ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Σχόλια (6)

1. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   3 Δεκεμβρίου 2017 | 00:12

   Απάντηση

   ΒΙΝΤΕΟ
   ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
   https://www.youtube.com/watch?v=S9j_ur8uV3E
   Ανέβηκε στις 9 Νοε 2010
   ανέβηκε από αυτόν τον χρήστη¨:Pilaeus
   ΤΟ – Μ .Η .Ν .Υ .Μ .Α – ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
   το βιντεο βρεθηκε εδω http://www.youtube.com/watch?v=C61mIx…
   Ανέβηκε στις 5 Νοε 2010
   ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΟΥΝ
   ΤΗΝ ΚΟΡΟΪΔΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΕΠΙ ΤΟΣΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ,
   ΔΩΣΤΕ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΞΕΡΟΥΝ ΝΑ ΔΙΝΟΥΝ ,
   ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΤΕΙΛΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,
   ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ .
   ΕΣΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ , ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ , ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΑΣ.
   ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
   Μηδέν Άγαν
   ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ.
   Πλατων
   ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΛΑΧΤΑΡΟΥΝ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ
   ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
   Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ
   ΒΙΝΤΕΟ
   Οι αθάνατες ψυχές ξύπνησαν..
   https://www.youtube.com/watch?v=WM41cJV0M5M
   Ανέβηκε στις 5 Φεβ 2012
   Ναι, οι Έλληνες πιστεύουν στην Μεγάλη Ιδέα.
   Αλλά Μεγάλη Ιδέα για τους Έλληνες
   αποτελεί το να απελευθερωθεί το Ελληνικό Έθνος από την αίρεση των ναζωραίων,
   το να αυξηθεί η Ελληνική Φυλή ,
   το να διασωθεί η Ελληνική πολιτιστική ταυτότητα,
   και το να απελευθερωθούν όλοι οι υπόδουλοι Eλληνες
   από κάθε ξένη ιδεολογική, πολιτική, οικονομική, θρησκευτική κατοχή.
   Οι Έλληνες πιστεύουν περισσότερο
   στην απελευθέρωση υποδούλων Ελληνικών Ψυχών……
   ΧΑΙΡΕ!!
   ΒΙΝΤΕΟ
   Ο ΕΛΛΗΝ Η ΣΚΕΨΙΣ ΚΑΙ Ο “ΘΕΟΣ” ΑΒΡΑΑΜ
   https://www.youtube.com/watch?v=v9HRcfz99Xc
   Ανέβηκε στις 23 Οκτ 2010
   Η ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΥΠΕΡΝΙΚΗΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ “ΘΕΟ” ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ,
   Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΤΥΦΛΩΣΗ ΣΕ ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥ ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΗ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΓΝΟΙΑ ,
   ΕΙΝΑΙ Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ,
   ΤΑ ΒΙΒΛΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΥΨΗΛΗ ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ,
   ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΦΤΕΙ ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟΊ΄ΚΟ ΤΡΟΠΟ, ΣΧΕΔΟΝ ΝΗΠΙΩΔΗ,
   ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ,
   ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΤΑΛΗΛΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΡΟΟΡΙΖΟΝΤΑΝ:ΤΟΥΣ ΛΕΞΙΠΕΝΕΊΣ ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΜΟΡΦΩΤΟΥΣ
   ΠΟΥ ΥΠΗΡΧΑΝ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ ,
   ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕYΜΑ ΚΑΙ ΣΚΕΨΗ ΔΕΝ ΠΡΟΔΩΣΑΝ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟ ΤΟΥΣ !
   kalimeraHellas
   ΦΩΤΟ : ΤΕΛΕΙΑ !
   https://yt3.ggpht.com/-cEUKkxZz13s/AAAAAAAAAAI/AAAAAAAAAAA/qR1sGRMN3mU/s48-c-k-no-mo-rj-c0xffffff/photo.jpg
   Ωραιος. Μια μικρη προσθηκη μονο.
   Στο 2:14 επρεπε να ελεγε και για το κλεισιμο των Ακαδημιων που ειχε δημιουργησει ο Πλατωνας
   και το ξαναγραψιμο υμνων πανω σε παλιους παπυρους ανυπολογιστης αξιας
   απο τους μοναχους ή το καψιμο τους.
   ΒΙΝΤΕΟ
   ΛΕΩΝΙΔΑΣ Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
   https://www.youtube.com/watch?v=6EvhNLjsTP4
   Ανέβηκε στις 10 Απρ 2011
   http://pyrron.blogspot.com/
   http://www.ixorcosmos.gr/ http://molonlabe.blog.com/
   Σύμφωνα με μαρτυρία του Παυσανία, ο στρατηγός Παυσανίας σαράντα χρόνια
   μετά την μάχη μετέφερε τα οστά του Λεωνίδα στην Σπάρτη
   όπου και υπάρχει μέχρι σήμερα ένας λιτός τάφος, το Λεωνιδαίο,
   ένα ναόμορφο οικοδόμημα όπου, σύμφωνα με την παράδοση,
   μεταφέρθηκαν και ετάφησαν τα οστά του ένδοξου βασιλιά
   που έχει χρονολογηθεί ότι κτίστηκε την εποχή της μάχης των Θερμοπυλών,
   και έχει συνδεθεί επί χιλιετηρίδες στην λαϊκή συνείδηση με τον Λεωνίδα,
   βρίσκεται κοντά στην μεγαλοπρεπή εκκλησία του Οσίου Νίκωνος του μετανοείτε……..
   Ο Λεωνίδας δεν είναι απλά μια περασμένη στιγμή της Ιστορίας
   αλλά είναι ολοζώντανος στο εθνικό υποσυνείδητο και φωνάζει μέσα στους αιώνες..
   ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

2. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   3 Δεκεμβρίου 2017 | 00:35

   Απάντηση

   ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΜΕΤΡΗΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ………
   ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΡΥΦΗ ΣΤΟ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ………
   ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΘΑΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ………
   ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ………….
   ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
   ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ……………
   ΤΟ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ
   ΔΙΑΒΑΣΤΕ
   ΔΙΑΒΑΣΤΕ
   ΒΙΝΤΕΟ
   Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
   https://www.youtube.com/watch?v=PXPt2OENFoE
   ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
   ΞΥΠΝΑΤΕ ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

3. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   3 Δεκεμβρίου 2017 | 00:57

   Απάντηση

   ΒΙΝΤΕΟ
   Οι 12 ενεργειακές μορφές του Ανθρώπου
   https://www.youtube.com/watch?v=Kd8g1DiRBXU
   AkratosAetos
   Δημοσιεύτηκε στις 31 Οκτ 2012
   Θεοί εν δυνάμει Άνθρωποι… …Άνθρωποι εν δυνάμει Θεοί Οι Έλληνες κατάφεραν να εξανθρωπίσουν τα στοιχεία της φύσης, με τις ιδιαιτερότητες, τα θετικά και τα αρνητικά, με τις ξεχωριστές λειτουργίες του κόσμου. Κατάφεραν επίσης να θεοποιήσουν τον άνθρωπο, φτάνοντας στο απόγειο της Γνώσης, της Τέχνης, του Πολιτισμού, της Επιστήμης, της Γλώσσας, του Έρωτα, του Κάλλους και του Πνεύματος. Να φτάσουν στην κορυφή του Ολύμπου και να κατέβουν ξανά μυημένοι ώστε να διδάξουν στην ανθρωπότητα τις υπέρτατες αξίες και ιδανικά.
   Πηγές: «Τα τραγούδια της Λάιον», Ελληνική Μυθολογία Μουσική: Two Steps From Hell, Future World Music, Immediate Music, Audiomachine
   ΑΩ
   12 οι Τιτάνες και 12 οι Ολύμπιοι θεοί – 12 οι άθλοι του Ηρακλή – η Λητώ σε 12 ημέρες έφτασε στη Δήλο για να γεννήσει τον Απόλλωνα και την Άρτεμη – ο Αχιλλέας 12 Τρώες θυσίασε προς τιμήν του νεκρού Πατρόκλου – τη 12η ημέρα της επιστροφής του από τη Λήμνο ο θεός έριξε τον Λυκάονα γιο του Πριάμου στα χέρια του Αχιλλέα που ήταν γραφτό να τον στείλει στον Άδη – με 12 καράβια πήρε το δρόμο της επιστροφής ο Οδυσσέας όπου 12 ζωδιακές περιπέτειες έπρεπε να ξεπεράσει προτού φθάσει στην Ιθάκη και να αντιμετωπίσει τους μνηστήρες στο παραδοσιακό αγώνισμα του Τόξου όπου ετοιμάστηκαν 12 πελέκυς στην σειρά – 12 τα κατορθώματα του Περσέα-Θησέα-Ιάσων – 12 ο ιερός αριθμός του αθροίσματος όλων των πλευρών του Πυθαγορείου ορθογωνίου τριγώνου – 12 οι Ώρες (εποχές) του έτους, θυγατέρες του Χρόνου και της Γαίας – 12 οι ιερές προφητικές ασπίδες που τις φύλαγαν οι Σάλιοι οι ιερείς του θεού Άρη – 12 μήνες ο χρόνος – 12 τα δένδρα της ζωής, 12 τα ζώδια, 12 ώρες η ημέρα και 12 η νύχτα, οι 12 πρώτες ημέρες του έτους ήταν πολύ σπουδαίες από θρησκευτική άποψη διότι ήταν αφιερωμένες σε ειδικές ιεροτελεστίες – 12 βιβλία “Σιβυλλικών Χρησμών” που εικάζεται ότι έχουν συγγραφεί σε ιουδαιοχριστιανικό περιβάλλον – Το κινέζικο «τσι» η ζωτική ενέργεια που κυκλοφορεί μέσα στο σώμα με μια σειρά από μεσημβρινούς-αόρατα κανάλια που κυλούν κάτω από το δέρμα μας και είναι 12 τα κύρια ζεύγη μεσημβρινών για κάθε πλευρά του σώματος στα οποία βασίζεται και ο βελονισμός – ο μύθος του Αρθούρου ( ο βασιλιάς Άρκτος ) με τους 12 ιππότες της στρογγυλής τραπέζης, 12 οι υιοί/σύντροφοι του Σκανδιναβικού θεού Όντιν, 12 οι μαθητές του Κομφούκιου και του Μίθρα, 12 Οι Βουδιστικές αιτίες της ύπαρξης(Nidanas), 12 είναι τα ονόματα του Ήλιου στη σανσκριτική γλώσσα που προφέρονται όπως τα μάντρα – Στην ιαπωνική κοσμολογία ο Δημιουργός κάθισε σε 12 ιερά μαξιλάρια – 12 είναι οι πύλες του ανθρώπινου σώματος = 2 μάτια, 2 αυτιά, 2 ρουθούνια, το στόμα, 2 στήθη, ο ομφαλός, ο πρωκτός και τα γεννητικά όργανα – Το ανθρώπινο κύτταρο έχει 12 βιοχημικά άλατα, ..κ.α…. …τα καμπαλο-εβραιο-χριστιανικά & μουσουλμανικά καθώς και τα τραπουλο-Ταρο-Αρκανοειδή και τις “ψυχικές αλχημείες” δεν θέλω να τα πιάσω γιατί σόι πάει το βασίλειο και θα λερώσουν το κείμενό μου… Εκείνος ο αρχαϊκός Ελληνικός πολιτισμός πίστευε ακράδαντα ότι το πεπρωμένο του ανθρώπου ήταν ο καθρέφτης του εσωτερικού του κόσμου, του Είναι του. Στο αέτωμα του ναού το χαραγμένο Δελφικό ρητό ‘’ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ’’, ήταν σαν να λέει: Θέλεις να γνωρίσεις το μέλλον σου; Γνώρισε τον εαυτό σου! Σε αυτό το φαινομενικά εμπαικτικό παράδοξο, οι Έλληνες εναπέθεσαν τη λύση του πανάρχαιου αινίγματος του ανθρώπου, το μυστικό των μυστικών, την απάντηση στην αιώνια ερώτηση για την ύπαρξη της ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΒΟΥΛΗΣΗΣ…Μια ερώτηση που ταρακούνησε όλες τις φιλοσοφίες του κόσμου, που αιωρούνταν μεταξύ του “Μοιρολατρικού Οιωνού” -ενός προκαθορισμένου και αναπόφευκτου μέλλοντος, και του πιστεύω του “Δημιουργού της μοίρας του”. Ο άνθρωπος που γνωρίζει τον εαυτό του, το Είναι του, αυτήν την κιβωτό σκέψεων, ιδεών, διαθέσεων, γνωρίζει και το μέλλον του.. γιατί ό,τι σκεφτόμαστε, συνδέεται με τον κόσμο. Η ψυχολογία μας είναι το πεπρωμένο μας. Η αποκάλυψη του εαυτού μας είναι το κλειδί για να γνωρίσουμε τον κόσμο, ο δρόμος για να κατανοήσουμε και να προβλέψουμε τα επερχόμενα…. KAI O ΠΑΤΕΡΑΣ “ΖΕΥΣ ΖΗΝ”, Ο ΔΙΑΣ (Δι’ ου τα πάντα εγένετο)… είναι η ζεύ-ξη, η γέφυρα, το ΔΙΑ-μεσο, ο διαχωρισμός και η ένωση για την κατάκτηση του ΕΙΝΑΙ μας = Υπαρξη και Ζωή… «ἓν ὂν τὸ ὄνομα», του Διός – Ζηνός. Το ΔΙΙ και τω ΖΗΝΙ δηλ. ΤΟ ΔΙΝΕΙΝ ΖΩΗ… μία ιδιότητα που άπτεται της ουσίας της σύζευξης και διάζευξης. ΗΛΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ !!!!
   Και ο Χριστός 12 μαθητές είχε, τυχαίο? Προτού κάποιος/α πετάξει το φαρμάκι του/της ας σκεφτεί πόσο καλά ξέρει το αντικείμενο.
   ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΩΔΕΚΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
   Γαία : Θεά της Γης.Διόνυσος : Θεός του κρασιού και των σαρκικών απολαύσεων.Εκάτη : Θεά της μαγείας.Έρως : Θεός του έρωτα.Ήβη : Θεά της νεότητας.Ιασώ : Θεά της ίασης.Παν : Θεός της πανίδας και των ποιμένων.Περσεφόνη : Θεά του Κάτω Κόσμου.ΚΛΠ ΚΛΠ ΚΛΠ
   Έχω τα στοιχεία που αποδεικνύουν την τεράστια διαστρέβλωση και την αλλαγή ΟΧΙ μόνο τον ονομάτων και πως έγινε αυτή η χειρότερη κλοπή της θρησκείας
   ενός υπερήφανου και μοναδικού λαού,
   ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ
   ( ΕΛΛΗΝ)!
   ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ
   http://arxaiaithomi.gr/2016/06/18/%ce%bf%ce%b9-12-%ce%b5%ce%bd%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%b5%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%ad%cf%82-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%bd%ce%b8%cf%81%cf%8e%cf%80%ce%bf%cf%85/
   ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

4. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   3 Δεκεμβρίου 2017 | 01:30

   Απάντηση

   Ρήσεις σπουδαίων ανθρώπων
   “Εάν κάποιος παρέδιδε το σώμα σου στον πρώτο τυχόντα, θ’αγανακτούσες.
   Εσύ λοιπόν παραδίδεις την δική σου κρίση στον τυχόντα
   – ώστε εκείνη να ταραχθεί και να συγχυσθεί, αν αυτός σε λοιδορήσει –
   και δεν αισχύνεσαι γι’αυτό;”
   Επίκτητος (50 μ.Χ.-120 μ.Χ, Στωικός φιλόσοφος)
   https://braining.gr/
   ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

   1. 

      Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

      3 Δεκεμβρίου 2017 | 15:56

      Απάντηση

      Η ΦΡΙΚΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ…………
      Κωδικός “Ησίοδος”
      από Rudolf Hess » Οκτώβριος 12th, 2004, 10:37 pm
      Η ελληνική ιστορία του εικοστού αιώνα είναι ένα εξαιρετικά περίπλοκο πλέγμα δυσδιάκριτων και δυσεξήγητων εξελίξεων, πίσω από τις οποίες κρύβονται μύθοι και καλώς φυλαγμένα μυστικά. Περίεργες φυσιογνωμίες ελίσσονται και πρωταγωνιστούν, χωρίς ποτέ να μάθουμε από πού έρχονται και τι στόχους έχουν. Αυτά καθεαυτά τα γεγονότα είναι πολλές φορές αντιφατικά μεταξύ τους και δεν μπορούν εύκολα να κατανοηθούν, αφού άλλοι είναι οι τελικοί στόχοι και άλλα φαίνονται. Πρέπει με απύθμενη υπομονή και τεράστια προσοχή να ακτινογραφούμε το τι συνέβη και τι συμβαίνει, ώστε να συνθέσουμε το παζλ που αφορά άμεσα την εθνική μας υπόσταση.
      Προσεκτική μελέτη της αλυσίδας των διαδοχικών γεγονότων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πίσω ή δίπλα από τους θεσμούς λειτουργούν κάποια παράκεντρα εξουσίας που δίνουν κατευθυντήριες γραμμές. Κάποια άτυπα επιτελικά γραφεία ενσκήπτουν και σχεδιάζουν προσεκτικά τι μέλλει γενέσθαι. Κάθε μέρα σερβίρεται ένας πρωινός καφές και το επιτελείο καθορίζει τη γραμμή και αναθέτει στον καθένα εξαρτώμενο τι θα κάνει, τι θα πει, πώς θα ενεργήσει. Ο πρωινός καφές ουσιαστικά είναι μια κονσόλα όπου με επιδεξιότητα σκηνοθετείται το καθημερινό έργο που παίζεται στην Ελλάδα. Αυτό δεν γίνεται μόνο στα τελευταία χρόνια. Ακόμη και όταν δεν είχε μπει στη ζωή μας η τηλεόραση, ούτε καν ο κινηματογράφος, πάλι κάποιο σκοτεινό κέντρο μοίραζε τους ρόλους. Εκατό και περισσότερα χρόνια πριν, πάλι κάποιος πρωινός καφές (ή έστω ένα απογευματινό τσάι, κατά το βρετανικότερο) καθόριζε τις εξελίξεις. Και αν αυτός ο καφές σερβιριζόταν στο πρωθυπουργικό γραφείο, τίποτε δεν θα ήταν περίεργο, αφού εκεί βρίσκεται θεσμικά το αρχηγείο της εκτελεστικής εξουσίας. Δυστυχώς, ο πρωινός καφές πινόταν σε άλλα γραφεία και σε άλλα αρχηγεία. Λίγοι οι εωχούμενοι, πληθώρα οι ανύποπτοι.
      Τόσα και τόσα ακατανόητα που έχουν συμβεί και που έχουν δεσμεύσει την πατρίδα μας ή ακόμη και τους εαυτούς μας, τα συμφέροντα μας τα εθνικά αλλά και τα ατομικά, ξεκινούν από κάποια κέντρα και παράκεντρα. Όταν ο Ιωάννης Μεταξάς με την επταμελή κοινοβουλευτική δύναμη (και απ’ αυτήν ακόμη είχε διαρροές) κατόρθωσε το 1936 να γίνει ο νόμιμος πρωθυπουργός της χώρας και στη συνέχεια χωρίς καμιά αντίδραση να ανατρέψει το κοινοβουλευτικό καθεστώς, κανείς δεν ενοχλήθηκε. Διότι και τότε κάποιος πρωινός καφές είχε προηγηθεί. Πολύ αργότερα μάθαμε και τις λεπτομέρειες, όταν έγινε η γνωστή η αντίδραση του Σοφοκλή Βενιζέλου, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε που ο Μεταξάς τον ξεγέλασε στις 4 Αυγούστου και δεν τον έκανε αντιπρόεδρο.
      Ωστόσο, ο Μεταξάς δεν έκανε του κεφαλιού του. Πριν από την κήρυξη της δικτατορίας ήθελε απαραιτήτως τη συνεργασία και των βενιζελικών, για να κερδίσει χρόνο και ανοχή. Στη
      συνέχεια, την ήθελε πάλι για να διατηρήσει το καθεστώς του. Όσες συνεργασίες και συμμαχίες χρειάστηκε για να πάρει την εξουσία και να την κρατήσει, δεν ήταν απολύτως δική του επιλογή. Υπήρχαν κάποιοι που του καθόριζαν άξονες συνεργασίας και πρόσωπα επιλογής.
      Αλλά ποιοι ήταν αυτοί;
      Υπάρχει ένα κωδικό όνομα που έχει στην περίπτωση μια μοναδική αξία: Ησίοδος. Είναι η ονομασία της τεκτονικής στοάς στην οποία ανήκε ο Ιωάννης Μεταξάς. Το πώς βρέθηκε μασόνος ο Μεταξάς είναι μια άλλη ιστορία, που αποτελεί ένα ιδιαίτερο θέμα, μια και έγινε σε ηλικία 47 ετών και κάτω από ασυνήθιστες συνθήκες. Πάντως, η ένταξη του Μεταξά στη μασονία, όταν αποφάσισε να γίνει πολιτικός και να πάψει να είναι στρατιωτικός, του επέτρεψε να κινείται ελεύθερα και να στοχεύει πρακτικότερα.
      Η μασονική ιδιότητα δεν είναι το άπαν, είναι όμως ένα εισιτήριο για να εξασφαλίσει κάποιος την εμπλοκή του με τα παράκεντρα της εξουσίας. Και εν πάση περιπτώσει, κάποιοι μυστήριοι δεσμοί εξηγούνται μόνον αν γνωρίζουμε ότι από πίσω υπάρχει κάποια μασονική στοά.
      Κατά τη διάρκεια της 4ης Αυγούστου, ήταν κοινό μυστικό ότι μόνον ένας άνθρωπος υπήρχε που μπορούσε να κάνει ό,τι ήθελε στην Ελλάδα. Αυτός δεν ήταν ο βασιλιάς Γεώργιος Β’ (που κατά σύμπτωση ήταν και εκείνος μασόνος), ούτε και ο ίδιος ο Iωάννης Μεταξάς. Τα πάντα ήταν υπό τον έλεγχο κάποιου ασήμαντου και/ άγνωστου Ιωάννη Διάκου, ο οποίος δεν είχε φωτογραφηθεί ποτέ, ούτε είχε εμφανισθεί σε καμιά εκδήλωση και γενικά απέφευγε το φως του ηλίου.
      Και όμως. Αυτός ο άγνωστος Διάκος έλυνε και έδενε για τουλάχιστον πέντε πλήρη χρόνια, δηλαδή από τον Απρίλιο 1936, οπότε ο Μεταξάς έγινε πρωθυπουργός, μέχρι τον Απρίλιο 1941, οπότε η κυβέρνηση μεταφέρθηκε στην Κρήτη και στη συνέχεια στη Μέση Ανατολή. Οποιαδήποτε απόφαση και ενέργεια είχε ισχύ, μόνον αν είχε προηγουμένως συμφωνήσει ο Διάκος. Οποιοσδήποτε νόμος, διάταγμα ή κυβερνητική απόφαση (και μάλιστα σε μια εποχή που δεν υπήρχε κοινοβούλιο και νομοθετικές λειτουργίες) δεν δημοσιευόταν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως χωρίς την έγκριση του. Υπουργός, νομάρχης, διοικητής οργανισμού ή και ένας απλός δημόσιος υπάλληλος δεν διοριζόταν, αν ο Διάκος δεν είχε εκ των προτέρων συμφωνήσει.
      Επί 4ης Αυγούστου ένας άνθρωπος ήλεγχε τότε τις τύχες όλης της χώρας, κατευθύνοντας την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Και αυτός δεν ήταν ο Μεταξάς, όπως όλοι νομίζουμε, αλλά κάποιος εξωθεσμικός, ο άγνωστος για τους πολλούς Διάκος. Μα τι ήταν τέλος πάντων αυτός ο άνθρωπος, από πού αντλούσε τη δύναμη του;
      Στα παρασκήνια ήταν βέβαια γνωστή η παντοδυναμία του. Παράγοντες τον έψαχναν για να τους διορίσει ή εν πάση περιπτώσει για να κερδίσουν την εύνοια του. Την εποχή εκείνη είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι η δύναμη του προερχόταν από τις αγγλικές μυστικές υπηρεσίες, των οποίων ήταν πράκτορας. Αυτό όμως ποτέ δεν επιβεβαιώθηκε, ενώ ο Διάκος ήταν μασόνος και μάλιστα υψηλόβαθμος. Φυσικά, το γεγονός ότι ο Ι. Διάκος ήταν μασόνος δεν θα τον εμπόδιζε να ενεργούσε και για λογαριασμό της Ιντέλιτζενς Σέρβις, αφού η ελληνική μασονία ως εξαρτώμενη από το σκωτικό τεκτονικό δόγμα είχε πάντα άρρηκτους δεσμούς με την αγγλική πολιτική.
      Ο Διάκος ήταν λοιπόν ο σκοτεινός εξουσιαστής στα πέντε εκείνα χρόνια και δεν ήταν ο απλός στυλοβάτης του καθεστώτος, όπως π.χ. ο Κωνσταντίνος Μανιαδάκης ή ο Αλέξανδρος Παπάγος. Η άλλοτε ανεξήγητη σχέση του με τον Μεταξά σήμερα μπορεί εύκολα να ερμηνευθεί, αν γνωρίζουμε ότι ο Διάκος είχε μεγαλύτερο βαθμό στη μασονία από τον δικτάτορα και τον Γεώργιο Β’.
      Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και με τον Ελευθέριο Βενιζέλο, όταν πεισματικά και με τυφλά μάτια στήριζε τον ύπατο αρμοστή Αριστείδη Στεργιάδη που είχε κατηγορηθεί για ανθελληνική συμπεριφορά στη Σμύρνη. Κανείς τότε δεν μπορούσε να καταλάβει πώς ένας ασήμαντος δικηγόρος του Ηρακλείου και με τέτοιο εριστικό και προκλητικό χαρακτήρα μάλιστα είχε καταφέρει να κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει σε βάρος του ελληνικού πληθυσμού στη Μικρά Ασία και να μην ενοχλείται από τη φυσική ιεραρχία του, δηλ. την κυβέρνηση των Αθηνών. Η παντοδυναμία του Στεργιάδη δεν άντεξε μόνον όσο πρωθυπουργός ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, αλλά και όταν την εξουσία πήραν τον Νοέμβριο του 1920 οι αντιβενιζελικοί, μέχρι και την τελευταία ημέρα της μικρασιατικής καταστροφής, οπότε βρετανικό πλοίο έφθασε στην προκυμαία της καιόμενης Σμύρνης και τον παρέλαβε για να τον φυγαδεύσει και να αποφύγει έτσι το λυντσάρισμα. Ο Στεργιάδης ως υψηλόβαθμος μασόνος ήταν ο ανάδοχος του Βενιζέλου στον μασονισμό, γεγονός στο οποίο όφειλε την τόση επιρροή του στον Έλληνα πρωθυπουργό.
      Στην Ελλάδα της 4ης Αυγούστου, ο κωδικός «Ησίοδος» αρκούσε για να συμμετέχει κανείς στα ανώτατα κλιμάκια. Μπορεί οι τρεις τελείες στην υπογραφή, οι συνθηματικοί χαιρετισμοί και τα δηλωτικά για τη μασονική ιδιότητα να διευκόλυναν κάποιον να παίζει ρόλο στην εξουσία, όλα όμως ξεκινούσαν από τον πρωινό καφέ στο νεοκλασικό της οδού Αχαρνών, όπου έδρευε η Μεγάλη Στοά. Εκεί αποφασίζονταν όλα. Μεθοδικά και όχι τυχαία η εξουσία είχε μοιρασθεί.
      Οι ιστορικοί αναρωτιούνται πώς ο δικτάτορας είχε εμπιστευθεί έναν σχετικώς άγνωστο απόστρατο αξιωματικό, τον Νικόλαο Παπαδήμα, για να τον εχει ως υφυπουργό Στρατιωτικών σε όλη την περίοδο της δικτατορίας, κακός και τον Ιπποκράτη Παπαβασιλείου ως υφυπουργό Ναυτικών. Και οι δύο ήταν μασόνοι. Όχι βέβαια πως δεν ήταν και άλλοι υπουργοί της εποχής εκείνης μασόνοι.
      Όταν ο Κωνσταντίνος Ζαβιτσιάνος, προβεβλημένο στέλεχος του Κόμματος Φιλελευθέρων και άλλοτε πρόεδρος της Βουλής, έγινε με την κήρυξη της δικτατορίας του Μεταξά αντιπρόεδρος του, όλοι εξεπλάγησαν. Βέβαια τότε δεν ήταν γνωστές οι συζητήσεις που έκανε ο Σοφ. Βενιζέλος με τον Μεταξά, αλλά ωστόσο ο τελευταίος ήταν δημοσίως πάντα το κόκκινο πανί για τους βενιζελικούς. Η άμεση ορκωμοσία του Ζαβιτσιάνου στις 5 Αυγούστου 1936 ως αντιπροέδρου της κυβερνήσεως και υπουργού Οικονομικών υπήρξε καθοριστική για να μην υπάρξουν πολιτικές αντιδράσεις. Ήταν άραγε τυχαίο ότι ο Ζαβιτσιάνος ήταν επιφανής μασόνος και μάλιστα στη στοά Ησίοδος»;
