ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

ΗΡΑΚΛΗΣ ο μεγάλος και ο πρώτος παγκόσμιος-ηγέτης-θεός-ήρωας!
Η (Μυθολογία είναι ο μυστικός κώδικας της ιστορίας των αρχαίων ελλήνων)! Την ονόμασαν μυθολογία για προστασία της αλλοίωσης, ακόμα και της εξαφάνισης, μόνο οι μυημένοι να μπορούν να την καταλάβουν!

ΗΡΑΚΛΗΣ ΖΕΥΣ Ο ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΩΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΕΣ ΤΟΥ
Ο Ηρακλής είναι ο μεγαλύτερος ήρωας στην ελληνική ιστορία . Ο πιο ισχυρός και πιο δημοφιλής ήρωας που έζησε ποτέ. Μισός άνθρωπος, μισός θεός, με υπεράνθρωπες δυνάμεις που προορίζεται να απελευθερώσει τον ελληνικό και παγκόσμιο κόσμο από το κακό
Το ταξίδι του Ηρακλή στην Αμερική,το οποίο ταυτίζεται με τον άθλο των “Χρυσών Μήλων των Εσπερίδων”. Δηλαδή, Εσπερία= Αμερική και χρυσά μήλα= ο χρυσός της Αμερικής και τα πολύτιμα για την εποχή μέταλλα της.

“Συμπατριώτες,για σας δεν έχει καμιά
χρησιμότητα η καταγωγή σας από τον
Ηρακλή,αν δεν κάνετε εκείνα για τα
οποία αναδείχθηκε εκείνος,ο πιό
ένδοξος και ο πιό ευγενής”

Λυκούργος ο Αθηναίος

Ηρακλής ο Θηβεύς
Άθλοι του Ηρακλέως (12 άθλοι)
1 Το λιοντάρι της Νεμέας 2 Η Λερναία Ύδρα 3 Οι Στυμφαλίδες Όρνιθες 4 Ο Ερυμάνθιος κάπρος 5 Το Κερυνίτικο Ελάφι 6 Η κόπρος του Αυγεία 7 Ο ταύρος της Κρήτης 8 Τα άλογα του Διομήδη 9 Η ζώνη της Ιππολύτης 10 Τα βόδια του Γυρυόνη 11 Τα μήλα των Εσπερίδων 12 Ο Κέρβερος
Βιογραφία. Γεννήθηκε στη Θήβα. Πατέρας του ο Αμφιτρίωνας και μητέρα του η Αλκμήνη, δίδυμος αδελφός του ο Ιφικλής, προπαππούς του ο Περσέας, παππούς του ο Αλκαίος γιός του μυθικού βασιλιά του Άργους του Περσέα. Σύζυγός του επί γής η Δηϊάνειρα και στόν Όλυμπο η Ήβη.
Η μυθολογία μας δεν είναι μύθος αλλά πραγματικά γεγονότα της αρχέγονης ιστορίας μας, που μέσα στους αιώνες η ιστορία έγινε ήχος, ο ήχος ψίθυρος και ο ψίθυρος αυτός έφτασε κάποια στιγμή στ αυτιά των αρχαίων και αυτοί με την σειρά τους έγραψαν και αποτύπωσαν αυτές τις ιστορικές διαδρομές του αληθινού ειρηνικού κοσμοκράτορα!

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΥΤ.ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ

Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλά κείμενα γι’αυτήν την εκστρατεία, παρά μόνον ο αρχιερέας των Δελφών, Πλόύταρχος (45μ.Χ – 120μ.Χ) αναφέρεται στον ΠΛΟΥΤΑΡΧΟ.

Του Πλουτάρχου, αλλά και του Ομήρου, έχουν γίνει αναλύσεις και μελέτες από σύγχρονους Έλληνες επιστήμονες με την βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες ο Ηρακλής δεν ήταν μόνον ένας σπουδαιος υδραυλικός, μηχανικός και υδρογεωλόγος, αλλά και ο πρώτος που έκανε πράξη την παγκοσμιοποίηση και ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής κοσμοκρατορίας.
Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό και όχι μυθικό πρόσωπο, ένας άγνωστος μεγάλος κατακτητής, ήρωας, ιδρυτής πόλεων, πρώτος συνδετικός κρίκος του κοινού πολιτισμικού υποστρώματος των Ευρωπαίων, του μυκηναϊκού και κατά συνέπεια του ελληνικού πολιτισμού.
Η περίοδος που έζησε χαρακτηρίζεται από την μετάβαση, από την εποχή του “ορείχαλκου” (μπρούτζος) στην εποχή του “κασσιτέρου”. Ο Ηρακλής πήγε στις “Κασσιτερίδες Νήσους(σημερινή Βρετανία) για να πάρει κασσίτερο. Για να μπορέσει όμως να κάνει εκμετάλλευση, πραγματοποίησε διάφορα υδραυλικά έργα. Επίσης για την μεταφορά των μετάλλων και την κίνηση του στρατού του, άνοιξε δρόμους στις Άλπεις και πέρασε από την Γαλατία, Ιταλία και Σικελία ιδρύοντας συγχρόνως και πολλές πόλεις, όπως το σημερινό Μονακό στο οποίο καθιέρωσε την λατρεία του Δία σαν μοναδικού θεού (μόνοικος= ένας μόνο οικεί).

Στην συνέχεια πηγαίνει στην Ιβηρική χερσόνησο(Ισπανία-Πορτογαλία). Ο άθλος με την αρπαγή των βοδιών του Γηρυόνη, του τρικέφαλου και τρισώματου γίγαντα που ζούσε στα Γάδειρα, κοντά στο στενό του Γιβραλτάρ(στα παράλια του Ατλαντικού),αν τον μελετήσουμε σε βάθος θα διαπιστώσουμε άλλα πράγματα. Οι περισσότεροι πιστεύουν πως ο Ηρακλής ταξίδεψε ώς την Ιβηρική Χερσόνησο για να φέρει μια καλή ράτσα βοδιών στην Πελοπόννησο.

Αν διαβάσουμε όμως με προσοχή τον Στράβωνα, που έζησε τον 1ο αιώνα π.Χ., θα διαπιστώσουμε πως σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου δεν έχει βρεθεί τόσος πολύς χρυσός, άργυρος, χαλκός και σίδηρος όσος στην συγκεκριμένη περιοχή. Και τα βόδια δικαιολογούνται διότι υπήρχαν μαρτυρίες ότι το “κοσκίνισμα” του χρυσού από την άμμο γινόταν πάνω σε δέρματα βοδιών.
Η ίδρυση της πόλης Γάδειρα (σημερινό Κάντιθ ή Κάδιξ της Ισπανίας) από τον Ηρακλή, μνημονεύεται στον θυρεό της πόλης και σήμερα. Επίσης ο Ηρακλής ίδρυσε και την πόλη “Ελίκη”(σημερινό Έλτσε) πλησίον της σημερινής πόλης της Ισπανίας “Αλικάντε”(στην Μεσόγειο). Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα της “Αλικάντε”ονομάζεται “Ηρακλής.
Ο Ηρακλής ολοκληρώνει τον άθλο του, παίρνει δηλαδή τα πολύτιμα αυτά μέταλα που τα χρειαζόταν και συνεχίζει βόρεια. Ιδρύει την σημερινή πόλη “Λα Κορούνια” ( ΒΔ σημερινή Ισπανία).Το σημερινό έμβλημα της πόλης, ο θυρεός της “Λα Κορούνια”, είναι ο φάρος που έχτισε ο Ηρακλής. Στην βάση του υπήρχε μία νεκροκεφαλή με δύο κόκαλα που θεωρείται ότι ήταν η κεφαλή του Γηρυόνη. Σήμερα στη θέση του έχει χτισθεί νέος φάρος ο ονομαζόμενος “Πύργος του Ηρακλή”,ως επίσης και το άγαλμα του.

