Θεωρητής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, ο Cecil Rhodes ήταν πρωθυπουργός της αγγλικής αποικίας του Κέιπ Τάουν (Νότια Αφρική). Δημιούργησε την εταιρεία διαμαντιών De Beers και έδωσε το όνομά του στη Ροδεσία. Το καταστατικό της Εβραϊκής Υπηρεσίας είναι απλώς ένα αντίγραφο και αυτό που έγραψε για τον αποικισμό της Νότιας Αφρικής.
Ξεκίνησε η αποικιοκρατία του Ισραήλ
Γράφτηκε από τον Thierry MEYSSAN 26/05/2020
Ο διορισμός της ισραηλινής κυβέρνησης συνασπισμού δεν θέτει τέρμα στην εξαετή μάχη μεταξύ δύο αντιτιθέμενων και ασυμβίβαστων οραμάτων του Ισραήλ , ούτε της κυβερνητικής παράλυσης που διήρκεσε ενάμιση χρόνο. Αντιθέτως, σηματοδοτεί την αρχή της αγωνίας ενός από τους δύο πρωταγωνιστές και την αργή μεταμόρφωση της χώρας σε φυσιολογική κατάσταση.
Δεν είναι τυχαίο ότι αυτή η συζήτηση ξεκίνησε κάτω από τα χτυπήματα του πρώην σοβιετικού Avigdor Liberman για τα προνόμια των μαθητών του yeshiva.
Ο πρώην υπουργός Άμυνας, ισχυριζόμενος ότι το θρησκευτικό άλλοθι δεν απαλλάσσει κανέναν από την εθνική θητεία, αμφισβήτησε τον κόμβο του ψέματος στο οποίο ιδρύθηκε το Ισραήλ πριν από εβδομήντα δύο χρόνια.
Το αίτημα του στρατηγού Εχούντ Μπαράκ για τερματισμό του Μπέντζαμιν Νετανιάχου με νομικά μέσα απέτυχε.
Οι υποστηρικτές του αποικιακού ονείρου είναι ακόμα εκεί.
Έβαλαν τους συμπολίτες τους σε ένα είδος φόβου πείθοντάς τους ότι απειλούνται από αλλοδαπούς.
Όπως και στην εποχή των γκέτο, για να τους «προστατεύσουν», τους έχουν κλειδώσει πίσω από ένα τείχος που τους χωρίζει ακόμη και από τους Άραβες συμπολίτες τους.
Ας θυμηθούμε ότι το Ισραήλ δεν είναι προϊόν της εβραϊκής κουλτούρας, αλλά της βούλησης των Άγγλων Πουριτανών .
Ήδη από τον δέκατο έβδομο αιώνα, ο Λόρδος προστάτης Κρόμγουελ δεσμεύτηκε να δημιουργήσει ένα εβραϊκό κράτος στην Παλαιστίνη, ένα θέμα που δεν υιοθετήθηκε ξανά κατά τη διάρκεια της δυναστείας αποκατάστασης.
Τον δέκατο όγδοο αιώνα, οι ηγέτες του Αμερικανικού Πολέμου της Ανεξαρτησίας, κληρονόμος του Κρόμγουελ, υποστήριξαν επίσης τη δημιουργία ενός Εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, έτσι ώστε το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες να ήταν οι φυσικοί θεοί αυτής της οντότητας.
Τον 19ο αιώνα, ο πρωθυπουργός της βασίλισσας Βικτώριας, Μπέντζαμιν Ντισραέλι, θεωρούσε τον σιωνισμό ως όργανο του βρετανικού ιμπεριαλισμού και συμπεριέλαβε την «Αποκατάσταση του Ισραήλ» στην ημερήσια διάταξη του Διεθνούς Συνεδρίου του Βερολίνου του 1878. Εκείνη την εποχή κανένας Εβραίος δεν υποστήριξε αυτό το υπερβολικό έργο.
Θεωρητής της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, ο Cecil Rhodes ήταν πρωθυπουργός της αγγλικής αποικίας του Κέιπ Τάουν (Νότια Αφρική).
Δημιούργησε την εταιρεία διαμαντιών De Beers και έδωσε το όνομά του στη Ροδεσία.
Το καταστατικό της Εβραϊκής Υπηρεσίας είναι απλώς ένα αντίγραφο και αυτό που έγραψε για τον αποικισμό της Νότιας Αφρικής.
Μόλις η υπόθεση του Ντρέιφου στη Γαλλία ο Θεόδωρος Χερτζλ δεσμεύτηκε να μετατρέψει την εβραϊκή διασπορά σε αγγλο-αμερικάνικο σιωνισμό.
Συνειδητοποίησε ένα αποικιακό σύστημα με το μοντέλο που εφαρμόστηκε από τον Cecil Rhodes στην Αφρική και κατάφερε σταδιακά να συγκεντρώσει πολλούς άθεους Εβραίους διανοούμενους.
