PD Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou Bleibergweg 114 D-40885 Ratingen Tel.+Fax: 0049 2102 32513
E-Mail: chaziteo@t-online.de
31.01.2016

 

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου

Παρατηρησεις
Παρακολουθει καποιος τις οικονομικες συσχετισεις των μελων κρατων της Ε.Ε. καταληγει γρηγορα στο συμπερασμα, οτι εδω προκειται για ενα μηδενικο αθροιστικο παιχνιδι, οπου το εμποριο μεταξυ των μελων αυτων κρατων ειναι παντα ισορροπισμενο, διοτι το αθροισμα των εξαγωγικων πλεονασματων ειναι, ως δειχνει η κατωτερω σε σχεση, ισον με το αθροισμα των εισαγωγικων ελλειμματων:

Δικο μου εξαγωγικο πλεονασμα = Δικο σου εισαγωγικο ελλειμμα.

Οποιος, οπως ο γραφων, εζησε μετα το 2007 απο κοντα τις αρκετα υποκριτικα συγκινητικες συζητησεις που ελαβαν χωρα στην Γερμανια, με τις τοσες ανοησιες που διετυπωθηκαν, κουνουσε αηδιασμενος για αυτες το κεφαλι του.

Οι διατυπωσεις «τεμπεληδες Ελληνες» που με τις αδικως μεγαλες αποδοχες σας κανεται δυνατες τις εισαγωγες σας εως την συμβολη «πωληστε τα Νησια σας» σε ολα σχεδον τα γραπτα και ηλεκτρονικα ΜΜΕ εδειχναν την πνευματικη σταθμη στην οποια βρισκονται στην πραγματικοτητα οι σημερινοι Γερμανοι στην πλειονοτητα τους.

Οι ανθρωποι αυτοι με χαμηλη διανοητικη ικανοτητα
μεχρι σημερα δεν ειναι σε θεση να καταλαβουν οτι περαν του ανταγωνισμου υπαρχει και η δυνατοτητα συνεργασιας.

Εως σημερα παραγνωριζεται οτι στις αρχες της οικονομικης κρισης, η Ελλας εκβιαστηκε μονο και μονο για να σωθη η Τραπεζα Γερμανιας.

Οι διεθνεις τραπεζιτες πιστευαν οτι εκβιαζοντας πολιτικους χαμηλης ποιοτητας και πατριωτισμου, με τυποποιηση κρατικων ισολογισμων και εκτενη προπαγανδα δια ολων των ΜΜΕ, θα επιτυγχαναν παλι εικονικα εστω κερδη, θα προσποιουνταν οικονομικη αναπτυξη και θα διαλαλουσαν σαν γελειοι ντελαληδες που ειναι το τελος της οικονομικης κρισης.

Μεσα στην τραγικη οσο και γελεια αυτη κατασταση σπροχθηκαν οι Ελληνες σε μια οικονικα κεκλιμενη θεση απο την οποια ακομη και μετα την λαφυραγωγια της πατριδας τους απο τους Μεγαλοαπατεωνες με τα Μνημονια Ι,ΙΙ και ΙΙΙ βρισκονται μεχρι τις ημερες μας.

Γιατι σιωπουν εως σημερα οι Μεγαλοαπατεωνες ως προς την κατασταση που επικρατουσε στην Ε.Ε. προ το 2007, δηλαδη προ της εκρηξης της οικονομικης κρισης;

Στην Γερμανια ειχε αυξηθει τοτε ισχυρα στην παραγωγη διαδικασια η πιεση των μισθων προς τα κατω, παραλληλα με τον αφοπλισμο των συνδικατων και την σκληρη σταθμικη πολιτικη της βιομηχανικης της παραγωγης που την ανεδειξε σε μεγαλη εξαγωγικη δυναμη.

Στην αλλη πλευρα βρεθηκαν οι εισαγωγικες χωρες της Ε.Ε. των οποιων η βιομηχανια σκοπημα καταστραφηκε, οι οποιες δεν ηταν σε θεση να χρηματοδοτουν ουτε τις αναγκαιες εισαγωγες βιομηχανικων και μονο προ’ι’οντων απο την Γερμανια.

Τετοιες εισαγωγικες χωρες οπως η Ελλας χρεωθηκαν αναγκαστικα στις γερμανικες τραπεζες.

Οι γερμανικες τραπεζες πληρωναν απ’ευθειας στους γερμανους εξαγωγεις τα προ’ι’οντα που εισηγαγαν οι εισαγωγικες χωρες ετσι ωστε τα δανεισθεντα χρημα να παραμενου στην Γερμανια ενω το χρεος με τους τοκους να επιβαρυνουν τους λαους των εισαγωγικων χωρων.

Δια του μηχανισμου των τοκων και την διατηριση της ανισοτητας αυτης εξασφαλιζονταν για τις γερμανικες τραπεζες η ηγεμονικη τους θεση και τα μελλοντικα κερδη αυτων, και δη για οσο καιρο οι φτωχες οικονομικα χωρες, οπως η Ελλαδα, ηταν υποχρεωμενες να χρεωνονται οταν χρειαζονταν να εξοφλουν τους εκαστοτε λογαριασμους τους.

Η απαραδεκτη αυτη κατασταση οδηγησε περιοδικα σε εν μερει αιματηρά αντιδραση του ελληνικου λαου που διατηρειται ακομη εως τις ημερες μας.

Κατω απο την πιεση της κρατικης πτωχευσης αρχισε πλεον η ελληνικη κυβερνηση να εκβιαζεται για να αιτηση στη ΕΚΤ την αδεια καταργισης του ρευστου χρηματος.

Η Αληθεια ομως για τα ως ανω μετρα που αρχισαν να εφαρμοζονται απο την 01.01.2011 δεν ηταν στην πραγματικοτητα ο κινδυνος διαρροης προς το εξωτερικο ρευστου χρηματος αλλα το γεγονος οτι οι εγχωριες και ξενες τραπεζες παντοτε ειναι κατα του ρευστου χρηματος και τρεμουν απο μια «εφοδο προς την τραπεζα» των πελατων τους με αποσυρση των καταθεσεων πασης μορφης που θα τις εφερνε σε πολυ δυσκολη κατασταση επιβιωσης.

Αυτος ειναι ο πραγματικος λογος για την εφαρμογη στις ελληνικες τραπεζες απο τον Ιουνιο του 2015 των Capital Controls για να αποσοβηθη η αναφερθεισα δικαια «εφοδος προς τις τραπεζες».

Στην πραγματεια του γραφοντος που ακολουθει δεν γινεται μια ολοκληρωμενη αναλυση της Ε.Ε., δηλαδη ενος θεσμου που δεν διεπεται απο λα’ι’κο δικαιο, αλλα περιγραφονται απαραδεκτα και αρνητικης φυσεως εκτρωματα του θεσμου αυτου σχετικα με

1. την εξασκηση της εξουσιας (δημοκρατικα- και ελεγχτικα ελλειμματα) απο τους τιμαριωτες του διεθνους πολιτικου σιωνισμου
2. την γειρανση των πληθυσμων των μελων κρατων της Ε.Ε. και η ενδυση των κοινωνιων της με ομοιομορφες στρατιωτικες στολες δια των μεταναστευτικων ρευματων των ημερων μας.

3. την αντιπληθωριστικη κατασταση στην Ευρωπη εντος της παγκοσμιας οικονομικης κρισης που στοχευουν στην τελικη «Διαλυση της Ευρωπης των Πατριδων» και στην επιτευξη του στοχου της παγκοσμιας διακυβερνησης του πλανητη μας.

ΕΞΑΣΚΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Σε ολα τα συμβολαια της Ε.Ε. διατυπωνεται με εμφαση και με προτεραιοτητα η αρχη της Δημοκρατιας.