Στην συνέχεια περνάει τα Πυρηναία όρη, εισέρχεται στην Γαλατία (Κελτική κατ’άλλη ονομασία). Γαλατία ονομάσθηκε από τον γιό του Ηρακλή τον Γαλάτη. Εκεί ιδρύει την πόλη ” Αλέσια “(γνωστή και ως πόλη του Αστερίξ, όπου ο Ιούλιος Καίσαρας κατατρόπωσε τους Γαλάτες), το όνομα της οποίας προέρχεται από τη λέξη άλυς (= περιπλάνηση). Πόλη με στρατηγική σημασία, καθώς συνδέεται μέσω πλωτών ποταμών με τη Μεσόγειο, τον Ατλαντικό, τη Μάγχη και τη Βόρεια Θάλασσα.
Τι γύρευε στη Γαλατία ο Ηρακλής; Μάλλον “χρυσό”, αφού ο Διόδωρος ο Σικελιώρης μας λέει πως στη Γαλατία υπάρχουν πλούσια χρυσοφόρα κοιτάσματα.
Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι σύμφωνα με την μυθολογία οι “Δρυϊδες” της Γαλλίας λάτρευαν σαν γενάρχη τους τον Ηρακλή. Επίσης οι “Κέλτες” προέρχονται από τον Ηρακλή και πιό συγκεκριμένα από την ερωμένη του, την “Κέλτη”.
Πριν προχωρήσω ας αναφέρω λίγα για την πόλη “Αλέσια” που ίδρυσε ο Ηρακλής. Πολλοί έχουν αναζητήσει κατά καιρούς να βρουν που είναι αυτή η αρχαία πόλη. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, τη θρυλική μάχη των Γαλατών με τον Ιούλιο Καίσαρα διεκδίκησαν περίπου σαράντα τοποθεσίες της Γαλλίας και όλες τους ισχυρίζονταν πως ταυτίζονταν με την Αλέσια, μέχρι που ο βασιλιάς Ναπολέων Γ΄(1808-1873),ο οποίος είχε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχαιολογία και τη Γαλλο-Ρωμαϊκή
κληρονομιά, αποφάνθηκε υπέρ της Alise-Sainte-Reine που βρίσκεται στην περιοχή της Γαλλίας

“Βουργουνδία” ΝΔ των Παρισίων.
Η Αλέσια όμως είναι στο σημερινό Παρίσι, μάλιστα η ονομασία της περιοχή “Ηλύσια Πεδια” προέρχεται από την λέξη “Αλέσια ή Αλίσια”.
Γνωρίζω πολύ καλά ότι στο υπέδαφος του Παρισιού υπάρχουν αρχαίοι Ελληνικοί ναοί. Θα αναφέρω επιλεκτικά δύο ναούς. Κάτω από το “Πανθεον”(Pantheon) στην συνοικία “Καρτιέ Λατέν ” (τουριστικό αξιοθέατο σήμερα, που φιλοξενεί τα λείψανα σπουδαίων Γάλλων)),υπάρχει ναός της θεάς Άρτεμις. Επίσης κάτω από το γνωστό καμπαρέ “Lido” υπάρχει “ναός του Ηρακλέους” από τον οποίον μάλιστα ξεκινά υπόγειο τούνελ το οποίο καταλήγει μέσα στον χώρο της γνωστής “Disneyland”.

Στην επιστροφή του από την Γαλατία, ο Ηρακλής περνάει πάλι τα Πυρηναία, χτίζει την “Βαρκινών, σημερινή Βαρκελώνη και στην συνέχεια επιβιβάζεται σε πλοία και αρχίζει το ταξίδι του για την “Μεγάλη Ήπειρο”, την σημερινή Αμερική, πιθανόν περνώντας πρώτα από την Λιβύη και Μαρόκο.
Ας συνεχίσουμε με το ταξίδι του Ηρακλή στην Αμερική, το οποίο ταυτίζεται με τον άθλο των “Χρυσών Μήλων των Εσπερίδων”. Δηλαδή, Εσπερία=Αμερική και χρυσά μήλα=ο χρυσός της Αμερικής και τα πολύτιμα για την εποχή μέταλλα της.
Σύμφωνα με τον δρ. Μηνά Τσικριτσή (μαθηματικός, καθηγητής πληροφορικής και ερευνητή των αιγαιακών γραφών), οι Έλληνες είχαν επισκεφτεί και τη Βόρεια Αμερική χιλιάδες χρόνια πριν την ανακαλύψει ο Χριστόφορος Κολόμβος. Σ’αυτό συμφωνεί και ο καθηγητής Ηλίας Μαριολάκος (ομότιμος καθηγητής γεωλογίας και μέλος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου) που έχει ασχοληθεί εκτενώς με την εκστρατεία του Ηρακλή.
Ας δούμε τι λέει ο Πλούταρχος(αρχιερέας των Δελφών το 86μ.Χ) στο βιβλίο του, “Περί του

εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της Σελήνης”, όπου στις παραγράφους 941Α-942 περιγράφει το ταξίδι των Ελλήνων σε μία ήπειρο η οποία βρίσκονταν “δυτικά των τριών νησιών” και βορειοδυτικά της Βρετανίας”. Είναι γνωστό ότι στην αρχαιότητα τα μαντεία ήταν κέντρα καταγραφής γεωγραφικής γνώσης, με αποτέλεσμα να συμβουλεύουν για μελλοντικές αποικίσεις. Έτσι είναι αποδεκτό ότι ο Πλούταρχος μετά το 86 μΧ που ήταν αρχιερέας στο Μαντείο των Δελφών, έχει αυτή τη γνώση.
Στο αρχαίο κείμενο του Πλουτάρχου, οι πληροφορίες προέρχονται από τον Όμηρο καθώς και από τον διάλογο με συντονιστή κάποιον “Λαμπρία” (πιθανώς ο αδελφός του Πλούταρχου που ονομαζόταν έτσι) ο οποίος καλεί κάποιον “Σύλλα τον Καρχηδόνιο” να ξαναδιηγηθεί μια ιστορία που άκουσε από του υπηρέτες του ναού του Κρόνου στην Καρχηδόνα. Την ιστορία την αφηγήθηκε κάποιος ξένος επισκέπτης του ναού που ήλθε από τη μεγάλη ήπειρο το 86 μ.Χ, επιβεβαιώνοντας έτσι τα δρομολόγια που ακολουθούντο.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Πλούταρχο, ο Ηρακλής έφθασε στην νήσο “Ωγυγία” που απέχει πέντε ημέρες δυτικά της Βρετανίας. Πέντε ημέρες ισοδυναμούν με 120 ώρες. Αν η μέση ταχύτητα ενός πλεούμενου της εποχής ήταν 4 μίλια την ώρα, τότε η απόσταση είναι 480 μίλια (889 χλμ.), άρα πρόκειται για τη
σημερινή Ισλανδία, ενώ το Κρόνιο Πέλαγος που διέπλευσε ο Ηρακλής και που αναφέρεται στο κείμενο του Πλούταρχου, σύμφωνα με τους υπολογισμούς ταυτίζεται με τον Βόρειο Ατλαντικό.
Ο Ηρακλής μετά την Ωγυγία (Ισλανδία) φθάνει στην Γροιλανδία και σε νησιά που βλέπουν τον ήλιο να κρύβεται για λιγότερο από μία ώρα για 30 ημέρες, δηλαδή στον πολικό κύκλο.
Το κείμενο του Πλουτάρχου αναφέρει μία μεγάλη ηπειρωτική γη (την Αμερική) που στην περιοχή της υπήρχαν τρία νησιά (Γροιλανδία, Baffin, Newfoundland) που απείχαν, βορειοδυτικά της Βρετανίας. Επίσης αναφέρεται ότι από τις ακτές της ηπείρου 5000 στάδια (960χλμ) τα πλοία με κουπιά διαπερνούν το πέλαγος αργά, γιατί είναι λασπώδες εξαιτίας των πολλών ρευμάτων τα οποία εξέρχονται από την “μεγάλη γη” και γίνονται προσχώσεις απ΄αυτά και η θάλασσα είναι βαθειά και γεώδης. Τα ρεύματα που αναφέρει μπορεί να είναι οι μεγάλοι ποταμοί της Αμερικής όπως ο Άγιος Λαυρέντιος του Καναδά (ο μεγαλύτερος πλωτός ποταμός της Αμερικής) και οι λοιποί ποταμοί των ανατολικών ακτών της Βορείου Αμερικής.

Από την Γροιλανδία ο Πλούταρχος μας λέει ότι ο Ηρακλής έφθασε και εγκατέστησε ακολούθους του “γύρω από τον κόλπο που δεν είναι μικρότερος από την Μαιώτιδα λίμνη(σημερινή Αζοφική θάλασσα στην Κριμαία της Ρωσίας) και το στόμιό του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας”. Ο κόλπος που καλύπτει αυτές τις προϋποθέσεις είναι o σημερινός “Κόλπος του Αγίου Λαυρεντίου” (Gulf Saint Lawrence) στον Καναδά όπου εκβάλει και ο ομώνυμος ποταμός.
Στις ακτές αυτού του κόλπου αναφέρει ότι κατοικούσαν Έλληνες από παλιά και ότι το Ελληνικό στοιχείο που ήδη έσβηνε, είχε κυριευθεί από την βαρβαρική γλώσσα των Κρονίων φυλών, τους νόμους και τον τρόπο ζωής τους και είχε έλθει σε επιμειξίες με τους ντόπιους. Με την άφιξη του Ηρακλή ηττήθηκαν οι Κρόνιες φυλές, το ελληνικό στοιχείο αναθερμάνθηκε και έγινε πάλι ισχυρό και σπουδαίο. Εννοείται ότι ο Ηρακλής δεν πήγε μόνος με τον ανιψιό του, Ιόλαο, αλλά ήταν μία εκστρατεία εκατοντάδων Ελλήνων που άλλαξαν δημογραφικά την περιοχή μέσα στο κόλπο του Αγ. Λαυρεντίου που κατοίκησαν.

