10 Απριλίου 2017
Η ελληνική Πολιτεία σε μια ιστορική απόφαση αναγνώρισε ως γνωστή την Ελληνική Εθνική Θρησκεία.
Το Ύπατο Συμβούλιο Ελλήνων Εθνικών (ΥΣΕΕ) σε ανακοίνωσή του αναφέρει:
Εν μέσω μιας παράλογης και πολυετούς δικαστικής οδύσσειας προκειμένου να αποκτήσει το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών νομικό πρόσωπο καθαρά θρησκευτικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τον νόμο 4301/2014, μία οδύσσεια που προβλέπουμε να τελειώσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, εμείς σήμερα ανακοινώνουμε με χαρά και συγκίνηση μία σημαντική μας νίκη: την χορήγηση από τις αρμόδιες αρχές αδείας για ίδρυση και λειτουργία λατρευτικού χώρου της Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας στην Αθήνα.
Δύο σχεδόν αιώνες από την ίδρυσή του, το Νεοελληνικό κράτος αναγνώρισε για πρώτη φορά ως γνωστή την Ελληνική Εθνική Θρησκεία, και κατ’ επέκτασιν το συλλογικό θρησκευτικό δικαίωμα των πολλών συμπολιτών μας που την ακολουθούν.
Έπειτα από πολλούς αιώνες συστηματικού διωγμού από ξένους κατακτητές, η Θρησκεία μας, που διατήρησε αδιάσπαστη την συνέχειά της από τις αρχές του μεσαίωνα μέχρι και σήμερα, μέσα από οικογένειες και εθνικές συλλογικότητες στην Ελλάδα και την Ιταλία, διαθέτει πλέον στην Αθήνα τον πρώτο νόμιμο λατρευτικό της χώρο και ήδη δρομολογεί την τέλεση γάμων για τα εγγεγραμμένα μέλη της με πλήρη νομική ισχύ.
Το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών θα συνεχίσει βεβαίως με αμείωτη ένταση την υπερεικοσαετή του παρέμβαση στα δημόσια πράγματα
-για την κατεύθυνση της νεοελληνικής κοινωνίας προς το εθνικό μας αξιακό σύστημα της Αρετής, της υπευθυνότητας του ελεύθερου ανθρώπου και, βεβαίως, του Ανθρωπισμού.
-για την υπεράσπιση των σεβασμάτων μας από κάθε μορφής προσβολή, ιδιοποίηση και γελοιοποίηση, και
-για την όχι μόνον στενά νομική, αλλά και θεσμική αναγνώριση τής ιστορικά συνεχούς και παραδεδομένης Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας, με ειδικό νόμο, ως ζώσα μορφή της εθνικής μας κληρονομιάς, ισόποσα προστατευόμενη όπως και τα υλικά μνημεία του αρχαίου μας πολιτισμού.
Τιμούμε τις αρμόδιες αρχές που ικανοποίησαν το δίκαιο αίτημα τής Ελληνικής Εθνικής Θρησκείας για απόκτηση του πρώτου νόμιμου λατρευτικού της χώρου εντός της ελληνικής επικράτειας, αλλά ταυτόχρονα θλιβόμαστε για άλλες πλευρές του κράτους που προσπαθούν να αποτρέψουν την χορήγηση νομικού προσώπου θρησκευτικού χαρακτήρα στον επίσημο φορέα της.
Όμως αυτό αποτελεί πρόβλημα του Νεοελληνικού κράτους, όχι δικό μας. Και μάλιστα πρόβλημα που θα γίνεται ολοένα και σοβαρότερο και επικινδυνότερο γι’ αυτό το ίδιο, όσο αυτό το κράτος δεν βγάζει την εξευτελιστική λαιμαριά που το σέρνει πίσω από την ορθόδοξη θεοκρατία και όσο μένει μακριά από τις προδιαγραφές των σύγχρονων και ανεξίθρησκων κρατών.
Θέλουμε να ευχαριστήσουμε από βάθους καρδίας όλους τους Συνέλληνες που με ενθουσιασμό και υπερηφάνεια συσπειρώνονται γύρω από το Ύπατο Συμβούλιο των Ελλήνων Εθνικών.
Θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας μέχρι την τελική δικαίωση ημών αλλά και των ψυχών των προγόνων μας.
