Δείτε τι θρέφει η Ελληνική εβραϊκή, τούρκικη, μασονική, χριστιανική βουλή των ανθελλήνων!
Θα του πει κανείς, ότι Αλλο Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες δεν είναι το ίδιο πράγμα
Μήνυμα προς τα «γκρίζα και ροζ φασιστοκουμμούνια», όπως λέει χαρακτηριστικά, έστειλε ο πρώην υπουργός με αφορμή την επέτειο από τον χορό του Ζαλόγγου
Η αφορμή ήταν ημερολογιακή: Σαν σήμερα, 18 Δεκεμβρίου 1803, μια ομάδα Σουλιωτισσών προτίμησαν να πέσουν από τον γκρεμό στο Ζάλογγο παρά να πέσουν στα χέρια των Οθωμανών. Με αυτήν την αφορμή, ο Θόδωρος Πάγκαλος έσπευσε να κάνει μια γενικότερη τοποθέτηση περί ελληνικότητας με στόχο, τα «γκρίζα και ροζ φασιστοκουμμούνια», όπως λέει χαρακτηριστικά.
Σε ανάρτησή του στο Twitter ο κ. Πάγκαλος ξεκίνησε με μια αναφορά στη λέξη «λουλούδι». Τη χρησιμοποιούμε στα ελληνικά αντί του άνθους και προέρχεται από την αλβανική λέξη «λούλιε». Οι Σουλιώτισσες, συνέχισε που έριξαν τα μωρά τους και έπεσαν από τον Ζάλογγο σαν σήμερα πριν από 215 χρόνια, προτιμώντας τον θάνατο από τον εξευτελισμό, ήταν πλήρως αλβανόφωνες.
«Πώς όμως οι Σουλιώτισσες λέγανε ανθός στην αμμουδιά ενώ ήταν παντελώς αλβανόφωνες;», διερωτήθη ο κ. Πάγκαλος.
Ολόκληρη η ανάρτηση του πρώην υπουργού.
«Δεν υπάρχει Ελληνας να μην καταλαβαίνει τη λέξη λουλούδι. Εχει υποκαταστήσει πλήρως την παλαιότερη ελληνική λέξη άνθος. Πόσοι όμως ξέρουν ότι το λουλούδι προέρχεται από το αλβανικό λιούλιε; αν σήμερα, 215 χρόνια πριν, στα βουνά βόρεια της Πρέβεζας, οι Σουλιώτισσες ρίξαν τα βρέφη τους στο γκρεμό και μετά πήδηξαν και οι ίδιες. Ο θάνατος ήταν προτιμότερος από τον εξευτελισμό. Πώς όμως οι Σουλιώτισσες λέγανε ανθός στην αμμουδιά ενώ ήταν παντελώς αλβανόφωνες; Ας καταλάβουν επιτέλους τα γκρίζα και ροζ φασιστοκουμμούνια ότι Έλληνας είναι όποιος αισθάνεται έτσι και όχι όποιος γεννήθηκε στη χώρα αυτή».
Σαν σήμερα πριν από 214 χρόνια ο Χορός του Ζαλόγγου
Μία ομάδα από Σουλιώτισσες για να μη συλληφθούν ζωντανές από τους Τουρκαλβανούς που τις πολιορκούσαν στο Ζάλογγο, στήνουν κυκλικό χορό και στη συνέχεια ρίχνονται στον γκρεμό με τα παιδιά τους.
Στα τέλη του 1803 ο Αλή Πασάς θέλησε να τελειώσει μία και καλή με τους Σουλιώτες, τους ανυπότακτους ορεσίβιους Θεσπρωτούς, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στο Σουλτάνο και στη δική του εξουσία στην Ήπειρο. Τους πολιόρκησε στενά και τους εξανάγκασε να συνθηκολογήσουν στις 12 Δεκεμβρίου 1803. Ο βασικός όρος της συμφωνίας, που δεν τηρήθηκε, ήταν να εκκενώσουν τα χωριά τους συν γυναιξί και τέκνοις. Στις 16 Δεκεμβρίου οι Σουλιώτες χωρίστηκαν σε τρεις φάλαγγες και άφησαν πίσω τους την πατρογονική γη.
Δύο ημέρες αργότερα, η τρίτη φάλαγγα, που κατευθυνόταν νότια, δέχθηκε επίθεση στο Ζάλογγο από πολυάριθμο σώμα Τουρκαλβανών με αρχηγούς τους Μπεκίρ Τζογαδούρο, Άγο Μουχουρδάρη και Μέτζο Μπόνο. Κατά τη διάρκεια της σφοδρής σύγκρουσης που ακολούθησε, μία ομάδα Σουλιωτών εγκλωβίστηκε από τον εχθρό. Ανάμεσά τους και περίπου 60 γυναίκες, πολλές από αυτές σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των διωκτών τους, έριξαν τα παιδιά τους από την απόκρημνη κορυφή του Ζαλόγγου και στη συνέχεια, πιασμένες χέρι – χέρι, έπεσαν και ίδιες χορεύοντας. Το Ζάλογγο με τα χρόνια μεταβλήθηκε σε σύμβολο ηρωισμού και αυτοθυσίας.