Τα κρατη μελη της Ε.Ε. αναγνωριζουν στο προοιμιο της συμφωνιας του Μααστριχτ ιδιαιτερα το συστημα της δημοκρατικης διακυβερνησης και διατυπωνουν ως επιθυμιαν τους την αποδοτικη εφαρμογη αυτης σε ολες τις διαδικασιες των οργανων της.

Το αντιθετο ομως συμβαινει στην πραγματικοτητα.

Η εφαρμογη των αρχων της δημοκρατιας βρισκεται διαμετρικα αντιθετα απο την πραγματικοτητα.

Ο ελεγχος της εκτελεστικης εξουσιας στα μελη κρατη της Ε.Ε. εκ μερους των κοινοβουλιων, των πολιτων και των ψηφοφορων λογω της πολυπλοκοτητας και διαφορετικοτητας της λειτουργιας των κοινοβουλιων αυτων ειναι σχεδον αδυνατος.

Βοηθεια μπορει
να προκυψη μονο με μια ριζοσπαστικη και τελειως ανεξαρτητη απο τον διεθνη πολιτικο σιωνισμο αναδιαρθρωση της Ε.Ε. η οποια θα εκπληρωνη τουλαχιστον τα στανταρτς της δημοκρατιας.

‘Η θα αλλαξει το συστημα υπο την επιδραση των πολιτων και κατ’ επεκταση δια απ’ευθειας εκλογης των αντιπροσωπων του ‘η θα περνονται οι αποφασεις απ’ ευθειας απο τους λαους, δηλαδη μεσω
εγκαθιδρυσης ακομματιστων, ανεξαρτητων και μονο για τα αντικειμενα υπευθυνα επιτελεια αποφασεων, συμβουλων και ελεγχων.

Σημερα λαμβανονται ολες οι αποφασεις στις υποεπιτροπες της εκτελεστικης εξουσιας της Ε.Ε., δηλαδη σε αυτες της «Ευρωπα’ι’κης Επιτροπης».

Εκει βρισκεται καμουφλαρισμενη η εξουσια και εκει υπο απολυτη μυστικοτητα καταργειται η υπευθυνοτητα.

Οι μη δημοσιες συνεδριασεις των υποεπιτυροπων, δηλαδη τα κυρια μερη αυτων δυσκολευει ξεκαθαρες τοποθετησεις και κρισεις εφ’ οσον το μεγαλυτερο μερος των αποφασεων λαμβανεται ηδη στις υποεπιτροπες των μονιμων αντιπροσωπων των μελων κρατων (AStV) ‘η ακομη και σε κατωτερα κλιμακια αυτων.

Απο αυτην την «Ευρωπα’ι’κη Επιτροπη» διαφερει η «Επιτροπη της Ε.Ε.», η οποια συνεδριαζει τουλαχιστον δυο φορες τον χρονο και της οποιας οι αποφασεις δεν εχουν καμμια νομικη ποιοτητα (Αρθ. 4 παρ. 2 σειρα 3 EUV), μπορει ομως να περιεχουν υψηλη πολιτικη απηχηση.

Οι δικαιοδοσιες και ο τροπος λειτουργιας της «Επιτροπης της Ε.Ε.» καθοριζονται στα Αρθ. 202 εως 210 ΕG). Κατα το Αρθ. 203 παρ. 1 αποτελειται αυτη απο 28 αντιπροσωπους σε επιπεδο υπουργων των μελων κρατων της Ε.Ε. και συνεδριαζει με εναλλασομενα μελη σε εξαρτηση με την υπο διαπραγματευση υλη.

Στην ουσια η επιτροπη αυτη αποτελειται απο πολλες επιτροπες.

Ο κανονισμος λειτουργιας ημερομηνιας 22.03.2004 προβλεπει περαν της «Επιτροπης της Ε.Ε.» για γενικες και εξωτερικες σχεσεις και τετοιες επιτροπες για την οικονομια και οικονομικα, για την δικαιοσυνη και εσωτερικων, για την εργασια, για την κοινωνικη πολιτικη, για την υγεια, για την προστασια των καταναλωτων, για την ανταγωνιστικοτητα, για την κυκλοφορια, για την τηλεπικοινωνια και ενεργεια, για την γεωργια και αλιεια, για το περιβαλλον και για την παιδεια, νεολαια και πολιτισμο.

Η προεδρια αλλαζει καθε εξη μηνες.

Το παιχνιδι συγχυσης με τις επιτροπες επεκτεινεται με την «Επιτροπη των ενωμενων αντιπροσωπων των κυβερνησεων των μελων κρατων της Ε.Ε,».

Η δικαιοδοσια της επιτροπης αυτης καθωριζεται απο το Αρθ. 223, παρ. 1 EG και καταγινεται με την αναγορευση των Δικαστων στο Δικαστηριο της Ε.Ε. Στο τελος υπαρχει η «Διασκεψη των κυβερνησεων των μελων κρατων της Ε.Ε.» που αποφασιζει για μεταβολες στις συμβασεις της Ε.Ε. οι οποιες μετα πρεπει να εγκριθουν απο τα μελη κρατη.

Ολες οι ως ανω επιτροπες πολιτικα δεν ειναι σε κανεναν υπευθυνες και ευρωπα’ι΄κα και δημοκρατικα νομιμονοποιημενες.

Ο πυρηνας της δημοκρατιας βασιζεται στην αρχη να αποσυρονται ειρηνικα και με
μη επανεκλογη αχρηστοι εξουσιαστες πασης μορφης.

Οι ως ανω επιτροπες ουτε εκλεγονται απ’ ευθειας απο τον λαο οπως σε ενα προεδρικο συστημα ουτε εκλεγονται απο το ευρωπα’ι’κο κοινοβουλιο και συνεπως εμμεσα απο τον λαο οπως στο κοινοβουλευτικο συστημα και συνεπως δεν ειναι ποτε δυνατον απο τους πολιτες με την επανεκλογη τους να αναγνωρισθουν ‘η με την μη επανεκλογης τους να τιμωρηυουν.

Αυτοι ειναι και οι λογοι που συνεχως αυξανεται η αντισταση απο τα μελη κρατη της Ε.Ε. Τα κρατη μελη εντος των τειχων τους δεν εφαρμοζουν αυτα που απεφασισαν οι ως ανω επιτροπες. Η Ωρα ερχεται……

Η Κομισιον της Ε.Ε. αποτελειται σημερα απο 28 μελη (καθε χωρα μελος κατα το Αρθ. 213 EG διαθετει ενα μελος) οι οποιοι επιλεγονται απο τις χωρες μελη, και λαμβανει δικαιοδοσιες της εκτελεστικης εξουσιας στην Ε.Ε. Ο προεδρος της Κομισιον και τα μελη αυτης επιλεγονται εκαστοτε και τοποθετουνται απο τους Μεγιστανους του χρηματος και προεχονται συνηθως απο τις «γραμμες της ευγενους ρατσας εκ χαριτος του πνευματος του Γιαχβε».

Αν και η Κομμισιον αποφασιζει συλλογικα εντουτοις ο προεδρος αυτης κατα το Αρθ. 217 EG εχει ιδιαιτερες εξουσιαστικες πολιτικες δικαιοδοσιες.

Και τοσο χειρωτερα ειναι οταν αυτος οπως σημερα ο κ. Jean-Claude Juncker και ο προκατοχος του Barroso ειναι προσωπικοτητες ανικανες και χαμηλης διανοητικης ικανοτητας.

Και εδω οι πολιτες δεν εχουν καμμια επιδραση στην εκλογη ‘η καλυτερα στην τοποθετηση της Κομισιον και των μελων της.

Τοσο η «Επιτροπη της Ε.Ε.» οσο και η Κομισιον εξαρτωνται θεωρητικα και απο την Ευρωβουλη.

Η Ευρωβουλη εκλεγεται μεχρι σημερα με μη ομοιομοφα εκλογικα συστηματα και ειναι υπερφουσκουμενη με τα 782 μελη της.

Οι εκλογικοι νομοι των κρατων μελων της Ε.Ε. ταυτιζονται εκαστοτε με τους εθνικους εκλογικους νομους που διαφερουν μεταξυ τους.