      Άλλωστε δεν ήταν ο μόνος βενιζελικός που υπηρέτησε σε τέτοια καίρια θέση στη δικτατορία Μεταξά. Ένας πολύ πιστός της υπουργός ήταν και ο Παναγιώτης Σφακιανάκης που παρέμεινε μέχρι τη Μάχη της Κρήτης ως γενικός διοικητής Κρήτης. Μασόνος και αυτός.
      Στις 4 Αυγούστου 1936, δήμαρχος Αθηναίων ήταν ο Κώστας Κοτζιάς. Μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα έγινε υπερδήμαρχος της πρωτεύουσας και όλων των πέριξ προαστείων και υπουργοποιήθηκε. Ήταν άραγε τυχαίο ότι ο Κοτζιάς ήταν επιφανής μασόνος και μάλιστα στη στοά «Ησίοδος»;
      Ο κωδικός «Ησίοδος» πρόσφερε και άλλους υπουργούς στη δικτατορία Μεταξά, έτσι που οι μασόνοι τότε μεταξύ τους να μακαρίζουν εκείνους που ήταν μέλη αυτής της στοάς. Όχι βέβαια ότι η γνωστή μασονική αλληλεγγύη θα τους εμπόδιζε να απολαύουν των ωφελημάτων της εξουσίας, αλλά άλλο είναι να βρίσκεσαι σε τέτοιο στενό σύνδεσμο με τα βαρύγδουπα ονόματα της δικτατορίας και άλλο να πηγαίνεις συστημένος.
      Ο άγρυπνος Διάκος, που μέχρι το 1936 εργαζόταν ως δημοσιογράφος σε αθηναϊκές εφημερίδες, ήταν ο κεντρικός στυλοβάτης του καθεστώτος. Χωρίς την παρουσία του, η δικτατορία κινδύνευε να γκρεμιστεί. Πέριξ του Διάκου όμως υπήρχαν και άλλοι στυλοβάτες. Ένας εξ αυτών, ο γνωστός Μανιαδάκης, κάλυπτε την ασφάλεια του καθεστώτος – και αποτελεσματικά οπως αποδείχθηκε. Ο Αλέξ. Παπάγος από την άλλη μεριά ήλεγχε απόλυτα τον στρατό. Στα θέματα του Τύπου και της προπαγάνδας, τον ίδιο ρόλο έπαιζε ο Θ. Νικολούδης. Άμεσος βοηθός του τελευταίου αυτού στυλοβάτη της δικτατορίας, άγνωστος για τους πολλούς, αλλά πολύ γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους, ήταν ο Γεώργιος Σεφεριάδης, δηλαδή ο Γιώργος Σεφέρης! Αν και διπλωμάτης καριέρας, ο Σεφέρης είχε δεχθεί την απόσπαση του στο υπουργείο προπαγάνδας πρόθυμα, θα έλεγε κανείς μέχρι σημείου παρεξηγήσεως.
      Αλλά, ο κωδικός «Ησίοδος» δεν τελειώνει έτσι απλά, αφού είναι συνδεδεμένος με ένα μεγάλο τμήμα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου μας, θέλουμε δεν θέλουμε. Την ώρα που η δικτατορία της 4ης Αυγούστου είναι στο φόρτε της, σε κάποιες άλλες αθηναϊκές στοές της μασονίας γίνονται διαβουλεύσεις και απλώνονται άλλα κυκλώματα. Η πρωτοκαθεδρία του Μεταξά φαίνεται πως έχει ενοχλήσει κάποιους άλλους μασόνους με ανάλογες προσωπικές φιλοδοξίες, οι οποίοι βέβαια δεν ενδιαφέρονται για την αποκατάσταση των κοινοβουλευτικών θεσμών, αλλά μόνο για την κατάληψη της εξουσίας. Τουλάχιστον δύο κινήματα πλησίασαν στην επιτυχία να ανατρέψουν τον Μεταξά, αλλά στο παρά πέντε αποκαλύφθηκαν από τις υπηρεσίες του Μεταξά.
      Ο ίδιος δεν είναι απαραβίαστος, αφού ουσιαστικά εντολές εκτελεί και ο ίδιος. Ο μόνος απαραβίαστος πάντα είναι ο Διάκος, ο ασήμαντος δημοσιογραφίσκος για τους αθηναϊκούς κύκλους, αλλά το μεγάλο αφεντικό στην πραγματικότητα. Και ενώ ο Μεταξάς χάνει τη ζωή του κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες, όταν αρνήθηκε να δεχθεί τη γερμανική μεσολάβηση για να σταματήσει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, ο διάδοχος του είναι έτοιμος από τα παρασκήνια, αλλά κανείς δεν τον είχε φαντασθεί πριν. Την ίδια μέρα που ο Μεταξάς πεθαίνει με το αίμα του δηλητηριασμένο κατά την επίσημη εκδοχή, στις 29 Ιανουαρίου 1941, την ίδια μέρα καλείται ο άχρωμος και άοσμος διοικητής της Εθνικής Τράπεζας Αλέξανδρος Κοριζής και γίνεται ο νέος δικτάτορας. Κατάπληκτη η κοινή γνώμη στην Ελλάδα πληροφορείται τον νέο αρχηγό, που αν υπήρχε σειρά διαδοχής στο καθεστώς θα είχε μετά βίας την 4.537η θέση…
      Ποιος τον διόρισε; Αυτό είναι μια λεπτομέρεια χωρίς ιδιαίτερη αξία. Το βέβαιο είναι ότι ο Κοριζής δείχνεται συνεπέστερος αγγλόφιλος από τον προκάτοχο του και δέχεται αμέσως μετά τον διορισμό του την καλυμμένη άφιξη βρετανικών δυνάμεων στην Ελλάδα, κάτι που ο Μεταξάς είχε αρνηθεί, αφού είχε την προειδοποίηση των Γερμανών ότι σε τέτοια περίπτωση θα λάμβαναν μέτρα. Ο «εθνικός κυβερνήτης», όπως αρεσκόταν ο δικτάτορας να αυτοαποκαλείται, άλλαξε λόγω υπερβολικά αιφνίδιου θανάτου. Ο άτυπος σύμβουλος του παραμένει και μετά την αλλαγή. Ο Διάκος είναι και πάλι ο κρυφός υπερπρωθυπουργός της χώρας, που εκτελεί με επιμέλεια την αποστολή του. Και ενώ ο πόλεμος συνεχίζεται και η Ελλάδα αντιμετωπίζει με την ίδια πάντα επιτυχία τους Ιταλούς, η μοιραία πλέον επέμβαση των Γερμανών εκδηλώνεται στις 6 Απριλίου 1941. Τα γεγονότα τρέχουν πλέον και όλοι γνωρίζουν τι μέλλει γενέσθαι. Δύο μόλις μέρες αργότερα οι Γερμανοί πλησιάζουν στη Θεσσαλονίκη και ο εκεί στρατιωτικός διοικητής Κων. Μπακόπουλος αναγκάζεται να συνθηκολογήσει.
      Για την ενέργεια του εκείνη ο Μπακόπουλος ποτέ δεν χρειάστηκε να απολογηθεί (σε αντίθεση με τον στρατηγό Τσολάκογλου, που υπέγραψε δυο εβδομάδες αργότερα την άλλη συνθηκολόγηση και για την οποία το 1945 καταδικάστηκε σε θανατική ποινή). Πολλοί, κυρίως ανώτατοι αξιωματικοί, αναρωτήθηκαν μετά το τέλος του πολέμου το γιατί. Θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι ο Μπακόπουλος ήταν μασόνος, όχι όμως ο Τσολάκογλου. Λέει κάτι αυτό;
      Η ραγδαία κατάρρευση του Μετώπου τις δραματικές εκείνες μέρες της γερμανικής εισβολής οδηγεί σε ένα αδιέξοδο τον ελληνικό στρατό και την πολιτική ηγεσία στην Αθήνα. Βρετανικές και συμμαχικές δυνάμεις βρίσκονται στη Βόρειο Ελλάδα και κατέρχονται γρήγορα προς τα κάτω για να αποφύγουν την αιχμαλωσία τους από τους Γερμανούς. Οι διαταγές από το γενικό επιτελείο προς τις ελληνικές μονάδες που διατηρούν θερμή επαφή με τους Γερμανούς και πιέζονται με σφοδρότητα είναι να μην εγκαταλείπουν τη θέση τους και να τους παρακωλύουν, ώστε να δώσουν χρόνο στις συμμαχικές δυνάμεις να οπισθοχωρήσουν χωρίς να κυκλωθούν. Είναι προφανές ότι τώρα κάπου είναι μάταιη η ανθρωποθυσία των ταλαιπωρημένων Ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι δεν προασπίζουν έναν αγώνα με προοπτική, αλλά μόνο και μόνο για να μην θιγούν οι σύμμαχοι που άλλωστε δεν μπορούσαν να προσφέρουν κάτι.
      Στο ελληνικό στρατηγείο, που είχε την έδρα του ως γνωστόν στο ξενοδοχείο της Μεγάλης Βρετανίας (πόσο σημαδιακός αυτός ο τίτλος του αθηναϊκού ξενοδοχείου τότε!), οι Έλληνες αξιωματικοί είναι αγανακτισμένοι και συζητούν μεταξύ τους τα δραματικά γεγονότα. Ακόμη και ο ίδιος ο Κοριζής, ο άνθρωπος που είχε επιλεγεί ακριβώς για να λειτουργήσει περισσότερο ως Άγγλος και λιγότερο ως Έλληνας, βρίσκεται σε δίλημμα.
      Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, επισκέπτεται τον Γεώργιο Β’ στο γραφείο του στη Μ. Βρετανία και συζητεί τη σκέψη του. Ο βασιλιάς είναι αυστηρός και δεν δέχεται κουβέντα. Πρώτα οι Άγγλοι, πάνω απ’ όλα οι Άγγλοι. Η μοίρα του Έλληνα στρατιώτη είναι ούτως ή άλλως προδιαγεγραμμένη και εν πάση περιπτώσει αδιάφορη για τον βασιλιά. Οι Αγγλοι πρέπει να διευκολυνθούν στην οπισθοχώρηση τους, ανεξαρτήτως θυσιών.
      Ο Γεώργιος Β΄ κατακεραυνώνει τον πρωθυπουργό της εμπιστοσύνης του, μέσα σε βαριά ατμόσφαιρα. Και ο τελευταίος φεύγει βαριά προβληματισμένος. Μπαίνει στην πρωθυπουργική λιμουζίνα και λέει στον οδηγό να τον πάει σπίτι του. ενώ στα ελάχιστα λεπτά που διαρκεί η διαδρομή είναι αμίλητος. Μόλις φθάνει στο σπίτι του, κατά τις αφηγήσεις των οικείων του, κλείνεται στο δωμάτιο που χρησιμοποιεί ως γραφείο.
      Αμέσως μετά που ο Κοριζής έφυγε από το γραφείο του βασιλιά, ο τελευταίος καλεί τον Ι. Διάκο, χωρίς ποτέ να μάθει κανείς τι του είπε. Ο Διάκος κατευθύνεται πεζός και «ασθμαίνων» φθάνει στο σπίτι του Κοριζή. Μετά λίγο ο αστυφύλακας φρουρός της πρωθυπουργικής κατοικίας ακούει έναν πυροβολισμό. Όταν οι οικείοι άνοιξαν το δωμάτιο του Κοριζή, τον Βρήκαν να έχει στο χέρι του ένα περίστροφο και τα μυαλά του να έχουν ανατιναχτεί στον αέρα, στην κλασική στάση αυτοκτονίας.
      Τα σχόλια είναι περιττά. Σε καμιά ιατροδικαστική έκθεση δεν αναφέρθηκε αν ο δεξιόχειρ Κοριζής βρέθηκε να κρατάει το περίστροφο στο αριστερό του χέρι ή το αντίστροφο. Ο Διάκος πάντως επιστρέφει στον βασιλιά και αναφέρει. Οι εφημερίδες την άλλη μέρα γράφουν ότι «ο Έλλην πρωθυπουργός έπεσε αγωνιζόμενος».
      Ποιος θα είναι ο νέος «εθνικός κυβερνήτης», μια που εξακολουθεί πάντα να μην υπάρχει κοινοβούλιο ή οποιοδήποτε συμβουλευτικό σώμα, π.χ. ένα συμβούλιο στέμματος ή κάτι ανάλογο; Εδώ εφαρμόζεται και πάλι ο κωδικός Ησίοδος». Καλείται και πάλι το πιο απροσδόκητο πρόσωπο για να αναλάβει την εξουσία: ο Κώστας Κοτζιάς με την περίεργη γραβάτα. Μασόνος, μέλος της στοάς «Ησίοδος». Ο βασιλιάς, τις τόσο κρίσιμες αυτές ώρες, του αναθέτει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
      Ο Κ. Κοτζιάς δήλωνε ως επάγγελμα διαφημιστής, είχε υπάρξει όμως ασφαλιστής και στο απώτερο παρελθόν για ένα βραχύ διάστημα εκδότης της μικρής εφημερίδας «Πολιτεία», με πολιτικό συντάκτη τον Ι. Διάκο. Από χρόνια κυκλοφορούν πολλές φήμες στην αθηναϊκή κοινωνία για τον Κοτζιά, που τον έχουν καταστήσει ένα ξεχωριστό πρόσωπο. Άλλωστε είναι ο μόνος Αθηναίος που κυκλοφορεί με γραβάτα χωρίς κόμπο, κάτι που φυσικά δεν σημαίνει τίποτε περισσότερο από τη διάθεση αυτοπροβολής της ιδιορρυθμίας του.
      Για τους Άγγλους είναι αγγλόφιλος, για τους Γάλλους γαλλόφιλος. Για τους Ιταλούς ιταλόφιλος, αφού άλλωστε αποκαλύφθηκε ότι ο Μουσολίνι και ο Τσιάνο τον προόριζαν για κατοχικό πρωθυπουργό τις παραμονές της ιταλικής επίθεσης της 28ης Οκτωβρίου 1940, όταν στη Ρώμη πίστευαν ότι μέσα σε λίγα 24ωρα θα είχαν καταλάβει ολόκληρη την Ελλάδα. Για τους Γερμανούς όμως, σύμφωνα με επίσημα έγγραφα του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών, που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μετά την κατάρρευση του Γ’ Ράιχ, ήταν γερμανόφιλος.
