες τους και οι “πέμπτες” φάλαγγές τους …Οι μυστικές “φάλαγγες”, οι οποίες απειλούσαν ακόμα και με εμφύλιο τους λαούς τής Ευρώπης. Όμως, “ευτυχώς” που ήρθε το “ιππικό”, όπως αρέσκονται να λένε οι Αμερικανοί …”Ευτυχώς” που ήρθαν οι Αμερικανοί να τους “σταματήσουν” …Οι δημιουργοί τού ΝΑΤΟ, για το “καλό” της …Οι ιδρυτές τής CIA, για το “καλό” τής Ευρώπης και της “δημοκρατίας”. Οι ΗΠΑ, εν καιρώ ειρήνης, εγκατέστησαν τον στρατό τους στην Ευρώπη με βάση τις ανάγκες άμυνας απέναντι στον ρώσικο γίγαντα. Το ΝΑΤΟ αυτήν τη Ρωσία θα “σημάδευε”. Αυτό το “καλό” ΝΑΤΟ θα προστάτευε την Ευρώπη από τον “εχθρό” σε περίπτωση που εκείνος θα επιτιθόταν με τα όπλα …Σε συνεργασία με την “καλή” CIA, η οποία θα σταματούσε τις ύπουλες “πέμπτες” φάλαγγες.

Επειδή οι Αμερικανοί ήταν “σωτήρες” –  και “σωτήρες” τσιγκούνηδες δεν υπάρχουν – , θα χρηματοδοτούσαν με δικά τους “χρήματα” την ευρωπαϊκή ανοικοδόμηση. Τα χρήματα υπήρχαν. Ένα σχέδιο τύπου Μάρσαλ είχε προετοιμαστεί άλλωστε από τους τοκογλύφους πολλά χρόνια πριν. Τα μισά χρήματα θα τα έδιναν “βοήθεια” και τα άλλα μισά “δάνεια” και θα έπνιγαν την Ευρώπη στα χρέη …Τζάμπα ήταν …Φωτοτυπίες τής FED, οι οποίες παρίσταναν τα χρήματα απλά και μόνο γιατί οι Ευρωπαίοι με τις πράξεις τους τα αναγνώριζαν σαν τέτοια. Οι τοκογλύφοι τής Νέας Υόρκης ήταν ευτυχείς. Η Ευρώπη ήταν “ισοπεδωμένη” και είχε την ανάγκη τους για ανάπτυξη …Είχε ανάγκη τις πράσινες μικρές φωτοτυπίες τους για να ορθοποδήσει …Είχε ανάγκη τα δάνειά τους, για να γίνει ανταγωνιστική. Τα χρήματα, τόσο στον Χίτλερ όσο και στον Στάλιν είχαν πιάσει “τόπο”. Με λίγα χρήματα διεκδίκησαν πολύ περισσότερα. Οι νεκροί άνθρωποι ήταν παράπλευρες απώλειες” …Τι να κάνουμε …Δεν μπορούν να γίνουν σπουδαία πράγματα χωρίς ανθρώπινο αίμα.

Το τραγικό πρόσωπο της ευρωπαϊκής τραγωδίας.

Ο ελληνικός αποδιοπομπαίος τράγος.

Οι τοκογλύφοι ετοίμαζαν μια τραγωδία για την Ευρώπη και –  ως γνωστόν –  τραγωδία χωρίς τραγικό πρόσωπο δεν υπάρχει …Ένα πρόσωπο, το οποίο συνήθως είναι παγιδευμένο στην άγνοιά του και παραδομένο στην κακή του μοίρα, την οποία έχουν “σχεδιάσει” άλλοι …Ένα πρόσωπο, το οποίο θα “υπέφερε” μέχρι να βρει τη “λύτρωση”. Αυτό το τραγικό πρόσωπο για την ευρωπαϊκή τραγωδία ήταν η Ελλάδα. Η Ελλάδα, όπως και η Γερμανία, είχε επιλεγεί από τους τοκογλύφους να παίξει έναν ειδικό ρόλο στον σχεδιασμό τους. Αν τη Γερμανία την είχαν επιλέξει για να “μπουν” στην Ευρώπη, την Ελλάδα θα την χρησιμοποιούσαν για να παραμείνουν σ’ αυτήν. Αν τη Γερμανία την είχαν επιλέξει για τον ρόλο τού σκληρού “μπράβου”, την Ελλάδα την είχαν επιλέξει για τον ρόλο τού μεγαλύτερου θύματος αυτού του “μπράβου”.

Αυτό, όμως, δεν ήταν κάτι τόσο απλό στη δρομολόγησή του. Έπρεπε να υπάρχει η κατάλληλη προετοιμασία, ώστε αυτό το “θύμα” ενός τόσο απάνθρωπου “ξυλοδαρμού” να γίνει χρήσιμο για τον σχεδιασμό στο σύνολό του και όχι απλά σε μία και μόνο “σκηνή” τού “έργου”. Σε μια Ευρώπη, η οποία θα έπεφτε στο σύνολό της θύμα τής γερμανικής “θηριωδίας”, δεν θα έκανε μεγάλη διαφορά η σκληρότητα που θα αφορούσε την Ελλάδα. Εφόσον η επόμενη “ημέρα” τής αμερικανικής παντοκρατορίας στην Ευρώπη θα στηριζόταν στον “τρόμο” απέναντι στην τρομερή Ρωσία, έπρεπε η Ελλάδα να είναι χρήσιμη σε αυτήν την εξέλιξη της υπόθεσης.

