Αυτό το λουλούδι ΞΕΡΑΘΗΚΕ , δεν υπάρχουν άλλα ψέμματα να το ποτίσεις.
Λαός βασανισμένος, δυστυχισμένος, διχασμένος από τους προδοτες ηγέτες του, άρχισε και αυτός να κοιτά το προσωπικό συμφέρων του και από άγνοια και απελπισία δεν κατάλαβε ότι βάζει έμμεσα ταφόπλακα στο ίδιο του το σπίτι.
Το αποτέλεσμα το είδαμε στις συγκεντρώσεις στο σύναγμα!
Ο λαός εναπόθεσε τις ελπίδες του σε έναν νέο πολιτικό και άφθαρτο υποτίθεται.
τα μηνύματα τα είχαμε πάρει ένα χρόνο πριν τις εκλογές, έκανε επισκέψεις σε όλα τα αποβράσματα, Αμερική, Γερμανία, και άλλα να του δώσουν την ευχή τους!
Τι ζήτησε, τι έταξε, τι του έδωσαν για να γίνει πρωθυπουργός δεν μπορούμε να ξέρουμε με ακρίβεια, όμως το αποτέλεσμα το σημερινό, αυτό δείχνει, ότι είναι δέσμιος τον δανεικών που του έδωσαν σε πολιτική χρεία οι νταβατζήδες μας!
Το θεωρούσαμε απίθανο να γίνει κυβέρνηση με ένα κόμμα από φατρίες και συνιστώσες!
Το ίδιο και η πλούσια διαδρομή αυτού και της οικογενείας του, αλλά είπαμε ότι ένας ηγέτης καλύτερα να έχει για να μην σκέφτεται τις λαδιές.
Ούτε ότι είναι μεμπτών ένας ηγέτης να είναι πλούσιος.
Όμως όταν ένας λαός είναι απελπισμένος πιάνετε από τα μαλλιά του, όπως αυτός που πνίγεται.
Ωραία λόγια για τις μάζες, τον κοιμίζουμε, μέχρι να ξανά συνέλθει θα είναι αργά.
Αυτά δεν είναι δικά μου συμπεράσματα, αλλά μιλούν τα γεγονότα.
Ο λαός του έδωσε το ελεύθερο να πει στους νταβατζήδες να πάνε στο διάολο, να τους πιάσει στον ύπνο, αντίθετα αυτός λες και εκτελούσε εντεταλμένη αποστολή, άρχισε να μας τραβολογά από τον πάτο στην κορυφή και αντίθετα, άρχισε ένας ανελέητος πόλεμος ναι όχι, άρχισε μια πλύση εγκεφάλου με τις κόκκινες γραμμές, που δεν τις παραβιάζει, αλλά τις παραβίασε, με την σύνταξη που θα την πάρουμε, το βιολί το τράβηξε πέντε μήνες πρίμο σεγκόντο!
Και ξαφνικά από το όχι στο μνημόνιο και στο επαίσχυντο χρέος το περνάμε στην ζούλα, τα μέτρα Χαρδουβαλη και ακόμα χειρότερα τα βαφτίζουμε διαφορετικά, αρχίζουν οι νταβατζήδες και ζητάνε τις κρυφές υποχρεώσεις που έταξε φανερά και εκβιαστικά, με χειρότερα μέτρα.
Και έβαλε το συνονθύλευμα να μας απασχολήσει με τον αστυφύλακα που θα κάνει τσίσα του, τι γραβάτα φοράνε και αν φοράνε και αν είναι ντεμοντέ και σιδερωμένη και άλλα ευτράπελα σε καθημερινή βάσει και στα παράθυρα του πουλημένων μέσων όπως τα έλεγαν και δίκιο είχαν όμως δεν το πίστευαν και ξημεροβραδιάζονται σε αυτά που έφτυναν!
Άφησε να οργανωθούν όλα τα προδοτικά φασιστοειδή του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου!
Και τώρα δήθεν δεν έχει επιλογή γιατί οι νταβατζήδες ζητούν κάθε ημέρα και άλλα και ποιο πολλά και ποιο σκληρά, αυτός όμως έγινε πρωθυπουργός! Θα μπορούσε όμως να είναι πατριώτης πρωθυπουργός.
