PD Dr.-Ing. Georg Chaziteodorou Bleibergweg 114 D-40885 Ratingen Tel.+Fax: 0049 2102 32513
E-Mail: chaziteo@t-online
15.08.2018
Γ. Θ. Χατζηθεοδωρου
Ο Ηλιος μας με το πλανητικο του συστημα περιφερεται γυρω από το κεντρο του Γαλαξια μας με ταχυτητα 792.000 χιλιομετρα την Ωρα και βρισκεται σε αποσταση περιπου 25.000 γηινα ετη φωτος (ένα γηινο ετος φωτος ισουται με 9.461.000.000.000 χιλιομετρα) περιπου στα 2/3 της διαδρομης από το γαλακτικο κεντρο προς την περιφερεια.
Η διαμετρος του Ηλιου μας είναι 109 φορες μεγαλυτερη από την διαμετρο της Γης και ο χωρος που καλυπτει είναι περισσοτερος από ένα εκατομμυριο φορες από εκεινον της Γης.
Είναι μια μεγαλη στροβιλιζουσα μπαλα αποτελουμενη από καυτα αερια, κυριως Υδρογονο, του οποιου οι πυρηνες συντηκτονται και μεταβαλλονται σε Ηλιο.
Κατά την διαδικασια αυτή ελευθερωνονται τεραστιες ποσοτητες Ενεργειας και ο Ηλιος μας χανει κάθε γηινο δευτερολεπτο 4 δισεκατομμυρια χιλιογραμμα μαζης.
Στην επιφανεια του Ηλιου μας (Φωτοσφαιρα) ευρους 300 χιλιομετρων επικρατει μια θερμοκρασια περιπου 5.500 βασθμους Κελσιου ενώ στον πυρηνα αυτου επικρατει μια θερμοκρασια περιπου 3.000 φορες μεγαλυτερη από την θερμοκρασια της επιφανειας του.
Η παραγωμενη στον πυρηνα του Ηλιου μας Ενεργεια ανερχεται σιγα σιγα κατά την διαρκεια εκατομμυριων γηινων χρονων στην επιφανεια (Φωτοσφαιρα) και στην χρονικη αυτή περιοδο μεταβαλλονται οι επικινδυνες για τον ανθρωπο Ακτινες-γ σε θερμοτητα και φως.
Πανω από την Φωτοσφαιρα βρισκεται η Χρωματοσφαιρα και η σχετικα μικρου ευρους Κορωνα.
Ενώ στην Φωτοσφαιρα η θερμοκρασια δεν υπερβαινει τους 5.500 βαθμους Κελσιου αυτή κειται στην Κορωνα πανω από 1 εκατομμυριο βαθμους Κελσιου.
Η κατασταση αυτή αντιβαινει στο δευτερο θερμοδυναμικο αξιωμα.
Η θερμοτητα παραγεται στον πυρηνα του Ηλιου μας και ως γνωστο βαση του δευτερου θερμοδυναμικου αξιωματος αυτή δεν μπορει να μεταφερθει από περιοχη σχετικα χαμηλης, προς περιοχης υψηλης θερμοκρασιας.
Εδώ πρεπει να επιδρουν μηχανισμοι που μας είναι ακομη αγνωστοι.
Η τοσο καυτη Κορωνα του Ηλιου μας εκπεμπει ακτινοβολια στο υπεριωδης και υπερυπεριωδης φασμα και σε περιοχες των Ακτινων-Röntgen και δημιουργει μια προς τα εξωθεν κατευνομενη πιεση που υπερτερει της δυναμεως ελξεως των τεραστιων μαζων του Ηλιου μας και μεταφερει στοιχειωδη τεμαχιδια μαζοενεργειας με ταχυτητες 400 εως 800 χιλιομετρα ανα γηινο δευτερολεπτο προς τους πλανητες του ηλιακου μας συστηματος.
Ο ηλιακος ανεμος, ένα ρευμα σωματιδιων που εκτοξευεται από τον Ηλιον μας με ταχυτητα 1,6 εκατομμυρια χιλιομετρα ανα γηινη Ωρα, σχηματιζει μια «Φυσαλιδα» γυρω από το ηλιακο μας συστημα, η οποια ινομαζεται «Ηλιοσφαιρα» και προστατευει την ζωη του πλανητη μας από την ισχυρη κοσμικη ακτινοβουλια που προερχεται από τον Γαλαξια μας.
Ολο το δραμα της Φυσικης στο δικο μας Συμπαν παιζεται στην αλληλεπιδραση της τασης της Βαρυτητας να ελκει πραγματα και να δημιουργει δομες της Φυσικης και στην ταση της Εντροπιας να επιδρα αντιθετα και να προσπαθει να φερη τα συστηματα της Φυσικης σε κατασταση αταξιας και να τα διαμοιρασει χωρικα σε μεγαλες αποστασεις.
Το πεδιο μαχης των δυο αυτων αστροφυσικων δυναμεων στον Ηλιο μας είναι ένα χαρακτηριστικο παραδειγμα. Η δυναμη της Βαρυτητας διατηρει τον Ηλιο μας στην θεση του και ελκει την υλη του Ηλιου μας προς το κεντρο αυτου.
Εάν δεν επιδρουσε μια αντιθετη δυναμη, η Βαρυτητα θα μετεβαλε πολύ γρηγορα τον Ηλιο μας σε μια μαυρη τρυπα διαμετρου μονο μερικων χιλιομετρων.
Δια των πιεστικων όμως δυναμεων, που επιδρουν προς τα εξω, εμποδιζεται κατι τετοιο.
Οι πιεστικες αυτές δυναμεις είναι αποτελεσμα των πυρηνικων συντηξεων που λαμβανουν χωρα στο εσωτερικο του Ηλιου μας.
Οι αντιδρασεις αυτές εκτος από Ενεργεια παραγουν και Εντροπια και αφηνουν τα τεμαχιδια εντος του Ηλιου μας να κινουνται τυχαια, διατηρωντας ετσι την γνωστη δομη του.
Εάν π.χ. απομονωνταν κατά καποιο τροπο η δυναμη της Βαρυτητας, ο Ηλιος μας θα αρχιζε αμεσως να διαστελλεται εως οτου η πυκνοτητα της υλης του αραιωθει στα μεγεθη της πουκνοτητας του ενδοαστρικου χωρου, που θα σημαινε και την καταστροφη του.
Από τον Φεβρουαριο του 1996 ο δορυφορος περιξ του Ηλιο μας SOHO, μας τροφπδοτει με πληροφοριες για την δυναμικα κατασταση που επικρατει εκει.
Ο δορυφορος Parker Solar Probe που εκτοξευθηκε προσφατα θα κινειται γυρω από τον Ηλιο μας με ταχυτητα 700.000 χιλιομετρα την Ωρα και σε αποσταση 6 εκατομμυρια χιλιομετρων πανω από την Φωτοσφαιρα του Ηλιου μας.
Δυο ομαδες ερευνητων υποστηριξαν το 1984, ότι το «αδερφικο» αστερι του Ηλιου μας με το ονομα «Νεμεσις», που εχει μαζα το 1/10 της μαζας του Ηλιου μας, κινειται επι μιας τροχιας, που ολοκληρωνει κάθε 26 εκατομμυρια χρονια.
Η Νεμεσις (= απονομη του οφειλομενου εκ του νεμω) στην αρχαια ελληνικη αξιολογια αποτελει την τιμωρο της ανθρωπινης οιησης, της αλαζονιας και των μεγαλων εγκληματων (Πινδαρου «Πυθιονικοι», 10.69, Αισχυλου Αποσπασμα 244, Σοφοκλεους «ΗλεκτρỨ, 792 κ.α.).
Στον Ησιοδο αναφερεται ως κορη της Νυκτος («Θεογονια», 233) και είναι ασυμβιβαστη με την Αιδω («Εργα και Ημεραι», 200).
Η Αιδως (=εντροπη, συστολη), θεοτητα συσχετιζεται με τις τρεις Ωρες, θυγατερες της Θεμιοδος και του Διος, Ευνομια, Δικη και Ειρηνη («Θεογονια», 902).
Το γνωστοτερο ιερο της Νεμεσεως στην αρχαια Ελλαδα ηταν στη Ραμνουντα της Αττικης, το οποιο ανεργεθηκε μετα τη νικη των Αθηναιων στον Μαραθωνα (490 π.Χ.).
Το μαρμαρο – συμφωνα με την παραδοση – το ειχαν φερει οι Περσες, για να κατασκευασουν με αυτό το τροπαιο της νικης τους μετα την καταληψη (όπως αλαζονικα προεβλεπαν) των Αθηνων.
Η τρομερη όμως ηττα τους στον Μαραθωνα ερμηνευτηκε από τους Αθηναιους ως «Νεμεσις», ως τιμωρια επιβληθεισα στους αλαζονες εισβολεις.
Το ιερο αυτό της Νεμεσεως στη Ραμνουντα της Αττικης κατεδαφισθη-όπως και η υπολοιπη αρχαια Ελλαδα ολοσχερως από τους Χριστιανους το 399 μ.Χ.
Οι Παλαιοντολογοι πριν λιγα χρονια διεπιστωσαν, ότι κατά την διαρκεια των τελευταιων 250 εκατομμυριων χρονων με εκπληκτικη συχνοτητα λαμβανει χωρα κάθε 26 εκατομμυρια χρονια μαζικος θανατος των ζωντων οργανισμον στην Γη.
Μεταξυ των πλανητων Αρη και Δια υπαρχει, ως γνωστον, η ζωνη των αστεροειδων, μετα τον πλανητη Πλουτωνα, ακολουθει η ζωνη Κου’ι’περ γεματη επισης με αστεροειδεις και η ζωνη Οορτ γεματη με κομητες.
Κατά την πορεια του Ηλιου Νεμεσεως πλησιων των ζωνων αυτων ενδεχεται να δημιουργουνται ανωμαλιες βαρυτητας, με αποτελεσμα την εκτοπιση ενός «νεφους» περιπου ενός δισεκατομμυριο αστεροειδων και κομητων στο Συμπαν.
Στατιστικως πιθανολογειται, ότι 10 εως 200 από τα σωματα αυτά συγρουονται με την Γη με καταστροφικες συνεπειες στις επικρατουσες κλιματολογικες συνθηκες.
Η Γη περιστρεφεται γυρω από τον Ηλιο μας με μια αξονικη αποκλιση 23 βαθμων και 27 γηινων λεπτων επι του επιπεδου της κινησης.
Από την Αστρονομια είναι γνωστο, ότι η ευκρατος κλιματολογικη ζωνη, λογω της κλισεως του αξονα της Γης, στρεφεται προς τον Ηλιο μας κάθε 12.908 γηινα χρονια (25.816 : 2) σε μεγαλη αποσταση όπως σημερα (αφηλιο, δροσερο θερος) και σε μικρη αποσταση όπως πριν 134.000 γηινα χρονια (περιηλιο, καυτο θερος).
Κατά τον Πλατωνα (25. Καταστρφικα) εχουμεν για τον ως ανω λογο κλιματολογικες μεταβολες και αυξανει για αρκαιτο και το καταστροφικα για τις παρακτιες περιοχες γ σταθμη της θαλασσης.
Πολλες καταστροφες της Γης ελαβαν χωρα με τους κατακλυσμους του Τυφων εως, του Ωγυγου, του Δευκαλιωνος και του Δαρδανου.
Κατά τον Πλατωνα («Κριτιας», 109 δ, ε – 110α), «οι ανθρωποι που απεμειναν μετα την θεομηνια του κατακλυσμου του Δαρδανου ησαν αγραμματοι και ζουσαν στα βουνα.
Δεν ειχαν ιδεα για το ενδοξο προγονικο παρελθον τους».
Μεταβολες στην γηινη τροχια γυρω από τον Ηλιο μας (παραλλαγη στην εκκεμτρικοτητα της γηινης τροχιας, παραλλαγη στην γωνια κλισεως του γηινου αξονα και ακριβεια των ισημεριων) επιδρουν στην δημιουργια των κυκλων των παγετωνων διαφορων γεωλογικων εποχων.
Ο Σερβος αστρονομος Μιλουντιν Μιλακονβιτζ υπολογισεν τις χρονικες περιοδους των παγετωνων εντος της μακρας χρονικης διαρκειας κλιματολογικων περιοδων και δη κάθε 23.000, 41.000, 100.000 και 400.000 γηινα χρονια.
Η τελευταια παγετωδης εποχη που αρχισε πρινη 130.000 γηινα χρονια, ειχε το μεγιστον της πριν 20.000 γηινα χρονια, δηλαδη σε μια εποχη που οι προγονοι των σημερινων ανθρωπων ειχαν ηδη γινει μοδερνοι ανθρωποι.
Το χτυπημα της Γης από έναν τεραστιο μετεωριτη ‘η κομητη περιπου το 1.200 π.Χ. αναφερεται στην μυθολογια πολλων λαων, ως Τυφων, Φαεθων, Σεκχνετ, Φενριρ κλπ.
Αυτος δημιουργησε σεισμους και τσουναμι με τεραστια κυματα, με αποτελεσμα την τηξη των παγων του βορειου παγωμενου Ωκεανου και ανυψωση της επιφανειας της θαλασσης, ενώ η κλιματολογικη μεταβολη στην Γη είναι μια πραγματικοτητα και θα εχει αυτή σοβαρες επιδρασεις στην ζωη και στα ανθρωπινα δρωμενα, οι μεχρι σημερα συζητησεις στα διεθνη συνεδρια για την κλιματολογικη Αλλαγη δεν γινονται με αντικειμενικοτητα και χωρις σκοπημες υπερβολες στα ουσιαστικα περιστατικα.
Αφήστε μια απάντηση