      Με τους Γερμανούς ο Κοτζιάς ίσως είχε τις πιο ιδιαίτερες σχέσεις. Είναι εκείνος που είχε υποδεχθεί θερμά στο αεροδρόμιο τον Γκαίμπελς, τον περίφημο υπουργό Προπαγάνδας, στο ταξίδι που είχε κάνει στην Αθήνα επί 4ης Αυγούστου. Ο ίδιος ο Κοτζιάς είχε επισκεφθεί επανειλημμένα το Βερολίνο επί Χίτλερ, είχε δημιουργήσει φιλία με τον Γκαίριγκ, τον Νο 2 μετά τον Χίτλερ, ενώ ο τελευταίος του είχε δωρήσει σε αναγνώριση της ιδιαίτερης εκτίμησης που του έτρεφε ένα υπερμέγεθες χάλκινο ανάγλυφο, έργο του γλύπτη Αρνο Μπρέκερ.
      Έφταναν τόσο μακριά λοιπόν οι διασυνδέσεις του κωδικού «Ησίοδος»;
      Για περισσότερο από δύο 24ωρα ο Κοτζιάς ήταν υπό ορκωμοσία πρωθυπουργός, μέχρι που για κάποιους αξεδιάλυτους ακόμη λόγους, η βρετανική πρεσβεία ήρε την εμπιστοσύνη της προς το πρόσωπο του. Η νέα κυβέρνηση είχε πρόεδρο τον Γεώργιο Β’ και αντιπρόεδρο τον ναύαρχο Αλ. Σακελλαρίου. Στις επόμενες τέσσερις ημέρες ο βασιλιάς, η ελληνική κυβέρνηση (με πρόεδρο τώρα τον Εμμανουήλ Τσουδερό), ο Διάκος και ο χρυσός της Τράπεζας της Ελλάδος έφευγαν από την Αθήνα για την Κρήτη και από εκεί άλλοι μεν επήγαν στην Αλεξάνδρεια και άλλοι στο Λονδίνο. Στη βρετανική πρωτεύουσα θα βρουν καταφύγιο ο Γεώργιος Β’ και ο αιχμαλωτισμένος χρυσός της Τράπεζας της Ελλάδος. Στην Αίγυπτο θα εγκατασταθεί η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση, που πέρασε από τα τελωνεία της Αλεξάνδρειας χωρίς δυσκολία. Αντίθετα, ο Ι. Διάκος, πρόσωπο άγνωστο στην ημιανεξάρτητη Αίγυπτο, δυσκολεύθηκε να περάσει από το τελωνείο της Αλεξάνδρειας λόγω ενός αμύθητης αξίας θησαυρού που είχε στις αποσκευές του. Μαζί του έφερε για προσωπική χρήση ράβδους χρυσού, χρυσά κοσμήματα σε ποικίλα μεγέθη, διάφορα τιμαλφή, καθώς και χρυσές λίρες. Ο άγνωστος μας Αιγύπτιος τελωνειακός επέμενε να τον ελέγξει και να καταγράψει λεπτομερώς τον αμύθητο θησαυρό του, όπως και έγινε. Βιαστικά διαβήματα της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης προς τις αιγυπτιακές αρχές επέτρεψαν τελικά την είσοδο του Διάκου χωρίς περαιτέρω προβλήματα.
      Τι γινόταν όμως στην Αθήνα, που πλέον κατεχόταν από τους Γερμανούς;
      Στις 27 Απριλίου 1941 η πρωτεύουσα κατελήφθη και δύο μέρες αργότερα σχηματίστηκε κατοχική κυβέρνηση υπό τον στρατηγό Γ. Τσολάκογλου, που είχε συνάψει και τη συνθηκολόγηση. Πολλές είναι οι γνωστές λεπτομέρειες, αλλά άγνωστη παραμένει μέχρι σήμερα μία. Μια λεπτομέρεια αρκετά διαφωτιστική.
      Ο Νο 2 στη νέα κυβέρνηση Τσολάκογλου είναι ο αντιπρόεδρος της και υπουργός Παιδείας και Προνοίας, ο Κων. Αογοθετόπουλος, γνωστό πρόσωπο της αθηναϊκής κοινωνίας και καθηγητής της γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Λεγόταν τότε πως είχε ξεγεννήσει τους μισούς Αθηναίους και ταυτόχρονα ότι ως μεγαλοϊδιοκτήτης ήταν κάτοχος των μισών δημοσίων κτιρίων της πρωτεύουσας. Πασίγνωστος για τη γερμανοφιλία του, όχι μόνο λόγω των σπουδών του στη Γερμανία και των πολλαπλών εκεί δεσμών του, αλλά και επειδή ήταν ο πρόεδρος του Ελληνογερμανικού Συνδέσμου. Σύμφωνα με μαρτυρία Έλληνα αξιωματικού της αστυνομίας, που ήταν αρμοδίως εντεταλμένος να φρουρεί την κατοικία του Γερμανού πρεσβευτή στην Αθήνα, όταν ο τελευταίος βρισκόταν εν είδει κατ’ οίκον περιορισμού κατά τη διάρκεια του ελληνο-γερμανικού πολέμου τον Απρίλιο 194], ο Κ. Λογοθετόπουλος ήταν η πρώτη γνωστή ελληνική προσωπικότητα που επισκέφθηκε τον πρεσβευτή για να τον συγχαρεί επί τη καταλήψει της πρωτεύουσας!
      Ο Λογοθετόπουλος είναι η ζωντανή συνέχεια του ίδιου κέντρου εξουσίας, που από το 1935 ελέγχει την κατάσταση στην Ελλάδα. Όσο και να φανεί παράδοξο, το γεγονός ότι οι Γερμανοί έχουν κατακτήσει τη χώρα μας δεν φαίνεται να πτοεί αυτό το κέντρο, το οποίο παραμένει πανίσχυρο και υπό τη σβάστικα. Η μασονική στοά «Ησίοδος» έχει και πάλι όλα τα πόστα στα χέρια της, αφού ο Λογοθετόπουλος, ο αντιπρόεδρος της κατοχικής κυβέρνησης, είναι (και αυτός!) μέλος της. Πρέπει κανείς να έχει ενδιατρίψει σε απόρρητα αρχεία και να έχει μελετήσει σε βάθος τα γεγονότα, ώστε να καταλήξει στους ανατριχιαστικούς συσχετισμούς που ανατρέπουν την ιστορία.
      Από τον Μεταξά και τον Κοτζιά, περνάμε τώρα στον κατοχικό Λογοθετόπουλο και τρίβουμε τα μάτια μας. Ένα συγκεκριμένο κλειστό κύκλωμα διαχειρίζεται την εξουσία, και όχι μόνο, αφήνοντας απέξω όσους δεν δηλώνουν υποταγμένοι. Τώρα η Ελλάδα τελεί υπό ξένη και ασφυκτική κατοχή. Η χήρα Μεταξά και η Γερμανίδα γυναίκα του Λογοθετόπουλου, αδελφή του περίφημου στρατάρχη Λιστ (διοικητή της στρατιάς που κατέλαβε την Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941), αναλαμβάνουν σε αγαστή σύμπνοια τη διοίκηση του ΠΙΚΠΑ και άλλων φιλανθρωπικοί οργανώσεων, μαζί με άλλα πρόσωπα που χωρίς δυσκολία προσφέρουν τις υπηρεσίες τους από το ένα καθεστώς στο άλλο. Αν θα μπορούσαμε λεπτομερώς να αναφέρουμε τα ονόματα που συναντά κανείς στην υπηρεσία των Γερμανών και των Ιταλών, πέριξ ή υπό τους κατοχικούς κυβερνήτες, θα καταλαβαίναμε αφενός μεν τη δύναμη των κέντρων εξουσίας, αφετέρου δε την ηθική ένδεια της κοινωνίας μας. Αρκεί μόνο να σημειώσουμε ότι εκλεκτός βοηθός του Κ. Λογοθετόπουλου επί Κατοχής ήταν Ο Γρηγόρης Λαμπράκης! Σαράντα χρόνια μετά τη δολοφονία του τελευταίου, υπάρχουν ακόμη πολλοί που με αυταρέσκεια καυχώνται ότι στα νιάτα τους ήταν Λαμπράκηδες.
      Ο κωδικός «Ησίοδος» δεν τελειώνει με τον Λογοθετόπουλο. Άλλωστε τα σκοτεινά κέντρα που διαχειρίζονται κατά βούληση τις τύχες του ελληνικού λαού δεν είναι προσωποποιημένα. Οι διακλαδώσεις είναι πολλαπλές και συχνά αμφίδρομες, ώστε να ελέγχονται όλοι οι χώροι και να καλύπτονται όλα τα ενδεχόμενα. Ο Διάκος τον Μάιο του 1941 είχε ολοκληρώσει την αποστολή του, όταν τον έπιανε ο ανώνυμος Αιγύπτιος τελωνειακός να είναι κατάφορτος με χρυσαφικά. Ήδη είχε παραδώσει την εξουσία και είχε γίνει η εναλλαγή. Ακριβώς την ίδια εποχή και για άλλους λόγους, ο Γεώργιος Β’ επανερχόταν στο αγαπημένο του Λονδίνο για να συμβιώσει ανετότερα με την Αγγλίδα ερωμένη του, ενώ το μέλλον του επαφίετο στα χέρια της υπερδύναμης που έδρευε εκεί.
      Αυτό δεν εμπόδιζε τον ίδιον ακριβώς μήνα του ίδιου ακριβώς εκείνου χρόνου την εξ αίματος αμφιθαλή αδελφή του, την πριγκίπισσα Ειρήνη της Ελλάδος, να γίνει βασίλισσα στη φασιστική Κροατία του Άντε Πάβελιτς! Ποιο είναι το πρόβλημα;
      Στην Ελλάδα ο λαός πεινούσε, δυστυχούσε και πέθαινε σωρηδόν. Η αξία της ζωής είχε υποτιμηθεί σε απίθανο βαθμό. Αλλά τα ίδια «εκλεκτά» πρόσωπα ήταν στο παρασκήνιο, πάντα άφθαρτα και καλοζωισμένα. Είναι ιστορικό ψεύδος ότι εκείνη την εποχή, την τόσο σκληρή, ήρθαν τα πάνω κάτω. Τα ίδια κέντρα συνέχισαν απρόσκοπτα να απλώνουν την επιρροή τους, αντλώντας δύναμη ακόμη και από τον ξένο κατακτητή.
      Λόγω της Κατοχής και της εχθρικότητας του ναζισμού προς τη μασονία, που την θεωρούσαν (σύμφωνα με τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών) ως εξάρτημα του εβραϊσμού, οι στοές στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις κατεχόμενες χώρες, μπορεί να έκλεισαν επίσημα και να «διηρπάγησαν τα έπιπλα και τα αρχεία» τους. Οι μασόνοι όμως έμειναν ακλόνητοι στη θέση τους, εξίσου ισχυροί και αποτελεσματικοί, ανανεώνοντας συμμαχίες και συνεργασίες, επιτυγχάνοντας διεισδύσεις και επιρροές, αποκαθιστώντας έντεχνα τις ισορροπίες.
      Αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα. Η διαπλοκή σε όλο το μεγαλείο της. Οι μασόνοι σε πρωταρχικές θέσεις έχουν την πίτα και την μοιράζουν ανάμεσα σε ημέτερους και σε πράκτορες. Θέματα αρχών ή πεποιθήσεων δεν υπάρχουν, αφού άλλωστε δεσμεύονται με σκοτεινούς και απαραβίαστους όρους. Όλα ρυθμίζονται με βάση την υπακοή και την υποταγή τους, ανεξάρτητα από την κοινωνική προβολή του καθενός. Αδιαμαρτύρητα στοιχισμένοι όλοι προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, που την ακολουθούν με συνέπεια και πειθαρχία είτε συμφωνούν είτε όχι. Έχετε ακούσει ποτέ κανέναν μασόνο να θύμωσε και να έκανε αποκαλύψεις, αν π.χ. τον αδίκησαν ή δεν του συμπεριφέρθηκαν καλά οι αδελφοί του; Και στη σπάνια περίπτωση που κάποιος διαφωνεί ή πέφτει σε δυσμένεια, η διαπλοκή δεν παύει να τον ελέγχει και να τον καθοδηγεί.
      Να λοιπόν πώς γράφεται η ιστορία στη χώρα μας. Τα αόρατα κέντρα και παράκεντρα καθορίζουν την πορεία μας και όποιος αποτολμήσει να αντιλέξει, βγαίνει έξω από το παιχνίδι και γίνεται στόχος. Αν όμως διατηρεί τη μασονική ιδιότητα, η τροχιά του είναι λαμπρή και πάντα θα υπάρχει ένα προστατευτικό δίκτυο για να καθιστά τη ζωή του ευκολότερη και να υπηρετεί το σύστημα αποτελεσματικότερα.
      Η ελληνική μασονία σεμνύνεται για τον ρόλο της και σε ειδική ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, ευχερούς παρουσιάζει τα ονόματα επιφανών μασόνων μέχρι το 1950, σημειώνοντας ότι «η δημοσίευση αυτή γίνεται με την άδεια της Μεγάλης Στοάς της Ελλάδος». Σήμερα, στην εποχή των μίντια, η μασονία έχει φυσικά και τις δημόσιες σχέσεις της σε ό,τι αφορά την προβολή της.
      ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΕΤΡΙΤΗΣ
      (Περιοδικό Λαβύρινθος Ιούλιος 2003, τεύχος 1 σελ. 10-18 )
      https://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=3701
      .ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