Έπρεπε το συγκεκριμένο θύμα τής “βιαιοπραγίας” να μπορεί να εξυπηρετήσει με το “πάθημά” του το σύνολο του σχεδιασμού και άρα να μπορεί να ακολουθεί και την όποια “τροπή” θα λάμβαναν τα πράγματα. Έπρεπε η Ελλάδα να φέρνει με όλους τους δυνατούς τρόπους τον “τρόμο” στην Ευρώπη …Είτε με τις επιλογές της είτε με τα παθήματά της …Είτε επειδή με τις επιλογές της απειλούσε και τρόμαζε τους Ευρωπαίους είτε επειδή με τα παθήματά της τους “εκπαίδευε” και τους τρόμαζε.

Αυτό είναι εύκολο να το καταλάβει κάποιος. Από τη στιγμή που ένας σχεδιασμός στηρίζεται στην τρομοκράτηση των λαών, έπρεπε να υπάρχει ένας λαός, ο οποίος με τα “παθήματά” του να λειτουργεί ως “παράδειγμα” προς αποφυγήν. Από τη στιγμή που όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί θα τύγχαναν θύματα “κακοποίησης”, θα έπρεπε να υπάρχει ένας οριακά κακοποιημένος λαός, προκειμένου οι υπόλοιποι λαοί να τρομοκρατηθούν εκ νέου …Ένα τραγικό “πρόσωπο”, του οποίου την “τύχη” θα γνώριζαν όσοι θα τολμούσαν να αντιδράσουν στην αμερικανική πολιτική …Ένα τραγικό “πρόσωπο”, του οποίου η σκληρή συνέχεια θα έκανε τον αρχικό γερμανικό “βασανισμό” σχεδόν ανώδυνο. Γι’ αυτόν τον λόγο άλλωστε η Ελλάδα έτυχε ειδικής μεταχειρίσεως από την αρχή. Η Ελλάδα προετοιμαζόταν από την αρχή γι’ αυτόν τον ρόλο.

Πουθενά αλλού στην Ευρώπη η Γερμανία των ειδικών “αποστολών” δεν έκανε τα αίσχη που έκανε στην Ελλάδα. Κανένα κράτος δεν λεηλατήθηκε και δεν καταστράφηκε από τη Γερμανία όπως η Ελλάδα. Στην κυριολεξία η Γερμανία λεηλάτησε τα πάντα. Ό,τι δεν μπόρεσε να αρπάξει, απλά το κατέστρεψε, προκειμένου να μην έχει αξία και το χρησιμοποιήσουν οι Έλληνες. Γιατί το έκανε αυτό; …Για να οδηγήσει τους Έλληνες στα “απώτατα” άκρα τής φτώχειας και της απελπισίας …Να τους “θολώσει” το “μυαλό”, προκειμένου να κάνουν την λάθος κίνηση …Μια κίνηση “αυτοκτονική” για τους ίδιους, αλλά επιθυμητή για εκείνους οι οποίοι θα έσπευδαν να τους επαναφέρουν στην τάξη με τρομερή τιμωρία, προκειμένου να “παραδειγματιστούν” οι υπόλοιποι.

Αυτό και έγινε. Η Γερμανία, μετά την “επίθεσή” της στην Ελλάδα, την άφησε απολύτως “ισοπεδωμένη”. Η Γερμανία τής Siemens, της Mercedes και της Faber δεν άφησε τίποτε όρθιο. Η Γερμανική “λαίλαπα” είχε καταστρέψει την οικονομία της και ο λαός είχε βυθιστεί στην πείνα και την απελπισία. Όμως, ακόμα και μετά απ’ αυτό το φοβερό έγκλημα, την εξουσία στην Ελλάδα εξακολουθούσαν να την έχουν οι δωσίλογοι. Φυσικό ήταν να βγει ο λαός στα “κάγκελα” της διαμαρτυρίας. Αντιδρούσε στους εκλεκτούς τής αμερικανογερμανικής συμμορίας, οι οποίοι, παρά τις δυσμενείς εξελίξεις για τον λαό, παρέμεναν στην πραγματικότητα στις θέσεις τους. Οι δωσίλογοι κυβερνούσαν τη χώρα και από “κάτω” ο λαός αντιδρούσε. Οι οικογένειες των δωσίλογων ήταν γνωστές σε όλους …Ήταν οι Παπανδρέου, οι Καραμανλήδες, οι Μητσοτάκηδες, οι Σημίτηδες, οι Ράλληδες, οι Πάγκαλοι, οι Βαρβιτσιώτηδες, οι Μερκούρηδες κλπ.. …

…Αυτούς στήριζαν –  ενάντια στη λαϊκή βούληση –  τα ΜΜΕ της εποχής, ΤΑ ΝΕΑ, ΤΟ ΒΗΜΑ κλπ.. Κοντά σ’ αυτούς και η επιχειρηματική “ελίτ”, η οποία είχε συνεργαστεί με τους Γερμανούς στα χρόνια τής λεηλασίας τής χώρας …Οι Αγγελοπουλαίοι, οι Λάτσηδες κλπ.. Αυτό το κύκλωμα πέρασε την Ελλάδα από τη σφαίρα τής γερμανικής λεηλασίας στην αμερικανική τοκογλυφική “λαίλαπα”. Αυτό το κύκλωμα, δηλαδή, μετέτρεψε τη γερμανική “ζημιά” σε αμερικανική “υποταγή”. Αυτό άλλωστε ήταν το όλο “κόλπο” …Τη γερμανική “ζημιά” απέναντι στον λαό να τη διαχειριστεί το νέο “αφεντικό”, το οποίο ήταν στην πραγματικότητα αφεντικό και των Γερμανών.

