ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Πολιτικό Οικονομικό Κοινωνικό Πολιτιστικό. «Κάθε λαός είναι άξιος των ανθρώπων που τον κυβερνούν . Κανείς δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους που εσφαλμένα πιστεύουν πως είναι ελεύθεροι. Όσοι αδιαφορούν για τα κοινά είναι καταδικασμένοι να εξουσιάζονται πάντα από ανθρώπους κατώτερούς τους .» Πλάτωνας 427-347 π.Χ

Arxaia Ithomi Banner

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

Η Ελληνική κοινωνία που έιναι (πολιτισμένη και ανθρωπιστική) στους δολοφόνους ακάλεστους αλλοδαπούς, για τα Ελληνόπουλα δεν έχει φτιάξη ΜΚΟ???

ΛΙΓΟ ΓΑΛΑ

 Η ανθρωπιστική ψεύτικη κοινωνία, δεν έκανε πορείες διαμαρτυρίας, δεν σήκωσε τα πανό της στα πεζοδρόμια και στους διεθνείς οργανισμούς!!!

Αυτή η κοινωνία της Ελλάδος, που είναι ισοδύναμη με την απανθρωπιά, ευαγγελίζεται το δόγμα, ο θάνατός σου η ζωή μου γενικός και ιδιαίτερα απέναντι στα παιδιά!!!

Φυσικά αυτή η Ελληνική κοινωνία μόνο ΕΛΛΗΝΙΚΗ δεν είναι.

UNICEF : ΣΧΕΔΟΝ 1 ΣΤΑ 2 ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΖΗΝ
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΕΛΛΑΔΑ Με ποσοστό 45%, η Ελλάδα είναι, με διαφορά, η χώρα όπου τα παιδιά στερούνται βασικών αγαθών και υπηρεσιών, στην ΕΕ.

Το ποσοστό αυτό, είναι σχεδόν διπλάσιο από εκείνο που παρουσιάζει η αμέσως επόμενη σε υλική αποστέρηση χώρα (ΕΕ-14), η Ιταλία (24,6%) Τη δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των παιδιών στην Ελλάδα, καταδεικνύουν τα στοιχεία της έκθεσης που έδωσε στη δημοσιότητα η UNICEF.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπ’όψιν ένα διαχρονικά σταθερό όριο φτώχειας, από το 2007, παρατηρείται μια δραματική αύξηση της παιδικής φτώχειας από το 22,6% το 2008, στο 55,1%  το 2017.

Σε σχέση με τις 14 παλαιότερες χώρες της ΕΕ, η Ελλάδα καταγράφει το τρίτο μεγαλύτερο ποσοστό παιδικής φτώχειας

 Σχεδόν ένα στα δύο παιδιά ζούν σε συνθήκες υλικής αποστέρησης.

Με ποσοστό 45%, η Ελλάδα είναι, με διαφορά, η χώρα όπου τα παιδιά στερούνται βασικών αγαθών και υπηρεσιών, στην ΕΕ-14.

Η δυσμενής κατάσταση των παιδιών στην Ελλάδα επιβεβαιώνεται και από το ποσοστό των παιδιών που ζουν σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ξεπερνά το 45%.

“Την περίοδο της κρίσης πλήττεται περισσότερο η ευημερία των οικογενειών με παιδιά, σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό της χώρας.

Και είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι η αντιμετώπιση της παιδικής φτώχειας είναι η βοήθεια των φτωχών οικογενειών.

Όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα της έκθεσης, καθίσταται επιτακτική η ανάγκη σχεδιασμού και εφαρμογής κατάλληλων πολιτικών για την υποστήριξη και ενίσχυση των οικογενειών με παιδιά, ενώ θεωρείται σημαντική η στήριξή τους μέσω ενός κατάλληλου μείγματος παροχών (σε είδος και χρήμα) και ρυθμίσεων, όπως πχ. γονικές άδειες ή διευκολύνσεις για την εναρμόνιση του εργασιακού και οικογενειακού βίου.

“Ειναι συνολική ευθύνη της Πολιτείας να παρέχει ίσες ευκαιρίες στα παιδιά να αναπτυχθούν.

