ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Χαμπή Κιατίπη: Η Ορθολογική Κοσμοθεώρηση

Συνοπτικά θα χαρακτήριζα το έργο του Χαμπή Κιατίπη, «Η Ορθολογική Κοσμοθεώρηση» ως τη συμβολή του στη κατανόηση της αντικειμενικής πραγματικότητας με βάση τη διαλεκτική μέθοδο, όπως αυτή νοήθηκε και ερμηνεύτηκε στη βάση της Χεγκελιανής διαλεκτικής από το Μαρξ και το Ένγκελς.

Από συστηματικής και γνωσιολογικής άποψης και μόνο, έχει διαιρέσει την ενιαία αντικειμενική πραγματικότητα σε τρία βασικά αλληλοσυνδεδεμένα, αλληλοεξαρτημένα και αλληλοεπηρεαζόμενα μέρη: την Αβιόσφαιρα, τη Βιόσφαιρα και τη Νοόσφαιρα, τα οποία και εξετάζει με τη σειρά που παραθέτω πιο πάνω.

Πιο συγκεκριμένα, η Ορθολογική Κοσμοθεώρηση ασχολείται με αυτό που ο συγγραφέας αποκαλεί “Πορείες Ανάπτυξης”, ήτοι προσπαθεί να ερμηνεύσει τις διαδικασίες ή φάσεις αν προτιμάτε, κατά τις οποίες δημιουργούνται με κάποια αρχική απλή μορφή και απλό περιεχόμενο οι υλικές μορφές και τα συστήματα που σχηματίζουν καθώς και τα λεγόμενα φυσικά φαινόμενα.

Τις φάσεις αυτές αποκαλεί: Φάσεις Δημιουργίας.

Τις φάσεις δημιουργίας ακολουθούν οι φάσεις εξέλιξης, ήτοι από τη μια, εξετάζει τις διαδικασίες της ακτινωτής τους εξέλιξης, κατά τις οποίες αυξάνεται η πολυμορφία μιας κατηγορίας υλικών μορφών και από την άλλη, τις διαδικασίες της ανοδικής ανάπτυξης, κατά τις οποίες αυξάνεται η πολυπλοκότητα μιας κατηγορίας υλικών μορφών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται υλικές μορφές που να ανήκουν σε ένα διαφορετικό, αλλά πιο πολύπλοκο επίπεδο οργάνωσης.

Μ’ άλλα λόγια οι ανοδικές πορείες ανάπτυξης αποτελούν ουσιαστικά τη φάση δημιουργίας νέων υλικών μορφών και συστημάτων, στην οποία κάναμε λόγο πιο πάνω.

Αυτό σημαίνει ότι μια ανοδική πορεία εξέλιξης απλούστερων υλικών μορφών αποτελεί ταυτόχρονα και τη φάση δημιουργίας νέων, πιο πολύπλοκων υλικών μορφών, γιατί είναι ακριβώς σε τέτοιες διαδικασίες που δημιουργούνται οι υλικές οντότητες και τα φαινόμενα που σχηματίζουν τα μεγάλα τους πλήθη και κατά τις αλληλεπιδράσεις και ανταλλαγές τους σε μορφές ύλης και ενέργειας.

Τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι υλικές μορφές δεν έχουν δημιουργηθεί ούτε με κάποιο μυστηριώδη και ανεξήγητο τρόπο ούτε ως αποτέλεσμα της δράσης κάποιου φανταστικού, υπερφυσικού όντος, που είτε ονομάζεται Θεός ή Υπέρτατο Όν είτε Απόλυτη Ιδέα ή Απόλυτο Πνεύμα.

Δημιουργούνται και εξελίσσονται μέσα σε υλικές συνθήκες, τις οποίες μπορούμε να κατανοήσουμε, αν αποβάλουμε τις ισχυρές προκαταλήψεις που μας έχουν κληρονομήσει, λόγω άγνοιας, οι πρόγονοί μας.

Λίγα λόγια για τη Νοόσφαιρα – την ανθρώπινη κοινωνία

Με την επέκταση της παγκοσμιοποίησης σε όλους τους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας και με την εισαγωγή της αυτοματοποιημένης παραγωγής υλικών αγαθών σε όλο και περισσότερους τομείς, με την εισαγωγή της κυβερνητικής σε όλο και περισσότερους τομείς της παραγωγής, των μεταφορών, των επικοινωνιών και των υπηρεσιών και με τις δυνατότητες που όλα μαζί τα πιο πάνω και με μια σειρά άλλες καινοτομίες, μπορούμε να πούμε ότι διαμορφώνονται οι πραγματικές, οι αντικειμενικές συνθήκες για να αρχίσει και για να ολοκληρωθεί με επιτυχία η φάση δημιουργίας της αταξικής κοινωνίας.

Η καπιταλιστική βάση του κοινωνικού οικοδομήματος καθώς και ολόκληρο το εποικοδόμημα θα περάσουν στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας.

Στη θέση τους θα ανοικοδομηθεί μια νέα βάση και πάνω σ’ αυτή ένα νέο εποικοδόμημα που και τα δύο μαζί θα συνιστούν την νέα κοινωνία, την Αταξική Κοινωνία.