Έβαλαν δηλαδή τους Γερμανούς να ισοπεδώσουν τη χώρα, για να έρθουν οι ίδιοι να την “σώσουν” με “βοήθειες”, οι οποίες θα συνοδεύονταν με νέα δάνεια. Αυτό έκαναν σε ολόκληρη την Ευρώπη και αυτό έκαναν και στην Ελλάδα. Απλά στην Ελλάδα η ένταση ήταν τεράστια, γιατί η καταστροφή ήταν εξωφρενική και η Ελλάδα πολύ μικρή για να την αντέξει. Φυσικό ήταν λοιπόν το “κύκλωμα” εξουσίας, το οποίο συνεργάστηκε με τους Γερμανούς, να είναι το ίδιο που θα εξουσίαζε και την επόμενη “ημέρα”. Αυτό το “κύκλωμα” πέρασε την Ελλάδα από τα χέρια τού ψευδοκατακτητή “καταστροφέα” στα χέρια τού πραγματικού αφεντικού “ευεργέτη” …Στα χέρια αυτού, ο οποίος εμφανίζεται ως ιδιοκτήτης τού ΔΝΤ.

Ποιος ήταν αυτός ο Πρωθυπουργός τής “μετάβασης”; Ποιος ήταν ο Πρωθυπουργός, ο οποίος ήταν έτοιμος να “διαγράψει” τις γερμανικές ευθύνες, για να τις μετατρέψει σε χρέη απέναντι στους Αμερικανούς; …Ο Γεώργιος Παπανδρέου …Αυτός, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα συνεργάτης των Γερμανών και άνθρωπος των Αμερικανών …Συνεργάτης τού κράτους τής Siemens και άνθρωπος του κράτους τής FED. Αυτός έριξε τον “κύβο”, ο οποίος θα μας οδηγούσε στον “όλεθρο”.

Απέναντι σε αυτό το προδοτικό κύκλωμα, το οποίο κυβερνούσε την Ελλάδα ελέω Αμερικανογερμανών “σεναριογράφων”, στεκόταν ο λαός …Ένας λαός, ο οποίος μισούσε τους δωσίλογους για τη συνεργασία τους με τους Γερμανούς και επεδίωκε την τιμωρία τους

…Ένας λαός, ο οποίος ήθελε να κατασπαράξει τον Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου για την προδοσία του …Ένας λαός, ο οποίος ήταν “αγανακτισμένος” και κάθε λίγες ημέρες πλημμύριζε την Πλατεία Συντάγματος, για να εκφράσει τη δυσαρέσκειά του …Ένας λαός, ο οποίος ήταν πλέον τόσο απελπισμένος, που αντιδρούσε σε κάθε είδος κηδεμονίας…

…Κάθε είδους; Και τι θα έκαναν οι επαγγελματίες “κηδεμόνες”; …Τι θα έκαναν οι τοκογλύφοι τής Νέας Υόρκης, οι οποίοι ήθελαν να “σώσουν” την Ευρώπη; …Αυτοί, οι οποίοι είχαν δρομολογήσει το σχέδιο με τη Γερμανία, ώστε να καταστρέψουν την Ευρώπη και στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν τη Ρωσία, για να παραμένουν εντός αυτής ως “νταβατζήδες”; Αν τους έδιωχναν με τις κλωτσιές οι Έλληνες από την Ελλάδα, τι παράδειγμα θα έδιναν στους υπόλοιπους Ευρωπαίους; Θα άφηναν αυτόν τον λαό να γίνει κακό παράδειγμα για τους υπολοίπους; …Όχι βέβαια …Θα χρησιμοποιούσαν αυτόν τον λαό, για να “εκπαιδεύσουν” όλους τους άλλους. Αυτός ο λαός θα γινόταν το παράδειγμα προς αποφυγήν για τους υπόλοιπους λαούς τής Ευρώπης.

Αυτός είναι ο απόλυτος ορισμός τού “ήρωα”, ο οποίος στη συνέχεια γίνεται αποδιοπομπαίος “τράγος”, για να μετατραπεί στο τέλος στο τραγικό πρόσωπο της τραγωδίας. Αυτό ήταν το μέλλον το οποίο επιφύλασσαν στους Έλληνες. Οι αρχικά “ήρωες” τού Τσόρτσιλ θα εμφανίζονταν στη συνέχεια σαν βρομεροί “τράγοι” με τους οποίους δεν θα ήθελε κανένας να έχει σχέση …και θα τους τσάκιζαν τόσο πολύ, ώστε στο τέλος να τους μετατρέψουν στο τραγικό πρόσωπο της τραγωδίας. Θα “μάτωνε” τόσο πολύ ο ελληνισμός, που θα ζητούσε έλεος και θα υποσχόταν την απόλυτη υποταγή, για να σώσει τη ζωή του. Θα τον καταδίωκαν τόσο πολύ, που κανένας λαός δεν θα τολμούσε να του δείξει συμπαράσταση. Θα έκλειναν τη “θηλιά” τόσο πολύ, που όλοι θα τον απέφευγαν. Οι ίδιοι δωσίλογοι, οι οποίοι θα τον οδηγούσαν στην “αιμορραγία”, θα ήταν οι ίδιοι που θα του υπόσχονταν “δημοκρατία”.