Μετά απ’αυτά ο Πλούταρχος αναφέρει ότι τις πρώτες τιμές τις είχε ο Ηρακλής, ενώ τις δεύτερες ο Κρόνος. Έτσι λοιπόν ο Ηρακλής με τους άντρες του ανέκτησαν τις ελληνικές κτήσεις της Αμερικής, κυβέρνησαν τους ντόπιους, αλλά και αναμίχθηκαν μαζί τους και γ’αυτό τον τιμούσαν.
Εδώ επίσης βλέπουμε ότι ο Κρόνος συνέχισε να λατρεύεται από τους ντόπιους παρότι ηττήθηκαν και αυτό είναι ενδεικτικό της ανεξιθρησκείας που εφάρμοζαν οι Έλληνες ηγέτες.
Εδώ πρέπει να αναφέρω τα εξείς. Μετά την καταβύθιση της Ατλαντίδας το 9560 π.Χ,όσοι από τους κατοίκους της σώθηκαν (Ελληνες και Κρόνιοι-αποστάτες) βγήκαν άλλοι στις ακτές της Αμερικής και άλλοι στις ακτές της Αφρικής και της Ιβηρικής χερσονήσου. Γι’αυτό υπήρχαν Κρόνιοι και Έλληνες στην Αμερική. Βέβαια εκεί αφίχθησαν μετά χιλιάδες χρόνια και Έλληνες Μινωϊτες. (Περισσότερες λεπτομέρειες στο άρθρο μου “Συνομοσπονδία Ε Σμήνους 13 Γαλαξιών της Ανδρομέδας”).
Ο Ηρακλής πρέπει να έφθασε και μέχρι την σημερινή πολιτεία των ΗΠΑ “Μίτσιγκαν” και

συγκεκριμένα στην περιοχή της “Λίμνης Superior”. Τι γύρευε εκεί ο Ηρακλής; Η απάντηση βρίσκεται στα ευρήματα των ανασκαφών που έγιναν γύρω από τη λίμνη αυτή. Τα ευρήματα δείχνουν ότι εδώ και χιλιάδες χρόνια έχουν εξορυχθεί πάνω από 500.000 τόνοι χαλκού στην περιοχή, όταν στην κατ΄εξοχήν πηγή χαλκού, την Κύπρο, εξορύχθηκαν 200.000 τόνοι.
Η εξόρυξη έγινε την περίοδο 2.450 π.Χ.- 1050 π.Χ. και σταματάει ξαφνικά, όταν καταρρέει ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Και όλα αυτά σε μια περιοχή όπου οι γηγενείς την εποχή εκείνη βρίσκονταν στη λίθινη εποχή! Στην εποχή του Πλουτάρχου, το 86 μ.Χ ο ίδιος αναφέρει, ότι δεν μετέφεραν χαλκό αλλά χρυσές κούπες και αγγεία που μέσα είχαν τις προμήθειες του ταξιδιού.

Στο σημερινό λιμάνι της λίμνης Superior, το Copper Harbor έχει βρεθεί πετρογλυφικό ιστιοφόρου πλοίου το οποίο είναι όμοιο με τα Μινωϊκά ή Μυκηναϊκά πλοία. Πιθανότατα βρέθηκε εκεί γιατί ασχολείτο με το χαλκό. Το Copper Harbor ήταν στρατηγικό σημείο για κάποιον που θα ενδιαφερόταν για το εμπόριο του χαλκού.
Το ταξίδι επιστροφής του Ηρακλή έγινε τριάντα χρόνια μετά ξεκινώντας από τον Καναδά και μέσω Γροιλανδίας έφθασε στην Ισλανδία και από εκεί στη Βρετανία. Στοιχείο επιβεβαίωσης αυτής της διαδρομής είναι το νησί σταθμός, που φέρει ακόμα και σήμερα το όνομα “Μυκήνες” (Mykines), το δυτικότερο νησί των νήσων Faeroe (Φερόες) ΒΔ της Βρετανίας.
Σε συνδυασμό με τα άλλα στοιχεία που επιβεβαιώνονται με Υ/Η γίνονται αποδεκτές και οι άλλες περιγραφές του Πλουτάρχου, ότι δηλαδή, στα αρχαία χρόνια πριν την εκστρατεία του Ηρακλή είχαν πάει στην περιοχή και αρχαιότεροι Έλληνες, πιθανότατα οι Μινωίτες.

Από το κείμενο του Πλούταρχου, σήμερα, με χρήση ειδικών προγραμμάτων με Η/Υ αποκαθίσταται μια λησμονημένη ιστορική πραγματικότητα, που μέχρι σήμερα διέφευγε από πολλούς, αν όχι όλους, ερευνητές. Όπως λέει επίσης ο καθηγητής Μηνάς Τσικριτσής “όλα αυτά αποδεικνύονται με αστρονομικά στοιχεία, η επεξεργασία των οποίων έγινε με τη βοήθεια προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών επιβεβαιώνοντας τον χρονολογικό προσδιορισμό του ταξιδιού που περιγράφει ο Πλούταρχος”.
Σύμφωνα με τον καθηγητή Ηλία Μαριολάκο οι προϊστορικοί Έλληνες γνώριζαν την ύπαρξη της Αμερικής την οποία και επισκέπτονταν. Στη ανακοίνωσή του υποστηρίζει ότι πριν τον Κολόμβο υπήρχε μία επικοινωνία που ξεκινά από τη Μινωική εποχή μέχρι τα ελληνιστικά χρόνια. Ο στόχος αυτών των ταξιδιών κατά την “Εποχή του Χαλκού” είχε σχέση με το εμπόριο και τη διακίνηση του καθαρού χαλκού που βρισκόταν στην λίμνη Superior του Καναδά.

ΛΙΜΑΝΙ COPPER ΣΤΗ ΣΟΥΠΕΡΙΟΡ
Φαίνεται, όπως σημειώνει, ότι μετά τους πρώτους εμπόρους Μινωίτες συνέχισαν και οι Μυκηναίοι, οι οποίοι, όπως προανεφέρθει, έστειλαν τον Ηρακλή για να αναθερμάνει την παρουσία του ελληνικού στοιχείου, το οποίο είχε χαθεί με τις επιμιξίες με του ντόπιους και να φέρει πολύτιμα μέταλλα όπως χρυσός και χαλκός.
Στη συνέχεια, την “Εποχή του Σιδήρου” το ενδιαφέρον για την περιοχή παράκμασε και παρέμεινε έως τους Ελληνιστικούς χρόνους μια εθιμοτυπική λατρευτική παράδοση. Έτσι κάθε τριάντα χρόνια αποστέλλονται κάποια πλοία σε περιοχές που είχαν την λατρεία του Κρόνου και άλλων Ελλήνων θεών, για να ανανεώνεται το ανθρώπινο προσωπικό με ιερείς.