Και ρωτώ γιατί όταν είχε την δύναμη να ξεδοντιάσει το τέρας δεν το έκανε, που ήταν ζαλισμένο και το άφησε να ξανά σηκωθεί;;;
Γιατί να απειλεί και να εκβιάζει το τέρας, αντί να το σκοτώσει τότε που μπορούσε;;;
Και πέτυχε το εξής, λύκος στα πρόβατα με τους Ρώσους, τους Κινέζους και άλλους!
Υπάρχει μια εξήγηση να τον παγίδεψαν οι γύρω του, ναι αλλά δεν βγαίνει στον ελληνικό λαό να πει την αλήθεια; και αυτό δηλώνει ότι ξεπληρώνει επιταγές στους πατρόνες του!
Εδώ λοιπόν πετάμε το λουλούδι που λέγετε ελπίδα διότι δεν έχουμε άλλα ψέματα να το ποτίσουμε και ξεράθηκε, στέρεψαν ακόμα και τα ψέματα!
O Aλέξης Τσίπρας απέτυχε.
Η ήδη δύσκολη θέση της Ελλάδας έγινε δυσμενέστερη, καθώς η χώρα βρέθηκε πιο απομονωμένη από ποτέ και το πανευρωπαϊκό μέτωπο κατά της λιτότητας που είχε υποσχεθεί στις τελευταίες εκλογές δεν έγινε ποτέ πραγματικότητα.
Πέντε μήνες διαπραγματεύσεων δεν έφεραν κανένα αποτέλεσμα που να ανταποκρίνεται στην ριζοσπαστική ρητορική που έφεραν αυτόν και το κόμμα του στην εξουσία.
Τα εμπόδια για συμφωνία φαίνεται να απομακρύνονται και να γίνονται εφιάλτης.
Αλλά η αποτυχία δεν οφείλεται μόνο στον Έλληνα πρωθυπουργό.
Οι προκάτοχοί του απέτυχαν επίσης, παραλείποντας ο καθένας όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση να πει στους ψηφοφόρους την αλήθεια γιατί δεν ήταν για τον λαό αλλά για την τσέπη τους.
Συγκρίνοντας την ύφεση της Ελλάδας με τις τύχες της Ιρλανδίας, Πορτογαλίας και Ισπανίας από την εποχή της έναρξης της κρίσης πριν πέντε χρόνια, αυτό που συμπεραίνεται είναι η σταθερή προτίμηση των Ελλήνων πολιτικών να βάζουν μπροστά το βραχυπρόθεσμο κομματικό κέρδος από το συμφέρον της χώρας.
Αλλά καθώς οι λεπτομέρειες από την προτεινόμενη συμφωνία έρχονται στην επιφάνεια, είναι φανερό ότι η αποτυχία είναι μεγαλύτερη και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα.
Η πολιτική της λιτότητας που εφαρμόστηκε στη χώρα από τους πιστωτές της, όπως αναγνώρισε το 2013 ο Ολιβιέρ Μπλάνσαντ του ΔΝΤ, έκανε την ύφεση μακρύτερη και βαθύτερη.
Τώρα η κρίση θα ενταθεί.
Παρά τις όποιες διαφορές μεταξύ του ΔΝΤ και της Κομισιόν, είναι φανερό ότι η τακτική του κ. Τσίπρα ένωσε τους συνομιλητές του, βάζοντας μπροστά του και στο ελληνικό λαό ένα τέρας φρικιαστικό, εφιαλτικό, και τους ένωσε στην απόφαση να οδηγήσουν την Ελλάδα στον ίδιο καταστροφικό δρόμο, όπως πριν του αφανισμού.
Η επιμονή τους να αγνοείται η υψηλή ανεργία, αποτυπώνει την σχεδόν απόλυτη κατάρρευση της εμπιστοσύνης εξαιτίας του τρόπου που τους συμπεριφέρθηκε τους προηγούμενους πέντε μήνες η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν θέλω να πω το τέλος για να μην στερέψω από το πότισμα με ψέματα το λουλούδι ελπίδα του γείτονα.
ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Αφήστε μια απάντηση