Η “παγίδα” είχε στηθεί και δυστυχώς η αιμορραγούσα Ελλάδα δεν είχε καταλάβει τι συνέβαινε …Δεν είχε καταλάβει εγκαίρως τον σχεδιασμό …Την “πάτησε”, όπως ο ταύρος που ορμάει στο “είδωλο” και δεν ξέρει ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός, που χρησιμοποιεί το “είδωλο” αυτό. Η Ελλάδα δεν είχε καταλάβει ότι ο πραγματικός εχθρός ήταν ο τοκογλυφικός σιωνισμός, ο οποίος ξεκινούσε από τις ΗΠΑ και ότι η Γερμανία ήταν ένα απλό “εργαλείο” του, το οποίο το χρησιμοποίησε εις βάρος της, για ένα πολύ μεγαλύτερο σχέδιο. Δεν κατάλαβε ότι ο ρόλος τής Γερμανίας είχε τελειώσει με το τέλος του πολέμου και μαζί του και οι “έχθρες” της.

Η Ελλάδα είχε επιδείξει ηρωισμό και είχε κερδίσει την παγκόσμια συμπάθεια απέναντι σε έναν ισχυρό εχθρό –  ο οποίος ήταν “είδωλο” –  τη στιγμή που ο πραγματικός εχθρός της Ευρώπης είχε “τρυπώσει” μέσα σ’ αυτήν σαν “φίλος” Αμερικανός. Είχε επιδείξει ηρωισμό απέναντι σε έναν “εχθρό”, ο οποίος είχε γίνει τώρα “φίλος” των ισχυρών και δεν είχε καμία “ανταμοιβή” η προηγούμενη αντίσταση σ’ αυτόν. …Έναν εχθρό, ο οποίος, στον νέο σχεδιασμό –  και λόγω της ισχύος του –  είχε πιο μεγάλη “αξία” για τους συμμάχους της απ’ ό,τι η Ελλάδα.

  Τώρα η Ελλάδα, αν δεν πρόσεχε, θα έμπαινε σε μια παγίδα θανάτου. Ήδη τα μεγάλα “εργαστήρια” της διεθνούς προπαγάνδας δούλευαν εις βάρος της. Η Ελλάδα εμφανίζονταν σαν σχεδόν “εχθρός” τής Δύσης και της Δημοκρατίας, εφόσον έδειχνε “κρυφή” αδυναμία στον νέο εχθρό, που ήταν η Ρωσία. Ξεχάστηκαν οι “αερολογίες” τού Τσόρτσιλ περί ηρωικού ελληνικού λαού. Τώρα τα τηλεγραφήματα των επικυρίαρχων στους τοπικούς “Αρμοστές” στην Αθήνα ήταν διαφορετικά: …”Να φέρεστε σαν να βρίσκεστε σε χώρα υπό κατοχή”, διέταζε τον –  παίζοντα ρόλο “Αρμοστή” σε αποικία –  Σκόμπι.

Ποιο ήταν το άλλοθι; …Η δήθεν υποψία ότι οι Έλληνες τα κάνουν όλα υπέρ του Στάλιν. Η καλλιέργεια της εντύπωσης στην Ευρώπη ότι οι Έλληνες είναι κρυπτοφιλορώσοι και αντιευρωπαϊστές. Εμφάνιζαν την αντίδραση του δυσαρεστημένου λαού απέναντι στον ιμπεριαλισμό και τους ντόπιους δωσίλογους σε πράξη “συμπάθειας” προς τη Ρωσία και τον κομμουνισμό, ενώ αυτή δεν ήταν. Πήραν, δηλαδή, οι δωσίλογοι τον ρόλο των εκφραστών τής Ελευθερίας και της Δημοκρατίας και το μίσος των Ελλήνων προς αυτούς προσπάθησαν να το εμφανίσουν σαν “συμπάθεια” προς τη Ρωσία και ό,τι αυτή αντιπροσώπευε.

Σε μια Ελλάδα, όπου οι κομμουνιστές ήταν μετρημένοι από την Ασφάλεια ένας προς έναν και δεν ξεπερνούσαν τις δέκα χιλιάδες, εμφάνισαν την ίδια την Ελλάδα σαν “κρυπτοκομμουνιστική”. Σε μια Ελλάδα, όπου το ΚΚΕ δεν θα μπορούσε να είναι πάνω από ένα 3% με 4 %, άρχισαν να το εμφανίζουν σαν κυρίαρχη επιλογή τού λαού …Αυτό ήταν το κόλπο τους …Αυτό “μαγείρευαν” από την αρχή. Έψαχναν τρόπο, ώστε –  έστω και στιγμιαία –  να αναγκάσουν τον λαό να “δείξει” μια έστω και επιφανειακή σχέση με τον κομμουνισμό, για να τον “στοχοποιήσουν” απέναντι στους λαούς τής Ευρώπης …Έψαχναν τρόπο να “σπρώξουν” την Ελλάδα σε ένα λάθος, για να την εμφανίσουν σαν “εχθρό” τής Ευρώπης.