Η ετσι ονομασθεισα αμεση εκλογη των μελων της Ευρωβουλης λαμβανει χωρα βασιζομενη σε μη ενιαιους εκλογικους νομους.

Εδω αθροιζεται και το γεγονος οτι ο αρθμος των μελων ειναι υπερβολικα μεγαλος και ανισα κατακερματισμενος.

Ο μεγαλος αριθμος των Ευρωβουλευτων εχει ως επιδραση στον χρονο αγορευσης ενος ευρωβουλευτου στην Ευρωβουλη , ο οποιος δεν ξεπερνα το ενα λεπτο, που σημαινει οτι αυτος
δεν προλαβαινει να αναφαιρη ακομη και το ονομα του παρα να αναλυση ενα προβλημα σε βαθος.

Παρ’ ολο που οι δικαιοδοσιες της Ευρωβουλης τα τελευταια χρονια αυξηθηκαν σημαντικα, ιδιαιτερα με αυτες της «Επιτροπης της Ε.Ε.» κατα την ψηφιση των νομων και με αυτες της Κομισιον, παραμενει ολο το συστημα αναπολετασματικο και εξατμιζεται η πολιτικη υπευθυνοτητα των κομματων της Ευρωβουλης μαζι με αυτη των Ευρωβουλευτων.

Αυτο που απομενει ειναι ενα συστημα οργανομενης ανευθυνοτητας. Οι πολιτες της Ε.Ε. δεν εχουν δικαιοδοσιες ελεγχου των κομματων και των Βουλευτων της
Ευρωβουλης και συνεπως καμμια δυνατοτητα να εμποδισουν την επανεκλογη των αποτυχημενων. Κατα το Αρθ. 190, παρ. 1 EG εκλεγονται οι Βουλευτες του Ευρωκοινοβολιου γενικα με απευθειας εκλογες, δηλαδη αμεσα.

Στην πραγματικοτητα ομως στις λιστες των κομματων καθε μελους χωρας μπαινουν για τις Ευρωεκλογες και εκλεγονται προσωπα που ειναι ταυτοχρονα και μελη πασης μορφης μασονικων στοων, λεσχων και κλουπς.

Συνεπως η Ευρωβουλη μπορει να συγκριθη με μια Συναγωγη που εχει εναν Αρχιραββινο ως προεδρον της.

Αυτο και μονο εξηγει γιατι οι Ευρωβουλευτες πωλουν την ανεξαρτησια τους με την μεγαλυτερη δυνατη προσφορα απο τα διαφορα οικονομικα συμφεροντα, τα οποια ως Λομπυ οργιαζουν στις Βρυξελλαις.

Η κατασταση αυτη ενω ειναι η χειριστης μορφη διαφθορας παραμενει ατιμωρητη!

Η ΣΤΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΕΝΙΑΙΑ ΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΤΗΣ Ε.Ε., ΔΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΩΝ ΡΕΥΜΑΤΩΝ.

Γιατι σε ολες τις χωρες της Ε.Ε. ξαφνικα πιστευουν οι υπευθυνοι οτι ο πολιτισμος τους ειναι ανεπαρκης και χρειαζονται πληθωρα αλλων και ξενων πολιτισμων με τα μεταναστευτικα ρευματα, για να ορθοποδησουν;

Εχει ολο το προβλημα της μεταναστευσης πραγματι κατι το κοινο με τον πολιτισμο ‘η με τα σχεδια του διεθνους πολιτικου σιωνισμου για παντοκρατια;
Η προβλεπομενη μπασταρδοποιηση των λαων της Ευρωπης ειναι μερος του σχεδιου της παντοκρατιας.

Η ευγενης ρατσα εκ της χαριτος του θε’ι’κου πνευματος του Γιαχβε φαινεται οτι επιδιωκει την δημιουργια μιας νεας αλλα μικτης ρατσας ανθρωπων στην Ευρωπη.

Εαν πραγματι αυτο επιδιωκει, εξηγειται και το μεγαλο ενδιαφερον και oi δραστηριοτητες της Open Society Foundation του George Soros να μετακινηση μεγαλες πληθυσμιακες μαζες απο την Ασια και Αφρικη προς την Ε.Ε.. Προκειται για μια πραγματικη πολυχρωμη επανασταση που ακολουθησε στην Ευρωπη την αλλη επανασταση των εκτρωσεων παραλληλα με την πυροδοτιση των καταστρεπτικων πολεμων στην Ασια και στην βορεια Αφρικη.

Αυτα που συμβαινουν σημερα με τα μεταναστατευτικα ρευματα δεν ειναι αγνωστα στην Ευρωπη.

Το δικαιωμα της Ασυλιας παραβιαζεται απο το δικαιωμα Μεταναστευσης κατοπιν αφορητων
πιεσεων του διεθνους πολιτικου σιωνισμου προς τους τιμαριωτες του στις Βρυξελλαις και στα μελη κρατη της Ε.Ε.

Ενας πολιτης οταν αιτει Ασυλια σε ενα κρατος υποδοχης, το κανει αυτο διοτι κινδυνευει η ζωη του απο την επικρατουσα πολιτικη κατασταση στην πατριδα του και αγωνιζεται να την καταπολεμηση για να επιστρεψη μετα σε αυτην ως ελευθερος ανθρωπος.

Εαν εκπληρωθει το ονειρο του, ως ευγνωμων προς την χωρα υποδοχης του ξεπληρωνει ολες τις δαπανες που την προξενησεν και επιστρεφει στην πατριδα του.

Τα σημερινα μεταναστατευτικα ρευματα ελαχιστη σχεση εχουν με το δικαιωμα της Ασυλιας.

Εδω και δεκαετιες προετοιμασθηκαν τα ρευματα αυτα που σημερα υλοποιουνται απο τον διεθνη πολιτικο σιωνισμο.

Το γεγονος αυτο εκμεταλλευονται και οι Μεγαλοβιομηχανοι της Ε.Ε. οι οποιοι βλεπουν προς τα που οδηγει η γηρανση των πληθυσμων των μελων κρατων της Ε.Ε. με την δραματικη πτωση των γεννησεων.

Η εξελιξη αυτη επιδρα αρνητικα στις επιμερους οικονομιες και στην εξασφαλιση των κοινωνικων ασφαλιστικων συστηματων σε ολα τα επιπεδα.

Οι συνταξιουχοι και αυτοι που θα συνταξιοδοτηθουν αποφευγουν τα οικονομικα ρισκα και μπλοκαρουν τις επενδυσεις και συνεπως την οικονομικη αναπτυξη.

Eνα μεγαλο μερος της συμπεριφορας για επενδυσεις ρυθμιζεται απο μηχανισμους οι οποιοι προερχονται απο την εποχη στην οποια ισχυεν η ρηση «φαγε ‘η φαγο σου».

Αγωνας, επιθεση, ατακτη υποχωρηση ηταν τα προτυπα συμπεριφορας τα οποια και στις μερες μας δεν εξαφανιστηκαν.

Η Αληθεια καμουφλαρεται σε καθε μελος χωρα της Ε.Ε. Παραδειγματικο ειναι επισης και το καμουφλαρισμα για την αγρια υποδουλωση της Ελλαδος (οικονομικη, πολιτικη, κοινωνικη
και μεταναστευτικη) απο τους ξενους και εγχωριους τιμαριωτες του διεθνους πολιτικου σιωνισμου.

Στην αρχη της κρισης η Ελλας εκβιαστηκε απο τους διεθνεις τραπεζιτες για να σωθη η Τραπεζα Γερμανιας.

Δια της επαναλειτουργιας της συμβασης Δουβλινο ΙΙΙ επιδιωκουν οι γελειοι σημερινοι
εξουσιαστες της Ε.Ε. να ριξουν ολο το βαρος των μεταναστευτικων ρευματων στην Ελλαδα που συστηματικα με τα Μνημονια Ι, ΙΙ και ΙΙΙ ρημαξαν και συνεχιζουν δυστυχως ακομη να ρημαζουν, χωρις να φοβουνται μια κοσμογονικη και αιματερα αντιδραση εκ μερους του Ελληνικου λαου. Με αλλα λογια.

