Οι προδότες Πολάκης και Ψανθός δουλικά μια εγκάθετης κυβέρνησις, εκτελούν τους εναπομείναντες ακόμα, ΕΛΛΗΝΕΣ ασθενείς!

Αυτή είναι η μόνη αλήθεια, ο εκτελεστής οικογενειακός γιατρός, η αναμονή σε ραντεβού, η αύξηση στις αποζημιώσεις των γιατρών σε συμμετοχή, το κόψιμο της σύνταξης πείνας και το αφορολόγητο, θα ικανοποιήσει τους εκβιαστές δολοφόνους μας τοκογλύφους, διότι θα πετύχουν τον απόλυτο στόχο τους!

Θα πεθάνουν όλοι οι ιθαγενείς, που θυμούνται την Ελληνική ιστορία, δε θα δίνουν συντάξεις, θα αποξηλώσουν οτιδήποτε θυμίζει Ελληνική επικράτεια!

Άξιοι προδότες ο Τσίπρας, ο Πολάκης, ο Ξανθός!!!

Κανείς δεν θα είχε αντίρρηση για τον οικογενειακό γιατρό, υπό άλλες συνθήκες, τώρα ισοδυναμεί με γενοκτονία του Ελληνικού πληθυσμού, που αντιστεκόμαστε ακόμα!

Δείτε τις θέσεις της Ελληνικής Ένωσης Γενικής Ιατρικής για το προσχέδιο νόμου περί πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας
Με επιστολή της προς τον υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό, η Ελληνική Ένωση Γενικής Ιατρικής απέστειλε τις θέσεις της επί του προσχεδίου νόμου του υπουργείου Υγείας περί πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας.
Συγκεκριμένα, η επιστολή της Ένωσης έχει ως εξής:
“Αξιότιμοι κύριοι,
Ως επίσημος επαγγελματικός φορέας της Γενικής Ιατρικής στην Ελλάδα, με διαχρονικό αίτημα μας τη στροφή του συστήματος υγείας προς την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και στις θεμελιώδεις αρχές της, βασισμένη κύρια στην εγκαθίδρυση του θεσμού του Οικογενειακού Ιατρού (ΟΙ) και του συστήματος παραπομπής από τον Οικογενειακό Ιατρό προς την εξειδικευμένη φροντίδα, δεν μπορούμε παρά να είμαστε απόλυτα σύμφωνοι με βασικές αρχές που διέπουν το σχέδιο νόμου: τη δωρεάν καθολική υγειονομική κάλυψη του πληθυσμού- ύψιστη προτεραιότητα με τη σύγχρονη απασφάλιση του πληθυσμού, την ισότιμη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, τη προσέγγιση αποκλεισμένων και ευπαθών κοινωνικών ομάδων, τη διασφάλιση της ποιότητας και ασφάλειας των παρεχομένων υπηρεσιών, τη συνέχεια της φροντίδας υγείας, την ευθύνη και λογοδοσία των παρόχων υπηρεσιών υγείας, την εγγύτητα των υπηρεσιών στον τόπο κατοικίας, τη διασύνδεση με λοιπές υπηρεσίες υγείας, την ορθολογική παραπομπή στην εξειδικευμένη φροντίδα για διάγνωση, θεραπεία ή νοσηλεία, και την αγωγή υγείας της κοινότητας.
Δυστυχώς τα προβλήματα προκύπτουν κατά τη μετάβαση από τη θεωρία στην πράξη.
Αν και πολλές από τις παρεμβάσεις που επιχειρούνται με το σχέδιο νόμου κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση, αρκετές κινούνται σε λάθος και δυναμιτίζουν την προσπάθεια.
Επιχειρώντας έναν απολογισμό του εγχειρήματος στα θετικά προσμετρούνται:
Η καθολική κάλυψη του πληθυσμού
Η ενεργοποίηση του θεσμού του Οικογενειακού Ιατρού
Η λειτουργία συστήματος παραπομπής από τον Οικογενειακό Ιατρό προς την εξειδικευμένη φροντίδα: εξειδικευμένη περιπατητική, νοσοκομειακή, ΤΕΠ, που επιχειρεί να ρυθμίσει τις τρέχουσες άναρχες ροές των ασθενών στο σύστημα, καθώς και να περιορίσει την απρόσφορη χρήση εξειδικευμένης φροντίδας
Η λειτουργία διεπιστημονικής ομάδας υγείας στις ΤΟΜΥ
Η αποζημίωση συμβεβλημένων ιατρών βάση capitation σταθμισμένο για την ηλικία και με συγκεκριμένο πληθυσμό ευθύνης
Η λογοδοσία και ο κοινωνικός έλεγχος των μονάδων παροχής υπηρεσιών Π.Φ.Υ., ο Ατομικός Ηλεκτρονικός Φάκελος Υγείας, οι Πανεπιστημιακές Εκπαιδευτικές Μονάδες Π.Φ.Υ. κ.α.
Στα αρνητικά προσμετρούνται:
Η δημιουργία οικογενειακών ιατρών πολλαπλών ταχυτήτων, με διαφορετικές εργασιακές σχέσεις και με διαφορετικούς τρόπους αποζημίωσης
Ο κίνδυνος οι ΤΟΜΥ να αποκτήσουν προνοιακό χαρακτήρα- ”charity care” για ανασφάλιστους και αλλοδαπούς, καθώς αυτοί, που αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού της χώρας, δεν θα έχουν πρόσβαση στους συμβεβλημένους ιδιώτες ιατρούς.