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΗΠΕΙΡΟ
Η Αμερική είχε ανακαλυφθεί από τους Αρχαίους Έλληνες, πολύ πριν τον Κολόμβο και υπάρχουν πάρα πολλές αποδείξεις, αλλά για λόγους πολιτικούς μας το κρύβουν παραχαράσσοντας την ιστορία.
Πολυετείς έρευνες, και η ανακάλυψη ευρημάτων από ερευνητές και επιστήμονες στην Κεντρική και Νότια Αμερική, καθώς και στην Χαβάη, δείχνουν ότι υπήρχε έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου, καθώς και επηρεασμού της τέχνης των κατοίκων από την Ελληνική τεχνοτροπία. Το πλήθος αρχαιολογικών και γλωσσολογικών ευρημάτων είχε σαν αποτέλεσμα την επίσημη αποστολή ομάδας από το Ε. Μ. Πολυτεχνείο Αθηνών στο Περού , προκειμένου να μελετήσουν την ομοιότητα των ευρημάτων με τα αντίστοιχα Ελληνικά.
Η περιοχές βρίθουν από Ελλάδα, και ευρήματα με κλασικά θέματα, όπως, κεφάλια μέδουσας, οικοδομήματα με Μυκηναϊκή τεχνοτροπία, μαιάνδρους, γοργόνια, ρόδακες, τον Ηρακλή με ρόπαλο και λεοντή, ελληνικά αγγεία, και αμφορείς που έχουν βρεθεί σε πολλά μέρη της Αμερικανικής ηπείρου και στο Περού .Υπάρχουν και οι πόλεις Μόντε Αλμπάν και η Μίτλα με τις κιονοστοιχίες, που μας θυμίζουν την Τσίτσεν Ίτσα (Γιουκατάν!!!) και εκείνες της Κνωσού και της Τίρυνθας. Επίσης ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα γλωσσολογικά ευρήματα, καθώς πλήθος από τοπικές διάλεκτοι, έχουν σαν βάση την Ελληνική γλώσσα και χρησιμοποιούν άπειρες Ελληνικές λέξεις!!.Χαρακτηριστικό είναι ότι μόνο στα νησιά Χαβάη ευρέθησαν 1108 Ελληνογενείς λέξεις !!.
Ακόμη ο Ακαδημαϊκός Emrico Mattievich (Ιταλός απο τη Κροατία καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άϊρες) στο βιβλίο του με τίτλο ” Ταξίδι στην μυθολογική κόλαση-η ανακάλυψη της Αμερικής από τους Έλληνες”, μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα των ερευνών του που πραγματοποίησε σε αρχαιολογικούς χώρους του Περού, που στηρίζουν την θεωρία του ότι τα Τάρταρα. η πύλη του Άδη, των αρχαίων Ελλήνων ήταν στο Τσαβίν ντε Χουαντάρ , όπου οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήταν επισκέπτες !Αναφέρεται επίσης στην ομοιότητα της γλώσσας των Ίνκας με την Μυκηναϊκή της γραμμικής Β όπου υπάρχουν αυτούσιες ελληνικές λέξεις.
Στην νοτιοανατολική Βενεζουέλα υπάρχει ένα από τα πιο αινιγματικά και εντυπωσιακά μνημεία της προϊστορικής Αμερικής: “την πέντρα πιντάδα ” (πέτρα με ζωγραφιές).Είναι ένα ογκώδες μνημείο μήκους 92 μέτρων, πλάτους 76 και μοιάζει σαν ένα τεράστιο αυγό. Εκεί ανακαλύφθηκαν “ντολμέν” (μεγαλιθικά μνημεία της εποχής 2.500 – 1.800 π.Χ.) παρόμοια με εκείνα της Ευρώπης και της Αλγερίας, γραμμένα με Ελληνικά γράμματα”. Αυτά είναι ζωγραφισμένα πάντοτε σε προφίλ και είναι συχνά φτιαγμένα με μία ειδική μέθοδο, παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιούσαν στην αρχαία Ελλάδα την τρίτη χιλιετία π.Χ.
Μια νωπογραφία που η παριστάνει έναν Ινδιάνο ευγενή από το Παλένκουε του Γιουκατάν(πάλι το Γιουνάν;!!!) στο Μεξικό, έχει εκπληκτική ομοιότητα με τον πρίγκιπα της Κνωσού της Κρήτης!. Εντυπωσιακή είναι και η ομοιότητα(δηλαδή τι ομοιότητα, είναι ακριβώς το ίδιο)έχει και το πυθάρι που ανακαλύφθηκε στην περιοχή Μπίμινι των νήσων Μπαχάμες, με Κρητικό πυθάρι που εκτίθεται στο Μουσείο του Ηρακλείου!