Σε μια Ευρώπη, η οποία σύντομα θα “ξεχνούσε” τους Γερμανούς και θα “φοβόταν” τους Ρώσους και τους ρωσόφιλους, ήθελαν να δείξουν ότι οι Έλληνες βρίσκονταν “απέναντι”. Οι Γερμανοί θα έμπαιναν στο “σωστό” στρατόπεδο την τελευταία στιγμή και οι Έλληνες θα έμπαιναν στο “λάθος” στρατόπεδο επίσης την τελευταία στιγμή. Για να το επιτύχουν αυτό, θα έπρεπε να εμφανίσουν το μίσος και τον πάθος των Ελλήνων για τους δωσίλογους και τους φασίστες σαν μίσος για τη “Δημοκρατία” και τη Δύση και αγάπη για τη Ρωσία και την Ανατολή. Αυτό θα ήταν εκείνο, το οποίο θα προκαλούσε σοκ στις κοινωνίες τής Δύσης …Θα ήταν σαν να μάθαιναν ότι η μητέρα τους πιάστηκε να κάνει “πεζοδρόμιο”. Ήταν δυνατόν η “μητέρα” τής Δημοκρατίας να τους “προδώσει”, για να περάσει στο στρατόπεδο του σταλινισμού; Ήταν δυνατόν η “μητέρα” τού Δυτικού Πολιτισμού να αφήσει τα “παιδιά” της και να πάει με τη Ρωσία των Σλάβων;

Αυτό ήταν το σχέδιο σωτηρίας των δωσίλογων. Ενώ η Ελλάδα ήταν ομοιοπαθής και γερμανόπληκτη, όπως και ολόκληρη η Ευρώπη, θα την διαχώριζαν απ’ αυτήν, για να εμφανιστεί σαν εχθρός. Ενώ η Ελλάδα διακρίθηκε στον αγώνα κατά των Γερμανών κακοποιών, να μην το “μεταφράσει” αυτό σε συμπάθεια –  δεδομένου μάλιστα ότι η Γερμανία θα άλλαζε “στρατόπεδο” – , αλλά να γίνει εχθρός, “ταυτιζόμενη” με τον νέο εχθρό …Να μην αντιμετωπιστεί με συμπάθεια από τους ομοιοπαθείς Ευρωπαίους, προκειμένου ν’ αναζητήσει το δίκιο της …Το δίκιο της, είτε απέναντι στα ξένα κτήνη, που την κατέστρεψαν και έπρεπε να την αποζημιώσουν, είτε στα δικά της κτήνη, που συνεργάστηκαν με τους εχθρούς και πλούτισαν εις βάρος της. Στόχος τους ήταν η γενική απομόνωσή της …Η απομόνωση, η οποία θα τους επέτρεπε να την “ξανατιμωρήσουν” ακόμα πιο σκληρά για “νέους” λόγους, οι οποίοι θα τρομοκρατούσαν όλους τους υπόλοιπους. Δυστυχώς για τους Έλληνες το “μελάνιασμα” από τον γερμανικό “βούρδουλα” θα γινόταν αίτιο να εμφανιστούν σαν “μαύρα” πρόβατα για την Ευρώπη.

Ιμπεριαλιστές και δωσίλογοι περίμεναν να εξελιχθεί το σχέδιο, για να κυριαρχήσουν οι πρώτοι και να σωθούν οι δεύτεροι …Να μπορέσουν οι ιμπεριαλιστές να “παραμείνουν” στην Ελλάδα σαν “ιδιοκτήτες” και “εγγυητές” τής Δημοκρατίας και να μπορέσουν κοντά σ’ αυτούς και οι δωσίλογοι να εμφανιστούν σαν οι “αμόλυντοι” “δημοκράτες”, οι οποίοι θα είχαν την άνεση να “ξεκοκαλίσουν” τα κλοπιμαία τους. Όμως, για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να προηγηθεί το “λάθος” των Ελλήνων. Όλοι οι δωσίλογοι επένδυαν σε εκείνον τον “στημένο” πολιτικό, ο οποίος θα εμφάνιζε τον λαό σαν “αναρχικό”, “ανυπότακτο” ή “απείθαρχο” και θα τους “άνοιγε” τον δρόμο για την “επιστροφή” και την ολική επαναφορά τους στην εξουσία …Έναν “αντίπαλο” πολιτικό, που θα τους εξασφάλιζε ένα “χρίσμα” από τα αφεντικά, προκειμένου να επαναφέρουν τον λαό –  ακόμα και με την απειλή Εμφυλίου –  στην “τάξη”. Αυτό ήταν το “σχέδιο”: Θα εμφάνιζαν τον λαό σαν “κρυπτοκομμουνιστή” και τους “στιγμιαίους” ηγέτες του σαν σταλινικά “ενεργούμενα” της Μόσχας …”Ενεργούμενα” του εκλεκτού των πετρελαιάδων “πατερούλη” τής Μόσχας. Μετά θα εμφανίζονταν οι ίδιοι σαν οι προστάτες τής Δημοκρατίας …Αυτοί, οι οποίοι θα συνεργάζονταν με τους Αμερικανούς “ευεργέτες” και βέβαια δανειστές, για να “σώσουν” τη χώρα από το χάος και την αναρχία. Αυτό ήταν το νέο “τροπάριο”, που είχαν βρει οι δωσίλογοι και φιλοδοξούσαν να επιβιώσουν όλοι τους στην νέα εποχή.