Αξιζει να σημειωθεί, ότι η έρευνα και η έκθεση εκπονήθηκε για λογαριασμό της Ελληνικής Επιτροπής της UNICEF.

 ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Μοιραστείτε το

Σχόλια (3)

  1. Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ Avatar
    Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ
    Απάντηση

    ΕΥΤΥΧΩΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΚΑΙ ΕΣΥ ΓΙΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΟΙ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ ΟΛΩΝ ……………
    ΕΣΤΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΩΝ ΟΠΛΩΝ………….

  2. Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ Avatar
    Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ
    Απάντηση

    ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ,
    ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΠΟΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΕΧΝΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΜΕ …
    Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ………………..
    ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΚΟΥΡΑΓΙΟ

  3. Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ Avatar
    Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ
    Απάντηση

    Με λένε Ελλάδα…
    Με λένε Ελλάδα…
    Σου μιλάω ψιθυριστά να μην μας ακούσουν. Θα σου πω και εγώ την ιστορία της καταστροφής μου.
    Με λίγα λόγια…
    Κάποτε είχα μια συναίσθηση της ιστορικής αξίας μου, ήμουν πτωχή πλην τίμια.
    Πολέμαγα για να μεγαλώσω.
    Πολέμαγα για τους Βαλκανικούς.
    Πολέμαγα για τη μεγάλη ιδέα στη Μικρά Ασία.
    Έστω και αν έσπασα τα μούτρα μου δεν το έβαλα κάτω.
    Πολέμαγα στο Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και αντιστεκόμουν.
    Ξυπνούσαν μνήμες που με συνέδεαν με το παρελθόν.
    Μετά άρχισε ο ξεπεσμός μου.
    Ο γελοίος εμφύλιος των αριστερών με τους δεξιούς.
    Η ανοικοδόμηση με τις γελοίες πολυκατοικίες, η πιο άσχημη πρωτεύουσα σε όλη την Ευρώπη.
    Η Χούντα.
    Η ΝΔ.
    Το ΠΑΣΟΚ.
    Τα λαμόγια στην εξουσία.
    Το Τσοβόλα δώσ’ τα όλα.
    Ο Κοσκωτάς.
    Ο Μητσοτάκης.
    Οι κοριοί.
    Το χρηματιστήριο του ’99.
    Όλοι αυτοί που δεν μπήκαν φυλακή.
    Μαζί και οι παπαγάλοι.
    Ο Σημίτης με τον Κόκκαλη και τον Μπόμπολα.
    Οι λιμουζίνες και τα μπουζούκια σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα.
    Τα δανεικά. Τα δανεικά. Τα δανεικά.
    Οι λαϊκιστές στην εξουσία.
    Πράσινοι, μπλε και κόκκινοι.
    Διορίστε, διορίστε, χώστε, φάτε, με ξεσκίσανε φιλαράκι.
    Οι συνδικαλιστές.
    Οι ληστοτραπεζίτες.
    Οι χουλιγκάνοι και τα επεισόδια.
    Οι κουκουλοφόροι και οι κουλτουριάρηδες της πλάκας υποστηρικτές τους.
    Οι υπουργοί και οι μίζες.
    Η Siemens, ο Τσουκάτος, ο Αλογοσκούφης.
    Οι εισαγγελείς που δεν έβαλαν κανέναν στη φυλακή.
    Οι τρομοκράτες που έπιασαν τη 17Νοέμβρη η οποία ήταν λιγότερο τρομοκρατική από
    το σύστημα που με τρομοκρατεί φιλαράκι.
    Είμαι μία βιασμένη τρομοκρατημένη.
    Μου κλωτσάνε τα ομόλογα λες και είναι σκατά, με έχουν κάνει σκουπίδι.
    Με κράζουν οι Γερμανοί, με κράζουν σε όλα τα κανάλια της γης, ο υπουργός
    οικονομικών της Πορτογαλίας δήλωσε “μην μας συγκρίνετε, εμείς δεν είμαστε
