Η ΕΕ έχει προκαλέσει δεινά και φτώχεια και θάνατο σε εκατομμύρια ανθρώπους!!!

Παραλαμβάνοντας τον Χρυσό Φοίνικα στο 69ο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών, ο 79χρονος κινηματογραφιστής και βετεράνος ακτιβιστής της αριστεράς, ο Κεν Λόουτς είπε -ερωτηθείς εάν βλέπει την ταινία ως κατηγορητήριο της ΕΕ!!! Νομίζω ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εκφράζει τον νεοφιλελευθερισμό. Το βλέπετε αυτό στον τρόπο με τον τρόπο που ταπείνωσαν τον ελληνικό λαό. Έχει προκαλέσει δεινά και φτώχεια σε εκατομμύρια ανθρώπους και μεγάλη δοκιμασία σε πολλούς ακόμη ανθρώπους που δεν είναι απελπισμένοι, αλλά περνούν δύσκολα.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός μεσήλικα ανέργου, πρώην ξυλουργού του Νιούκασλ, που αγωνίζεται να έχει πρόσβαση στην κοινωνική πρόνοια μετά το οξύ καρδιακό επεισόδιο που υπέστη.

«Μπορείτε απλά να διηγηθείτε μια μικρή ιστορία, μία από τις συνέπειες σε πολλά εκατομμύρια ανθρώπους, πείτε μια μικρή ιστορία, και απλά να ελπίζετε ότι αυτή συνδέει τους ανθρώπους» σημείωσε ο Λότους.

Στην παρουσίαση της ταινίας του στις Κάννες τις πρώτες ημέρες του διεθνούς κινηματογραφικού φεστιβάλ, ο Λόουτς εξέφρασε μια διστακτική υποστήριξη στην παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ λέγοντας!
Η ΕΕ, όπως είναι σήμερα, είναι ένα νεοφιλελεύθερο σχήμα. Πως μπορούμε να το αντιπαλέψουμε καλύτερα, εντός ή εκτός; Σε γενικές γραμμές, νομίζω ότι μπορούμε να το αντιπαλέψουμε καλύτερα παραμένοντας σε αυτήν και κάνοντας συμμαχίες με άλλα ευρωπαϊκά αριστερά κινήματα. Ωστόσο, αυτή είναι μια επικίνδυνη στιγμή.

Ο Λόουτς είδε 12 ταινίες του να περιλαμβάνονται στο διαγωνιστικό μέρος του φεστιβάλ των Καννών στη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του, όπως το «Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι» που βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα το 2006.

Ο Λόουτς είπε ότι ο δεύτερος Χρυσός Φοίνικας είναι κάτι (υπέροχο), επειδή η ταινία φτιάχτηκε από την «ίδια μικρή συμμορία». «Είναι απλά ωραίο να είναι σε αυτή την ομάδα» τόνισε.

Ο πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του φεστιβάλ, ο Αυστραλός Τζορτζ Μίλερ, είπε πως η ταινία του Λόουτς ήταν (απολύτως εξαιρετική).

«Οι ταινίες μιλούν στην ψυχή σας, στην καρδιά σας, ανεξάρτητα από τον τόπο όπου βρίσκεστε» τόνισε στη συνέντευξη Τύπου μετά την ανακοίνωση των βραβείων.

Η κριτική επιτροπή δέχθηκε κάμποσες επικρίσεις για το γεγονός ότι άφησε εκτός βραβείων, ταινίες που αγαπήθηκαν από τους κριτικούς και το κοινό (όπως το γερμανικό Toni Erdmann), ενώ επέλεξε να βραβεύσει ταινίες που είχαν λάβει μέτριες κριτικές (όπως τη νέα ταινία του Ξαβιέ Ντολάν).

Ο Λόουτς ίδρυσε το αριστερό κόμμα Left Unity το 2013 σε μια προσπάθεια να αντικαταστήσει το Εργατικό Κόμμα.

