
Δεν είναι γιατί φοβάμαι, δεν είναι γιατί δεν έχω φάρμακα, δεν είναι γιατί σε όλη τη ζωή μου δούλεψα τίμια για να έχω στα γηρατειά μια αξιοπρεπή ζωή και μου τη στερούν, δεν είναι γιατί είναι άδικη η ζωή, πάντα έτσι ήταν και έτσι θα είναι.
Ο τρόμος μου είναι γιατί κατάφεραν να έχω όλες τις πληροφορίες που δηλώνει ότι αυτή η ανθρωπότητα κατάφερε να καλύψει τρέχοντας με ιλιγγιώδη ταχύτατα την αυτοκαταστροφή της.
Ας έρθουμε σε εθνικό επίπεδο που αφορά την Ελλάδα και τους πολίτες της.
Ο τρόμος μου εδώ παίρνει διαστάσεις σχιζοφρένιας, αφού αδυνατεί να επεξεργαστεί όλη αυτήν την πολιτική και κοινωνική μόλυνση, είναι σαν να προσπαθείς να ρήξεις τα απόβλητα όλης της γης σε ένα φρεάτιο μιας κατοικίας.
Αφήστε μια απάντηση