ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Η χώρα συνεχίζει να κατολισθαίνει στα Τάρταρα της φτώχειας και της ανεργίας  που είναι αλυσοδεμένες με το Μνημόνιο και τον ευρωραγιαδισμό.

Οι κυβερνώντες κερδίζουν χρόνο  αναμασώντας τα χοντρά παραμύθια του success story.

Αλλά και η αντιπολίτευση στο σύνολό της ομνύει στο ευρώ!

 Η δολοφονική ευρωζώνη είναι ταμπού για κυβέρνηση και αντιπολίτευση!

Και οι δύο τσακώνονται για τα επιμέρους και συμφωνούν στο κεντρικό ζήτημα.

Όση φτώχεια, ανεργία, δυστυχία, αυτοκτονίες, τραγωδίες, αδιέξοδα υποδούλωση και αν βιώνουμε, αυτοί εκεί, πιστοί στο δόγμα: «ευρώ, ξερό ψωμί και δόξα τω Θεώ».

Αναμένοντας στο θανατικό διηνεκές το μάνα εξ ουρανού!

 Το φοβερό οπλοστάσιο των  πουλημένων και προδοτικών ΜΜΕ του κατεστημένου τρομοκρατεί ανελέητα το ζαλισμένο και φοβισμένο πλήθος ενάντια στον μονόδρομο της εναλλακτικής πολιτικής απέναντι στο καταστροφικό Μνημόνιο.

Αυτό της επιστροφής στην δραχμή, με υποτίμησή της και  νοικοκυρεμένη διαχείριση από μια πατριωτική και δημοκρατική κυβέρνηση που θα νοιάζεται για τα συμφέροντα του τόπου και όχι των ξένων πατρώνων.

Αλλά το κατεστημένο και οι υπάλληλοί του έχουν το δικό τους βιολί.

Την δουλειά τους κάνουν, τις καρέκλες τους διασώζουν.

Ελεγκτέοι για την αντιφατική στάση τους είναι όσοι εκφράζουν την οργίλη αντίθεσή τους στο Μνημόνιο και την ίδια ώρα ευλογούν το ευρώ.

 Καθυβρίζουν το αφεντικό και την ίδια ώρα εκλιπαρούν την εύνοιά του για τα δανεικά.

 Διαπραγματεύονται χωρίς να έχουν προβλέψει για εναλλακτική λύση.

Πρόκειται για εξόφθαλμο παραλογισμό.

 Η φτώχεια, η ανεργία, η δυστυχία, η καταστροφή, το Μνημόνιο και το ευρώ είναι απόλυτα αδιαίρετες έννοιες.

Το Μνημόνιο και το ευρώ είναι κάτι περισσότερο από εκτέλεση ενός αθώου λαού.

Είναι σχεδιασμένη γενοκτονία, είναι η θυσία της Ιφιγένειας για την νέα τάξη, είναι ο παραδειγματικός θάνατος όσων αντιστέκονται και μιλούν για δικαιώματα και ανεξαρτησίες, κακό ελάττωμα του ακόμα Ελληνικού πολιτισμού!

Το κάθε επόμενο μνημόνιο αποδεικνύεται πιο επώδυνο από το προηγούμενο.

Ούτε φαίνεται να διδαχτήκαμε τίποτε από την ληστρική επιδρομή της ευρωζώνης στην μαρτυρική Κύπρο.

Ο κάθε πολίτης έχει τις δικές του απόψεις για τον δολοφόνο του, άλλος τον βλέπει αναγκαστικό τιμωρό, που θα διορθώσει τα κακός πολιτικά υποκείμενα, άλλος παγκόσμια συγκυρία, άλλος ελπίζει ότι αυτός θα ξεφύγει, άλλος ότι μαζί με τους άλλους και εγώ!

Κανένας δεν έχει, αλλά ούτε καν σκέπτεται το καλό του συνόλου των δεινοπαθούντων συμπολιτών του, αυτή η πρωτοφανή ψυχική διχόνοια, μας γυρίζει στους πελοποννησιακούς πολέμους, μια κακή κληρονομιά που δεν έχουμε αποβάλει ακόμα!

Ας είμαστε σοβαροί.

 Το διεθνές  και ντόπιο αρπαχτικό κατεστημένο δεν μπορεί να ανεχτεί ατίθασα έθνη και να επιτρέψει σε έναν μικρούλη του νότου να παριστάνει τον τσαμπουκά.

 Γιατί στον πυρήνα του συστημικού οικοδομήματος της ευρωζώνης, υπό το βλέμμα της νέας τάξης όπως έχει στηθεί από τους νεοκατακτητές, το Μνημόνιο είναι αλυσοδεμένο με το ευρώ.