Ο διαχωρισμός αυτός προάγει ανισότητες στην πρόσβαση.
Η εργασιακή σχέση-πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με διετή σύμβαση και η μέθοδος αποζημίωσης- πάγια αντιμισθία- των ιατρών των ΤΟΜΥ
Το χαμηλό ύψος αποζημίωσης των συμβεβλημένων με τον ΕΟΠΥΥ
Ο περιορισμός στην ελευθερία επιλογής ιατρού εξειδικευμένου επί παραπομπής.
Η πλήρης εξίσωση του Γενικού Γιατρού με τον Παθολόγο-χωρίς πρόβλεψη μετεκπαίδευσης του παθολόγου σε τομείς με ελλείμματα σε γνώσεις και δεξιότητες- και ο αποκλεισμός του Γενικού Γιατρού  για παιδιά
Προχωρώντας στην ανάλυση των ανωτέρω κρίσιμων θεμάτων:
Οικογενειακός Ιατρός
«Οικογενειακοί γιατροί θα μπορούν να είναι γιατροί ειδικότητας, γενικής ιατρικής ή παθολογίας για τον ενήλικο πληθυσμό και παιδίατροι για τον παιδικό πληθυσμό»
Προκύπτουν άμεσα τα ερωτήματα:
Γιατί να μην μπορεί κάποιος να επιλέξει Γενικό Ιατρό για το παιδί του, αν το επιθυμεί;
Γενικός γιατρός και παθολόγος είναι έννοιες ταυτόσημες;
Σε σχέση με το πρώτο ερώτημα δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η εκπαίδευση στην Παιδιατρική είναι βασικό κομμάτι της ειδικότητας της Γενικής Ιατρικής, καθώς και την πολλαπλή παρουσία ιατρών Γενικής Ιατρικής σε μέρη της χώρας, όπου υπάρχουν παιδιά, αλλά όχι παιδίατροι (νησιά, απομακρυσμένες περιοχές).
Σε σχέση με το δεύτερο ερώτημα, είναι σαφές πως η έλλειψη ικανού αριθμού Γενικών Γιατρών να υποστηρίξουν πλήρως το νέο σύστημα ΠΦΥ και η ανάγκη χρησιμοποίησης παθολόγων, ανάγκη που συμμεριζόμαστε απόλυτα, δεν συνεπάγεται αυτόματα και πλήρη εξίσωση του Γενικού Γιατρού με τον Παθολόγο σε επίπεδο ΠΦΥ!
Στο σχέδιο νόμου οι δυο ειδικότητες χρησιμοποιούνται χωρίς διάκριση και δεν γίνεται πουθενά αναφορά στη σειρά ελλειμμάτων στην εκπαίδευση του παθολόγου σε γνώσεις και σε δεξιότητες (πχ σε παιδιατρική, γυναικολογία, ψυχιατρική, χειρουργική, ορθοπαιδική καρδιολογία, ΩΡΛ κλπ) απαραίτητες για να ανταπεξέλθει στο ρόλο του ΟΙ στην κοινότητα. Πως θα καλυφθούν τα κενά αυτά;
Η Ελληνική Εταιρεία Γενικής Ιατρικής έχει συστήσει στο παρελθόν ως λύση στην έλλειψη ικανού αριθμού ΟΙ το ”on the job training” ιατρών κλινικών με συναφές αντικείμενο.
Παράλληλα οι Γενικοί Γιατροί θα πρέπει να έχουν προτεραιότητα στην κάλυψη των θέσεων ΟΙ σε σχέση με τους παθολόγους, στις περιπτώσεις που η ζήτηση υπολείπεται της προσφοράς, κατ’ αντιστοιχία με ότι συμβαίνει τώρα και σε σχέση με την κάλυψη θέσεων σε ΚΥ και ΠΙ.
Οικογενειακός γιατρός 3 ταχυτήτων
Ενώ είναι απαραίτητη η τουλάχιστον προοδευτική ομογενοποίηση των εργασιακών σχέσεων και του τρόπου αποζημίωσης όλων των ιατρών που θα παίζουν το ρόλο του ΟΙ στο σύστημα- δεν είναι δυνατόν, ενώ οφείλουν να επιτελούν το ίδιο έργο, να αμείβονται διαφορετικά…- με το σχέδιο νόμου οι δυο διαφορετικές εκδοχές οικογενειακού γιατρού, που θα έπρεπε να γίνουν μια, γίνονται τρεις…
Οικογενειακός ιατρός ΤΟΜΥ- μισθωτός με διετή σύμβαση ιατρός- πληθυσμός ευθύνης για ΤΟΜΥ
Οικογενειακός ιατρός κλάδου ΕΣΥ- μισθωτός δημόσιος υπάλληλος, χωρίς πληθυσμό ευθύνης
Οικογενειακός ιατρός ιδιώτης συμβεβλημένος με ΕΟΠΥΥ με αποζημίωση per capita για καθορισμένο πληθυσμό ευθύνης (γύρω στους 2.000 εγγεγραμμένους ασθενείς) και ελάχιστο ωράριο απασχόλησής ανά ημέρα και ανά βδομάδα.
Λίστα ασθενών
Η ύπαρξη λίστας ασθενών για τον κάθε οικογενειακό γιατρό είναι απαραίτητη, καθώς προάγει τη συνέχεια στη φροντίδα και συμβάλει στην ανάπτυξη ευθύνης-λογοδοσία για την υγεία καθορισμένου πληθυσμού.
Το μέγεθός της λίστας του οικογενειακού γιατρού αποτελεί κρίσιμο παράγοντα που διαμορφώνει την ποιότητα των υπηρεσιών.
Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου «Γιατροί ειδικότητας γενικής ιατρικής ή παθολογίας θα έχουν 1/ 2.000- 2.500 ενήλικους και Γιατροί ειδικότητας παιδιατρικής θα έχουν 1/ 1.000- 1.500 παιδιά».
Στοχεύοντας στην ποιότητα καλό θα ήταν μικρότερο μέγεθος λίστας με ανώτερα όρια 2000 και 1200 αντίστοιχα.
Ο μέσος πληθυσμός ανά GP στην Ευρώπη: 1687.
Μελέτες δείχνουν πως απαιτούνται 7.4 ώρες την ημέρα για να προσφέρει ένας οικογενειακός γιατρός όλες τις απαραίτητες προληπτικές υπηρεσίες και 10.6 ώρες για να προσφέρει όλη την τεκμηριωμένη (evidence based) φροντίδα για χρόνια νοσήματα στο πάνελ των ασθενών του.
Αν το μέγεθος του πάνελ αυξηθεί θα οδηγηθούμε σε μακρούς χρόνους αναμονής και κακή ποιότητα φροντίδας… Επίσης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη αν μιλάμε για γιατρό που λειτουργεί μόνος του ή για γιατρό μέλος ομάδας υγείας που υποστηρίζει το έργο του… Εγγραφή σε Οικογενειακό Ιατρό
Όσον αφορά την εγγραφή σε ΤΟΜΥ και σε οικογενειακό γιατρό ο υπουργός δηλώνει πως «η εγγραφή των ασθενών θα γίνεται κατά προτεραιότητα για τις δημόσιες δομές και μέσα από τις συμβάσεις θα καλυφθεί και ο υπόλοιπος πληθυσμός». «Θα υπάρχει μια ηλεκτρονική βάση και θα μπορεί επίσης να πηγαίνει ο πολίτης στη δομή και να εγγράφεται».
Ενώ δικαίωμα εγγραφής σε συμβεβλημένο με τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. οικογενειακό γιατρό θα έχουν οι δικαιούχοι του Ε.Ο.Π.Υ.Υ, δικαίωμα εγγραφής σε Το.Μ.Υ. θα έχουν όλοι οι κάτοχοι Α.Μ.Κ.Α ή Αριθμού Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (Α.Υ.Π.Α.).
Η ρύθμιση αυτή εισάγει και προάγει ανισότητες στη φροντίδα σε ένα σύστημα που ευαγγελίζεται πως έρχεται για να τις μειώσει… Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη πως οι ανασφάλιστοι αποτελούν το 20-25% του πληθυσμού και πως ο αριθμός των αλλοδαπών είναι σημαντικός, ελλοχεύει ο κίνδυνος ο θεσμός των ΤΟΜΥ να λάβει χαρακτήρα προνοιακής δομής– charity care…
Ελευθερία επιλογής ιατρού από τον πολίτη
Η ελευθερία επιλογής οικογενειακού γιατρού από τον πολίτη περιορίζεται ασφυκτικά!
Κι όμως αυτή είναι απαραίτητη, καθώς ενδυναμώνει τον χρήστη υπηρεσιών υγείας και αποτελεί απαραίτητο στοιχείο για τη βελτίωση της ποιότητας της φροντίδας μέσω της ανάπτυξης υγιούς ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων.
Δίνεται προτεραιότητα στην κάλυψη του πληθυσμού μέσω των δημόσιων δομών και όχι στις προτιμήσεις του πολίτη!
Ένα παράδειγμα πως θα μπορούσε να λειτουργήσει η επιλογή ιατρού από τον ασθενή είναι: στην έναρξη του νέου συστήματος ζητάω από τους γιατρούς που θα μπορούσαν να παίξουν το ρόλο του ΟΙ να κάνουν αίτηση για να ενταχθούν στο σύστημα.
Αν αυτοί υπερτερούν των θέσεων που έχω υπολογίσει για την περιοχή, καλώ τους πολίτες να επιλέξουν τον ιατρό της αρεσκείας τους και τελικά επιλέγω να εντάξω στο σύστημα αυτούς που θα συγκεντρώσουν τις περισσότερες προτιμήσεις από τους πολίτες.
Στη συνέχεια καλώ τους πολίτες να επιλέξουν τον ΟΙ από αυτούς που έχω συμβληθεί. Φυσικά όταν ένας πολίτης δεν μένει ικανοποιημένος από τον ΟΙ του έχει τη δυνατότητα να τον αλλάξει, μεταφέροντας και το κομμάτι αποζημίωσης που του αντιστοιχεί στον νέο γιατρό.
Αντίστοιχα περιορίζεται η ελευθερία επιλογής ιατρού εξειδίκευσης όταν υπάρχει παραπομπή σε τέτοιο από τον ΟΙ, καθώς μόνο «σε περίπτωση που υπάρχει αντικειμενική αδυναμία για κάλυψη από το Κέντρο Υγείας και το Νοσοκομείο Αναφοράς οι Το.Μ.Υ. παραπέμπουν τους λήπτες υπηρεσιών υγείας σε συμβεβλημένους παρόχους του Ε.Ο.Π.Υ.Υ.».
Για εμάς θα έπρεπε να υπάρχει μια σειρά επιλογών ιατρών μιας ειδικότητας σε κάθε τομέα και ο ασθενής έχοντας παραπεμπτικό να μπορεί να επιλέξει σε ποιόν από αυτούς θα απευθυνθεί.
Ο πιο δημοφιλής από τους γιατρούς θα έχει μακρύτερους χρόνους αναμονής για ραντεβού.
Ο ασθενής θα προσπαθήσει να ισορροπήσει ανάμεσα στις προτιμήσεις του και στο κόστος χρόνου (μακρινό ραντεβού) , αλλά και χρήματος (αν έχει την δυνατότητα να επισκεφτεί ιατρό ιδιωτικά).
Εξωνοσοκομειακή/ περιπατητική εξειδικευμένη φροντίδα
Το σχέδιο νόμου εισάγει μια νέα βαθμίδα, μεταξύ ΠΦΥ και νοσοκομειακής φροντίδας, τις υπηρεσίες εξειδικευμένης περιπατητικής φροντίδας ή εξωνοσοκομειακής εξειδικευμένης φροντίδας υγείας που παρέχονται στους λήπτες υπηρεσιών υγείας από ιατρούς ειδικοτήτων στα Κέντρα Υγείας και από ιδιώτες ειδικούς γιατρούς συμβεβλημένους με τον EOΠΥΥ.
Οι συμβάσεις με ιδιώτες θα έχουν προκαθορισμένο προϋπολογισμό, αντίθετα με τις ανεξέλεγκτες δαπάνες που μπορεί να προκαλέσει ένα «κατά πράξη» σύστημα αποζημίωσης.
Οι δυο δυνατές επιλογές συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με ειδικούς θα είναι–κατά πράξη όταν εκτελούν παραπεμπτικό οικογενειακού γιατρού με ένα συγκεκριμένο αριθμό πράξεων που θα ζητηθεί ανά τομέα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ( ουσιαστικά εισαγωγή global budget ανά ειδικότητα και ανά τομέα)–με πάγια αντιμισθία και συγκεκριμένο ημερήσιο και εβδομαδιαίο χρόνο απασχόλησης για συγκεκριμένο πληθυσμό ευθύνης, όσο κρίνεται απαραίτητη η δέσμευση ενός συγκεκριμένου ωραρίου ώστε να υπηρετεί ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.”.

ΠΛΑΤΩΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

http://arxaiaithomi.gr