Απαιτουν απο την Ελλαδα παραλογα πραγματα με ταυτοχρονη ενισχυση
της Τουρκιας με πολλα τρισεκατομμυρια ευρω τον χρονο για να δραστηροποιη
αυτη τις εγκληματικες της ομαδες για να γεμιζουν τα νησια του Ανατολικου Αρχιπελαγους του Αιγαιου με λαθρομεταναστες……τους οποιους μεταφερουν
ακριβοπληρωμενοι με σαπιες λαστιχενιες βαρκες!

Η ΑΝΤΙΠΛΗΘΩΡΙΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ.

Οι πλειονοτητα των ευρωπαιων θα βρεθει απροετοιμαστη εαν το ατυχημα του αντιπληθωρισμου ξεσπασει ξαφνικα στην ευρωπη ως απορροια της παγκοσμιας οικονομικης κρισης.

Η ευρωπη βρισκεται περιπου εδω και τρεις δεκαετιες σε μια μεγαλης χρονικης διαρκειας αντιπληθωριστικη κατασταση ομοια με αυτην της χρονικης περιοδου 1870 εως 1914.

Το παραδειγμα της Ιαπωνιας, δηλαδη της χωρας με υπεργερασμενο πληθυσμο δειχνει τους ευρωπαιους προς τα που οδηγουνται.

Πανω απο 25 χρονια βρισκεται η Ιαπωνια εντος μιας συρωμενης οικονομικης καταθλιψης, απο την μια πλευρα η χωρα αυτη χαρακτηριζεται απο την υπερπαραγωγη βιομηχανικων προ’ι’οντων ‘η απο την πτωτικη ταση των κερδων ως απορροια της οικονομικης κρισης στην μεγαλοβιομηχανια της και απο την αλλη πλευρα απο την αντιδραση της κεντρικης τραπεζας της με μειωση της ποσοτητας κυκλοφοριας του χρηματος, δηλαδη με τον χρηματικο περιορισμο, με τον αντιπληθωρισμο ο οποιος φυσιολογικα οδηγει στην αυξηση της ανεργιας.

Ο περιορισμος της ποσοτητας κυκλοφοριας του χρηματος σημαινει περιορισμο της ζητησης για ανθρωπινη εργασια και προ’ι’οντα.

Η ιδιαιτεροτητα σε μια αντιπληθωριστικη κριση ειναι οτι απο την μια πλευρα επικρατει υπερπροσφορα σε προ’ι’οντα πασης μορφης τα οποια δεν πωλιουνται και δεν αντικαθιστανται και απο την αλλη πλευρα υπαρχει μεγαλη ποσοτητα καταναλωτων οι οποιοι εχουν μεγαλες αναγκες για τα ως ανω προ’ι’οντα αλλα δεν ειναι σε θεση να τα αγορασουν, διοτι τους λειπουν τα χρηματα και διοτι αυτα μειωθηκαν ποσοτικα στην κυκλοφορια τους και η ανεργοι καταναλωτες δεν εχουν την οικονομικη δυναμη για να τα αγοραζουν.

Υφισταται μονο ενας θεσμος που μπορει κατα διαστηματα να διατηρη τα χρηματα του ανενεργα και αυτος ειναι η κεντρικη τραπεζα, απλα διοτι ειναι σε θεση απο το τιποτε να παραγη χρημα.

Η κεντρικη τραπεζα ειναι συνεπως αυτη που κατα χρονικα διαστηματα μεταβαινει μικροπροθεσμα απο την χρηματικη κατασταση του πληθωρισμου στην κατασταση του αντιπληθωρισμου και παντοτε τοτε οταν το απαιτηση η μεγαλη βιομηχανια που ελεγχεται απο τις τραπεζες για να ρηξη τις εργασιακες δαπανες παραγωγης ‘η για να αντιμετωπιση τις πολυ χαμηλες τιμες των προ’ι’οντων της μεγαλοβιομηχανιας.

Εδω προκειται για μια ρυθμιζομενη αντιπληθωριστικη οικονομικη κατασταση που ομοια της ειχε η ευρωπη μεταξυ 1870 εως 1914.

Απο το 1993 βρισκεται η Ιαπωνια σε μια κατασταση συρωμενης καταθλιψης και απο το 1994 υποφερει περιοδικα απο τον μη ρυθμιζομενο αντιπληθωρισμο.

Περιοδικα μειωνονται οι λα’ι’κες περιουσιες της Ιαπωνιας κατα 23%, αυξανεται η ανεργια στο διπλασιο και αυτα σε μια χωρα στην οποια η απασχολιση των εργαζομενων για ολη την ζωη τους ηταν κατι το ευνοητο και στην οποια χωρα δεν υπαρχει περαν απο την συνταξη απο τους εργοδοτες των εργαζομενων καμμια κοινωνικη συνταξη και σημερα υποφερει η χωρα αυτη απο τον μικρο αριθμο γεννησεων.

Κατι παρομοιο προβλεται για τις επομενες δεκαετιες και για τις χωρες μελη της Ε.Ε. Και αυτος ειναι ο πραγματικος λογος της ανοχης απο το 2015 των μεγαλων προς την ευρωπη μεταναστευτικων ρευματων.

Οι υπευθυνοι της Ε.Ε. τρεμουν απο μια μεγαλης διαρκειας αντιπληθωριστικη κατασταση σε ολες τις χωρες μελη της Ε.Ε. και προσπαθουν να την εμποδισουν.

Εως σημερα οι αντιπληθωριστικες δυναμεις αντιμετωπισθηκαν με το υπερφουσκομα των χρεων.

Καποτε ομως προβλεπεται και αυτο βρισκεται πολυ κοντα, οτι θα γκρεμιστη για μεγαλο χρονικο διαστημα η ψυχολογια εμπιστοσυνης στις χρηματικες αγορες οι οποιες θα παψουν να λειτουργουν με την συνηθεισμενη κερδοφορια.

Το παραδειγμα Ιαπωνια δειχνει οτι η πιστη των πολιτικων και οικονομολογων για μια συνεχη και αδιακοπη αναπτυξη της οικονομιας ειναι ενα ονειρο θερινης νυχτος και τιποτε αλλο. Η ιστορια της ανθρωποτητας κινειται σε κυκλους.

Η συνεχης οικονιμη προοδος ειναι ενας μυθος.

Η ανθρωποτητα σημερα ζει μια εποχη του αναπτυξιακου μυθου και της ευημεριακης μανιας.

Ο πανικος ομως προκυπτει απο το χαος!

Απο την στιγμη που η Αυστρια και η Γερμανια αλλα και οι αλλες χωρες της Ε.Ε. κλεισουν τα συνορα τους στα μεταναστευτικα ρευματα, θα αρχισει μια πολυ επικινδυνη και πολυπλοκη κριση και ο αγωνας για την σωτηρια της σημερινης ευρωπα’ι’κης συνομωσιας,

Εννοιες:
Πληθωρισμος.
Ειναι ο δρομος της συστηματικα συρομενης μειωσης της αξιας του χρηματος που δεν γινεται αντιληπτη απο τον πληθυσμο μιας χωρας διοτι αυτος δεν γνωριζει τους κυριους υπευθυνους του πληθωρισμου και διοτι ο πληθωρισμος ειναι συρωμενος.

Οι υπευθυνοι παραγουν τον πληθωρισμο ετσι οπως τον θελουν και ριχνουν περισσοτερα και νεα ποσα στην κυκλοφορια του χρηματος μιας οικονομιας απο αυτα που ειναι αναγκαια για να διευκολυνουν τους χρεωστες να πληρωσουν την επιβαρυνση απο τους τοκους χωρις να πτωχευσουν.