Στη χερσόνησο Γιουκατάν,( είσοδος στο Κόλπο του Μεξικού),ευρέθησαν αρχαίες Ελληνικές πυραμίδες, με σύμβολα των ΕΛ τα οποία υπάρχουν μέχρι της σήμερον.
Στο Μεξικό ευρέθησαν Ελληνικές πυραμίδες, με σύμβολα των ΕΛ, όπως Μαίανδροι, το κεφαλαίο γράμμα του Ελληνικού αλφαβήτου Λ, το διπλό Ε )+( , και άλλα γράμματα, μνημεία και σύμβολα, τα οποία διακοσμούσαν τα ανάκτορα επιφανών αρχόντων, και φυλάσσονται στα μουσεία της Κεντρικής Λατινικής Αμερικής. Αυτά τα σύμβολα κοσμούσαν τις πυραμίδες, τα παλάτια, και τους τάφους των Βασιλέων και άλλων αρχόντων και πολιτών της εποχής εκείνης.
Ένας ακόμη μεγάλος εξερευνητής ο Percy Harrison Fawcett ανακάλυψε τα απομεινάρια του πανάρχαιου ελληνικού πολιτισμού στη Νότια Αμερική καθώς και ιθαγενείς οι οποίοι υποστήριζαν την ελληνική τους καταγωγή, και μιλούσαν μια πανάρχαια ελληνική διάλεκτο. Δυστυχώς ο Fawcett σε μια ερευνά του, οδηγούμενος από τους ιθαγενείς στην πανάρχαια ελληνική πόλη “Xavante” εξαφανίστηκε για πάντα στη ζούγκλα. Την πόλη την οποία έψαχνε την ονόμαζε πόλη “Ζ”.
Και άλλοι πανεπιστημιακοί καθηγητές, όπως η Henriette Mertz (δικηγόρος και ερευνητής της αρχαίας ιστορίας) και ο Nors Sigurd Josephson (πρύτανης του πανεπιστημίου της Χαϊλδεμβέργης) απέδειξαν την έντονη παρουσία του ελληνισμού χιλάδες χρόνια π.Χ στην Αμερική, δικαιώνοντας την αλήθεια των λόγων του Πλουτάρχου. Ο Nors Sigurd Josephson μάλιστα αναφέρει ότι οι θεοί των Ινδιάνων ονομάζονται “ίδολος” εκ του ελληνικού “είδωλα”! Όμοια είναι επίσης και η φράση των Μάγιας: ΚΟΝΕΞ ΟΜΟΝ ΠΑΝΕΞ με την φράση των Ελευσινίων Μυστηρίων: ΚΟΝ ΟΜ ΠΑΝΞ (=Άκουε ,Βλέπε, Σώπα).
Ακόμη αναφέρει ότι η ομοιότητα ανάμεσα στην γλώσσα των Ινδιάνων του Μεξικού με τα Αρχαία Ελληνικά έκανε τον Alexander von Humboldt (Αλεξάντερ φον Χούμπολτ),έναν από τους πρώτους μελετητές των Αζτέκων να αναφωνήσει:” Μα αυτά είναι καθαρά Ελληνικά”! Μάλιστα όταν οι Ισπανοί “κονκισταδόρ” (κατακτητές) πρωτοήλθαν σε επαφή με τους Ινδιάνους, τους μιλούσαν στην αρχή στα λατινικά όμως αργότερα στα Ελληνικά, γιατί διαπίστωσαν ότι οι λέξεις των Μάγιας έμοιαζαν περισσότερο με τις Ελληνικές!
Σε πολλές Ινδιάνικες μη εκφυλισμένες φυλές συναντάμε λευκούς άντρες και γυναίκες με γαλάζια μάτια και πυρόξανθα μαλλιά και που με κανένα τρόπο δεν συνδέονται με το ντόπιο στοιχείο. Κι αυτό γιατί είναι απόγονοι του Οδυσσέα, του Περσέα, του Ηρακλή και των Αργοναυτών. Οι μη εκφυλισμένοι Τολτέκοι είχαν λεπτά χαρακτηριστικά, χαλκόλευκη επιδερμίδα, γαλάζια μάτια και πιθανότατα πυρόξανθα μαλλιά.
Οι Καρίμπ ήταν λευκοί ή χαλκόλευκοι και περηφανεύονταν για την καταγωγή τους από τους “Λευκούς Ανθρώπους”. Οι Μολόπακοι μια άσπρη πολιτισμένη φυλή που κατοικούσαν στο “Μίνας(εκ του Μίνωα) Ζηράϊζ “τον 17ο αιώνα ήταν ανοιχτόχρωμοι και γενειοφόροι. Είχαν λεπτούς και εξευγενισμένους τρόπους και οι γυναίκες τους περιγράφονται λευκές σαν Αγγλίδες, με χρυσαφένια μαλλιά, λεπτά χαρακτηριστικά, μικρά χέρια και γαλάζια μάτια. Η πρωτεύουσα του Τολτεκικού πολιτισμού στον νότο η “Τιαχουανάκο” λέγεται από τους Περουβιανούς ότι χτίστηκε λευκούς γενειοφόρους ανθρώπους πολύ πριν την εποχή των Ίνκας. (Πέρσυ Χάρισσον
Φώσεττ:” Εξερευνήσεις”).
Τέλος σήμερα ακόμη οι Αραουκάνοι της Χιλής υποστηρίζουν ότι είναι απόγονοι αρχαίων Σπαρτιατών που έφτασαν στις ακτές της Νότιας Αμερικής! Είναι λευκοί και αριθμούν 360.000 μέλη.
Τέλος ας δούμε ονόματα περιοχών και θεών που παραμένουν ακόμη και σήμερα Ελληνικά:
Ντίον-Αν=Διόνυσος, Ηρακάν=Ηρακλής, Μελανονήσια=Μελανά Νησιά, Μικρονησία=Μικρά Νησιά, Πολυνησία=Πολλά νησιά, Φιλλιπίνες, κ.λ.π. Στην Καραϊβική, υπάρχει νησί ‘Ανδρος και νησί Ρόδος., και στην στην Χαβάΐ νησί Σάμος!!. Και για να προλάβω “ειδικούς” που θα τρέξουν πάλι να αμφισβητήσουν επικαλούμενοι συμπτώσεις, παραθέτω μέρος από πλούσιο φωτογραφικό υλικό, που εκμηδενίζει κάθε τέτοια πιθανότητα. Τουλάχιστον για όσους έχουν ανοιχτό μυαλό.
Στις ΗΠΑ δεν υπάρχουν πολλά ελληνικά σύμβολα, επειδή “κάποιοι” από το κράτος των ΗΠΑ φρόντισαν να τα εξαφανίσουν και να “θάψουν” ολόκληρα αρχαία ελληνικά θέατρα, να κρύψουν όλες τις ελληνικές επιγραφές και να εξαφανίσουν όλες τις κλιμακωτές πυραμίδες με τους “Μαιάνδρους” σαν αυτή, για παράδειγμα, στην πολιτεία του Μισσισιπή. Ειδικά το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν (Smithsonian), που αποτελεί ανεξάρτητη ομοσπονδιακή αρχή, έχει σκόπιμα αποκρύψει κάποιες από τις πιο ενδιαφέρουσες και σημαντικές αρχαιολογικές ανακαλύψεις που έγιναν στην Αμερικανική ήπειρο.
ΑΡΧΑΙΑ ΥΠΕΡΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
Είναι, απορίας άξιον, το ερώτημα πως ο Ηρακλής και ο στρατός του, όπως και ό Απόλλων , ο Διόνυσος, ο Περσέας, ο Μίνωας, σε προγενέστερες του Ηρακλή εποχές, μπόρεσαν να διανύσουν τέτοιες τεράστιες αποστάσεις και μάλιστα πολλές φορές “δια θαλάσσης” !! Μήπως υπήρχε τεχνολογία άγνωστη σε μας, που με το πέρασμα των αιώνων και τις φυσικές καταστροφές που έγιναν στον πλανήτη, ξεχάστηκε;
Σύμφωνα με τους ερευνητές, χιλιάδες χρόνια προ Χριστού, σύμφωνα με τη παράδοση, την ιστορία, τη μυθολογία, αλλά και τα όσα αρχαιολογικά ευρήματα, τεκμήρια, σύμβολα, κειμήλια, αρχεία, βιβλία, μνημεία, ονομασίες πόλεων, και μουσεία, διεσώθησαν και ευρέθησαν σε διάφορα μέρη της Γης, στο πλανήτη μας υπήρξε μέγας “”διαστημικός πολιτισμός” υψίστης τεχνολογίας, και η υπερδύναμη των χρόνων εκείνων ήταν οι πρόγονοί μας Έλληνες, οι γνωστοί στη τότε ανθρωπότητα σαν ΕΛ(=φωτεινοί), από τις λέξεις, Έλληνες και Ελλάς.
Οι ΕΛ είχαν ανακαλύψει την Αμερική και είχαν εγκατασταθεί εκεί, με πολιτισμό και τεχνολογία υψίστης σημασίας και τελειότητας, όπως αφηγούνται και απεικονίζονται παραστάσεις σε βιβλία, εικόνες, αρχεία, μουσεία, και πίνακες ζωγραφικής, όπου βλέπουμε τον Απόλλωνα και τον Ηρακλή να ίπτανται καθήμενοι επάνω σε ανάκλιντρα, (καναπέδες), επίσης βλέπουμε πλοία που ίπταντο σε περίπτωση φουρτούνας και κακοκαιρίας, στο διάπλου της Μεσογείου, και του Βορείου Ατλαντικού, για να υπερκεράσουν τη μανία των κυμάτων.
Αυτό σημαίνει ότι οι ΕΛ κατείχαν τη τεχνολογία και τεχνογνωσία της αντι-βαρύτητας, και τηλεμεταφοράς.
Ας μην ξεχνάμε αυτά που αναφέρει και ο Όμηρος στην “Οδύσσεια”, ότι οι Φαίακες έδωσαν στον Οδυσσέα πλοίο για να τον μεταφέρει στην Ιθάκη. Ο βασιλιάς των, Αλκίνοος, ζητώντας από τον Οδυσσέα πληροφορίες για την χώρα του και τον λαό του, του λεει:
” Πες μου και την χώρα σου και τον λαό σου και την πόλη, για να πάρουν προς τα εκεί κατεύθυνση τα πλοία και να σε πάνε, γιατί δεν υπάρχουν κυβερνήτες στους Φαίακες, ούτε πηδάλια κι εκείνα πού έχουν τ’ άλλα καράβια, παρά τα πλοία τους ξέρουν τις διαθέσεις και τις σκέψεις των ανθρώπων και γνωρίζουν τις πατρίδες όλων και τούς εύφορους αγρούς και σαν πουλιά διαβαίνουν τις θαλασσινές αποστάσεις, σκεπασμένα με σκοτάδι και συvvεφιά και ποτέ δεν υπάρχει φόβος να πάθουν καμία βλάβη ή v’ άφαvισθούv “. (ΟΔΥΣΣΕΙΑ θ, στίχ. 555- 564)
Η θεά Αθηνά, έχοντας καλύψει τον Οδυσσέα με την θεϊκή ομίχλη ώστε να είναι αόρατος από τους άλλους, του λεει, μεταξύ άλλων, για τους Φαίακες: “Αυτοί με εμπιστοσύνη στα γοργοκίνητα καράβια τους, περνούν την απέραντη θάλασσα, χάρισμα που τους έδωσε ο κοσμοσείστης. Είvαι τόσο γρήγορα τα πλοία τους, σαν το φτερό και σαν την σκέψη”.(ΟΔΥΣΣΕΙΑ η,στιχ.34-36)
Διακρίνεται σαφέστατα στα λόγια του Αλκινόου ότι τα πλοία των Φαιάκων δεν είχαν καμία σχέση, ούτε από άποψη μορφής, ούτε από άποψη λειτουργίας με τα συνηθισμένα αρχαία πλοία. Τα πλοία των Φαιάκων κινούνταν χωρίς ανθρώπους κυβερνήτες, δηλαδή ήσαν αύτο-κυβερνώμενα, ενώ ή αναφορά ότι αυτά, γνώριζαν τις ανθρώπινες σκέψεις και τις πατρίδες όλων, μάς εμβάλλει την υποψία μήπως επρόκειτο για ιπτάμενες μηχανές (προϊόντα εφαρμογής υψηλής τεχνολογίας) πού ανίχνευαν τις σκέψεις και τις διαθέσεις όλων όσων επέβαιναν σε αυτές.
Επίσης η επισήμανσης του Αλκινόου, ότι αυτά διάβαιναν “σαν πουλιά τις θαλασσινές αποστάσεις, σκεπασμένα με σκοτάδι και συννεφιά” μάς υπενθυμίζει ότι αυτά είναι ιπτάμενα και μάς παραπέμπει κατά σαφή τρόπο στα ιερά όπλα των αθάνατων θεών, σε εφαρμογή θεωριών μαγνητικών πεδίων, οπωσδήποτε ανωτέρων από εκείνη την οποία υποτίθεται ότι “ανακάλυψε” ο “μέγας επιστήμων” Αϊνστάιν…

ΗΡΑΚΛΕΙΕΣ ΣΤΗΛΕΣ
Στην Ελληνική μυθολογία “Ηράκλειες Στήλες “(Ηρακλέους στήλας), ήταν δύο στύλοι που είχε στήσει ο Ηρακλής όταν πήρε τα “χρυσά μήλα των εσπερίδων”, δηλαδή τον χρυσό και τα λοιπά μέταλλα που πήρε από την Αμερική και την Ιβηρική (Ισπανική) χερσόνησο.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι βρίσκονταν στην Ιβηρική χερσόνησο και στο σημερινό Γιβραλτάρ. Εκεί πίστευαν ότι ήταν η άκρη του κόσμου. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα στο στόμιο του πορθμού που βρίσκονταν οι στήλες υπήρχε μεγάλο νησί δίνοντας αρκετές πληροφορίες για αυτό, κάνοντας μερικούς ερευνητές σήμερα να πιστεύουν ότι ήταν η χαμένη Ατλαντίδα.
Οι στήλες του Ηρακλή , γνωστές και ως Ηράκλειες Στήλες, είναι ίσως οι παλαιότερες φρυκτωρίες. Τις στήλες αυτές τις έστησε στις δύο κωμοπόλεις που έχτισε ο ίδιος ο Ηρακλής στις δύο αντικριστές ακτές του σημερινού Γιβραλτάρ. Η μία ήταν στη Αβύλη, στην πλευρά της Αφρικής, και η άλλη στα Γάδειρα στην πλευρά της Ευρώπης.
Η επικρατέστερη άποψη δηλαδή για το τι ακριβώς ήταν οι Ηράκλειες στήλες είναι πως πρόκειται για φάρους που ειδοποιούσαν τα πλοία για το σημείο από το οποίο έπρεπε να στρίψουν ώστε να μπουν από τον Ατλαντικό Ωκεανό, στην Μεσόγειο και ακόμη ότι αυτοί οι φάροι είχαν και ρόλο φρυκτωριών.
Κατά τον Όμηρο οι στήλες αυτές ήταν σημάδι για το τέρμα των δύο ηπείρων και τις αποκαλεί