Όλοι οι δωσίλογοι των Γερμανών “επένδυαν”, για να γλιτώσουν, στους προστάτες τους, που ήταν οι Αμερικανοί …Να επιβιώσουν ατιμώρητοι για την προηγούμενη προδοσία …Να περιμένουν στα “υπόγεια” για όσο διάστημα θα ξεσπούσε η οργή τού λαού, μέχρι να ξαναβγούνε από αυτά …Οι γνωστοί δοσίλογοι, τους οποίους αναφέραμε και τους οποίους όλοι γνώριζαν …Περίμεναν στα “λαγούμια” –  όπου ήταν κρυμμένοι – , όταν ο λαός ήταν στους δρόμους, είτε να πανηγυρίζει την απελευθέρωσή του είτε να εκδηλώνει την οργή του …Περίμεναν να τους δώσουν κάποια “σωτήρια” υπόσχεση οι πρεσβείες των “αφεντικών” …Να βρουν τρόπο να τους μετατρέψουν σε “σωτήρες”, παρουσιάζοντάς τους σαν “δημοκρατικό τόξο” …Να τρομάξουν οι Έλληνες από τους αυτοδίδακτους σταλινικούς “σωτήρες” και να δεχθούν να υποταχθούν στους Αμερικανούς, ανεξαρτήτως κόστους …Να τρομάξουν οι “νοικοκυραίοι” από την αριστερή “στροφή” τού λαού και να αποδεχθούν ότι οι δωσίλογοι δεν ήταν τόσο κακοί όσο τους νόμιζαν …Ήταν “καλοί” και απλά έγιναν συνεργάτες τής Siemens για να μην “κυλήσει” η Ελλάδα στο χάος και την αναρχία …Μπορεί να τα “κονόμησαν” λίγο αυτοί οι “ήρωες”, αλλά και οι “ήρωες” δικαιούνται να πάρουν το “κατιτίς” τους.

 Ο τρόπος αυτός –  δυστυχώς για την Ελλάδα και τους Έλληνες –  ήταν προμελετημένος από τους “φίλους” και “συμμάχους”. Την “απομόνωση” της Ελλάδας την είχαν σχεδιάσει αρκετά χρόνια πριν σε συνεργασία με τους δωσίλογους. Την έφεραν στα απόλυτα όρια που μπορεί να φτάσει ένας λαός, προκειμένου να κάνει πράξεις απελπισίας και αυτές οι πράξεις ποτέ δεν έχουν καλό αποτέλεσμα. Από εκεί και πέρα ήταν θέμα διαχείρισης. Η απελπισμένη Ελλάδα θα νόμιζε ότι την συμφέρει ένας “εκβιασμός” με τη Ρωσία. Αυτό θα ήταν το ολέθριο λάθος της. Σε αυτήν την επιλογή την “έσπρωχναν” εκείνοι, οι οποίοι στη συνέχεια θα την τιμωρούσαν γι’ αυτήν της την επιλογή. Η Ελλάδα –  για λόγους “σχεδιασμού” –  θα γινόταν προς στιγμήν “μήλον της έριδος” για τους νέους παγκόσμιους “παίχτες” και επίσης θα γινόταν και ένα παράδειγμα προς αποφυγήν για όποιον από τους ευρωπαϊκούς λαούς δεν δεχόταν τη “μοιρασιά” της Ευρώπης μεταξύ των ΗΠΑ και του δικού της ρωσικού “φόβητρου” …Όποιος λαός, δηλαδή, είτε δεν δεχόταν να μπει στο μπλοκ που προέβλεπε η “μοιρασιά” είτε ήθελε να αλλάξει “στρατόπεδο”.

Αυτούς τους δωσίλογους θα τους έσωζε ένας σταλινικός Έλληνας, τον οποίο τα διεθνή ΜΜΕ θα τον έκαναν “διάσημο”. Με προώθηση” των Αμερικανών κυριάρχησε ο Ζαχαριάδης στην Αθήνα τής απόλυτης “αγανάκτησης” και της ανθρωποκτόνας οικονομικής κρίσης. Εμφανίστηκε “καλογυαλισμένος”, καλοζωισμένος και έτοιμος να λειτουργήσει στον ρόλο που του είχαν αναθέσει …Αρχηγός τού χαφιεδοκόμματος των γεροδεινοσαύρων λίγο μετά τα τριάντα του χρόνια …Στα 41 του χρόνια εμφανιζόταν σαν ο άνθρωπος που θα “έπαιρνε” τον λαό στα χέρια του, για να τον “απελευθερώσει” από όλους τους ιμπεριαλιστές …Ένας διεθνιστής άθεος, ο οποίος θα έκανε το “πατριωτικό” του καθήκον …Έναν ρόλο, του οποίου τις συνέπειες και τις παρενέργειες μόνον οι “σκηνοθέτες” γνώριζαν.