    Ελλάδα”!
    Πιάνουν το όνομά μου στο στόμα τους όλοι, διότι εγώ έγινα η πιο
    βρωμιάρα απ’όλους.
    Είναι να τρελαίνεσαι, να παραληρείς..
    Θα σου έγραφα κι άλλα, είχα πολλά να σου πω, αλλά θέλω να δω τώρα
    τηλεόραση των εργολάβων και των εφοπλιστών που με αποβλάκωσε τελείως.
    Το μεσημέρι βλέπω τα κουτσομπολίστικα διότι εκεί δεν μιλάνε για μένα και ξεχνιέμαι.
    Αποβλακώνομαι
    ακόμα πιο πολύ.
    Έχω τα ωραιότερα στήθη που είναι σαν νησιά,
    τα ωραιότερα μάτια που είναι σαν
    θάλασσες,
    τα ωραιότερα οπίσθια που είναι σαν βουνά,
    αλλά δεν με γουστάρει πια κανένας.
    Διότι είμαι βρώμικη, με βίασαν όλοι.
    Και δεν υπάρχει ΕΝΑΣ αρσενικός,
    ΕΝΑΣ πολιτικός να τους διαολοστείλει όλους
    αυτούς που με βιάσανε και να τους κλείσει φυλακή.
    Δεν υπάρχει ΕΝΑΣ εισαγγελέας.
    Με ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΟΛΑ τα παιδιά μου,
    που είναι οι μανάδες που ΑΠΑΙΤΟΥΝ μέλλον για τα παιδιά τους,
    που είναι οι ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ που απαιτούν την συνέχεια τους απο τα παιδιά τους;
    που είναι οι διαννοούμενοι,
    οι Νομικοί,
    οι Δικαστές,
    οι Καθηγητές.
    Σαν μάνα τα αγαπώ αλλά…………….
    Τι να σου λέω άλλο φίλε,
    είμαι εξουθενωμένη…….
    Greek Citizen
    πηγή
    πηγή2
    http://greekcitizen.pblogs.gr/2011/08/me-lene-ellada.html
    Με λένε Ελλάδα…
    Με λένε Ελλάδα,
    είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!
    Βρίσκομαι στην Ευρώπη!
    Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο “οικόπεδο” στον πλανήτη…!
    Διακρίνομαι για την Ιστορία μου…,
    τους Αγώνες μου…,
    την Αντίστασή μου…,
    την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!!
    Όλοι με ζηλεύουν…
    Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς!
    Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη…
    και στο τέλος τα κατάφερνα!!!
    Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα… μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!!
    Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά… Πονηρά και Ύπουλα…
    όχι όπως τις άλλες φορές…
    Ζούσε “σπίτι” μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά…
    ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν…
    Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!!
    Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά…
    πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν…
    κι αντιστέκονται σε μένα!
    την ίδια τους την μάνα…
    Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν…
    να με κοροϊδεύουν…
    να με πουλάνε…
    να μην με αναγνωρίζουν…!!!
    Είμαι Πικραμένη…
    Τρομαγμένη…
    Εξουθενωμένη…
    αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!!
    Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ…
    και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα…
    Μπορεί να γονατίσω… αλλά θα παλέψω…
    και θα νικήσω!!!
    Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!,
    ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά…
    Δεν πρόκειται να Παραδοθώ…
    να Πουληθώ…