χαρακτηριστικά ως “Πύλες του Ωκεανού” ή “Τηλέτυπο”. Τις στήλες αυτές αναφέρουν και αρκετοί αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς, όπως ο Ησίοδος, ο Ηλιόδωρος, ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, ο Διόδωρος και ο Στράβων (1500 χρόνια αργότερα).
Τόσο σημαντικός από άποψη στρατηγικής, χρηστικής και ιστορικής σημασίας ήταν ο ρόλος των Ηράκλειων στηλών που οι σύγχρονοι Ισπανοί και Πορτογάλοι, μιλώντας περήφανα για την ελληνική επιρροή της εποχής, προβάλουν ως σημαντικό μουσειακό μνημείο τους πύργους αυτούς.
Αξίζει έτσι να σημειωθεί πως ένας από αυτούς του πύργους, που βρίσκεται στην σημερινή πόλη “Λα Κορούνια” του Βισκαϊκού κόλπου (ΒΔ Ισπανία) που ίδρυσε ο Ηρακλής, διατηρεί ζωντανή την παράδοση που τον συνέδεε. Συγκεκριμένα, κατά την παράδοση η πόλη είναι συνώνυμη με την ντόπια μυθική πριγκίπισσα, φίλης του Ηρακλή, με τον οποίο γέννησε το γενάρχη των Ισπανών Hispalo.
Μάλιστα σύμφωνα με το αρχαιότερο βιβλίο τους (Argos Divina), ο αρχικός πύργος ερειπώθηκε από

διάφορους επιδρομείς και ξαναχτίστηκε την εποχή του Αύγουστου Καίσαρα ως οχυρό των Ρωμαίων, παρατηρητήριο και τηλεπικοινωνιακό φρυκτώριο. Η ελληνική προέλευση του πύργου της Λα Κορούνια επιβεβαιώνεται και από την σημερινή ονομασία του,” Torre d’ Herculus”.
Οι Ισπανοί τιμώντας την ιστορία τους, τιμούσαν τις αρχαίες αυτές ελληνικές στήλες, βάζοντας αυτές ως παραστάσεις στα ισπανικά σκούδα και τάλιρα που λέγονταν “κολονάτα”.
ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΙΑ
Δυστυχώς υπάρχουν ελάχιστα κείμενα για την εκστρατεία του Ηρακλή στην Ασία, η οποία πιθανόν, όπως λένε οι ερευνητές, να έγινε πολύ πάνω από χίλια χρόνια πριν την εκστρατεία του Μ. Αλέξανδρου. Ο Ηρόδοτος (βιβλίο Γ’ Θάλεια) και ο Ευριπίδης στις Βάκχες, αλλά και παλαιότεροι μύθοι αναφέρουν για εκστρατεία Διονύσου και Ηρακλή στις Ινδίες.
Ο ιστορικός-γεωγράφος και εθνολόγος “Μεγασθένης ο Ίων” στην περιγραφή του για την Ινδία στο βιβλίο του “Ινδικά” περιλαμβάνει πολλούς “μύθους” αλλά και σημαντικά γεωγραφικά και εθνολογικά στοιχεία. Στην αρχή του βιβλίου του αναφέρεται στους ηλικιωμένους Ινδούς που γνωρίζουν για την προϊστορική άφιξη του Διόνυσου και του Ηρακλή στην Ινδία.
Ιδιαίτερα σημαντικές είναι και οι παρατηρήσεις του για τις θρησκείες των Ινδών, όπου αναφέρεται στους λάτρεις του Ηρακλή (Σίβα) και του Διόνυσου (Κρίσνα ή Ιντρα). Άρα ο Ηρακλής πρέπει να προχώρησε πέραν του Ινδού ποταμου. Μάλιστα λεγεται ότι στις περιοχές των Σίβας πήρε διαμάντια και χρυσό, ως επίσης και μαργαριτάρια από την θάλασσα που άξιζαν πολύ περισσότερο από τον χρυσό.
Δυστυχώς ελάχιστα αποσπάσματα από το βιβλίο “Ινδικά” διεσώθησαν, τα οποία συνέλεξαν, μετέφρασαν και εξέδωσαν τον 19ο αιώνα ξένοι συγγραφείς. Μερικές σημαντικές εργασίες έχουν γίνει και από σύγχρονους λόγιους αλλά δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα καμία εκμετάλλευση του πρωτοπόρου ιστορικού και διπλωματικού έργου του Μεγασθένη από την Ελληνική πολιτεία.

ΣΙΒΑΣ
Επίσης ο Αρριανός (ο οποίος έχει γράψει και την εκστρατεία του Μ.Αλέξανδρου) στα βιβλία του “Ε” και”Ινδική” αναφέρει ότι η περί του Ηρακλέους παράδοση είναι πιό έντονη στη φυλή των Σίβα και των Σουρασηνών (Ινδικές φυλές).
Λέγεται ότι η σημερινή ινδική φυλή των “Σίβα” είναι απόγονοι αυτών που συμμετείχαν στην εκστατεία του Ηρακλή και μάλιστα ντύνονται με δέρματα ζώων, κρατάνε ρόπαλα και σημαδεύουν τα βόδια και τα μουλάρια τους με σήμα “ρόπαλο”.
Επίσης, όπως προκύπτει από ανασκαφές, ο Ηρακλής κατά την εκστρατεία στην Ασία πέρασε από την σημερινή Ιορδανία. Στην περιοχή της Πέτρας της Ιορδανίας έχουν βρεθεί προϊστορικά υδραυλικά έργα αντίστοχα με αυτά της Κωπαϊδος στην Βοιωτία, της μυκηναϊκής εποχής. Κοντά σ’αυτήν την περιοχή έχουν βρεθεί από Έλληνες αρχαιολόγους (ζεύγος Παπαδοπούλου, καθηγητές στο πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων) μινωϊκά και μυκηναϊκά ευρήματα του προϊστορικού ελληνισμού.

ΝΑΟΣ ΗΡΑΚΛΗ ΣΤΗΝ ΙΟΡΔΑΝΙΑ
Στην περιοχή αυτή υπήρχε λατρεία του Ηρακλή και μάλιστα σώζεται μέχρι σήμερα ένας βράχος όπου αναφέρεται “Ιερόν Ηρακλέους” άρα από τους προϊστορικούς χρόνους λατρεύετο ο Ηρακλής σαν θεός και όχι σαν ημίθεος. Σ’αυτή την περιοχή κατά τους Ρωμαϊκούς χρόνους ιδρύθηκε ναός αφιερωμένος στον Ηρακλή και εκεί έχει βρεθεί και ένα εξαιρετικό άγαλμα του.
Ο Αρριανός αναφέρει επίσης ότι “Οι Ινδοί λέγουν ότι ο Διόνυσος ήτο κατά δέκα πέντε γενεάς αρχαιότερος του Ηρακλέους”. Κάθε γενεά υπολογίζεται σε 33 χρόνια, άρα η εκστρατεία του Ηρακλή στην Ασία έγινε 500 περίπου χρόνια μετά τον Διόνυσο. Η εκστρατεία του Διονύσου υπολογίζεται ότι έγινε περί το 2300 με 2100 π.Χ,οπότε του Ηρακλή πρέπει να έγινε περί το 1800 με 1600 π.Χ. Αυτές οι χρονολογίες βέβαια δεν πρέπει να εκληφθούν ως απολύτως ακριβείς λόγω μη υπάρξεως επαρκών στοιχείων.
Οι εκστρατείες Ηρακλή και Διονύσου, πλην των νικηφόρων πολεμικών επιχειρήσεων, εκπολίτισαν τους λαούς, άφησαν απογόνους να διοικούν πόλεις και οι κατακτημένοι λαοί τους τίμησαν.