Εμφανιζόταν σαν “αντιγερμανός” ένας άνθρωπος, ο οποίος “προωθούνταν” από τους Αμερικανούς για να “σπρώξει” την Ελλάδα προς τη μεριά τής Ρωσίας. Με “αντιγερμανικό” λόγο “τραβούσε” τα “πλήθη”, σπρώχνοντάς τα όμως στη ρώσικη παγίδα. Με τη φιλορωσική του συμπεριφορά “έβαζε” μέσα στην Ελλάδα τις ΗΠΑ, έτοιμες να τιμωρήσουν τον λαό της …Για το “καλό” τού κόσμου τής ελευθερίας και της Δημοκρατίας …Να μην χάσει την Ελλάδα –  με τη μεγάλη στρατηγική αξία –  ο Δυτικός Κόσμος της Δημοκρατίας, ο οποίος θα έδινε τη μάχη τής επιβίωσης απέναντι στις δυνάμεις τού “σκότους” …Το γνωστό κόλπο, το οποίο πάντα αποδίδει “καρπούς” όταν μέσα στα κράτη υπάρχουν προδότες και χαφιέδες. Η Ελλάδα, εξαιτίας αυτών των προδοτών, θα απειλούσε όχι μόνον τον εαυτό της, αλλά την ίδια την παγκόσμια Δημοκρατία και ευημερία. Αυτόν τον “αντιδραστικό” σταλινικό, ο οποίος απειλούσε τη Δύση και τη Δημοκρατία της προστάτευαν οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι με οπλισμένους σωματοφύλακες.

Αυτόν “έσπρωχναν”, προκειμένου να τον εμφανίσουν σαν λαοφιλή ηγέτη …Έναν ηγέτη, τον οποίο οι ίδιοι προσπαθούσαν να τον εμφανίσουν σαν “γοητευτικό”, εφόσον οι ίδιοι του επέτρεπαν να υπόσχεται όλα όσα ήθελαν να ακούσουν οι βασανισμένοι και πεινασμένοι Έλληνες. Εύκολο ήταν αυτό, γιατί ο νεαρός σταλινικός ήταν επί χρόνια “εκλεκτός” τού παρακράτους, το οποίο “κατασκεύαζε” μόνο του τους “ηγέτες” τόσο των “φιλικών” όσο και των “εχθρικών” κομμάτων. Ήταν έμπειρος μπολσεβίκος στον δημαγωγικό του ρόλο. Δεν ήθελαν και πολλά πράγματα απ’ αυτόν. Ήθελαν με ψέματα και ερεθίζοντας τον εγωισμό τού λαού, να τον παρασύρει στην “υπέρβαση” …Έναν λαό βαθύτατα δημοκράτη να τον κάνει –  έστω και στιγμιαία –  να εμφανιστεί ότι –  αν όχι στηρίζει –  τουλάχιστον “χειροκροτεί” έναν σταλινικό …Έναν λαό βαθύτατα φιλελεύθερο να τον εμφανίσουν –  έστω και στιγμιαία –  σαν δογματικό …Έναν λαό βαθύτατα θρησκευόμενο να τον εμφανίσουν σαν άθεο.

Η “παράσταση” ήταν έτοιμη να δοθεί. Αρκούσε ένα κομμουνιστικό κόμμα χαφιέδων και τεμπέληδων να ταυτιστεί με την παλλαϊκή αντίδραση και ο “κύβος” ήταν έτοιμος για να “ριχθεί”. Η “παράσταση” δόθηκε με την οικονομική χορηγία των Αμερικανών στο κέντρο τής Αθήνας. Εκεί έγινε η κεντρική εκδήλωση της δυσφορίας τού ελληνισμού …Εκεί όπου “καλούσε” ο σταλινικός Γλέζος τον λαό να στηρίξει τον σταλινικό Ζαχαριάδη …Να τον στηρίξει στην “αντιιμπεριαλιστική” ρητορεία του …Να τον στηρίξει στη μεγάλη “μάχη” τού λαού για το δίκιο του …Να στηρίξει αυτόν, ο οποίος με τον “τσαμπουκά” του θα απαιτούσε τις γερμανικές αποζημιώσεις …Να στηρίξει αυτόν, ο οποίος απειλούσε τη Δύση με “αποχώρηση” από το “στρατόπεδό” της …Να στηρίξει αυτόν, ο οποίος θα είχε ως μυστικό του “άσσο” την επιλογή τής Μόσχας.

Τζάμπα ήταν ο “ηρωισμός” του …Πυροβολούσε τον “πεθαμένο” και έκανε ό,τι βόλευε τον ζωντανό εχθρό …”Πυροβολούσε τζάμπα τη Γερμανία, η οποία εκείνη την ώρα ήταν τελειωμένη και υπό αμερικανική “προστασία” και “φλέρταρε” με τη Μόσχα, η οποία “έβαζε” τις ΗΠΑ μέσα στην Ελλάδα με τα όπλα. “Βούτυρο” στο “ψωμί” των Αμερικανών, οι οποίοι ήθελαν να δαιμονοποιήσουν τον ελληνικό λαό και την “ακραία” επιλογή του. Το τέλος ήταν πολύ κοντά. Οι “παραγωγοί” πήραν τις φωτογραφίες τής “εκδήλωσης”, η οποία αποδείκνυε τον “κομμουνισμό” των Ελλήνων και πλημμύρισαν τα ΜΜΕ της Ευρώπης. Σε μια Ευρώπη, την οποία πλέον τρομοκρατούσαν με τον ρωσικό επεκτατισμό, η Ελλάδα είχε διαλέξει το εχθρικό “στρατόπεδο” …Σε μια Ευρώπη, η οποία φοβόταν πλέον τις “πέμπτες” φάλαγγες, η Ελλάδα εμφανιζόταν σαν το κράτος-Πέμπτη φάλαγγα, που απειλούσε την “κοινωνία” των ευρωπαϊκών εθνών. Η αμερικανική προπαγάνδα σκορπούσε τον τρόμο στα μέλη τής Δύσης. Ήταν θέμα χρόνου να “ματώσει” η Ελλάδα, για να αποδειχθεί ότι ο τρόμος αυτός δεν ήταν ένα απλό τρυκ …Ήταν πραγματικό το αίμα, που θα τρόμαζε τη Δύση …Ήταν πραγματικό και ήταν ελληνικό …Ήταν αίμα, που θα επέτρεπε στη Γερμανία να “πλυθεί” για τα παλιά της εγκλήματα …Η επιβεβαίωση ότι έκανε το “σωστό”, όταν τιμωρούσε προκαταβολικά τους Έλληνες.