    και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός…
    ‘Άλλωστε…
    ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της…
    https://www.youtube.com/watch?v=cxIywbh6Cjk
    Μάνα μου…
    Με μάλωσες εψές Μάνα μου…
    Πικρά λόγια μου ‘πες…
    Και μ’ έβαλες ν’ απολογηθώ Μάνα μου..
    Και ‘κεινο το βλέμμα σου ρε Μάνα…
    εκείνο το κοφτερό γαλάζιο βλέμμα σου…
    κι όλο με ρώταγες….
    «σου ζήτησα τίποτες ποτέ;…
    σου ‘πα ποτές να κανείς τούτο η τ’ άλλο; …
    συ δεν νόγαγες τι έπρεπε να κάμεις;…
    έπρεπες εγώ να στα πω;…
    να στα ζητήσω;..
    κι τώρα τι μου λες;..
    πως θες να γυρίσεις πίσω τους χρόνους τους χαμένους;…
    να γενούν ξανά τα πράματα όπως ήτουνες;…
    και μου ζητάς και τη ευλογία μου σ’ αυτά που σκέφτεσαι να κάνεις;…
    να γενείς δολοφόνος μωρέ! ..
    να χύσεις αίμα;…
    τίνος μωρέ;..
    τ’ αδελφού σου; ..
    του φίλου σου του Θοδωρή;…
    του ξαδέρφου σου του Κώστα;…
    του πατέρα σου μωρέ; του πατέρα σου;…
    γιατί μωρέ αγόρι μου;…
    επειδής εσύ κοροϊδεύτικες;…
    επειδής εσύ κοίταξες τη βολή σου;…
    και τώρα που τα’ χασες όλα γύρισες πλευρό και ψάχνεις τους ένοχους;…
    και θες να γίνεις δολοφόνος;…
    να λαβώσεις ποιον μωρέ;…
    το άλλο μου παιδί;…
    Έλληνας τον Έλληνα μωρέ;…
    φτωχός τον φτωχό;…
    προδομένος τον προδομένο;…
    τα αδέλφια σου μωρέ;…
    και τι θα ‘χεις μετά;…
    τι θα σ’ απομείνει;….»
    Πικρά λόγια μου ‘πες Μάνα μου…
    Κι μ’ έκανες να κλάψω Μάνα μου…
    Και σκέφτηκα …
    σκέφτηκα πολύ…
    συγγνώμη Μάνα…
    αλλά ναι!…
    Έλληνας τον Έλληνα!…
    φτωχός τον φτωχό!…
    προδομένος τον προδομένο!…
    δολοφόνος Μάνα μου δολοφόνος…
    Ο δικός μου!…
    και τρέχω Μάνα μου να αγκαλιάσω τη σφαίρα μου!…
    …μόνο αυτό το λίγο μπορώ να κάνω πια!….
    συγχώρα με Μάνα μου που βύζαξες τον Εφιάλτη σου……
    ΚΑΙ
    ‘Οταν…
    Όταν
    Ξυπνήσω ένα πρωί και βάλω σφαίρα στη θαλάμη.
    Όταν
    Ξεπεράσω το φόβο μου.
    Όταν
    Βγω στο δρόμο χωρίς να περιμένω τους άλλους.
    Όταν
    Διψάσω για το αίμα τους.
    Όταν
    Αποφασίσω να γίνω ο εκτελεστής τους.
    Όταν
    Με το αίμα τους σβήσω το μίσος μου.
    Όταν
    Επιθυμήσω ένα περήφανο θάνατο.
    Όταν
    Τρέξω να αγκαλιάσω τη σφαίρα.
    Όταν
    Πέφτοντας χτυπημένος αιωρούνται πάνω απ’ το κεφάλι μου τα κρεμασμένα πτώματα τους γεμάτα σάλια, σκατά και αίμα!
    Όταν
    Η τελευταία εικόνα που θα δω θα είναι η ευγνωμοσύνη στα μάτια ενός παιδιού…
    Τότε …
    Ίσως γαληνέψει η ψυχή μου…
    ίσως…
    Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών
    Ποίηση: Χάρης Καφετζόπουλος
    http://politicalprelude.blogspot.gr/
    Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ

Ανακοινωσεις

Κείμενα σε άλλη γλώσσα

Ενημερώνω τους φίλους αναγνώστες ότι κείμενα που είναι σε άλλη γλώσσα γραμμένα και δεν συνοδεύονται από την Ελληνική μετάφραση δεν θα ανακοινώνονται, Ευχαριστώ!

Greeklish

Ο διαχειριστής τού παρόντος ιστολογίου παρακαλεί τούς σεβαστούς αναγνώστες όπως σε τυχόν σχόλιά τους να χρησιμοποιούν την Ελληνική γραφή. Σχόλια που είναι γραμμένα σε “greeklish” θα διαγράφονται, όποιο και να είναι το περιεχόμενό τους.




        

        

    

    







    
    

        ×