Στην πραγματικοτητα ομως το χρημα αυτο που ανυποψιαστα και ηρεμα ριχνεται στην κυκλοφορια, ειναι παραχαραγμενο χρημα.

Η ΕΚΤ προσπαθει στις ημερες μας απεγνωσμενα με επιπλεον χρημα των 62 δισεκατομμυριων ευρω τον μηνα, να μετατρεψη τον αντιπληθωρισμο σε πληθωρισμο χωρις ομως να επιτυχη το παραμικρο. Η ΕΚΤ παραχαραττει το ευρωπα’ι’κο νομισμα και το ριχνει μεσω του δρομου των δανειων στις εμπορικες τραπεζες.

Συνηθως υπαρχει ο «προεξοφλητικος τοκος», ο οποιος καθωριζει τους απαιτουμενους τοκους απεναντι στις κανονικες τραπεζες σε βαση συναλλαγης.

Συμπληρωματικα υπαρχει «τοκος Lombart» ο οποιος χρησιμοποιηται οταν η τραπεζα που λαμβανει χρηματα απο την ΕΚΤ και διαθετει σε αυτην ως ασφαλεια χρεολυσια. Η ΕΚΤ ακριβαινει ετσι τους τοκους της τραπεζας σκοπημα, την οποια ακριβεια μετα παραχωρει στην παραγωγικη οικονομια που ειναι απαραιτητη π.χ. για επενδυτικα δανεια, Ο επιχειρηματιας μεταφερει τους τοκους στις τιμες των προ’ι’οντων που παραγει, ετσι ωστε αυτος να επιβαρυνη τους καταναλωτες που σε τελικη φαση πληρωνουν τους τοκους της κεντρικης τραπεζας υπο την μορφην προ’ι’οντων της ιδιας ποιοτικης σταθμης που πωλουνται ακριβωτερα, δηλαδη με την δημιουργια του φαινομενου που ονομαζεται πληθωρισμος…!

 Υφεσης.

Με υφεση κατανοειται η φαση της οικονομικης συγκυριας στην οποια μπαινει η οικονομια μιας χωρας σε φαση στασιμοτητας εως την φαση μειοτικης τασης.

Ομιλει καποιος για υφεση της οικονομιας μιας χωρας οταν αυτη σε δυο κατα συνεχη τριμηνα δεν αναπτυσεται ‘η οταν παρουσιαζει μειωση της αναπτυξης σε συγριση με τα τριμηνα του προηγουμενου ετους. Το ΑΕΠ (ακαθαριστο εθνικο προ’ι’ον) της οικονομιας πεφτει συνεχως.

Καταθλιψη.

Κατα την φαση αυτη οι οικονομικες δραστηριοτητες σε μια χωρα για ενα μεγαλο χρονικο διαστημα μειωνονται αισθητα.

Οι αξιες των μετοχων στα χρηματιστηρια περνουν την κατιουσα ενω η ανεργια εκρηγνυται, αυξανεται δραστικα η απωλεια της εμπιστοσυνης, η προσφορα δανειων απο τις τραπεζες
περνει επισης την κατιουσα, οι εταιρειες και οι εργαζομενοι αγωνιζονται για την υπαρξη τους, ο φοβος για την απωλεια της θεσης εργασιας οδηγει στην μειωση των καταναλωτικων συνηθειων, οι εταιρειες δεν επενδυουν πλεον στην πραγματικη οικονομια με αποτελεσμα αυτη να συρρικνωνεται ενω οι απολυσεις των εργαζομενων αυξανονται.

Η εσφαλμενη γερμανικη οικονομικη πολιτικη της λιτοτητας, δηλαδη της «λιτοτητας προς την καταθλιψη» απο το 2011 εκβιασε τις νοτιοευρωπα’ι’κες χωρες αλλα και την Ιρλανδια και Μεγαλη Βρεταννια να ακολουθησουν τον στραβο δρομο, τον δρομο που ορισεν ο ηλιθιος υπουργος των οικονομικων της χωρας αυτης!

Προς τα που οδηγει η ευρωπα’ι’κη συνομωσια με το ονομα Ε.Ε.;

Ολα εκεινα τα προσωπα απο τις γραμμες της ευγενους ρατσας εκ χαριτος
πνευματος, τα οποια οφελειθηκαν απο το υπαρχων συστημα διακυβερνησης της Ε.Ε. οφειλουν να κατανοησουν, οτι δεν πρεπει να φοβουνται τιποτε διοτι υφιστανται στην Ε.Ε. απεριοριστα αρχαιοελληνικα κοινωνικα και οικονομικα φασματα-προτυπα για επιλογη.

Το μεχρι σημερα ψευτικο προπαγανδιστικα δυαδικο συστημα της οικονομιας του Καπιταλισμου ‘η Κομμουνισμου μπορει να γινη επικινδυνο για την ανθρωποτητα οταν οι εφευρετες αυτων, δηλαδη οι Υιοι του Αβρααμ, πεσουν οι ιδιοι μεσα στην παγιδα που εστησαν.

Πραγματι υπαρχει ενα απεριοριστο φασμα διαφορετικων οικονομικων και κοινωνικων συστηματων, Εαν οι λαοι της ευρωπης ξεχασουν το παρελθον των αιματερων αντιπαραθεσεων τους και οδηγησουν αυτο στην ληθη και ως ενιαιος λαος πλεον χωρις Ασιατες και Αφρικανους οργανωθουν με στοχο την εκμεταλλευση των δυνατοτητων που παραχωρειται απο αρχαιοελληνικες Αρετες, Αξιες, Αρχες και Ιδανικα, θα μπουν στον δρομο της πραγματικης ανεξαρτησιας και ελευθεριας απαλλαγμενοι απο πασης μορφης ψευδο-ιδεολογιες και απατες.

Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου

Και στα Γερμανικά

PD Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou Bleibergweg 114
D-40885 Ratingen
Tel.+Fax: 0049 2102 32513
E-Mail: chaziteo@t-online.de
28.01.2016

DIE HAUPTPROBLEME DES EUROPAKOMPLOTTS D.H. DER SUPRASTAATLICHEN INSTITUTION DIE SICH «EU» NENNT.

Dr. Georg Chaziteodorou

Bemerkungen
Betrachte man nur die wirtschaftlichen Zusammenhänge in der EU, so gelangt man schnell zur Einsicht, dass es sich hierbei um ein Nullsummenspiel handelt wobei zwischen der Mitgliederstaaten der Handel immer ausgeglichen ist, weil die Summe der Exportüberschüsse jenen der Importdefizite gleich nach der Beziehung sein muss:

Meine Exportüberschuss = Dein Importdefizit

Wer. wie der Verfasser dieses Artikels, nach 2007 die ziemlich emotional und unsinnig geführte Debatte in Deutschland verfolgt hat, der konnte ob solch wirtschaftlichen Unsinns nur mehr den Kopf schütteln. Da war tatsächlich die
Rede von «faulen Hellenen», die erst durch ihre höheren Löhne die Importe ermöglichten bis hin zum Rat «Inseln zu verkaufen». Diese mit beschränkten geistige Haltung belastete Menschen, waren nie in der Lage zu begreifen dass außer der Konkurrenz tatsächlich auch die Möglichkeit der Kooperation
existiert. Es wird bis heute ignoriert dass seiner Zeit Hellas erpresst wurde nur
um die Deutschen Bank zu retten. Den internationalen Bankern war es durch Erpressung von Politikern, Bilanzstandardisierung und umfassende Medienpropaganda gelungen, scheinbar wieder Gewinne zu erzielen, der wirtschaftliche Aufschwung vorzutäuschen, das Ende der Wirtschaftskrise
verkünden. Plötzlich gerieten die Hellenen in die finanzielle Schieflage von der
nach der folgenden Ausplünderung ihres Landes mit den Memoranden I, II und
III noch nicht raus gekommen sind. Bis heute schweigen die Supergauner was
in der EU in den Jahren vor Beginn 2007 der Wirtschaftskrise eigentlich abgelaufen ist? Die BRD stieg durch massiven Lohndruck, Entmachtung der Gewerkschaften und eine brutale Standortpolitik zur zentralen Exportmacht auf.
Auf der anderen Seite befanden sich die Importländer, die sich die Importe aus der BRD eigentlich nicht leisten konnten. Also verschuldeten sich Importländer wie Hellas bei den Banken der BRD. Die Banken zahlten erfreulicherweise für die Exporteure der BRD die Importe direkt an sie, sodass das Geld in der BRD