Η μοναδική συγκεκριμένη μαρτυρία για το Χορό του Ζαλόγγου προέρχεται από τον αξιωματικό του Αλή πασά, Σουλεϊμάν αγά, αυτόπτη μάρτυρα του περιστατικού. Το αφηγήθηκε στον εξισλαμισμένο γάλλο μισθοφόρο Ιμπραήμ Μανσούρ Εφέντι, ο οποίος τη συμπεριέλαβε σε βιβλίο του που κυκλοφόρησε στο Παρίσι το 1828 με τις αναμνήσεις του από την Αυλή του Αλή Πασά. Σύμφωνα με τη μαρτυρία αυτή, οι γυναίκες «πιάστηκαν από τα χέρια κι άρχισαν ένα χορό, που τα βήματά του τα κινούσε ένας ασυνήθιστος ηρωισμός και οι αγωνία τού θανάτου τόνιζε το ρυθμό του… Στο τέλος των επωδών, οι γυναίκες βγάζουν μία διαπεραστική και μακρόσυρτη κραυγή, που ο αντίλαλός της σβήνει στο βάθος ενός τρομακτικού γκρεμού, όπου ρίχνονται μαζί με όλα τα παιδιά τους».
Ο Πρώσος διπλωμάτης και περιηγητής Γιάκοπ Μπαρτόλντι (1779 – 1825) είναι ο πρώτος που κατέγραψε το γεγονός μεταξύ 1803 και 1804, ευρισκόμενος στα Ιωάννινα, χωρίς να αναφέρεται στο χορό. Ο αγωνιστής του ‘21 και απομνημονευματογράφος Χριστόφορος Περραιβός (1773 – 1863) είναι ο πρώτος έλληνας συγγραφέας, που αναφέρεται στο Χορό του Ζαλόγγου στη δεύτερη έκδοση της «Ιστορίας του Σουλίου και της Πάργας» (1815). Στην έκδοση, όμως, του 1857 δεν κάνει αναφορά σε χορό.
Το 1888 ο Συριανός λόγιος και ιστορικός Περικλής Ζερλέντης (1852-1925) διατύπωσε επιφυλάξεις και αμφιβολίες για το χορό του Ζαλόγγου, ύστερα από επιτόπιο έρευνα, χωρίς να αμφισβητεί το γεγονός της αυτοθυσίας των Σουλιωτισσών. Χρόνια αργότερα, ο φιλόλογος Αλέξης Πολίτης, καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης, υποστήριξε σε άρθρο του στο περιοδικό «Ο Πολίτης» (2005), ότι τραγούδι, που συνόδευε το χορό, το πασίγνωστο «Έχε γεια καημένε κόσμε» αναφέρεται για πρώτη φορά μόλις το 1908.
Το έτος αυτό ο συγγραφέας της «Γκόλφως» Σπυρίδων Περεσιάδης παρουσίασε για πρώτη φορά το θεατρικό έργο «Ο Χορός του Ζαλόγγου», που διαδόθηκε ευρύτατα στον ελλαδικό χώρο, μέσα από παραστάσεις «μπουλουκιών» και ερασιτεχνικών τοπικών θιάσων και ίσως εκεί να οφείλεται η διάπλαση του «Χορού του Ζαλόγγου» ως ιστορικού γεγονότος.
Βέβαια αυτός ο ανιστόρητος παραλληλισμός (δεν μπορείς να συγκρίνεις την ανθρωπογεωγραφία εκείνης της εποχής με το σήμερα) παραχαράσσει την ίδια την πραγματικότητα. Οι Σουλιώτισσες, όπως και όλοι οι Σουλιώτες και πρωτοκαπεταναίοι στην Επανάσταση του 1821 ήταν αρβανιτόφωνοι Ελληνες (και αυτό έχει την εξήγησή του). Η ελληνική συνείδηση αυτών φαίνεται και από την περίφημη φράση που είπε όταν πρωτοπάτησε στα Επτάνησα ο (Σουλιώτης αρβανιτώφονος) Μάρκος Μπότσαρης: «Ο Έλλην δεν μπορεί να αισθάνεται ελεύθερος εκεί όπου κυματίζει η Βρετανική σημαία».
Δε θα μπορούσαν να έχουν αλβανική συνείδηση γιατί αυτή εμφανίστηκε αργότερα. Αλλο Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες δεν είναι το ίδιο πράγμα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά. Οι κάτοικοι της σημερινής Αλβανίας διακρίνονταν από το θρήσκευμα. Οι Ορθόδοξοι ήσαν Ρωμιοί, εντεταγμένοι στο ίδιο Γένος με τους υπόλοιπους Έλληνες. Οι Μουσουλμάνοι ένοιωθαν Τούρκοι, εξ ου και ο όρος Τουρκαλβανοί.
Να υπενθυμίσουμε ότι παρόμοιους ανιστόρητους παραλληλισμούς έκανε στο πρόσφατο παρελθόν ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα.
Άλλωστε γιατί να το κρύψουμε…Γούτου Γούτου!!!
ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
Αφήστε μια απάντηση