5. 

   Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΙΑΓΙΑ

   3 Δεκεμβρίου 2017 | 16:17

   Απάντηση

   ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΕΙΡΑΜΑ.Η ΠΕΡΑΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ Η Η ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
   Το «ελληνικό πείραμα»: Η περάτωση ενός σχεδίου ή η προειδοποίηση για το μέλλον
   Πριν από λίγες μέρες μια «είδηση» που πέρασε στα ψιλά και η εφημερίδα που την δημοσίευσε δεν θεώρησε σκόπιμο να της δώσει την πρέπουσα σημασία – αντιθέτως, αρκέστηκε να την σχολιάσει και κάπως απαξιωτικά:
   • «από λεξιλόγιο, σκίζουν…» – μας πληροφορεί ότι «ετοιμάζουν τις πόλεις Θήβα και Λιβαδειά να τις κάνουν πιλότους περιοχές όπου θα δημιουργηθούν μεγάλες παροικίες αλλοδαπών, μεταναστών και προσφύγων» ώστε να «δημιουργηθεί ένα ενταξιακό πρότυπο στους δήμους» για να «μπορέσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να εργαστεί(!!) πάνω στην ένταξη(!!) των προσφύγων(!!) στις κοινωνίες» (τα θαυμαστικά και οι υπογραμμίσεις δικά μου). Φαίνεται να είναι μια «ειδησούλα» μηδαμινή, ανώδυνη και για τις «ευγενικές ψυχές» ίσως και άξια λόγου αναφερόμενη σε κάποια ελληνική ανθρωπιστική γενναιοδωρία προς όφελος αυτών των «καημένων» προσφύγων και, ειδικά, μεταναστών (παράνομων, βεβαίως, διότι κανείς δεν τους φώναξε να ‘ρθουν νόμιμα στην Ελλάδα).
   Δυστυχώς όμως δεν είναι καθόλου «αθώα» η είδηση διότι πολύ απλά σημαίνει πως άρχισε (και ο ελληνικός λαός εάν δεν αντιδράσει έγκαιρα θα πρέπει να το βάλει βαθειά μες στο μυαλό του) η αντίστροφη μέτρηση ή, αν θέλετε, η φάση της τελικής και οριστικής εγκατάστασης στην Ελλάδα (αυτό που όλοι οι «καλοί» ντόπιοι πολιτικοί έλεγαν ως τώρα ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ!) όχι μόνο όσων «πολυεθνικών» αράβων μουσουλμάνων ήδη στη χώρα κατοικούν εδώ κι εκεί, αλλά και εκείνων, μη ειδικευμένων και άχρηστων για τη Γερμανία που αυτή η ίδια θα «επιστρέψει» στην Ελλάδα και η Ελλάδα θα «αναγκαστεί» να «φιλοξενήσει», όπως επίσης και εκείνων των δεκάδων χιλιάδων που «ζουν» στα ελληνικά ανατολικά νησιά και όσων άλλων η Τουρκία στέλνει και θα στέλνει όποτε εκείνη θέλει στην Ελλάδα αρνούμενη να πάρει πίσω όσους προβλέπει η Συμφωνία με την ΕΕ.
   Και εάν όλα αυτά τα «συνδέσουμε» με ό, τι θα ειπωθεί στη συνέχεια, είναι αναμφισβήτητο πως η είδηση πολύ διαφορετικά χρωματίζεται και «εντάσσεται» σε ένα γενικό πλαίσιο που διαμορφώνει καταστάσεις εθνικά, ανθρωπολογικά, κοινωνικά, οικονομικά απολύτως εφιαλτικές, οι οποίες κανονικά θα πρέπει να θεωρούνται απαράδεκτες και τελείως απορριπτέες διότι απλά δυναμιτίζουν ολόκληρες δομές του ελληνικού Κράτους και Έθνους.
   Σαφώς είναι πολύ πιθανόν η αφήγηση που ακολουθεί να μοιάζει με πλοκή μυθιστορήματος τρόμου ή, ηπιότερα, επιστημονικής φαντασίας. Μακάρι η «αληθινή ιστορία» να είναι διαμετρικά διαφορετική.
   Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους.
   Απ΄ ό, τι φαίνεται και παρά όλα τα αντίθετα που θα μπορούσαν να αντιταχθούν, σήμερα η Ελλάδα δεν είναι ένα «εθνικό κράτος», αλλά θα μπορούσαμε να πούμε κατά κάποιο τρόπο μια «μαριονέτα» που κινείται όπως θέλουν τα χέρια και ο νους κάποιων λεγόμενων «ευρωπαϊκών θεσμών», ουσιαστικά μη νομιμοποιημένων, επομένως νομικά και ηθικά παράνομων, οι οποίοι όμως σιωπηρά διαθέτουν όλα τα δυνατά μέσα εισβολής και επιβολής.
   Και είναι αυτό το «οδηγούμενο» κράτος που ακόμη – μετά από 7 χρόνια – παλεύει όσο μπορεί για να «γλυκάνει» τα χτυπήματα που δέχεται, να μειώσει τις βλαβερές τους συνέπειες και προπαντός να φανεί «αφεντικό του εαυτού του» και εισέτι προστάτης των διαγραμμένων δικαιωμάτων του λαού του που ποδοπατείται.
   Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως από το 2009 βρίσκεται σε εξέλιξη ένα «ελληνικό πείραμα». Το γερμανικό, πρωτίστως, κεφάλαιο – επωφελούμενο από μια σε υπερθετικό βαθμό διαφθορά στην Ελλάδα, την οποία άλλωστε τα ίδια τα μεγάλα γερμανικά λόμπυ «έκτισαν» διευθύνοντας κυριολεκτικά ολόκληρη την ελληνική και οικονομική τάξη στην εξουσία – αυτό λοιπόν το κεφάλαιο πειραματίζεται πάνω στο πειραματόζωο-Ελλάδα τις επιδράσεις/επιρροές της δικής του φιλελεύθερης φιλοσοφίας της αγοράς μέσα στις πλέον επίκαιρες ιμπεριαλιστικές τεχνικές.
   Αργά αλλά αμείλικτα, και εφόσον εντωμεταξύ κάτι δεν επέλθει να αλλάξει τον ρου των γεγονότων, η Ελλάδα οδηγείται στην ολική απώλεια των προνομίων που διαθέτει και χαρακτηρίζει ένα «εθνικό κράτος». Ήδη έχασε τα οικονομικά προνόμια: η Ελλάδα δεν μπορεί, όπως όλες οι άλλες χώρες, να συνάψει οικονομικές συμφωνίες με χώρες της αρέσκειας και συμφέροντός της(λ.χ. Ρωσία, Ιράν, κλπ.).
   Ήδη έχασε το 90% του νομοθετικού προνομίου: σχεδόν όλοι οι νόμοι της πρέπει να εγκριθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το «Κουαρτέτο» πριν δημοσιευτούν και αποκτήσουν ισχύ.
   Με το χρηματοδοτικό στραγγαλισμό που της έχει επιβληθεί, το οποίο περιλαμβάνει και τις στρατιωτικές δαπάνες, η Ελλάδα έχασε και το στρατιωτικο-στρατηγικό προνόμιο μη έχοντας την δυνατότητα να προμηθευτεί ό, τι χρησιμότερο για την άμυνά της, ενώ ο υπ’ αριθ. 1 εχθρός της, η Τουρκία, «προικίζεται» με τα πιο προχωρημένα οπλικά συστήματα, όχι μόνο, αλλά και η ίδια παράγει μερικά, πράγμα που η Ελλάδα έπαψε πια, ως επί το πλείστον, να κάνει.
   Πραγματοποιείται (και κανείς δεν μπορεί να μας διαβεβαιώσει ότι η περίφημη «έξοδος από τα μνημόνια» τον Αύγουστο 2018 θα αλλάξει κάτι σχετικά) το πέρασμα από ένα «εθνικό κράτος» σε ένα «εμπορευματικό κράτος» (βλ. Σ. Παπαθεμελής, εφ. «Κυριακάτικη Kontra News», 19.2.2017), όπερ σημαίνει πέρασμα από ένα «κράτος των πολιτών» σε ένα «κράτος των εμπορευμάτων» όπου ο λαός, ο πληθυσμός παύει να υφίσταται ως βάση ύπαρξης του κράτους και αντικαθιστάται από το σύστημα των αγορών το οποίο γίνεται βάση και κινητήρας κάθε άξονα ανάπτυξης και κοινωνικής συμβίωσης.
   Συγχρόνως, και χάρη σε μια σειρά κατάλληλων τοπικών πολιτισμικών Quisling [οι υπουργοί Παιδείας(!) είναι οι εξέχοντες Δούρειοι Ίπποι], συντελείται η τρομερά τραγική προσπάθεια αφελληνισμού, μειώνοντας συνεχώς την εγκυρότητα της ίδιας της ελληνικής γλώσσας και των καταβολών της: ένα συστηματικό «κόψιμο» ωρών διδασκαλίας και ύλης των αρχαίων ελληνικών και μια χρόνια υποβάθμιση των νέων μαζί με έναν σταθερό αποκλεισμό βασικών κειμένων για την ιστορικο-γλωσσολογική ελληνική υπόσταση αποτελούν την αιχμή του δόρατος της ισχύουσας υπονομευτικής εκπαιδευτικής πολιτικής.
   Παρομοίως, και στον ειδικό τομέα της Ιστορίας, οι υπουργικές αρχές δεν διστάζουν να καταργήσουν δίχως καμία (εμφανή;) αιτία σημαντικές περιόδους της εθνικής ιστορίας όχι μόνο από πολιτική άποψη, αλλά και προπάντων σε σχέση με τη κρίσιμη έννοια και περιεχόμενο του «Ελληνισμού», μια έννοια η οποία, για τους κυβερνητικούς «μεγαλοεγκέφαλους», φαίνεται να είναι πολύ λίγο εύπεπτη, για να μη πούμε (δυστυχώς) ως και αλλογενής και ανυπόστατη, και επομένως άχρηστη και αποβλητέα.
   Τελευταία, για τις απολυτήριες εξετάσεις του Λυκείου ο νυν υπουργός Παιδείας όρισε (δεν ξέρω αν από μόνος του ή μαζί με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο) μόνο τέσσερα μαθήματα, ας πούμε βασικά, και όλα τα άλλα στην ουσία ένα «ξεσκόνισμα». Και ετούτη η «γραμμή πλεύσης» βρίσκεται μέσα στην επιταγή: όσο λιγότερα ξέρουν οι μαθητές, τόσο καλύτερα, διότι όσα περισσότερα γνωρίζει ένας μαθητής και μέλλων πολίτης, τόσο περισσότερο «περίεργος» θα είναι, και η «περιέργεια» των πολιτών είναι ό, τι χειρότερο για τους κυβερνώντες, ο μεγαλύτερος εχθρός και μια επικινδυνέστατη «πρόκληση»!
   Εξάλλου, «επισήμως» εγκατέλειψαν την Ελλάδα 600.000 νέοι και νέες («ανεπισήμως» είναι οπωσδήποτε πολύ περισσότεροι!) αναζητώντας στο εξωτερικό τη τύχη τους: επιστημονικά μυαλά που έχασε η χώρα ενώ τα έχει απόλυτη ανάγκη για την ανάπτυξή της και την στελέχωση νευραλγικών τομέων. Ποιος θα αντικαταστήσει τόσο μεγάλη απώλεια; Κανείς! Μια φτωχοποίηση ανυπέρβλητων συνεπειών.
   Απεναντίας, μια ιδιαίτερη επιμονή εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως ώστε η ελληνική νεολαία να χρησιμοποιεί όσο γίνεται ευρύτερα τη λεγόμενη greeklish, ειδικά στις ατελείωτες συνδιαλέξεις κινητής τηλεφωνίας και ιντερνετικές «επαφές»: ένα γλωσσικό ιδίωμα καθαρής μπασταρδοποίησης της ελληνικής γλώσσας με την δήθεν «προσαρμογή» της στην αγγλική γλώσσα μέσα στις πιο αδιανόητες γραφολογικές μίξεις μέσω τελείως παράλογων παραβολών ελληνικού και αγγλικού αλφάβητου: στην ουσία μια παραμορφωτική «λατινοποίηση» του ελληνικού αλφάβητου και της ελληνικής γλώσσας.
   Το αποτέλεσμα που επιχειρείται και προσδοκάται; Απλό: η λήθη της ελληνικής γλώσσας! Και όποιος χάνει τη γλώσσα του, ως γνωστόν, χάνει και την εθνική του υπόσταση. Κατανοητό;
   Τώρα, σε αυτές τις εκτεταμένες διαδικασίες αποξενοποίησης της εθνικής γλώσσας θα πρέπει να προσθέσουμε, last but not least, και την παράφορη χρήση – θα λέγαμε μάλλον: «κρυφή επιβολή», της αγγλικής γλώσσας σε όλα τα επίπεδα και χώρους, σχεδόν μια αναντικατάστατη, ζωτική λάγνα «μόδα», όχι μόνο περιορισμένη στο λουστραρισμένο life style ενός ψευδο-κοσμοπολιτισμού, αλλά ευρέως διατυπωμένη σε κάθε τμήμα της κοινωνίας και καθημερινής ζωής, στα ΜΜΕ στο εμπόριο.
   Ας θυμηθούμε σχετικά, σαν βλαβερό, μοιραίο και ακραίο παράδειγμα ξενόφιλης ηλιθιότητας, την αυτοσχέδια μεν αλλά διαβρωτική δε πρόταση την οποία ξεστόμισε πριν από μερικά χρόνια η πρώην βουλευτίνα ΠΑΣΟΚ και πρώην κοινοτική Επίτροπος Άννα Διαμαντοπούλου ώστε να θεσπιστεί στην Ελλάδα η χρήση της αγγλικής γλώσσας ούτε λίγο ούτε πολύ ως δεύτερη εθνική γλώσσα!!