bleibt, die Schulden aber hat die Bevölkerung der Importstaaten zu tragen. Über den Zinsmechanismus war garantiert, dass die Banken der BRD auch in Zukunft davon profitieren, dass die Ungleichheit erhalten bleibt, d.h. das ärmere Länder wie Hellas Schulden aufnehmen müssen, wenn sie Zahlungsmittel benötigen. In
Hellas führte diese absurde Entwicklung inzwischen zu massiven und teilweise blutigen Ausschreitungen die bis heute andauern. Unter dem Druck des Staatsbankrotts konnte schließlich die hellenische Regierung erpresst werden, die EZB darum zu «ersuchen», in Hellas das Bargeld abschaffen zu dürfen. Die Wahrheit über diese Maßnahme ab 01.01.2011 war nicht die Geldflucht, sondern hängt sie mit der Tatsache zusammen, dass Banken schon immer gegen Bargeld sind, da genau dieses sei beim «Run auf die Bank», wenn alle Kunden gleichzeitig ihre Einlagen beheben wollen, in arge Bedrängnis bringen kann. Die ab Juni 2015 eingeführten «Capital Controls» sollen eben den berechtigen «Run auf die Bank» verhindern.

Bei der folgenden Betrachtungen des Verfassers geht es nicht um eine EU- Gesamtdarstellung, die eigentlich keine völkerrechtliche Institution ist, sondern um Erläuterungen über ihre krassen negativen Auswüchse bezüglich der

1. Ausübung der Macht (Demokratie- und Kontrolldefizite) von den Vasallen
des internationalen politischen Zionismus
3. Alternde EU-Bevölkerung und Uniformierung der europäischen Gesellschaft
durch die Einwanderung und
4. Deflationäre Situation Europas innerhalb der Weltwirtschaftskrise

die als Ziel die endgültige «Endlösung Europas der Vaterländer» haben.

AUSÜBUNG DER MACHT.
In allen Verträgen der EU wird geradezu emphatisch und an vorderster Stelle das Demokratieprinzip betont. Die Mitgliedsstaaten der EU bekennen sich in der Präambel des Maastrichtervertrages ausdrücklich zur Demokratie und erklären
den Wunsch, Demokratie und Effizienz in der Arbeit der EU-Organe weiter zu
stärken. Das Gegenteil aber ist der Fall. Die Demokratie ist fast in allen Organen der EU sehr weit von der Wirklichkeit entfernt. Die Kontrolle der
Exekutiven der EU-Mitgliedsstaaten seitens der Parlamente, der Bürger und der Wähler ist durch die verschiedenen Verflechtungsformen fast unmöglich gemacht worden. Abhilfe hier kann nur eine grundlegende und von Zionismus völlig unabhängige Neuordnung der EU schaffen, die, die demokratische Mindeststandards einhält. Entweder wird das System durch den Einfluss der
Bürger und damit durch Direktwahl der Repräsentanten durchlässig gemacht oder werden alle Sachentscheidungen direkt durch das Volk d.h. durch die
Errichtung parteidistanzierter, unabhängiger, nur der Sache verantwortlicher

Entscheidungs-, Beratungs- und Kontrollgremien getroffen. Heute werden alle
Entscheidungen in den Ausschüssen der exekutive Herrscher der EU d.h. des
«Europäischen Rats» ausgelagert. Dort ist die Macht verborgen und dort wird durch Geheimniskrämerei die Verantwortung aufgelöst. Die Nichtöffentlichkeit
der Ausschusssitzungen bzw. des Hauptteils der Sitzungen erschwert klare Zurechnungen und Beurteilungen, zumal ein großer Teil der Entscheidungen der
Sache nach bereits im Ausschuss der Ständigen Vertreter der Mitgliedsstaaten (AStV) oder seinen nach geordneten Ausschüssen getroffen wird. Von diesem
«Europäischen Rat» ist der «Rat der EU» zu unterscheiden, der mindestens
zweimal jährlich zusammentritt und deren Beschlüsse keine juristische Qualität
haben (Art. 4 Abs. 2 Satz 3 EUV), können aber hohe politische Relevanz
besitzen. Die Aufgaben und die Arbeitsweise des «Rates der EU» sind nach
Art. 202 bis 210 EG geregelt. Er besteht nach Art. 203 Abs. 1 aus einem
Vertreter der 28 Mitgliedsstaaten auf Fachministerebene und tagt in wechselnder Besetzung und abhängig von der Materie die behandelt werden soll. In Wahrheit gibt es nicht einen Rat, sondern eine Vielzahl von Räten. Die Geschäftsordnung des Rates in der Fassung vom 22.03.2004 nennt neben dem Rat für Allgemeinen und Außenbeziehungen noch die Räte für Wirtschaft und Finanzen, für Justiz und Inneres, für Beschäftigung, Sozialpolitik, Gesundheit und Verbraucherschutz, für Wettbewerbsfähigkeit, für Verkehr, Telekommunikation und Energie, für Landwirtschaft und Fischerei, für Umwelt und für Bildung, Jugend und Kultur. Der Vorsitz wechselt alle sechs Monate. Das Verwirrspiel wird von den «im Rat vereinigten Vertretern der Regierungen der
Mitgliedsstaaten» auf die Spitze getrieben. Ihre Aufgabe ist nach Art. 223 Abs. 1 EG die Ernennung der Richter des Gerichthofes der EU. Schließlich gibt es die
Konferenz der Regierungen der Mitgliedsstaaten die Änderungen der Verträge beschließt, die dann von den Mitgliedsstaaten ratifiziert werden müssen. Diese Räte sind niemandem politisch verantwortlich und europäisch demokratisch
legitimiert. Der Kern der Demokratie bestehe aber darin schlechte Herrscher
friedlich wieder durch Abwahl loswerden zu können. Diese Räte werden weder
direkt vom Volk gewählt wie im Präsidialsystem, noch werden vom Europäischen und damit indirekt vom Volk gewählt wie in parlamentarischen System und damit weder von den EU-Bürgern durch Bestätigung politisch belohnt noch durch Abwahl bestraft werden können. Deshalb wächst der
Widerstand fast in allen EU-Mitgliedsländern. Diese setzen zu Hause nicht um, was in den Räten bzw. im Rat beschlossen wurde. Die Uhr tickt…

Die Kommission der EU besteht derzeit aus 28 Mitgliedern (jedes Mitgliedsland stelle nach Art. 213 EG ein Mitglied), die auf fünf Jahre ernannt werden und sie
nimmt vor allem die Aufgaben einer Exekutive der Gemeinschaften wahr. Die
Kommissionsmitglieder und der Präsident werden jeweils von der Hochfinanz
ausgesucht und bestellt und kommen meistens aus der Reihen der Adelrasse von

Geistes Gnaden. Obwohl die Kommission als Kollegium entscheidet, kommt
dem Kommissionspräsidenten nach Art. 217 EG eine politische Führungsrolle
innerhalb der Kommission zu. Umso verhängnisvoller ist es für die europäische
Völker wenn man wie heute mit Herrn Jean-Claude Juncker eine schwache Persönlichkeit wie auch bei Barroso der Fall war, ausgewählt wurde. Die Bürger haben faktisch keinerlei Einfluss auf Auswahl und Bestellung der
Kommissionsmitglieder und diese können für ihre Aktionen politisch nicht zur Verantwortung gezogen werden. Der Rat und die Kommission sind vom Parlament unabhängig.

