ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Σχόλια (2)

1. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   7 Μαρτίου 2016 | 13:21

   Απάντηση

   Σουλιώτες – 1972 (Ελληνική Ιστορική Ταινία )
   https://www.youtube.com/watch?v=SuJLNZSJIF8&ebc=ANyPxKrVOEmYmA62cQR2a4O8K23yhGM6mHqbWe0FqnFpGfy1Q4qHYwKPAjZ3Ftr4WQbItlkTlCk5CbULlmFEn8KKI0709awjrw
   Δημοσιεύτηκε στις 20 Σεπ 2013
   Οι Σουλιώτες πληροφορούνται ότι ο Αλή Πασάς ετοιμάζεται να τους επιτεθεί και να πατήσει το Σούλι.
   Όμως ο Φώτος Τζαβέλλας και τα παλικάρια του είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν την ελευθερία τους.
   Ο Αλή Πασάς αποφασίζει να πολιορκήσει το Σούλι, αλλά οι γενναίοι Σουλιώτες δεν πρόκειται να πέσουν στα χέρια των Τούρκων ζωντανοί.
   Το δράμα κορυφώνεται βρίσκοντας τις Σουλιώτισσες στο Ζάλογγο, να τραγουδούν
   “Στη στεριά δεν ζει το ψάρι…”
   και να θυσιάζονται χορεύοντας και πέφτοντας στον γκρεμό με τα μωρά τους στην αγκαλιά
   και τους άνδρες να αποφασίζουν να πεθάνουν ανατινάζοντας το μοναστήρι στο Κούγκι…
   ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ

2. 

   Στέργιος (Αλέξανδρος)

   7 Μαρτίου 2016 | 20:49

   Απάντηση

   Σε σχοινί τεντωμένο….!
   Σε σχοινί τεντωμένο….,
   σε Θανάτου γραμμή….,
   βιασμένη παιδούλα
   η Ζωή αιωρείται γυμνή….!
   Σε σχοινί τεντωμένο….,
   πάλι…., Μόσχα — Νιου Γιορκ….,
   η Ζωή ‘’Ιφιγένεια’’…..
   κι όλα βαίνουν στο ‘’STOP’’….!
   Σε σχοινί τεντωμένο….,
   ‘’ψωραλέοι στη Γη
   και ποντίκια στη Φάκα’’….,
   η Ζωή κι η ζωή –μας θα βγει….!
   WHY….!
   Εφ’ όπλου λόγχη
   γιατί κρατάω….,
   γιατί το όπλο μου,
   τώρα, οπλίζω….,
   μα ποιοι με ρίξανε
   να πολεμάω….,
   κι απ’ όλα ύστερα
   τι να ελπίζω….!
   Τι μας ωφέλησαν
   τόσοι πολέμοι….,
   κι απ’ τους απέναντι
   τι μας χωρίζει….,
   είμαστε αδέρφια…..
   και όχι ξένοι….,
   ποιος τέτοιο Αίσχος
   το κανονίζει….!
   Μας σέρνουν Πλούσιοι
   και Στρατοκράτες….,
   πολέμοι γίνονται
   γι’ αυτούς, μονάχα….,
   πέφτουμε θύματα
   πάνω στις μάχες….,
   Θύτες να ‘’’ξάλειφα’’
   Δύναμη να ‘χα….!
   Των Αγίων Θρησκεία — Ειρήνη….!
   Των Αγίων Θρησκεία — Ειρήνη….,
   κάνε, πάλι, στη Γη μεροκάματο….,
   η γριά μας Μητέρα πλανεύτηκε…., πια….,
   κι ‘’ερωτικά’’ φιλιά ζητά απ’ το Θάνατο….!
   Τα φτερά της Ζωής τα αρπάχνουν
   ανθρωπάρια…., μαζί –τους και άνθρωποι….,
   πληρωμένοι φονιάδες σε ψάχνουν…., ψηλά….,
   με δορυφόρους…., στον Ουρανό…., κατάσκοποι….!
   Ω Ειρήνη…., σώσε τα κορμιά των ανθρώπων…..
   και τ’ Ουρανού την Πύλη πάψε να φυλάγεις….,
   ο Ουρανός δε θα έχει αξία καμιά….,
   σαν δε θα στολίζουν τη Γη ανθρώπων κορμιά….!
   Με το αζημίωτο….!
   Κηρύττουν την Αγάπη….,
   λερώνουν τα άσπρα….,
   κρυφά και με απάτη
   σταυρώνουν τα άστρα….!
   Έξυπνοι μπαμπέσηδες
   θύματα ψάχνουν….,
   αέρα μπαγάσηδες
   πουλούν και ‘’τ’ αρπάχνουν’’….!
   Κηρύττουν την Ειρήνη….,
   του Άρη τσανάκια….,
   στου Πόλεμου τη δίνη
   μας πάν’ ρουφιανάκια….!
   Η καμποβόλτα του Κορφόπουλου….!
   «Ειρήνη φέρνει τις χαρές…..
   και Πόλεμος τις λύπες….,…..
   κι αυτοί…., ανθρωποκάτθρωποι….,
   τη μια….. περστέρια γίνονται….,
   να…., και την άλλη….. γύπες….!»….!
   Πρώτη φορά κατέβηκε
   στους κάμπους το Κορφόπουλο….,…..
   σαν είδε….. και απόειδε…..
   κι αυτά τα λόγια είπε….,
   για πάντα, ‘κει ανέβηκε….,
   ‘’την ανθρωπιά –του βρήκε’’….!
   Κι η μάνα του το ρώτησε
   πώς πήγε η καμποβόλτα….,…..
   κι εκείνο της απάντησε
   με τρόμο και με φόρτσα….:
   «Κάλλιο ‘δω με τετράποδα…..
   παρά εκεί με δίποδα….!»….!
   Στέργιος (Αλέξανδρος)