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΑ
Η Ελληνική Μυθολογία αναφέρει και μία άλλη εκστρατεία Ελλήνων στην Τροία, πενήντα χρόνια περίπου πριν τη γνωστή εκστρατεία του Τρωϊκού πολέμου. Πρόκειται γιά την εκστρατεία του Ηρακλή, η οποία έγινε αμέσως μετά την Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ηρακλής που αναφέρεται σ’αυτή την εκστρατεία είναι ο γιός του Δία και της Αλκμήνης (όχι ο Ηρακλής-Ζευς) που έκανε και του δώδεκα άθλους και συμμετείχε και στην Αργοναυτική εκστρατεία .
Το χρονικόν αυτής της εκστρατείας έχει ως εξής:

ΗΡΑΚΛΗΣ,ΗΣΙΟΝΗ ΚΑΙ ΤΕΡΑΣ
Μετά την λήξιν της τιμωρίας του Ηρακλή γιά τον φόνο του Ιφίτου, κατά την οποίαν ο Ηρακλής με χρησμόν του Μαντείου των Δελφών, έπρεπε να εκτίσει τριετή δουλεία, και την οποίαν εξέτισε στην υπηρεσία της βασιλίσσης της Λυδίας “Ομφάλης”, απεφάσισε να τιμωρήσει τον βασιλιά της Τροίας “Λαομέδοντα”, επειδή αθέτησε τη συμφωνία, την οποία είχε κάνει μαζί του, να του δώσει δηλαδή τα άλογα του Διός, όταν ο Ήρωας έσωσε τη κόρη του “Ησιόνη” από το θαλάσσιο τέρας, το οποίο είχε στείλει ο Ποσειδώνας, γιά να τιμωρήσει τον υπερφίαλο και άπιστο βασιλέα.
Επέστρεψε λοιπόν από τη Λυδία στην Ελλάδα, συγκέντρωσε στράτευμα από τους πλέον ανδρείους εθελοντές Έλληνες και με δεκαοκτώ πεντηκοντόρους έπλευσε εναντίον της Τροίας. Προσορμιζόμενος στις ακτές, άφησε τον “Οϊκλή” με φρρουρά να φρουρεί τα πλοία και αυτός με το υπόλοιπο στράτευμα κατηυθύνθει προς την πόλι της Τροίας.
Ο Λαομέδοντας, μαθαίνοντας τα συμβάντα, με μεγάλην στρατιωτική δύναμη κατέβηκε από άλλη οδό στη παραλία, γιά να κάψει τα πλοία του Ηρακλή, συνάντησε όμως τη σθεναρά αντίσταση του “Οϊκλή”, ο οποίος εμπόδιζοντας τη καταστροφή, έπεσεν ηρωϊκά μαχόμενος στη μάχη. Ο Ηρακλής επέστρεψε με το στράτευμα στη παραλία και νικώντας τον Λαομέδοντα τον κατεδίωξε μέχρι τα τείχη της Τροίας, όπου εκείνος εκλείσθει.
Πρώτος ο “Τελαμώνας”, ο πατέρας του “Αίαντος”, ανέβηκε στο τείχος και γιά να μη κινήσει τη οργή του Ηρακλή, ο οποίος δεν εδέχετο άλλον να πρωτεύει, συνέλεξε λίθους από το κατεστραμμένο τείχος και απήντησε στον Ηρακλή, ευχαριστώντας τον, ότι κτίζει βωμόν στον “Καλλίνικον Ηρακλή”.

Ο ΗΡΑΚΛΗΣ ΜΑΧΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΟΙΑ

Η Τροία κατελήφθη από τους Έλληνες και κατεστράφη, ενώ ο Ηρακλής φόνευσε τον Λαομέδοντα και τα τέκνα του, εκτός της “Ησιόνης” και του “Ποδάρκου”. Την Ησιόνη την παρεχώρησε στον Τελαμώνα γιά να τον ευχαριστήσει και της έδωσε το δικαίωμα να ζητήσει και όποιον εκείνη ήθελε από τους αιχμαλώτους. Επειδή εκείνη εζήτησε τον αδελφόν της “Ποδάρκη”, ο Ηρακλής της είπε ότι έπρεπε πρώτα να γίνει δούλος διά να τον αγοράσει. Στην αγοροπωλησία, η οποία επακολούθησε, η “Ησιόνη” πρόσφερε τη χρυσή της καλύπτρα και τον εξαγόρασε και από το γεγονός αυτό ο Ποδάρκης ονομάσθη “Πρίαμος” (από το πρίαμαι = εξαγοράζω).
Αυτόν τον Πρίαμο, τον μετέπειτα πατέρα του Πάρη ,Έκτορα, κλπ, παρ’ ότι ήταν πολύ νεαρός τότε, τον άφησε ο Ηρακλής να βασιλεύει στην Τροία και εκείνος επέστρεψε με το στράτευμα του στην Ελλάδα, καταλαμβάνοντας πρώτα την Κώ. Στα δύο αετώματα του ναού της Αφαίας στην Αίγινα, απεικονίζοντο οι δύο Τρωϊκοί πόλεμοι.
Επίσης αυτός ο Ηρακλής, περιέφραξε στην Ολυμπία τον χώρο της “Ιεράς Άλτης”, τον αφιέρωσε στον Δία, τον πατέρα του και αφιέρωσε λάφυρα από την μάχη με την “Ίριδα” προς εξύψωση των αρχαίων αγώνων που τελούντο εκεί από την εποχή των “Ιδαίων Δακτύλων”(οχι οι Ολυμπιακοί) όπου τους είχε ιδρύσει ένας άλλος Ηρακλής από την Κρήτη. Διεύρυνε επίσης τον χώρο των “θυσιών” και των “δοκιμών” και ανέγειρε έξι βωμούς ώστε οι αγώνες να αφιερώνονται προς τιμή των δώδεκα θεών. Στην Ολυμπία είχε ανεγερθεί τέμενος προς τιμήν του που ονομαζόταν “Ηρώον” και πάνω στον βωμό του υπήρχε μόνον κλαδί ελιάς και η λέξη “ΉΡΩΣ”. Για πολλούς αιώνες οι νικητές στην Ολυμπία λάμβαναν μονάχα έναν ευφημισμό “Χαίρε Άναξ Ηρακλή”, ένα ευφημισμό που τους μεταμόρφωνε σε ήρωες.

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ
Οπως αναφέρθηκε στην αρχή του άρθρου ο Ηρακλής μετά την ολοκλήρωση των αποστολών του,επέστρεψε στον “Ουράνιο Όλυμπο”,δίπλα στον πατέρα του Δία και θεοποιήθηκε ως “Ηρακλής-Ζευς”. Είναι ο μόνος ήρωας που αξιώνεται να ανεβεί στον ‘Ολυμπο και να παντρευτεί μια θεά, την

ΓΑΜΟΣ ΗΡΑΚΛΗ-ΗΒΗΣ
“Ηβη”, για να ζήσει αθάνατος και αγέραστος ανάμεσα στους Ολύμπιους.
Οι αρχαίοι πρόγονοι μας τιμούσαν τον Ηρακλή σαν θεό, έφτιαχναν ιερά στο όνομα του και του πρόσφεραν θυσίες. Ο Ηρακλής ήταν πρότυπο αρετής και σταθερότητας για τους στωϊκούς και συμβόλιζε τις ανθρώπινες δυνατότητες εξομοίωσης προς τους θεούς.
Ο γνωστός ιστορικός Ηρόδοτος στο βιβλίο του “Ευτέρπη”αναφέρει: “Καλώς οι Έλληνες τιμούσαν τον Ολύμπιο Ηρακλή ως “αθάνατο” και ξεχωριστά τον άλλο Ηρακλή (γιο της Αλκμήνης) ως ήρωα! Και μου φαίνεται ότι σωστά κάνουν όσοι από τους Έλληνες έχουν χτίσει δύο ιερά του Ηρακλή και στο ένα, του Ολύμπιου, τον τιμούν ως “αθάνατο”, ενώ στο άλλο του προσφέρουν νεκρικές τιμές “ήρωα”.
Τιμήθηκε ο Ηρακλής, κυρίως από τον Μενοίτιο τον γιό του Άκτορα και της Αίγινας, τον πατέρα του Ομηρικού Πατρόκλου, ο οποίος θυσίαζε προς τιμή του,ταύρο,κάπρο και κριό και αυτή η θυσία συνηθιζόταν στην συνέχεια από τους Έλληνες.
Ακόμη τιμές γνώρισε και από τους Θηβαίους οι οποίοι τον έχουν υιοθετήσει ως ήρωα τους, καθόσον σύμφωνα με την μυθολογία γεννήθηκε στην Θήβα. Αλλά και από τους Σικελούς τιμήθηκε ως Θεός όπως και από τους Αθηναίους, μετά τον θάνατό του. Η τιμή που του απέδιδαν οι άνθρωποι, λέγεται πώς δεν μπορούσε να υπολογισθεί αφού ξεπερνούσε τόσο τους ανθρώπους όσο και τους Θεούς!!!