Das Europäische Parlament ist heute, mit nicht einheitlichen Wahlverfahren, auf 782 Mitgliedern aufgebläht. Die Wahlgesetze der Mitgliedsstaaten orientieren sich zumeist an den Regelungen für die Wahl der nationalen Parlamente, und diese sind höchst unterschiedlich. Die so genannte Direktwahl der Europäischen
Versammlung erfolgt also ganz uneinheitlich. Dazu kommt dass die Parlamentssitze zu viel und ungleich verteilt sind. Diese Überzahl von EU-Abgeordneten führt dazu dass die Redezeiten im Plenum des Parlaments von
einet Minute begrenzt sind. Wenn ein Abgeordneter überhaupt zu Wort kommt,
in so kurzer Zeit kann er kaum ein Gedanke vernünftig entwickeln. Die Kompetenzen aber des Europaparlaments haben zugenommen, insbesondere seiner vielfach gleichberechtigten Stellung mit dem Rat bei der Gesetzgebung und seiner Mitwirkung an der Bestellung der Kommission. Bezüglich aber der
Europapolitik verflüchtigt die politische Verantwortlichkeit der EU-Parteien und der Abgeordneten. Was übrig bleibt, ist ein System organisierter Unverantwortlichkeit. Die EU-Bürger können weder die Parteien noch die EU-Politiker verantwortlich machen oder abwählen. Nach Art. 190 Abs. 1 EG müssen die Abgeordneten der Völker der in der Gemeinschaft vereinigten Staaten im Europäischen Parlament…in allgemeiner unmittelbarer Wahl gewählt werden. In Wirklichkeit werden bei der Wahllisten Personen
aufgenommen die Mitglieder von freimaurerische Organisation sind oder
Aus der Reihen der Edelrasse von Geistes Gnaden kommen. Damit ist das
Europäische Parlament eine große zionistische Synagoge und der Präsident
dieses Parlaments ein Oberrabbiner. Damit erklärt sich auch warum die EU-Abgeordnete meistbietend ihre Unabhängigkeit verkaufen und sich in die finanzielle Abhängigkeit von Interessenten begeben. Diese Abhängigkeit ist letztlich nichts anderes als eine sublime Form von Korruption die nicht bestraft wird.

DIE UNIFORMIERUNG DER EUROPÄAISCHE GESELLSCHAFT DURCH DIE EINWANDERUNG.
Warum glaubt man in ganz Europa mit einmal Mal dass die vorhandene Kultur
nicht mehr genügt, sondern durch eine Vielzahl auswärtiger Kulturen durch die

Einwanderung bereichert werden muss? Geht es tatsächlich hier mit Kultur zu
tun oder umso mehr mit den Weltherrschaftsplänen des internationalen politischen Zionismus d.h. um die Bastardisierung der Völker Europas mit der programmierte Entstehung, von der Edelrasse von Geistes Gnaden, einer europäischen Mischrasse? Wenn ja, erklärt sich der fieberhafte Eifer der Open
Society Foundation von George Soros zur Einschleusung uns Anlockung von
Asiaten und Afrikaner nach den EU-Staaten. Eine flankierende Maßnahme die seit Jahrzehnten in Angriff genommen wurde zu Verwirklichung dieser wahrhaftig großen Revolution, bestand in der unentwegten Förderung der Abtreibung und jeglicher Art von Empfängnisverhütung in den Völkern der EU, bei gleichzeitiger rückhaltloser Anheizung der Kriege parallel mit der Bevölkerungsexplosion in Entwicklungsländern Asiens und Afrikas. Das sollte, und ist bereits 2015 bewahrheitet, die Völkerwanderung nach Europa in beschleunigtes Tempo bringen. Nun kann man zwar heute nicht mehr von Anheizung der Bevölkerungsexplosion in Afrika und Asien sprechen, aber die Völkerwanderung nach Europa gerät auch ohne das durch ständiges Schnüren von Nationalitätskonflikten prächtig in Fahrt. Und alles andere kommt den Europäern irgendwie bekannt vor. Der Missbrauch des Asylrechts als Einwanderungsrecht, ist bewusste und heuchlerische Politik der europäischen Vasallen des internationalen politischen Zionismus geworden. Ein Asylant hat
mit einem Einwanderer überhaupt nicht zu tun. Bei diesem handelt es sich etwa um eine Person, die sich aus Sorge um ihr Vaterland unter gefährlichen Umstände politisch engagierte und dabei Risiken für Leib und Leben einging, die es ihr legitimer Weise angezeigt erscheinen lassen, bedauernd im Ausland Zuflucht zu suchen, bis sich der von ihr erstrebte Wechsel einstellt, der es iht ermöglicht, in ihr Heimatland zurückzukehren, um dort beim Neuanfang mitzuwirken. Der Zufluchtstaat gegenüber ist sie so dankbar, dass sie sich bemüht alle Kosten, die sie verursacht hat, zu ersetzen. Es geht also bei der heutige Situation weder um Asylanten noch um Asylrecht. Seit Jahrzehnten
bereiten die europäischen Satrapen bzw. Vasallen und ihre Regierungsapparate des internationalen politischen Zionismus der Multikultur zielstrebig den Weg.
Dazu kommt dass alle Industrienationen Europas sind heute mit dem Problem
Alternder Bevölkerungen und fallender Geburtenzahlen konfrontiert. Das belastet natürlich die Volkswirtschaften nicht nur im Hinblick auf die sozialen Sicherungssysteme, sondern nicht nur einer viel fundamentaleren Ebene. Menschen die auf den Ruhestand gehen, vermeiden wirtschaftliche Risiken. Das
bremst die Wirtschaftsentwicklung empfindlich. Ein Großteil des Investmentverhaltens der Menschen wird von den Mechanismen gesteuert, die aus einer Zeit stammen als es nur um eines ging, ums Fressen oder Gefressen
werden. Kampf, Angriff oder Flucht sind damit Verhaltensmuster, die es bis
heute beeinflussen. Diese Wahrheit wird in allen EU-Mitgliedsstaaten vertuscht!
Beispielhaft ist auch die Vertuschung der Wahrheit über die brutale

Unterwerfung Hellas (wirtschaftlich, politisch und migrativ!) durch die Vasallen des internationalen politischen Zionismus der BRD. Hellas wurde anfänglich erpresst um die Deutsche Bank zu retten. Durch wieder in Kraft setzen der
Dublin III – Regelungen streben diese lächerlichen Figuren ihre so genannten
Flüchtlinge in das EU-Land abzuschieben, in dem sie zuerst EU-Territorium
erreichten. Mit anderen Worten, sie verlangen von Hellas, die sie systematisch und verbrecherisch wirtschaftlich ausgeplündert haben, die Gesamtlast der
Flüchtlingen aufzunehmen indem sie die Türken finanziell belohnen dass sie
die Schlepper aktivieren die Flüchtlinge nach Hellas mit Schlauchboote zu verschiffen….