2014

Το 2014 έτεινε προς την ολοκλήρωση το μεγάλο “σχέδιο” των Αμερικανών και των σιωνιστών τοκογλύφων της νεοϋορκέζικης FED να κατακτήσουν την Ευρώπη …Ένα “σχέδιο” δύο φάσεων, το οποίο βασιζόταν στο γεγονός ότι όλοι αυτοί μπορούσαν να εκμεταλλευτούν την εβραιοκρατούμενη Γερμανία υπέρ των συμφερόντων τους και εις βάρος της Ευρώπης και των λαών της.

Άνθρωποι, όπως ο Ρότσιλντ, ο Ροκφέλερ και ο Μπους μερικά χρόνια πριν είχαν χρηματοδοτήσει την Μέρκελ να κάνει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και εκείνη την ώρα έπρεπε να τακτοποιήσουν τα πρώτα αποτελέσματα εκείνου του κατά παραγγελία πολέμου. Έπρεπε να εκμεταλλευτούν τις αλλαγές εκείνες, οι οποίες είχαν προκύψει από την εγκληματική δραστηριότητα της Γερμανίας και ταυτόχρονα έπρεπε να προστατεύσουν την ίδια τη Γερμανία, η οποία σε διαφορετική περίπτωση θα κινδύνευε να πέσει θύμα της οργής των θυμάτων της.

Τα δεδομένα ήταν σχετικά απλά. Είχαν χρηματοδοτήσει την Μέρκελ να “ισοπεδώσει” κοινωνικά και οικονομικά την Ευρώπη, ώστε να μπορέσουν στη συνέχεια να μπουν μετά αυτοί οι ίδιοι σαν “σωτήρες” και να χρηματοδοτήσουν την οικονομική αναγέννησή της. Έβαλαν την Μέρκελ να “ομογενοποιήσει” την Ευρώπη στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα, προκειμένου να την διαχειριστούν με ενιαίο τρόπο και προς το συμφέρον τους. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι χρηματοδότησαν την “ισοπέδωσή” της, θα ήταν και οι χρηματοδότες τής ανοικοδόμησής της. Στο κόλπο ήταν και ο –  επίσης χρηματοδοτούμενος από τους ίδιους –  Πούτιν …Ο Πούτιν, τον οποίο είχε βοηθήσει το τραπεζικό και πετρελαϊκό κατεστημένο τής Νέας Υόρκης, προκειμένου να καταλάβει την εξουσία στη Μόσχα.

Το 2014 ήταν ίσως η πιο σημαντική χρονιά για εκείνον τον σχεδιασμό, γιατί είχε ολοκληρωθεί η πρώτη φάση τού σχεδίου …Η πιο δύσκολη φάση τού σχεδίου …Η φάση εκείνη, η οποία προϋπέθετε την προδοσία τής Ευρώπης από ένα ευρωπαϊκό κράτος. Η Γερμανία είχε ολοκληρώσει τον καταστροφικό της ρόλο και έπρεπε να αποσυρθεί με ασφάλεια και χωρίς “κραδασμούς” από το προσκήνιο …Να αποσυρθεί με το τέλος τής πρώτης “φάσης” του σχεδίου, ώστε να ξεκινήσει η δεύτερη “φάση” του …Να αποσυρθεί, προκειμένου να μπει στο “σκηνικό” ο Ρώσος συμπρωταγωνιστής της. Είχε “σαρώσει” την Ευρώπη, όπως προέβλεπε ο ρόλος της και είχε πλέον οριστικοποιηθεί η δήθεν “ήττα” τής γερμανικής άποψης περί ευρωπαϊκής “ευημερίας”. Από εκείνη τη στιγμή κι έπειτα θα άρχιζε το ψυχροπολεμικό “θέατρο” των Αμερικανών, προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους Ευρωπαίους και να “μπουν” οι ίδιοι στην Ευρώπη ως επικυρίαρχοι.

Σε μυστική συνεννόηση με τη Μόσχα του Πούτιν έπαιξαν ένα “θέατρο” σύγκρουσης με τους Ρώσους …Ένα “θέατρο”, το οποίο θα τους επέτρεπε να “κατακτήσουν” την Ευρώπη, στηριζόμενοι στον φόβο της για τη Ρωσία …Έναν αρχέγονο φόβο των λαών τής Δυτικής Ευρώπης για τις ορδές των Σλάβων, τις οποίες τις φαντάζονταν να “ξεχύνονται” στα μέρη τους και να τους κατακτούν.  Με τις “ευχές” τού εκλεκτού των πετρελαιάδων –  Πούτιν –  ήταν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν οι ίδιοι τον “δρόμο” που άνοιξε η Γερμανία μέσα στα ευρωπαϊκά   “χαλάσματα”.

Η συνέχεια στον σύνδεσμο http://eamb-ydrohoos.blogspot.com/2015/02/traianou-the-big-bang-theory.html