ΝΑΟΣ ΗΡΑΚΛΗ – ΑΚΡΑΓΑΝΤΑΣ ΣΙΚΕΛΙΑΣ
Σ΄ολόκληρη την Ελλάδα, στην Ιταλία και σε άλλα μέρη του κόσμου όπου πέρασε,υπήρχαν ιερά προς τιμήν του, όπως επίσης πάρα πολλές πόλεις πήραν την ονομασία τους από τον Ήρωα! Θα αναφέρω ορισμένα ιερά του,όπως στην Αθήνα (περιοχή Κυνοσάργους-αρχή της σημερινής λεωφ. Βουλιαγμένης),στον Ιλισσό, στον Υμμητό, στην πεδιάδα του Μαραθώνα, στην Θάσο, στην Θήβα, στην Αιτωλοακαρνανία, στην Τύρο της Φοινίκης, στην Σικελία, στην Ρώμη, στην σημερινή Ιορδανία, και σε πολλά άλλα μέρη.
Από τα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ, ο Έλληνας θεάνθρωπος λατρευόταν επίσημα και στη Ρώμη με “στρατιωτική λατρεία”, με κέντρο τον “Μέγιστο Βωμό” .Στο πρόσωπό του ενσαρκωνόταν η πίστη στον αγώνα τόσο στον πραγματικό κόσμο όσο και στον κόσμο των ιδεών, στο κοσμικό και στο μετακοσμικό επίπεδο. Οι κοινοί άνθρωποι επικαλούνταν τον Ηρακλή σαν πρότυπο και προστάτη και οι αυτοκράτορες, όπως ο Ιουλιανός, ενθάρρυναν την λατρεία του σαν αντίδοτο στην θρησκευτική παρακμή.
Η Ρώμη ήταν γεμάτη με ιερά του Ηρακλέους και όλα τα δένδρα της Ιταλίας θεωρούνταν πως ήταν ιερά του ημίθεου ήρωα. Στις θυσίες που έκαναν με μόσχους προς αυτόν οι Ρωμαίοι, υπόσχονταν το ένα δέκατο της περιουσίας τους αν ευτυχήσουν, λέγοντας πως έτσι είχε πει ο ίδιος ο Ηρακλής, Για τον Λεύκουλο λέγεται πως αφού ευχήθηκε και τελικώς απέκτησε ευτυχία, έδωσε το ένα δέκατο της περιουσίας του σε ευωχίες πολυδάπανες, προς τιμήν του Ηρακλέους.

ΝΑΟΣ ΗΡΑΚΛΗ-ΡΩΜΗ
Οι Ρωμαίοι κατά την διάρκεια των θυσιών αυτών δεν δέχονταν γυναίκες να λαμβάνουν μέρος γιατί όπως λέγεται όταν πέρασε από εκεί ο Ηρακλής και διψασμένος ζήτησε νερό εκείνες του το αρνήθηκαν. Οι Καρχηδόνιοι θυσίαζαν άνθρωπο.
Επειδή ο Ηρακλής καθ’ όλη την διάρκεια του βίου του είχε αποκτήσει από διάφορες γυναίκες πολλά παιδιά,τα οποία ονομάστηκαν “Ηρακλείδες” και απ’ αυτούς πολλοί πήγαν και έφτιαξαν αποικίες άλλοι δε έμειναν στην Ελλάδα και κυρίευσαν τους τόπους που ανήκαν στην οικογένειά τους.
Ένας από τους πιο αρχετυπικούς ήρωες είναι ο Ηρακλής. Ο μαθητής που στέκει μόνος στις δοκιμασίες του. Συμβολίζει την καθαρή εκδήλωση της αρχέγονης δύναμης και είναι δεμένος περισσότερο με τη στοιχειακή όψη του, θυμίζοντας εποχές κατά τις οποίες η λειτουργία του εγκεφάλου δεν είχε ακόμη ενεργό δράση στην καλλιέργεια της ανθρώπινης ύπαρξης.

Είναι ημίθεος, με πατέρα το Δία και μητέρα τη θνητή Αλκμήνη. Ο Δίας είναι σύμβολο της πνευματικής του φύσης. Η Αλκμήνη, η γήινη μάνα, υποδηλώνει τις ρίζες του και το σπόρο της μεγάλης περιπέτειας που τον περιμένει, στην πορεία του προς τον Θείο Πατέρα. Το αρχικό του όνομα ήταν Αλκείδης και σημαίνει το θάρρος του ήρωα. Ονομάστηκε, επίσης, τρισέληνος, γιατί το φεγγάρι έκανε τρεις φορές τον κύκλο του ουρανού κατά το ζευγάρωμα του Δία και της Αλκμήνης. Στην περιπέτειά του θα σχετιστεί με τις τρεις όψεις του φεγγαριού: Τη Σελήνη, την Εκάτη και την Αρτεμη. Αυτό το τριπλό σύμβολο υποδηλώνει με τον καλύτερο τρόπο την ευμετάβλητη συναισθηματική φύση του, που τον ακολουθεί σε όλη την αναζήτηση.
Για αυτό το δύσκολο έργο ο Ηρακλής επιστρατεύει όλες τις ανώτερες όψεις του. Η Αθηνά του δίνει το ένδυμα της σοφίας ο Ήφαιστος ένα χρυσό θώρακα, σύμβολο της μαχητικότητας αλλά και του ηλιακού του προορισμού. Ο Ποσειδώνας του χαρίζει άλογα, ένδειξη της ελεγχόμενης συναισθηματικής φύσης, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκπληρώσει ένα μέρος του έργου. Ο Ερμής προσφέρει ένα κοφτερό ξίφος, στοιχείο της νοητικής διάκρισης που πρέπει να έχει ο μαθητής για να επιλέγει σωστά στο δρόμο του.Ο Απόλλωνας του χαρίζει ένα φωτεινό τόξο, σύμβολο του υψηλού στόχου που θέτει ο αναζητητής στο ξεκίνημα της περιπέτειας.

Παρόλα τα δώρα με τα οποία τον προικίζει η ανώτερη φύση του, ο Ηρακλής ξεκινάει τους άθλους με το ρόπαλό του, την αυθύπαρκτη εσωτερική του φύση. «Για να υπηρετήσεις πρέπει να είσαι ικανός να στέκεις μόνος». Ο Ηρακλής στέκει μόνος, μέχρι να κερδίσει με την εμπειρία του το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα όπλα της πνευματικής του ύπαρξης.

Ο ήρωας Ηρακλής είναι επίσης ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής πολιτισμικής Κοσμοκρατορίας.
Ο Ηρακλής είναι ένα ιστορικό και όχι μυθικό πρόσωπο,ένας μεγάλος εξερευνητής του πλανήτη Γη, μεγάλος κατακτητής, ήρωας, και ιδρυτής πόλεων, ανά την υφήλιο. Είναι κομβικό πρόσωπο για ολόκληρη την οικουμένη, είναι οικουμενικός ήρωας. Είναι ο πρώτος που έκανε πράξη την αθώα “Αρχαία Ελληνική Παγκοσμιοποίηση”, (όχι τη σημερινή αθλία Σιωνιστική – δικτατορική Ν.Τ.Π. και Παγκοσμιοποίηση, όπου λίγοι κατακλέβουν τους λαούς της Γης).
Ο ήρωας Ηρακλής είναι επίσης ο αρχιτέκτονας της μυκηναϊκής πολιτισμικής Κοσμοκρατορίας, και κατά συνέπεια του Ελληνικού πολιτισμού και αρχαίο πρότυπο των μεγάλων εξερευνητών του μεσαίωνα.
Οι μύθοι και οι θρύλοι αυτής της ηρωϊκής μορφής, κυρίαρχης στην ελληνική μυθολογία, διδάσκονται ακόμη και σήμερα σε πολλά σχολεία του κόσμου!
Στην Ελλάδα όμως πόσοι Έλληνες τους γνωρίζουν; Γιατί δεν διδάσκονται στα σχολεία; Το μόνο που διδάσκονται τα ελληνόπουλα, κι’ αυτό σαν παραμύθι περιληπτικά,είναι οι “12 άθλοι” του και τίποτε άλλο περί αυτού ! Σε κάποιους φαίνεται ότι δεν συμφέρει οι Έλληνες να τα ξέρουν !

Σε αυτούς τους πολύ δύσκολους καιρούς που ζούμε, που όλα στην Ελλάδα πωλούνται και αγοράζονται, ας ασχοληθούμε επιτέλους σοβαρά όχι με τα ΔΑΝΕΙΚΑ, αλλά με τα ΙΔΑΝΙΚΑ της φυλής μας, εάν θέλουμε να επιβιώσουμε ως έθνος!
Υπ’ όψιν ότι «ο γενναίος πεθαίνει μια φορά, ενώ ο δειλός κάθε μέρα»

http://e-rodios.blogspot.gr/2016/01/33.html
http://e-rodios.blogspot.gr/2015/12/23_31.html

http://terrapapers.com/?p=32117
http://perseasorion.blogspot.gr/2014/10/blog-post.html
http://mythagogia.blogspot.gr/2015/06/blog-post.html