   Και αυτή είναι «ελληνίδα πολίτης»! Απίστευτη παρακμή, αλλά αληθινή.
   Ωστόσο, απ’ το περασμένο Φλεβάρη 2017 η ελληνική γλώσσα και κοινωνία περεταίρω υπονομεύονται και απολύτως συνειδητά εκ μέρους των αλαζονικών κυβερνητικών υπηρεσιών με την δημοσίευση νόμου βάσει του οποίου αυτομάτως αποκτούν την ελληνική υπηκοότητα τα παιδιά των αλλοδαπών τα οποία φοίτησαν τις έξι τάξεις του Δημοτικού σχολείου ή τις έξι τάξεις του Γυμνασίου/Λυκείου.
   Πρόκειται για μια καλύτερη «λύση» απ’ εκείνη που θα μπορούσε να δώσει η αποδοχή ενός νόμου για το jus soli. Και πρόκειται βέβαια για μια απερίσκεπτη διεύρυνση του ελληνικού status, με άγνωστα για το μέλλον κοινωνικά και πολιτικά αποτελέσματα.
   Και εάν επιπλέον στρέψουμε τη προσοχή μας στο γεγονός ότι στην Ελλάδα η πλειοψηφία των «εγκατεστημένων ξένων» είναι (τί παράξενο!) Αλβανοί και Άραβες διαφόρων εθνικοτήτων μεν, αυστηρώς μουσουλμάνων(!) δε, τότε η απλή σχολική φοίτηση σαν αποκλειστικό προσόν απόκτησης υπηκοότητας προσλαμβάνει χαρακτήρα μιας αληθινής «αιωρούμενης νάρκης» σήμερα και αύριο μέσα στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας.
   Σε αυτό το σημείο και γνωρίζοντας τα σχεδόν καθημερινά συνοριακά συμβάντα, δεν μπορεί βέβαια να μη πάει η υποψία μας στην ύπαρξη ενός συγκεκριμένου σχεδίου που προβλέπει τη δημιουργία καθοριστικών «μειονοτήτων» σε Ελλάδα αλλά και Ιταλία, όπου: 1) η Ελλάδα προορίζεται να γίνει «αποθήκη ψυχών» (στην επιτυχή έκφραση του Π. Καμένου, αν δε κάνω λάθος) για μελαμψούς ΄Αραβες πολλών εθνοτήτων και μουσουλμάνους, ενώ 2) η Ιταλία προορίζεται να γίνει «αποθήκη ψυχών» για μαύρους Αφρικανούς πολλών εθνοτήτων και πάλι μουσουλμάνους.
   Οι δεκάδες χιλιάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες(βλ. Ιταλία) που ατελείωτα καταφθάνουν και «συνωστίζονται» σε αυτές τις δυο χώρες από τις οποίες καμία άλλη χώρα δεν θέλει να πάρει κανέναν(!!) – και τύφλα να’ χει η «κοινοτική αλληλεγγύη! – δείχνουν προς ποια κατεύθυνση βαίνει η κατάσταση.
   Μια κατάσταση που γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη έχοντας υπόψη:
   1) το κλείσιμο των συνόρων με την Ελλάδα που επέβαλαν, χάρη σε Γερμανία και ΕΕ, όλες οι παρακείμενες χώρες
   (υποθέτω πως οι Έλληνες πολίτες θα γνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι, μαζί με την Ιταλία, η μόνη χώρα της Ευρώπης που δεν έκλεισε – και δεν της επιτρέπουν να κλείσει! – τα σύνορά της με την Τουρκία, απ΄ όπου έρχονται τώρα πια οι πολύ λιγοστοί πρόσφυγες και οι πολλοί παράνομοι μετανάστες. Και δεν της το επιτρέπουν – και η Ελλάδα το δέχεται υποτακτικά – ακριβώς για να δέχεται συνέχεια υποτιθέμενους πρόσφυγες και σίγουρους παράνομους μετανάστες)
   2) συνεπώς την αδυναμία για τους πρόσφυγες (μειοψηφία) και τους παράνομους μετανάστες (μεγάλη πλειοψηφία) να φύγουν από την Ελλάδα, και
   3) την σχεδόν ανύπαρκτη δυνατότητα επιστροφής, όπως προβλέπεται, στη Τουρκία των «αδικαιολόγητων», που είναι και οι περισσότεροι!
   Σε ετούτες τις αρνητικές συνθήκες θα προσθέσουμε και τις όποιες δραστηριότητες, τελείως ανεξέλεγκτες, μιας μυριάδας ΜΚΟ σε όλη την επιφάνεια της ελληνικής επικράτειας, αλλά με περισσότερο έντονη παρουσία (of course!) στις συνοριακές περιοχές όπως εκείνες με την Αλβανία, την FYROM, στα μεγάλα ανατολικά νησιά του Αιγαίου (Μυτιλήνη, Χίος, Σάμος, Κως, Ρόδος, Κάλυμνος, κλπ.).
   Πρόκειται εμφανώς για οργανώσεις αμφίβολης προέλευσης, χρηματοδότησης και δράσης που παρεισέφρησαν σε όλους τους τομείς της ελληνικής πολιτικής και οικονομίας και με πλήρη ελευθερία δράσης, σχεδόν δίχως κανέναν έλεγχο εκ μέρους των κρατικών, περιφερειακών και δημοτικών αρχών. Επιπλέον, οργανώσεις που δεν δίνουν λογαριασμό σε κανένα στην Ελλάδα!!
   Απ΄ την άλλη πλευρά, στη βόρειο-ανατολική Ελλάδα, στην ελληνική Θράκη που συνορεύει με την τουρκική ανατολική Θράκη, το τουρκικό προξενείο στη Κομοτηνή χρόνια τώρα και ελεύθερα, χωρίς να συναντήσει ποτέ την παραμικρή περιοριστική αντίδραση από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές και κατά πολύ υπερβαίνοντας τα προβλεπόμενα από τη Σύμβαση της Βιέννης για τις προξενικές σχέσεις προνόμια του, δρα βαθιά διαβρωτικά και αποσταθεροποιητικά, σε επίπεδο φυλετικό, θρησκευτικό και κοινωνικό, στα πλαίσια των δυο τοπικών κοινοτήτων των Πομάκων και των Ρομά, μουσουλμανικής θρησκείας, αλλά νομικά και πολιτειακά ελληνικής ιθαγένειας.
   Όλων αυτών των δυσμενών στοιχείων δοθέντων, δεν πιστεύω να μην αντιλαμβανόμαστε ποιους και πόσο μεγάλους κινδύνους διατρέχει σήμερα η Ελλάδα: μια ολική αποσύνθεση, όχι μόνο οικονομική και πολιτική (άσχετο τί διαβάζουμε σε έντυπα φιλοκυβερνητικά), αλλά και εθνική και πολιτισμική, χωρίς να αμελήσουμε τις ενδεχόμενες θρησκευτικές προεκτάσεις, τις εξελίξεις των οποίων δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να προϋπολογίσουμε επαρκώς.
   Έτσι ακριβώς μέσα σε αυτή τη συγκυρία τίθενται οι συντεταγμένες του προαναφερθέντος «ελληνικού πειράματος» όπου τραγικά συμπίπτουν ο αποκλεισμός και η κατάργηση της εθνικής οντότητας και η παράλληλη δημιουργία μιας καθαρά εμπορευματικής οντότητας την οποία τρίτοι διαχειρίζονται, ευρωπαίοι ή μη, για δική τους αποκλειστική χρήση και συμφέρον.
   Μοιάζει με κάποιο σχέδιο διαβολικό, και όντως είναι διαβολικό αφού για πρώτη φορά προβλέπεται ένα Κράτος, που λέγεται κυρίαρχο και ανεξάρτητο, στο οποίο επιβάλλεται να παραχωρήσει σε άλλους – και στη περίπτωση, σε ιδιωτικές οιοκονομικο-εμπορικές οργανώσεις που όμως «καθοδηγούνται» προς όφελος μιας κοινότητας ξένων κρατών – ένα μέρος, μικρό ή μεγάλο, της κυριαρχίας του, και όχι μόνο εδαφικής, μαζί με την σχετική οικονομική, διοικητική και πολιτική διαχείριση!
   Φαίνεται να είναι κάτι το εξωπραγματικό. Απλώς φαίνεται. Άλλωστε μη ξεχνάμε ότι έγινε ήδη πράξη στην Ελλάδα, και κανείς δεν το «πήρε χαμπάρι»(!), μια εδαφική εκχώρηση του είδους. Όντως, η συμφωνία για την χάραξη του αγωγού ΤΑΡ (Trans Adriatic Pipeline) που θα φέρει το (ελάχιστο) φυσικό αέριο από το Ατζερμπαϊζάν στα Βαλκάνια και στην Ιταλία κι από εκεί στην Ευρώπη(ποιος θα πρωτοπάρει από τα 10.000.000 κυβικά που θα «μοιράζει» κανείς ακόμη δεν ξέρει!), προβλέπει πως ολόκληρη η «λωρίδα» 543 χιλιομέτρων στο ελληνικό έδαφος από τα σύνορα με Τουρκία έως τα σύνορα με Αλβανία, με ένα φάρδος επτά χιλιομέτρων, παύει να ανήκει στο ελληνικό κράτος και ανήκει στις εταιρείες διαχείρισης του αγωγού, με απόλυτη απαγόρευση επέμβασης για οποιαδήποτε ελληνική αρχή.
   Ένα σύνολο περίπου 4.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων(σαν δυο τρίτα της Κρήτης!) που αποκόβεται από την ελληνική δικαιοδοσία και κυριαρχία μέσα στο ίδιο το ελληνικό εθνικό χώρο!
   Ήδη το 2015 ο Martin Schulz, τότε Πρόεδρος της σοσιαλιστικής ομάδας στο ευρωκοινοβούλιο και σήμερα ίσως πάλι υποψήφιος για τη γερμανική Καγκελαρία σε ενδεχόμενη επανάληψη των εκλογών, είχε πει: «Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δεχθεί ευρωπαϊκούς (δηλ. κοινοτικούς;) θεσμούς να εφαρμόζουν μεταρρυθμίσεις στην ελληνική επικράτεια. Δεν πρόκειται για ξένη δύναμη κατοχής, αλλά για ένα όργανο βοήθειας».
   Η αλαζονεία και η υποκρισία περισσεύουν!
   Οι έως τώρα επεμβάσεις της ΕΕ (Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Τράπεζα) στην Ελλάδα ως επί το πλείστον σχετίστηκαν με πολιτικές υποθέσεις σε οικονομικές αντανακλάσεις, και αντιστρόφως. Τώρα, σε μια νέα escalation, η «πρόωρη» υπόδειξη/πρόταση του Schulz διαμορφώνει μια εξειδίκευση της «ελληνικής διαχείρισης της ΕΕ» η οποία γίνεται και πιο «περιληπτική» και οι πολιτικο-οικονομικές επιβολές αποκτούν ένα καθαρά προσδιορισμένο εδαφικό «βάθρο» και έναν ακριβή «γεωγραφικό» περιορισμό του ελληνικού κυριαρχικού δικαιώματος.
   Έτσι, ο «προϋπολογισμός» του Schulz πριν από δυο χρόνια άλλο δεν φαίνεται να ήταν παρά η σχηματοποίηση μιας ιδέας που σήμερα μπορεί να πραγματοποιήσει, σε μια Ελλάδα-πειραματόζωο, τους προβλεπόμενους σκοπούς του σχεδίου των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών(ΕΟΖ).
   Και θα είναι η πρώτη φορά που τέτοιου είδους Ζώνες θα συγκροτηθούν σε μια χώρα του ευρώ, εφόσον βέβαια αυτή η «πρωτιά» δεν «κατακτηθεί» από μια προηγούμενη έγκριση μιας ιταλικής πρότασης ΕΟΖ στη Καμπανία(περιοχές όπισθεν των λιμανιών της Νάπολης και Σαλέρνο, στο Μπανιόλι και σε άλλες διασκορπισμένες περιοχές, όπως επίσης στη Τζόγια Τάουρο, στη νότια Σικελία: το λεγόμενο «σχέδιο-πιλότος» για τη «ανάπτυξη» της υποβαθμισμένης(!) Νότιας Ιταλίας).
   Βέβαια, κάτι θυμίζει αυτό σε σχέση με τις «περιοχές-πιλότους» Θήβας και Λιβαδειάς που αναφέραμε στην αρχή του παρόντος κειμένου. Πολύ κοινή ορολογία για να είναι σύμπτωση!
   Συγχρόνως, υπό την ώθηση του βιομηχανικού και οικονομικο-χρηματοδοτικού ευρωσυστήματος βρίσκεται σε επεξεργασία το πλαίσιο δράσης για το πέρασμα στη φάση του «ελληνικού πειράματος» που προβλέπει ένα ειδικό νομισματικό σύστημα υποστηρικτικό της ΕΟΖ: το διπλό ή παράλληλο νόμισμα, πρακτική απεικόνιση ενός apartheid στενό συγγενή – αυτή τη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος – των διαβόητων νοτιοαφρικανικών Bantustan, ειδικών περιοχών όπου, και μόνο εκεί, μπορούσαν να κυκλοφορήσουν οι μαύροι πολίτες.
   Και τότε: Ελλάδα = Bantustan;! Ποιος μπορεί ρητά να το αποκλείσει ή, όπως λένε, να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι η «δημοκρατική» ΕΕ δεν θα το τολμήσει;! Κανείς.
   Εξάλλου και ο ίδιος ο Schulz, ίσως για να διασκεδάσει ενδεχόμενες υποψίες και ενστάσεις/κατηγορίες για σύγχρονη δουλεία, συμπληρώνει τη «σκέψη» του σχετικά με τις ΕΟΖ στην Ελλάδα δηλώνοντας, με υπερθετική αμεριμνησία(!), πως αυτές οι ΕΟΖ είναι απαραίτητες για να επιστρέψει η χώρα στην οικονομική ανάπτυξη και να βγει από τη κρίση!