DEFLATIONÄRE WIRTSCHAFTSSITUATION EUROPAS.
Die Mehrzahl der Europäer wird völlig unvorbereitet sein, wenn das Unglück der wahren Weltwirtschaftskrise in Europa hereinbricht. Europa befindet sich
seit fast drei Jahrzehnten in einer lang anhaltenden deflationären Situation, wie
sie ähnlich zuletzt von 1870 bis 1914 vorlag. Der Fall Japans, ein Land in dem das Problem der Überalterung am weitesten fortgeschritten ist, zeigt den Europäer was ähnlicher Form auf die anderen Staaten der EU zukommen wird.
Seit fünfundzwanzig Jahren befindet sich bereits Japan in einer schleichenden
Depression. Auf eine sich abzeichnende Überproduktions- oder sonstige von Gewinneinbrüchen gekennzeichnete Volkswirtschaftskrise der Großindustrie
reagiert die jeweils zuständige Zentralbank regelmäßig mit der Einleitung einer überzogenen Geldumlaufbeschränkung bzw. Geldverknappung, Deflation, die naturgemäß einen Anstieg der Arbeitslosigkeit zu Folge hat. Den der verringerten umlaufenden Geldmenge entspricht ja eine verringerte Kaufkraft, d.h. eine verringerte Nachfrage nach menschlicher Arbeit und ihren Produkten.
Das sonderbare bei der Deflationskrise ist dass auf der einen Seite eine überaus
große Fülle von Gütern und Waren gibt, die unverkäuflich und unersetzbar sind
und auf der anderen Seite eine Menge von Menschen gibt, die Bedarf nach all diesen Dingen hätten, sie gerne erweben würden, es aber nicht können, weil
ihnen die Mittel d.h. die Kaufkraft, fehlen und niemand Interesse daran hätte,
Geld der Wirtschaftskreislauf zu entziehen, weil eben brachliegendes Geld sich nicht verzinst. Es gibt nur eine Institution die es leisten kann, ihr Geld zeitweise
ruhen zu lassen und diese ist die Zentralbank weil sie in erhöhtem Maße Geld aus den Nichts erzeugen kann. Es ist also die Zentralbank, die alle paar Jahre kurzfristig von ihrer üblichen inflationären auf eine deflationäre Geldpolitik umschaltet, immer dann, wenn nach Ansicht der bankenkontrollierten Großindustrie die Arbeitskosten zu hoch oder die erzielten Verhauspreise zu niedrig geworden sind und infolgedessen die Unternehmensgewinne zu gering ausfallen. Hier handelt sich um eine gesteuerte d.h. gewollte Deflation. Die
deflationäre Situation in Europa von 1870 bis 1914 und die Depression vor drei
Jahrzehnten bis heute in Japan zeigen dass diese auch aus dem Zusammensinken

einer Kreditblase entstehen können. Ab 1993 befindet sich Japan in der schleichenden Depression und leidet ab 1994 periodisch an der Deflation.
Insgesamt schrumpfte das japanische Volksvermögen periodisch um 23 %, die Arbeitslosigkeit stieg um mehr als das Doppelte und das in einem Land, das lebenslang Beschäftigung immer als höchstes Gut behandelt hatte, in dem es neben der betrieblichen kaum eine staatliche Altersversorgung gibt und in dem Nachwuchs und Geburtenmangel herrschen. Etwas Ähnliches wird die EU-
Völkern, bevorstehen. Das ist auch der Hauptgrund für die Ströme der Emigranten unsere Zeit. Man strebt die Deflation zu verhindern. Bisher wurden
in Europa die deflationären Kräfte durch die Aufblähung der Schulden im Zaum
gehalten. Irgendwann, wenn plötzlich die Psychologie dauerhaft der
Finanzmärkten kippt, wird das nicht mehr funktionieren. Das Beispiel Japan
zeigt wie sich die Wirtschaft letztlich ihr Recht verschafft, wenn allzu
fortschrittgläubige Politiker und Volkswirte die Auffassung sind, dass sie die
Konjunkturzyklen abschaffen und einen immer währenden Aufschwung
produzieren können. Die Menschheitsgeschichte aber verläuft in Zyklen. Der Fortschritt in der Tat ist nichts anderes als ein Mythos. Man lebt in das Zeitalter des Wachstumsmythos und des Wohlstandswahns und Panik entsteht aus dem Chaos. Sobald Österreich und die BRD ihren Grenzen dicht machen wird in der
EU die richtige Krise anfangen und damit auch der Kampf zur Rettung des Europakomplotts.

Definitionen:
Inflation.
Sie ist der Weg der systematischen schleichenden Geldentwertung die von der Masse der Bevölkerung ohne weiteres hingenommen wird, zumal sie die wahren Inflationsmacher gar nicht kennt, und weil sie eine schleichende ist. Man macht
als fortwährend Inflation, indem man immer gerade so viel zusätzliches, neues Geld in den Volkswirtschaftskreislauf einfließen lässt, als erforderlich ist, um den Schuldnern ihre Zinszahlungen zu ermöglichen, ohne sie radikal zu
verarmen. Dieses Geld aber, das fortwährend still und heimlich neue in dem Volkswirtschaftskreislauf geschleust wird, ist im strikten Sinne Falschgeld. Die
EZB versucht zu Zeit verzweifelt die europäische Wirtschaft durch Falschgeld
anzukurbeln. Die EZB produziert Bar- und Buchfalschgeld und stellt es auf dem
Kreditweg den Geschäftsbanken zu Verfügung. In den Regel gibt es den so genannten «Diskontsatz», welcher die von der EZB geforderten Zinsen gegenüber den normalen Banken auf Wechselbasis festlegt. Dann gibt es den «Lombardsatz» der angewendet wird, wenn die Bank die Geld nimmt der
EZB Wertpapiere als Sicherheit anbietet. Dieser Zinssatz liegt höher als der Diskontsatz. Die EZB verteuert damit die Zinsen der Bank ganz absichtlich, die
diese dann an die produktive Wirtschaft z.B. für Investitionskredite weitergibt.
Der Unternehmer muss die Zinsen auf die Warenkalkulation aufschlagen, sodass

letztlich der Konsument die Notenbankzinsen zahlt, in Form höhere Preise für
gleich bleibende Warenqualität und Warenquantität nämlich, ein Effekt, dem
man gemeinhin tatsächlich mit dem Ausdruck «Inflation» zu bezeichnen pflegt…!
Rezession. Unter diesem Begriff versteht man die Konjunkturphase in die seine
Stagnation bis hin zum Abschwung der Volkswirtschaft auftritt. Man spricht darüber wenn die Volkswirtschaft zwei Quartale nacheinander nicht wächst bzw. ein Rückgang zu verzeichnen ist verglichen dem jeweiligen Quartals des
Vorjahres. Das BIP (reales Brutto Inlandsprodukt) sinkt.
Depression.
Die wirtschaftliche Tätigkeit einer Volkswirtschaft geht über einen längeren Zeitraum zurück. Börsenkurse brechen ein, die Arbeitslosigkeit explodiert, der
Vertrauensverlust massiv ansteigt, Kreditvergaben implodieren, Firmen und
Arbeitnehmer kämpfen ums überleben, die Angst vor den Arbeitsverlust führt
zu verminderte Ausgaben, die Unternehmer investieren nicht mehr, die Volkswirtschaft schrumpft und die Entlassungen steigen. Die volkswirtschaftlichen Zeichen des «Hineinsparens in die Depression» sind jetz
schon klar für das Jahr 2011 bei Hellas, Portugal, Irland sowie Großbritannien, bei Umsetzung des politischen Programms, ersichtlich.

Wie kann es mit dem Europakomplott weiter gehen?
All jenen Personen aus der Reihen der Edelrasse von Geistes Gnaden, welche bisher vom bestehenden System der EU profitiert haben sei jedoch gesagt, dass kein Grund zur Furcht besteht, denn es gibt in der EU ein unbegrenztes Spektrum möglicher althellenischer Gesellschafts- und Wirtschaftssysteme. Die bisherige Propagandalüge des Systemdualismus, nur Kapitalismus oder Kommunismus wären denkbar, wird dann besonders gefährlich, wenn ihre Erfinder d.h. die Söhne Abrahams selbst darauf hereinfallen. Tatsächlich existiert ein unbegrenztes Spektrum unterschiedlichster Wirtschafts- und Gesellschaftssysteme. Wenn die Völker Europas als gemeinsame europäische
Bevölkerung die Vergangenheit auf sich beruhen lassen, keine Sündenböcke suchen und keinen Verschwörungstheorien anhängen sondern einfach auf diese bisher ungenützten Möglichkeiten neugierig sind und in gegenseitiger Unterstützung gemeinsam als Europäer auf den Weg machen, so kann daraus eine neue unabgängige europäische Bevölkerung ohne Asiaten und Afrikaner hervorgehen, welche unbegrenztes Wachstum in der althellenische geistigen Welt wieder erleben wird.

Dr. Georg Chaziteodorou