Μέχρι την πλήρη παλινόρθωση του εθνικού Ελληνισμού στον τόπο που γεννήθηκε. Παλινόρθωση σε όλο το μεγαλείο του, στην Ελληνική πατρίδα.
Δείτε τα σχετικά βίντεο:
http://www.tribune.gr/religion/news/article/348209/elliniki-politia-anagnorise-os-gnosti-tin-elliniki-ethniki-thriskia.html
Εισαγωγικά Κείμενα για την Ελληνική Θρησκεία
Όπως αναφέρουμε στην Ιδρυτική Διακήρυξη, βασικός στόχος μας είναι η λατρευτική πρακτική και είναι στην πρόθεσή μας να προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε μέσα από αυτές τις διαδικτυακές σελίδες τις κύριες πτυχές της Ελληνικής Λατρείας με τρόπο ευκολονόητο και πρακτικό, έτσι ώστε να μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος να ακολουθήσει την λατρευτική οδό των προγόνων μας. Τα κείμενα αναπτύσσονται σταδιακά και υπόκεινται σε μια συνεχή διαδικασία εμπλουτισμού, ανανέωσης και τεκμηρίωσης. Σε αυτή λοιπόν την προσπάθεια εμπλουτισμού και τεκμηρίωσης των κειμένων, είμαστε ανοιχτοί σε δικές σας προτάσεις, συμπερίληψη δεδομένων, αναθεωρήσεις και διορθώσεις.
Παράλληλα με την διαδικτυακή παρουσίαση της Ελληνικής Θρησκείας, η Λατρευτική Κοινότητα ΛΑΒΡΥΣ έχει προχωρήσει στην έντυπη έκδοση του πρώτου βιβλίου αφιερωμένου στην Οικιακή Λατρεία το οποίο κυκλοφορεί στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Διαβάστε περισσότερα για την έκδοση.
Ο τελικός στόχος των ψηφιακών και εντύπων κειμένων, είναι να έχουμε ένα όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένο corpus για την ελληνική λατρευτική πρακτική και πως αυτή λειτουργεί σήμερα.
Ακολουθούν τα εισαγωγικά κείμενα για την Ελληνική Θρησκεία:
Περί Βωμών
Το πρώτο και πιο σημαντικό φυσικό στοιχείο της Ελληνικής λατρείας είναι ο βωμός χωρίς τον οποίο δύσκολα υφίσταται λατρεία. Ο βωμός αποτελεί την θεμελίωση της αναγνώρισης του θείου και την απόδοση λατρείας σε αυτό εκ μέρους του ανθρώπου σε έναν συγκεκριμένο τόπο. Δεν ταυτίζεται αναγκαστικά με το ιερό, το οποίο μπορεί να είναι ένα δέντρο, μια πηγή, ή ο ίδιος ο τόπος, όμως η απόδοση λατρείας σε αυτό πραγματοποιείται μέσω του βωμού. Ο βωμός στην πραγματικότητα είναι.
Συνέχεια . . .
Περί Σπονδών
Η Σπονδή, η έκχυση δηλαδή των Σπονδικών υγρών στον Βωμό, στην Πυρά, στο έδαφος, στη θάλασσα, στους ποταμούς, στις λίμνες, στα δένδρα, είναι αναπόσπαστη Ιερή πράξη της Ελληνικής Λατρείας. Η Σπονδή είναι από μόνη της μια ύψιστη λατρευτική πράξη, με την οποία προσφέρουμε.
Συνέχεια . . .
Κατάλογος προσφορών
Οι Προσφορές θυμιαμάτων, καρπών, σπόρων, ανθέων, άρτων, γλυκισμάτων κλπ., ως θυσία στην ελληνική λατρεία, αποτελεί απαραίτητη Ιερή Πράξη. Οι Προσφορές τοποθετούνται στον Βωμό κατά τη διάρκεια της οικιακής τελετής. Μέρος αυτών προσφέρεται στους θεούς, ενώ τα υπόλοιπα μοιράζονται στους συμμετέχοντες.
Συνέχεια . . .
Περί Οικιακής Λατρείας
Υψίστη σημασία για τους Έλληνες έχει ο οίκος, ο οποίος δεν ταυτίζεται με την σημερινή έννοια του σπιτιού ως οίκημα, αλλά συμπεριλαμβάνει τα μέλη της οικογένειας, το κτήριο με τα αγαθά του, και κυρίως αυτό που θα απασχολήσει και εμάς, την οικιακή λατρεία και τις οικογενειακές παραδόσεις. Συχνά υπάρχει.