   Φυσικά τα επενδυτικά προγράμματα που θα πραγματοποιηθούν στις ΕΟΖ υπό τον άμεσο έλεγχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνιστούν – λένε – την απαραίτητη στρατηγική ώστε η Ελλάδα να πάρει «το δρόμο της ανάπτυξης». Και λέει ο πολύς Schulz: «Θα υπάρξει έλεγχος, αλλά και κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Εφόσον βέβαια το ελληνικό κράτος συμφωνήσει ώστε κοινοτικοί εκπρόσωποι να εφαρμόσουν μεταρρυθμίσεις σε ελληνικό έδαφος».
   Ένας τρόπος, ούτε και λίγο καμουφλαρισμένος, επιβολής άμεσων και βαθιών επεμβάσεων της ΕΕ στην οικονομία και κυριαρχία της Ελλάδας.
   Με άλλα λόγια, η Ελλάδα θα πρέπει να μείνει πιστή στο ευρώ και επίσης να ικανοποιήσει πλήρως τις απαιτήσεις μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων στη χώρα εκ μέρους των επιλεγμένων απ’ την ΕΕ trust. Ουσιαστικά, μια πολιτική δουλείας ειλώτων στην οποία η απώλεια της εδαφικής ακεραιότητας συνδυάζεται με την άνευ όρων αποδοχή όλων των πολιτικών, οικονομικών, εμπορικών, νομικών, δικαιοδοτικών και κοινωνικών απαιτήσεων των πολυεθνικών που θα εγκατασταθούν μέσω κοινοτικού οχήματος – και όλα αυτά στο όνομα της υποτιθέμενης ανάπτυξης της Ελλάδας! Το τέλειο δέλεαρ για τους φτωχούς.
   Αλλά τι πραγματικά είναι αυτές οι Ειδικές Οικονομικές Ζώνες(ΕΟΖ); Πώς διαμορφώνονται;
   Συγκεκριμένα αντιπροσωπεύουν ένα Κράτος εν Κράτει. Με λίγα λόγια. το Κράτος «παραλήπτης» γίνεται μια «αποικία» με την παραχώρηση ενός τμήματος – που μπορεί να έχει και μεγάλες διαστάσεις – του εδάφους του στο Κράτος «εντολέας» το οποίο, φυσικά, δεν είναι ένα εθνικό Κράτος, αλλά ένας σημαντικός όμιλος ιδιωτών επενδυτών οργανωμένων μέσα σε μια πολυεθνική, αλλά μπορεί και όχι, δομή.
   Οι τρεις κύριοι κανόνες που διακρίνουν τις ΕΟΖ είναι:
   1) το ειδικό εργασιακό καθεστώς,
   2) το ειδικό νομικό-διοικητικό καθεστώς, και
   3) το ειδικό φορολογικό καθεστώς.
   Οι πάντες μπορούν να καταλάβουν πόση «εθνική κυριαρχία» αφαιρούν αυτές οι ΕΟΖ απ’ ένα κράτος.
   Τα «ειδικά καθεστώτα» σημαίνουν ότι:
   1) όλο το εργατικό προσωπικό των ΕΟΖ δεν είναι τοπικό, αλλά ξένο. Ειδικά «πρακτορεία εργασίας» προσλαμβάνουν, εισάγουν ελεύθερα και «χειρίζονται» αυτό το προσωπικό στις ΕΟΖ με συνήθως εξαμηνιαίες απασχολήσεις έτσι ώστε να υπάρχει μια συνεχής αναγκαστική εναλλαγή. Σε γενικές γραμμές, κατά προτίμηση, ο εργαζόμενος είναι «πρόσφυγας» ή «μετανάστης», ει δυνατόν παράνομος, υποταγμένος, εκβιάσιμος και αλληλανταλλάξιμος
   2) η λειτουργία της ΕΟΖ δεν «υπακούει» σε κανένα νόμο του «κράτους παραλήπτη», αλλά μόνο σε μια ad hoc ειδική νομοθεσία που επεξεργάστηκε ένα μυστικό, διεθνές Συμβούλιο εργολαβίας.
   3) οι «επιχειρήσεις» που δρουν στις ΕΟΖ δεν υπόκεινται στη πληρωμή φόρων και τελών και δασμών στο «κράτος παραλήπτη», δεν πληρώνουν κανένα ΦΠΑ και χρησιμοποιούν ένα νόμισμα διαφορετικό από εκείνο του κράτους βάσει ενός πρωτόκολλου απόλυτα ευνοϊκού υπέρ αυτού του άλλου νομίσματος, όπερ ενθαρρύνει την άφιξη πάντα νέων επενδυτών.
   Σήμερα σε όλο τον κόσμο υπάρχουν 4.300 Ειδικές Οικονομικές Ζώνες. Το κοινό χαρακτηριστικό τους συνίσταται στο ότι βρίσκονται σε χώρες με έντονες οικονομικές δυσχέρειες ή στο χείλος της χρεωκοπίας ή χώρες «προορισμένες» για χρεοκοπία ή ήδη χρεοκοπημένες. Στη Πολωνία υπάρχουν 14 ΕΟΖ. Μια άλλη ΕΟΖ είναι στην ανατολική Θράκη, τουρκικό έδαφος ανατολικά των ελληνοτουρκικών συνόρων του ποταμού Έβρου.
   Θα πρέπει να πούμε ότι η «εφεύρεση» της ΕΟΖ ανήκει στο βρετανικό τραπεζικό σύστημα. Η πρώτη του «εφαρμογή» έγινε στη Κίνα, με μεγάλη επιτυχία, αν θυμηθεί κανείς τη παροιμιώδη «κινέζικη αμοιβή» και τις σχετικές «υπανάπτυκτες» συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Σήμερα εκεί κάπως το μετάνιωσαν και προσπαθούν να αλλάξουν ρότα.
   Στην Ελλάδα, ιδιαίτερα – «χώρα-πιλότος» που η «ζώνη του ευρώ προτιμά αναμένοντας «επεκτάσεις» σε άλλες χώρες οικονομικά εύθραυστες ή αναξιόπιστες – φαίνεται πως τα «κόμματα εξουσίας», πρώην και νυν εξουσίας, ή δεν έχουν εκφράσει αντιρρήσεις ή εύγλωττα σιωπούν για να μην εκτεθούν: ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ «κάνουν τη πάπια». Πάντως κανένα δεν προχώρησε σε εκφράσεις αρνητικές ή καταδίκης. Και αυτό τα λέει όλα.
   Είναι κατανοητό: μια καταφατική ανταπόκρισή τους θα μπορούσε να έχει καταστρεπτικές πολιτικές και, εν ευθέτω χρόνω, εκλογικές συνέπειες. Γι’ αυτό προτιμούν τη συνηθισμένη και…μη εξαιρετέα στάση σιωπής, τυπική άλλωστε της βασικής υποκρισίας των πολιτικών παντός κόμματος ή παράταξης, υποκρισία την οποία συνήθως «πληρώνει» ο λαός… μετά! Ο πάντα «κυρίαρχος» λαός!
   Ωστόσο ένα όχι πολύ μακρινό γεγονός θα μπορούσε να μας βάλει «ψύλλους στ’ αυτιά».
   Αν αληθεύει η είδηση του Wall Street Journal στις 29.2.2016 με τίτλο “EU to allocate $ 765 Million for Refugees Stuck in Greece”, και είναι κάπως απίστευτο ένα έντυπο με το κύρος της εφημερίδας της Νέας Υόρκης να λέει ψέματα, τότε ο προορισμός της Ελλάδας (και μάλλον και της Ιταλίας) ως «αποθήκη ψυχών» δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί προάγγελος (σιωπηρά βέβαια, προς το παρόν) της μελλοντικής συγκρότησης διαφόρων ΕΟΖ σε ελληνικό έδαφος.
   Και αυτό θα σημαίνει ότι όλα πάνε καλά για την ΕΕ και όλα πάνε άσχημα για την Ελλάδα. Επισήμως ισχύει απόλυτη σιωπή ιχθύος. Και καταλαβαίνουμε γιατί.
   Ήδη ο προκάτοχος του σημερινού πρωθυπουργού, Αντώνης Σαμαράς, φαίνεται πως το 2014 είχε μυστικά συμφωνήσει για τις περιοχές που θα «φιλοξενήσουν» ΕΟΖ, και οι οποίες είναι ένα μέρος της Κρήτης, η νότια Πελοπόννησος, η Δυτική(ελληνική) Θράκη, η Δυτική Μακεδονία και ένα μέρος της πόλης και λιμανιού του Πειραιά. Σε αυτές τις περιοχές τα αγαθά που θα παράγονται θα προορίζονται αποκλειστικά για την ευρωπαϊκή(κοινοτική) αγορά, με απαράβατο αποκλεισμό της όποιας εγχώριας αγοράς.
   Η «αποκάλυψη» είχε γίνει στην 79η ΔΕΘ, αλλά την πρωτιά την έχει ο Γιώργος Α. Παπανδρέου ο οποίος κιόλας το 2011 είχε ρητώς(!) προτείνει στην Ε.Ε. την ίδρυση ΕΟΖ στην Ελλάδα: μια ευγενική προσφορά αποικιοποίησης της χώρας! Αυτός ο άνθρωπος φανερά έχει μέσα στο αίμα του το μικρόβιο της προδοσίας της ελληνικής πατρίδας του.
   Πρόκειται πάντως για συνολική έκταση περίπου 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που αφαιρείται από την κυριαρχία του ελληνικού κράτους(περίπου το 1/10 ολόκληρης της Ελλάδας) και διαχειρίζεται από τρίτους ξένους με διαδικασίες κράτους εντός κράτους, όπου η εγκατάσταση χιλιάδων προσφύγων/μεταναστών (η Θήβα και η Λιβαδειά προστέθηκαν στη λίστα;!), ως επί το πλείστον Άραβες μουσουλμάνοι, δεν θα αφήσει παρά ελάχιστες αν όχι μηδαμινές επιλογές στους τοπικούς ελληνικούς ορθόδοξους πληθυσμούς οι οποίοι μάλλον θα αναγκαστούν να μεταναστεύσουν στην ίδια τους τη πατρίδα!
   Και μια τελευταία σημείωση: όλες αυτές οι περιοχές είναι κατ’ εξοχήν εύφορες, με πλούσια παραγωγή οπωροκηπευτικών, μια θαυμάσια αγορά ανόθευτων προϊόντων με χαμηλές τιμές για τις εντολοδόχους χώρες που αγνοούν τελείως την ύπαρξη φυσικών πηγών του είδους στον τόπο τους. Κατά κάποιο τρόπο, ένας επίγειος παράδεισος στο τραπέζι τους.
   Επομένως τραγικές συνέπειες και πολύ δύσκολα αντιμετωπίσημη δημογραφική κρίση προαναγγέλλονται εξαιτίας της συμπαιγνίας ΕΕ-Γερμανίας με την σιωπηρή συναίνεση του Συμβουλίου της Ευρώπης με αντάλλαγμα τα 600 εκατομμύρια ευρώ (765 εκατομ. δολάρια) με τα οποία υποψιαζόμαστε πως «αγοράστηκε» το ελληνικό κράτος για να δεχθεί αυτή την άκρως μοντέρνα μορφή αποικιακής εκμετάλλευσης.
   Σου ‘ρχεται αυτομάτως να σκεφτείς ότι το κλείσιμο των συνόρων των όμορων χωρών με την Ελλάδα που επέβαλε το δίδυμο ΕΕ-Γερμανία και η υλική αδυναμία εξόδου απ’ την Ελλάδα δεκάδων χιλιάδων(συνολικά δεν θα είναι πλέον περίπου 80.000;!) ασιατών, αφρικανών και νοτιοαμερικανών(!!), άλλο σκοπό δεν είχαν από το να αποκλείσουν μέσα στην ελληνική επικράτεια όλον αυτό το ετερογενές και «πολύχρωμο» τσούρμο, μελλοντικά εργατικά χέρια των ΕΟΖ με αμοιβές απόλυτα ξεφτιλισμένες και απόλυτη απαγόρευση μετακίνησης!
   Μια φυλακή με συνεχή ανακύκλωση προσωπικού.
   Μέσα στην ίδια «φιλοσοφική λογική» βρίσκεται και η παράλογη, αυθάδης και βίαιη απαγόρευση που επιβλήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση να μετακινήσει τις χιλιάδες πρόσφυγες/παράνομους μετανάστες απ’ τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, όπου «διαμένουν» σε συνθήκες όλο και πιο δυσμενείς, σε πιο «ελεύθερες» περιοχές της ηπειρωτικής χώρας.
   Το ίδιο εξάλλου δεν ισχύει στην Ιταλία με το νησί της Λαμπεντούζα;!
   Ισχύει όμως έτσι κι αλλιώς η πλήρης κοινοτική αδιαφορία, εκβιαστική και εγκληματική. Πάντα ο απάνθρωπος νόμος των πιστωτών πάνω σε άτονους και δειλούς οφειλέτες.
   Έρχεται στο νου εκείνο που έγραψε ο Νίτσε στο βιβλίο του «Η γέννηση της τραγωδίας»(1872), κεφ. 16, αναφερόμενος στο ελληνικό έθνος:
   «Αποδεδειγμένα, σε όλες τις περιόδους της ανάπτυξης του ο δυτικός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερωθεί από την παρουσία των Ελλήνων. Υπήρξε μια προσπάθεια συνοδευόμενη από μια βαθύτατη δυσαρέσκεια για το ότι οποιαδήποτε δημιουργία του, φαινομενικά πρωτότυπη και άξια θαυμασμού, σε σύγκριση με το ελληνικό πρότυπο έχανε το χρώμα της και τη ζωντάνια της, μίκραινε, καταντούσε να είναι ένα φτωχό αντίγραφο, μια καρικατούρα».
   «Έτσι, πάλι και πάλι μια οργή εμποτισμένη με μίσος ξεσπά κόντρα στους Έλληνες, αυτό το μικρό αλαζονικό έθνος που είχε τη δύναμη να χαρακτηρίσει βάρβαρο ό, τι δεν είχε δημιουργηθεί στον χώρο του».