Όταν ρωτήθηκε για τα σχέδιά του για το μέλλον στη συνέντευξη Τύπου, ο Λόουτς απάντησε. Όταν αρχίζετε να γερνάτε πολύ, νιώθετε απλά τη χαρά να βλέπετε την ανατολή του ηλίου την επόμενη μέρα, έτσι απλά θα ζείτε την κάθε μέρα όπως αυτή έρχεται.

 
Ο πρώτος διπλός νικητής είναι ο Σουηδός Αλφ Σιόμπεργκ που κέρδισε το Grand Prix du Festival International du Film, όπως λεγόταν ακόμη τότε το μεγάλο βραβείο των Καννών, το 1946 με το «Iris and the Lieutenant» και το 1951 με το «Miss Julie». Ο δεύτερος είναι ο Φράνσις Φορντ Κόπολα που κέρδισε το 1974 με τη «Συνομιλία» και το 1979 με το «Αποκάλυψη Τώρα!», ο τρίτος ο Δανός Μπίλε Ογκαστ που κέρδισε το 1988 με το «Πέλε ο Κατακτητης» και το 1992 με τις «Καλύτερες Προθέσεις», ο Εμίρ Κουστουρίτσα που κέρδισε το 1985 με το «Ο Μπαμπάς Λείπει σε Ταξίδι για Δουλειές» και το 1995 με το «Underground», ο Ιάπωνας Σοχέι Ιμαμούρα που κέρδισε το 1983 με τη «Μπαλάντα του Ναραγιάμα» και το 1997 με το «Χέλι», οι Ζαν-Πιερ και Λικ Νταρντέν που κέρδισαν το 1999 με τη «Ροζέτα» και το 2005 με το «Παιδί» και ο Μίκαελ Χάνεκεπου κέρδισε το 2009 με τη «Λευκή Κορδέλα» και τρία χρόνια αργότερα, το 2012 με το «Amour».
Ο Χρυσός Φοίνικας στο «I, Daniel Blake» είναι και ο δέκατος συνολικά για το Ηνωμένο Βασίλειο στην ιστορία των Καννών, ξεκινώντας από το 1946 με τη «Σύντομη Συνάντηση» του Ντέιβιντ Λιν σε μια λίστα από «ανορθόδοξες» βρετανικές επιλογές. Το 1949 κέρδισε ο «Τρίτος Άνθρωπος» του Κάρολ Ριντ, το 1965 το «The Knack …and How to Get It» του Ρίτσαρντ Λέστερ, το 1969 το «If….» του Λίντσεϊ Αντερσον, το 1971 το «The Go-Between» του Τζόζεφ Λόουζι, το 1973 το «The Hireling» του Αλαν Μπρίτζες, το 1986 το «The Mission» του Ρόλαντ Τζόφε, το 1996 το «Μυστικά και Ψέματα» του Μάικ Λι και το 2006 το «The Wind that Shakes the Barley» του Κεν Λόουτς.
Ο ίδιος ο Κεν Λόουτς έχει βραβευθεί πολλές φορές στο Φεστιβάλ Καννών, ξεκινώντας από το 1979 και το βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου για το «Black Jack» που προβλήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής. Από το 1981 και μετά όλες οι ταινίες του που έφτασαν στις Κάννες διαγωνίστηκαν για το Χρυσό Φοίνικα. Το 1981 κέρδισε το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής για το «Looks and Smiles», το ίδιο βραβείο κέρδισε και το 1990 με το «Hidden Agenda», το 1991 κέρδισε το Βραβείο της Διεθνούς Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου για το «Riff-Raff», το 1993 κέρδισε το βραβείο της Επιτροπής για το «Raining Stones», το 1995 και το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής και το Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου για το «Land and Freedom», το 2009 πάλι το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής για το «Looking for Eric» και το 2012 το Βραβείο της Επιτροπής για το «Angel’s Share».
  Αποσπάσματα επήρα από το

Flix.gr

http://www.arxaiaithomi.gr/