Συνέχεια . . .
Ηρωολατρεία
Το γένος των Ηρώων συγκροτεί το μυθικό παρελθόν της Ελλάδας των πόλεων, τις ρίζες με τις οποίες έρχονται να συνδεθούν τα γένη των οικογενειών, οι κοινωνικές ομάδες, οι κοινότητες των Ελλήνων. Περισσότερο και από τη λατρεία των θεών, ακόμα και των πολιούχων, η λατρεία των ηρώων έχει ένα χαρακτήρα πολιτικό και ταυτόχρονα στενά συνδεδεμένο με τη γη. Λειτουργούν ως πρότυπα δόξας αλλά και προστασίας μιας κοινότητας.
Συνέχεια . . .
Εορταστική τελετουργία στην αρχαία Πόλη
Για την αρχαία κλασική κοινωνία, η θρησκεία δεν αποτελεί ένα απολύτως διακριτό πεδίο δράσης, σε σχέση με τις άλλες εκδηλώσεις του ανθρωπίνου βίου, με αποτέλεσμα θρησκευτικές εκδηλώσεις και εκφάνσεις να βρίσκονται σε κάθε πτυχή της ζωής της πόλης. Αντιλήψεις που σχετίζονται με το ιερό και λατρευτικές πρακτικές.
Συνέχεια . . .
Ένα οδοιπορικό στα Ελευσίνια Μυστήρια
Τα Μικρά Μυστήρια ελάμβαναν χώρα κατά κανόνα μια φορά τον χρόνο, στην αρχή της Άνοιξης, κατά τον μήνα Ανθεστηριώνα. Όταν όμως συγκεντρώνονταν μεγάλα πλήθη, τελούσαν τα Μυστήρια.
Συνέχεια . . .
Ημερολόγιο
Το παραδοσιακό Ελληνικό ημερολόγιο βασίζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια στο σύστημα μετρήσεως του χρόνου με βάση τα ουράνια φαινόμενα της Σελήνης και του Ηλίου. Οι Εορτές και οι Ιερές Ημέρες σηματοδοτούνται με βάση τις φάσεις της Σελήνης όπου αποτυπώνονται στο Σεληνιακό Ημερολόγιο.
Συνέχεια . . .
Τυπικά Τελετών
Οι Ελληνικές τελετές παρουσιάζουν μια μεγάλη πολυμορφία, προερχόμενη από την διαφοροποίηση στο εσωτερικό/νοηματικό πλαίσιο και εκφρασμένη εξωτερικά με την ποικιλομορφία του τυπικού/τελετουργικού. Έτσι οι τελετές ανάλογα με την περίσταση, τον τύπο τους, την τιμώμενη θεότητα κ.τ.λ. παρουσιάζουν διαφοροποιημένα μορφικά χαρακτηριστικά.
Παρ’ όλες όμως τις περισσότερο ή λιγότερο εμφανείς διαφοροποιήσεις είναι δυνατόν να δώσουμε τους γενικούς δομικούς κανόνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η πλειοψηφία των λατρευτικών τυπικών. Αυτοί δε, δύνανται να αναπτυχθούν σε τρείς μεγάλους άξονες: Προετοιμασία για την τελετή, επικοινωνία με το Θείο, «σφράγισμα/κλείσιμο» της τελετής και εορτασμός μεταξύ των θρησκευτών.
Η προετοιμασία για την τελετή εκφράζεται εξωτερικά, με την πομπή προς το ιερό/βωμό την συγκέντρωση των προσφορών/θυσιών και τον καθαρμό των θρησκευτών. Η επικοινωνία ξεκινάει με το κάλεσμα της θεότητας, και ακολουθεί η κατάθεση των προσφορών, η θυσία, οι προσευχές ή οι ύμνοι κ.τ.λ., στο κλείσιμο των οποίων γίνονται οι σπονδές οίνου που «σφραγίζουν» με την τελετουργική πράξη τον ανθρώπινο λόγο. Τέλος έχουμε την ευχαριστία προς την θεότητα για την εύνοιά της και οι θρησκευτές συμμετέχουν στην εορτή μοιράζοντας το φαγητό/οίνο και διασκεδάζοντας με μουσική, χορό κτλ.



Αφήστε μια απάντηση