   Εμφανώς, μέσα σε αυτά τα νιτσεϊκά, αδιαμφισβήτητα πλαίσια, τίποτα δεν αποκλείει και δεν απαγορεύει οι «γενετικο-ψυχολογικές προεκτάσεις» που υπαινίσσεται αυτός ο μεγάλος Γερμανός συγγραφέας και φιλόσοφος όπως και οι δυνατές υποσυνειδησιακές ανακινήσεις με «ευρωπαϊκές προοπτικές» να συνεχίζουν να προκαλούν άσβεστα τιμωρητικά αισθήματα ενάντια οποιαδήποτε ελληνική παρουσία, αφού συνεχώς στη γλώσσα, στις αναφορές σε χίλιες πρακτικές εφαρμογές, γενικά στη κουλτούρα σε όλες της τις μορφές, κλπ. η ελληνική συνιστώσα θέτει την ανεξίτηλη σφραγίδα της έτσι ώστε τίποτα, τελείως τίποτα να μη μπορεί να την εξαφανίσει.
   Και ετούτο προπαντός σε γλωσσικές περιοχές χρόνια αλαζονικής αγγλο-σαξονικής γερμανικής μόρφωσης όπου η ελληνική ορολογία, και δια μέσου της αντίστοιχης λατινικής, δημιούργησε έναν ερμηνευτικό σύμπαν το οποίο, αν τυχόν εκλείψει ή κάποιος θελήσει να το αφαιρέσει, θα προκαλούσε αδιανόητα και ανεπανόρθωτα ολέθρια κενά επικοινωνίας.
   Ίσως να φαίνεται υπερβολική, ίσως και παράλογη και ριψοκίνδυνη σαν «θεωρία», αλλά στην πραγματικότητα της ανθρωπότητας δεν υπάρχει και δεν νοείται μόνο μια «προσωπική συνείδηση» ή «ατομική»: σίγουρα υπάρχει και μια «εθνική συνείδηση» και «φυλετική», που προέρχεται ακριβώς από ένα «εθνικό υποσυνείδητο» ή/και «φυλετικό υποσυνείδητο» διαδεδομένο μέσα στον χρόνο από γενιά σε γενιά.
   Έτσι ώστε, αν το καλοσκεφθούμε, και ιδίως εντός του ιστορικά επιρρεπούς γερμανικού περιβάλλοντος, ακούσια και δίχως καμία προπαρασκευή, ξεμυτίζει και διευθύνει , σε επίπεδο πολιτικών και οικονομικών διαχειρίσεων, ήδη από μόνες τους ανθρωποφάγες, ουκ ολίγες αντιδραστικές συμπεριφορές με σκοπό την ταπείνωση έστω και των «κληρονόμων» εκείνων που σκοτεινά βασανίζουν την γερμανική έπαρση και αλαζονεία.
   Ας σκεφτούμε επίσης το γεγονός ότι στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο το μόνο ευρωπαϊκό έθνος (εκτός από την Σοβιετική Ένωση) που προέβαλε την πιο γενναία αντίσταση στην Wermacht και στην Luftwaffe, οι οποίες ναι μεν πέρασαν, αλλά με βαρύτατες απώλειες, ανθρώπινες και σε υλικά, υπήρξε η Ελλάδα. Ο ίδιος ο Τσώρτσιλ δεν εξέφρασε τον θαυμασμό του λέγοντας: «οι ήρωες πολεμούν σαν τους Έλληνες»;!
   Μια ανάμνηση ποιος ξέρει με πόσες και ποιες κρυφές υποσυνειδησιακές συνέπειες μέσα στη μνήμη ενός λαού και ειδικά των κυβερνητών του, ενός λαού που όσους πολέμους κι αν έκανε, ποτέ δεν κέρδισε κανένα και στον τελευταίο νιώθει πως νικήθηκε ως και από μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα!
   Εν πάση περιπτώσει, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σε καμιά άλλη ευρωπαϊκή χώρα περισσότερο από την Ελλάδα η ναζιστική κατοχή, από το 1941 ως το 1944, υπήρξε σκληρή και βάναυση.
   Οι Γερμανοί όχι μόνο λήστεψαν τα τραπεζικά της κεφάλαια και τον χρυσό της μεταφέροντάς τα στη Bundesbank και όχι μόνο της επέβαλαν ένα απεχθές αναγκαστικό δάνειο τεραστίου ποσού και συστηματικά έκλεψαν αρχαία έργα τέχνης, αλλά και άσκησαν μια πολιτική απόλυτης φτωχοποίησης (καλή ώρα τα σημερινά μνημόνια γερμανικής έμπνευσης) και εξόντωσης του λαού: περίπου 300.000 Έλληνες πέθαναν από πείνα και τα υπόλοιπα 8.000.000 ζούσαν μέσα στην ακραία δυστυχία.
   Για να μη ξεχάσουμε και τις εκατοντάδες χωριά και κωμοπόλεις σε όλη την Ελλάδα που καταστράφηκαν απ’ τους Γερμανούς στρατιώτες και οι κάτοικοί τους κατασφάχτηκαν, κάηκαν ζωντανοί και πετάχτηκαν στα φαράγγια.
   Δεν μπορεί αλλιώς να δικαιολογηθεί η «μανία» με την οποία η Γερμανία (και λίγο πολύ ο λαός της, μην έχουμε αυταπάτες!) φέρεται προς την Ελλάδα μολονότι γνωρίζει πολύ καλά πως, μετά από 7 χρόνια τρομερής οικονομικής ύφεσης, οι αντιστάσεις και τα αποθέματα έχουν επικίνδυνα ελαττωθεί. Είναι αυτή η «μανία» της που σου κάνει να σκεφτείς πως αντιστοιχεί και ικανοποιεί μια προγονική μνησικακία για τις τόσες, όσες από κανένα άλλο λαό, προσβολές που έχει υποστεί στα χρόνια των πολέμων.
   Πάντως, το γεγονός είναι ότι, όλων των παραπάνω δοθέντων, η Ελλάδα παραμένει ένα failed state, υποταγμένο σε μια ξένη πολιτική καταστροφής, ακύρωσης και αφαίρεσης εξουσίας για την ευόδωση της οποίας, θα πρέπει να παραδεχθούμε, βαρέως συνέβαλαν (σαν να μην έφταναν όλα τα άλλα) οι παντός τύπου μεγαλόσχημοι ή όχι διεφθαρμένοι από τα εκατομμύρια ευρώ της γερμανικής οικονομικής νομενκλατούρας, ήτοι εγχώριοι πολιτικοί ηγέτες και ρουφιάνοι, τραπεζίτες απατεώνες, δημοσιογράφοι δόλιοι, επιχειρηματίες φαρισαίοι και λαθρέμποροι, άχρηστοι ακαδημαϊκοί και διανοούμενοι και μια συχνά ανύπαρκτη δικαιοσύνη, δωροδοκούμενη και υποταγμένη σε αισχρές πολιτικές πελατείες (τα αλλεπάλληλα «σκάνδαλα» που σχεδόν κάθε μέρα ξεφυτρώνουν μήπως κάτι άλλο μαρτυρούν;! Πού ήταν η «δικαιοσύνη» όταν ξέσπαγαν;!).
   Στην παρούσα κατάσταση πολλές αμφιβολίες υπάρχουν και εκφράζονται. Δεν ξέρω αν ακόμη μπορεί να ισχύει η επιλογή ή δίλημμα: μέσα ή έξω από το ευρώ. Πολλά, πάρα πολλά πράγματα κρύβονται από τον ελληνικό λαό (το ίδιο όμως συμβαίνει και με όλους τους άλλους λαούς οι οποίοι όμως δεν υποφέρουν σαν τον ελληνικό), η εμπιστοσύνη του οποίου προς τους κυβερνώντες (παλιούς και νέους) θα πρέπει να είναι άμεσα ανάλογη με το τί και ποιό «καλό» γι΄ αυτόν έπραξαν ή όχι.
   Τα «σχέδια» των ξένων «ενδιαφερόμενων» για την Ελλάδα και τα πλούτη της, μεγάλα σε θάλασσα και στερεά, δεν είναι ό, τι καλύτερο για την ίδια και τον λαό της. Ως τώρα, δυστυχώς, τα μεγάλα, με ιστορική και οικονομική προοπτική, συμφέροντά της έμειναν αδρανή προς ικανοποίηση ακριβώς των ξένων που είπαμε, φίλων και εχθρών.
   Υπάρχουν αυτά τα σχέδια, απ’ τη μια μεριά, υπάρχει απ΄ την άλλη και η φιλοδοξία (αν πάλι βέβαια οι ξένοι το «επιτρέψουν») εξόδου, «σε ένα χρόνο από τώρα», τον Αύγουστο 2018, από τα μνημόνια.
   Θα πρέπει να δει κανείς τί εννοούν με την έκφραση «έξοδος από τα μνημόνια». Ο καθένας έχει την δική του ερμηνεία. Πώς την εννοούν όμως οι ντόπιοι κυβερνώντες, η ντόπια αντιπολίτευση και οι ξένοι επιθεωρητές; Συμπίπτουν οι γνώμες και αποφάσεις τους;!
   Μακάρι οι διθύραμβοι των φιλοκυβερνητικών εντύπων:
   «πιο κοντά από ποτέ η έξοδος από το μνημόνιο και η ελάφρυνση του χρέους», «οι αγορές ετοιμάζονται για την έξοδο της Ελλάδας απ΄το μνημόνιο», «προϋπολογισμός 2018: ανάπτυξη 2,5% , πρωτογενές πλεόνασμα 3,28% το 2018», «αύξηση 13,3% στις εξαγωγές το 9μηνο 2017», «UBS: η Ελλάδα θα καταφέρει να βγει από το μνημόνιο το 2018», «επιστροφή στην ανάπτυξη», «ετοιμάζεται νέα ελάφρυνση των Capital controls για τις επιχειρήσεις», «η Ελλάδα θέλει να υπερβεί τους στόχους: μεγαλύτερο πλεόνασμα από αυτό των δανειστών», και άλλα τόσα πολλά
   να υπερισχύσουν και να διαλυθούν τα υποχθόνια σχέδια για τα οποία οι πολιτικοί και οικονομικοί κυβερνώντες είναι εις γνώση.
   Όλη η «υπόθεση» έγκειται στο εάν η «ανάπτυξη», η έξοδος από τα μνημόνια, η έξοδος στις αγορές, κλπ. ταιριάζουν με τα ξένα «σχέδια» που «μαγειρεύονται» και δεν αντιτίθενται σε αυτά. Θέλω να πω: μπορούν να γίνουν, απ΄τη μια μεριά, όλα τα «καλά» που μόλις απαρίθμησα και από την άλλη η Ελλάδα να χάσει ένα μέρος της εδαφικής της κυριαρχίας φιλοξενώντας διάφορες «επιβεβλημένες» ΕΟΖ μετατρεπόμενη έτσι κι αλλιώς, πώς να το κάνουμε;!, σε «αποθήκη ψυχών»;
   Και γιατί όχι, αφού στους Έλληνες που δεν θα βρίσκονται στις κολάσεις των ΕΟΖ υπόσχονται ένα νέο Eldorado ανάπτυξης και ευημερίας;
   Ή μήπως σε αυτούς τους Έλληνες θα ενδιαφέρει εάν μέσα στην Ελλάδα υπάρχουν ή όχι 10 ΕΟΖ αποκλεισμένες από την ελληνική εξουσία και στέγη δεκάδων χιλιάδων (ή κει εκατοντάδων, σε βάθος χρόνου;) παράνομων μεταναστών, ιδιότυπων προσφύγων και υποψηφίων τρομοκρατών;
   Προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι διόλου απίθανη η ύπαρξη μιας «μεγάλης υπόσχεσης» στην Ελλάδα για βοήθεια και συμπαράσταση με σκοπό «την έξοδο απ’ το μνημόνιο και την ανάπτυξη», με αντάλλαγμα την «ίδρυση» σε όλη την ελληνική επικράτεια διαφόρων μικρών ξένων κρατών εν κράτει (ΕΟΖ) των οποίων ο πληθυσμός θα αυξάνεται κατά το δοκούν:
   1) «αποσυμφορίζοντας» έτσι μια για πάντα τις βόρειες χώρες που δεν θέλουν ξένους μουσουλμάνους, και
   2) ενεργώντας σαν «δικλίδα ασφάλειας» για όλες τις επόμενες, ενδεχόμενες «μεταναστεύσεις» και «προσφυγιές».
   Ο ελληνικός λαός τί θα κάνει; Παθητικά θα δεχθεί το «κακό» με την ελπίδα μιας μελλοντικής οικονομικής ανάτασης (για όλους ή για μερικούς-μερικούς;!) ή θα αντιδράσει και θα αναλάβει μόνος του την «ανάπτυξή» του εφόσον βέβαια και οι κυβερνώντες του παίρνουν το μέρος του;
   Και, τέλος, μιας και είναι επικαιρότητα, δεν ξέρω ποια είναι ή ποια θέλουν να είναι η «πολιτική» σημασία των δυο βραβεύσεων του Αλέξη Τσίπρα στο Παρίσι με το Prix du Courage Politique και το Prix de l’Engagement Européen, αμφότερα βραβεία που μπορούν και να υπονοούν μια τέλεια προσαρμογή του βραβευμένου στην «φιλοσοφία» των Βρυξελλών και στην «ορθολογιστική» εφαρμογή των αντιλήψεών της.
   Αυτό το «πολιτικό σθένος» μήπως μπορεί ή θα πρέπει να συνδεθεί με τις ΕΟΖ;!
   Ναι, εντάξει, όπως λένε: «ουδέν κακόν αμιγές καλού», αλλά και το αντίθετο «ουδέν καλόν αμιγές κακού», αλλά, πώς να το κάνουμε;, η «είδηση» για τη Θήβα και Λιβαδειά και το «courage» του Τσίπρα δεν προκαλεί παράξενες υποψίες;
   Κρεσέντσιο Σαντζίλιο, Ελληνιστής, συγγραφέας
   Mignatiou.com Το διαβάσαμε στο: Το «ελληνικό πείραμα»: Η περάτωση ενός σχεδίου ή η προειδοποίηση για το μέλλον;
   | 1Greek-Σκέψου… https://greek1.blogspot.com/2017/11/blog-post_812.html#ixzz506e2jRqx
   http://enaasteri.blogspot.gr/
   ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟΟