11/4/17

Μετά τα όσα τραγελαφικά, απαράδεκτα και επιπέδου χαμαιτυπείου είδα, μέσω διαδικτύου, τηλεοράσεως και πληροφορήθηκα, δεν νιώθω καθόλου υπερήφανος για το επίπεδο ικανού αριθμού μελών του Κοινοβουλίου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Εστίν ουν γνωστόν τοις πάσι, ότι τα μέλη της Βουλής είναι οι εκλεκτοί και εκλελεγμένοι εκπρόσωποι του κυπριακού λαού, και ως τέτοιοι οφείλουν αυτοσεβασμό και ετεροσεβασμό των συναδέλφων τους.
Για εμένα, που θεωρώ εαυτόν ακραιφνή δημοκράτη, είναι αδιανόητο βουλευτές των κομμάτων που διαφωνούν με τον εις το βήμα της Βουλής ομιλούντα συνάδελφό τους να τον υβρίζουν και να τον αποκαλούν παλιόπαιδο, αλήτη, φασίστα και ναζί. Πολύ δε περισσότερο όταν οι υβριστές προέρχονται από προοδευτικό κόμμα, που κόπτεται για τη δημοκρατία. Προφανώς, η έννοια της λέξης δημοκρατία είναι άγνωστη στους εν λόγω άτυχους «βουλευτές», οι οποίοι μάλλον ακουστά και εξ αποστάσεως γνωρίζουν τη δημοκρατία.
Τι όμως να περιμένει κάποιος από ανθρώπους που ευήθεις οσφυοκάμπτες και εξευτελισμένοι δούλοι του εισβολέα, σαδιστή, βιαστή, σφετεριστή και γενοκτόνου κατ’ επανάληψιν Τούρκου δυνάστη, υπακούουν στις εκβιαστικές του προσταγές; Το χειρότερο όμως είναι ότι ως υπερφίαλοι και ανερμάτιστοι, κατά το επιεικέστερον, ξεχνούν την ιστορία των προγόνων τους.
Αφήστε μια απάντηση