Όταν οι βρετανικές και αμερικανικές κυβερνήσεις καταλήφθηκαν από τους Πουριτανούς (David Lloyd George και Woodrow Wilson) κατά τη διάρκεια του Α ‘Παγκοσμίου Πολέμου, επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών για τη δημιουργία του Ισραήλ.
Η αρχή του «εβραϊκού εθνικού σπιτιού» δημοσιοποιήθηκε με επιστολή του υπουργού Εξωτερικών Λόρδου Balfour προς τον Λόρδο Ρότσιλντ και ο Πρόεδρος Γουίλσον καθιέρωσε επίσημα τη δημιουργία του Ισραήλ ως έναν από τους 14 αμερικανικούς πόλεμους.
Στην ειρηνευτική διάσκεψη, ο Emir Emir υποστήριξε το σιωνιστικό σχέδιο και υποσχέθηκε την υποστήριξή του.
Οι Εβραίοι άρχισαν να αποικίζουν την Παλαιστίνη με Εντολή και με τη βοήθεια της τοπικής αστικής τάξης, αλλά εις βάρος του κοινού, και στη συνέχεια να απελευθερώνονται από το Λονδίνο.
Το 1948, ένας άθεος Εβραίος, Μπεν Γκουριόν, αυτή τη φορά πέντε χρόνια μπροστά από το μοντέλο της Ροδόσιας, διακήρυξε την ανεξαρτησία του Ισραήλ προτού τα Ηνωμένα Έθνη ορίσουν τα σύνορά του.
Μόνο τότε υποστήριξαν μαζικά το αποικιακό σχέδιο.
Για εβδομήντα δύο χρόνια, η Παλαιστίνη υπέστη έναν διαρκή πόλεμο.
Μετά από πολλά διαδοχικά κύματα μετανάστευσης, το κράτος του Ισραήλ εφευρέθηκε από την αρχή μια «κουλτούρα» γύρω από έναν φανταστικό λαό (συμπεριλαμβανομένων των εθνοτικών ομάδων από τον Καύκασο έως την Αιθιοπία), μια τεχνητή γλώσσα (η σύγχρονη εβραϊκή σχέση δεν έχει καμία σχέση με την αρχαία patois και είναι γραμμένο σε αραμαϊκούς χαρακτήρες) και μια φανταστική ιστορία (παρά τις αντιρρήσεις της UNESCO, η αρχαία πόλη-κράτος της Ιερουσαλήμ συγχέεται με το κράτος του Ισραήλ).
Η αφομοίωση αυτής της πνευματικής δημιουργίας στο πουριτανικό αποικιακό σχέδιο στερεοποιήθηκε γύρω από μια ιερή ερμηνεία ορισμένων ναζιστικών εγκλημάτων, που περιγράφεται ως «ολοκαύτωμα» από τους Πουριτανούς και «shoah» από τους Εβραίους.
Τίποτα σε αυτήν την ψεύτικη κατασκευή δεν αντιστέκεται στην ανάλυση.
Όλα γίνονται εκεί για να αυξήσουν τη συνέχεια ενός Λαού και ενός Κράτους, παρόλο που είναι μόνο μια αγγλοσαξονική αποικία.
Ωστόσο, όλα τα αποικιακά κράτη έχουν εξαφανιστεί σήμερα με εξαίρεση το Ισραήλ και, με την πάροδο του χρόνου, η πλειοψηφία των σημερινών Ισραηλινών γεννήθηκαν στο Ισραήλ.
Δύο αντιλήψεις αυτού του κράτους συνυπάρχουν τώρα: – αφενός, οι υποστηρικτές της αγγλοσαξονικής αποικιοκρατίας που διεκδικούν την κυριαρχία των εδαφών από τον Νείλο έως τον Ευφράτη.
Νομίζουν ότι είναι ένα νησί πειρατών, που προστατεύουν εγκληματίες από όλο τον κόσμο και αρνούνται οποιαδήποτε συμφωνία έκδοσης.
Ισχυρίζονται ότι είναι «επιλεγμένοι άνθρωποι», ανώτεροι από τους άλλους άντρες, και θεωρούν το Ισραήλ ως «το εβραϊκό κράτος».
Ο άλλος είναι οι άνθρωποι που θέλουν να ζήσουν ειρηνικά με τους γείτονές τους, ανεξάρτητα από τη θρησκεία τους ή την έλλειψη θρησκείας και ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους.
Δεν θέλουν να κάνουν καμία σχέση με τις αποικιακές φαντασιώσεις των περασμένων αιώνων, αλλά δεν σκοπεύουν να εγκαταλείψουν οτιδήποτε κληρονόμησαν από τους πατέρες τους, ακόμα κι αν το έχουν κλέψει.
Θα ήθελαν να δουν τα επιβλητικά κοινωνικά προβλήματα της πατρίδας τους να επιλύονται.
Από τώρα το Ισραήλ είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που διέπεται από δύο πρωθυπουργούς. μια ανυπόφορη κατάσταση.
Αφήστε μια απάντηση