Η Αταξική Κοινωνία θα λειτουργεί με βάση τις αρχές της Άμεσης Δημοκρατίας ή αλλιώς με βάση τις αρχές της διαχείρισης των δημοσίων ζητημάτων άμεσα από τις αντίστοιχες δικαιούχες ομάδες εργαζομένων.

Το περιεχόμενο της κοινωνικής συνείδησης που επικράτησε καθ’ όλη τη διάρκεια της ταξικής κοινωνίας, και που προερχόταν απ’ όλες τις μορφές της (από την ηθική, την τέχνη, τη μυθολογία-θρησκεία, την ιδεολογία, τη φιλοσοφία, και την επιστήμη), είχε ταξικό χαρακτήρα, και προερχόταν κυρίως από τις γραμμές της άρχουσας τάξης της κοινωνίας, που σε τελική ανάλυση εξυπηρετούσε τα συμφέροντά της.

Κι αυτό γιατί δεχόταν την ταξική κοινωνία και δεν έθιγε ποτέ τις βάσεις πάνω στις οποίες οικοδομείτο.

Συγκεκριμένα το περιεχόμενο των μορφών κοινωνικής συνείδησης των δουλοκτητών, των ιερατείων και των αρχαίων φιλοσόφων κυριαρχούσε στις δουλοκτητικές κοινωνίες.

Εκείνο των φεουδαρχών και των κληρικών κυριαρχούσε στις φεουδαρχικές κοινωνίες και εκείνο των κεφαλαιοκρατών, των θρησκευτικών ηγετών και των πολιτικών της άρχουσας τάξης κυριαρχούσε στις καπιταλιστικές κοινωνίες.

Οι υποταχτικές και υπό εκμετάλλευση τάξεις (δούλοι, δουλοπάροικοι, εργάτες, προλετάριοι, μισθωτοί στις υπηρεσίες κ.ά.) δεν κατόρθωσαν ποτέ να επιβάλουν το περιεχόμενο της δικής τους ταξικής κοινωνικής συνείδησης σε μια οργανωμένη σε τάξεις κοινωνία.

Ακόμα και ο Μαρξισμός, ως ειδικό περιεχόμενο της ιδεολογικής μορφής κοινωνικής συνείδησης στον καπιταλισμό, που υποτίθετο ότι εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης (ή γενικά των μισθωτών ή γενικά των προλετάριων) δεν επικράτησε ποτέ, ούτε ακόμη στις χώρες του “υπαρκτού σοσιαλισμού”, όπου υποτίθεται ότι αποτελούσε το κύριο περιεχόμενο της κοινωνικής συνείδησης της “άρχουσας τάξης” στις πιο πάνω χώρες.

Στις χώρες του “υπαρκτού σοσιαλισμού”, ο Μαρξισμός (επιλεκτικά τουλάχιστο) υιοθετήθηκε ως μέρος του περιεχόμενου της κοινωνικής συνείδησης της άρχουσας τάξης στην οικονομία και την πολιτική, δηλαδή της κάστας των κρατικών αξιωματούχων, των διευθυντών στις οικονομικές μονάδες και τα κοινωνικά ιδρύματα (σχολεία, νοσοκομεία κ.λπ.) και των αξιωματούχων στις επιμέρους κοινωνικές οργανώσεις (κόμμα, συνδικάτα, οργανώσεις νεολαίας, γυναικών, συγγραφέων, καλλιτεχνών, γεωργών, κ.λπ.).

Οι προλετάριοι (οι μισθωτοί εργαζόμενοι) και οι συνεταιριστές (στα κολχόζ και σε εμπορικούς και άλλους συνεταιρισμούς), οι φτωχοί αγρότες και κτηνοτρόφοι, οι ψαράδες και άλλοι αυτοεργοδοτούμενοι, ιδέα δεν είχαν από Μαρξισμό.

Αντίθετα προς το ταξικό περιεχόμενο των μορφών κοινωνικής συνείδησης, τα γραπτά του Χαμπή Κιατίπη δεν εκφράζουν ταξικά συμφέροντα.

Αυτό δε σημαίνει ότι δέχεται την ύπαρξη όλων των κοινωνικών τάξεων και απλώς δεν παίρνει το μέρος καμιάς απ’ αυτές, αλλά αντίθετα υποστηρίζει και αγωνίζεται για την κατάργηση όλων των κοινωνικών τάξεων.

Φιλοδοξεί, όπως τα έργα του αποτελέσουν μέρος του αρχικού, βασικού περιεχομένου των μορφών κοινωνικής συνείδησης, που θα διαμορφωθεί πλήρως και θα επικρατήσει πλήρως στην αταξική κοινωνία του μέλλοντος.

Όποιος νομίζει ότι κι αυτός μπορεί με τα γραπτά και τα έργα του να συμβάλει στη διαμόρφωση των μορφών κοινωνικής συνείδησης της αταξικής κοινωνίας με περιεχόμενο από τη φιλοσοφία ή την ηθική, ή την αισθητική, ή την ιδεολογία και κυρίως από την επιστήμη, ας μου το στείλει και ευχαρίστως θα το δημοσιεύσω στο: ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ.

http://kiatipis.org/

Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος

Μεσσηνία, Σεπτέμβριος 2017

http://arxaiaithomi.gr/