Και το ευρώ με το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα.

 Για όλα τα παραπάνω η μάχη ενάντια στην ευρωζώνη έχει το χαρακτήρα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Η Ελλάδα χρειάζεται εδώ και τώρα ένα νέο ΟΧΙ, αυτήν την φορά όχι πολεμικό, αλλά οικονομικό ενάντια στην νέα τάξη!

Ο οξύς καταγγελτικός λόγος, η αντίθεση στην θέση χωρίς θέση, υπήρξε διαχρονικά γνωστό υποπροϊόν του πολιτικαντισμού και της ανευθυνότητας.

Η έλλειψη πολιτικής πλατφόρμας, η αοριστολογία, η αντιφατικότητα είναι συχνά φαινόμενα, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων και μάλιστα σε χώρες με έντονο κοινωνικό παρορμητισμό και ευκολοπιστία όπως η δική μας.

 Βολεύει την προσέλκυση ψήφων, την πολιτική πατρωνία και ανακολουθία.

Οφείλεται επιπλέον, σε σύγχυση ιδεών, πεισματικές εμμονές, ανεπάρκεια γνώσεων, έλλειψη πείρας και απουσία πολιτικού οράματος.

Όπως και στην εκ του πονηρού στάση, να μην γίνονται συγκεκριμένες προτάσεις οι οποίες μπορεί να δυσαρεστήσουν κάποιους.

 Άλλωστε, όταν δεν υπάρχουν προτάσεις, μπορεί όταν κερδηθεί η εξουσία να παρθούν οποιαδήποτε μέτρα, που θα είναι χειρότερα από τα προϋπάρχοντα!

Η σημερινή κατάσταση θυμίζει την μάχη του Αριστοφάνη εναντίον των δημαγωγών στους Ιππείς!

Η σημερινή κατάσταση θυμίζει το διεφθαρμένο 425 του Κλέωνα και του λαού που τον συντηρούσε!

Ζούμε την φρικτή επανάληψη της διαφθοράς, διότι δεν φτιάξαμε μετά από την 400 χρόνια σκλαβιά και την απελευθέρωση μας τοίχο προστασίας από τα λάθει μας και τις εγκληματικές μας πρακτικές και σαν εξουσία και σαν λαός!

Η Δραχμή είτε το θέλουμε, είτε δεν το θέλουμε, είναι σύμβολο ανεξαρτησίας του Ελληνικού έθνους, μπορεί να είναι οδυνηρή η μετάβαση στην Δραχμή μετά από τον εναγκαλισμό του τέρατος της νέας τάξης, αλλά θα είναι ποιο οδυνηρή και ολέθρια, ίσως και του αφανισμού μας, η μη μετάβαση στην Δραχμή.

Το Ελληνικό έθνος όσες φορές τόλμησε το ακατόρθωτο, για αρκετούς ουτοπία, κέρδισε την επιβίωσή του και την ανασύστασή του προς τις κοινωνικές και πολιτιστικές αξίες!

Φυσικά χρειάζεται ένα λαό συντονισμένο εκτός κομμάτων και θρησκευτικών δογματικών αναμοχλεύσεων, ένα λαό αδελφωμένο κατά του κοινού εχθρού της νέας τάξης και των ντόπιων μαριονεττών τους!

Ο Έλληνας και ΜΙΝΙΟΝ είχε και ΚΑΤΡΑΝΤΖΟ είχε και ΚΛΑΟΥΔΑΤΟ είχε και ΧΡΩΠΕΙ είχε και ΔΡΑΚΟ(ΙΖΟΛΑ) είχε και ΣΚΑΛΙΣΤΗΡΗ είχε και, και …. Τι έγιναν όλα αυτά?

Ξύπνησε κάποια στιγμή ο Έλληνας από ολονύκτια ουζοκατανυξη και τα κάψε όλα, η μήπως κάτι άλλο συνέβη?

Είναι ντροπή σε έναν αλυσοδεμένο χειροπόδαρα λαό και με μεταλλικό περιλαίμιο να του λες εισαι μακακας που δεν ελευθερώνεσαι.

Ο ελληνικός λαός έχει χορτάσει από μύγες.

Όλα αυτά τα διδακτορικά που τελευταία κυκλοφορούν μαζικά ας σκεφτούν κάτι άλλο.

Χρειάζεται να πεταχτή όλο το σάπιο πολιτικό κατεστημένο σε βάραθρο βαθύ και σε σκοτάδι, απαραίτητη ενέργεια και υποχρεωτική για την σωτηρία και επανασύσταση του Ελληνικού έθνους.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