ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Βαθιά μέσα στη Γη, όπου ο συμπαγής μανδύας συναντά τον λειωμένο εξωτερικό πυρήνα, παράξενες σταγόνες μεγέθους ηπείρου από καυτή λάβα σε στιλ ροκ έξω για εκατοντάδες μίλια σε κάθε κατεύθυνση.

Αυτά τα υπόγεια βουνά ειναι με πολλά ονόματα: “θερμοχημικοί σωροί”, “μεγάλες επαρχίες χαμηλής διάτμησης” (LLSVPs), ή μερικές φορές μόνο ” οι σταγόνες “.

Οι γεωλόγοι δεν γνωρίζουν πολλά από πού προέρχονται αυτές οι σταγόνες ή τι είναι, αλλά γνωρίζουν ότι είναι τεράστια.

Οι δύο μεγαλύτερες σταγόνες, που βρίσκονται βαθιά κάτω από τον Ειρηνικό Ωκεανό και την Αφρική, αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 10% της μάζας ολόκληρου του μανδύα, σύμφωνα με μια μελέτη του 2016 – και, αν κάποιο καθόταν στην επιφάνεια της Γης, το καθένα θα εκτείνεται περίπου 100 φορές υψηλότερο από Όρος Έβερεστ .

Ωστόσο, σύμφωνα με νέα έρευνα, ακόμη και αυτές οι υψηλές αναλογίες μπορεί να υποτιμούν πόσο μεγάλες είναι οι σταγόνες.

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 12 Ιουνίου στο περιοδικό Science , οι ερευνητές ανέλυσαν τα σεισμικά κύματα που δημιουργήθηκαν από σεισμούς για σχεδόν 30 χρόνια.

Βρήκαν αρκετά τεράστια χαρακτηριστικά που δεν είχαν ανιχνευθεί ποτέ κατά μήκος των άκρων του Pacific Pacific. 

«Οι δομές που βρισκόμαστε είναι… χιλιάδες χιλιόμετρα σε κλίμακα», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Doyeon Kim, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ.

Σύμφωνα με τον Kim, αυτή είναι μια τάξη μεγέθους μεγαλύτερη από τα τυπικά χαρακτηριστικά που βρέθηκαν κατά μήκος της άκρης του blob.

Σχετικά: Τα 9 καλύτερα blobs του 2019

Ένας χάρτης που τρέμει τη Γη

Επειδή οι σταγόνες ζουν βαθιά, βαθιά στο εσωτερικό της Γης , οι γεωλόγοι μπορούν να αρχίσουν να κατανοούν το σχήμα και το μέγεθός τους μόνο κοιτάζοντας τα σεισμικά κύματα (ηχητικά κύματα που δημιουργούνται από σεισμούς) που ταξιδεύουν μέσω αυτών.

Αυτές οι καυτές, πυκνές περιοχές μπορούν να επιβραδύνουν τα εισερχόμενα κύματα έως και 30% σε σχέση με τον γύρω μανδύα.

Οι πιο ζεστές, πιο αργές περιοχές είναι γνωστές ως ζώνες υπερβολικής ταχύτητας (ULVZs) και συνήθως εμφανίζονται κοντά στις άκρες των σταγόνων, είπε ο Kim.

Στη μελέτη τους, ο Kim και οι συνάδελφοί του δημιούργησαν έναν νέο χάρτη ULVZ κάτω από τον Ειρηνικό Ωκεανό χρησιμοποιώντας έναν αλγόριθμο που ονομάζεται «Sequencer», ο οποίος αρχικά αναπτύχθηκε για να βρει μοτίβα στην αστρική ακτινοβολία.

Με αυτόν τον αλγόριθμο, η ομάδα ανέλυσε 7.000 σεισμογράμματα ή μετρήσεις σεισμικών κυμάτων, που συλλέχθηκαν μεταξύ 1990 και 2018, που δημιουργήθηκαν από εκατοντάδες σεισμούς μεγέθους 6,5 και άνω.

Οι σεισμοί συνέβησαν στην Ασία και την Ωκεανία, έγραψαν οι ερευνητές.

αλλά καθώς τα σεισμικά κύματά τους ανατριχιάστηκαν σε όλο τον κόσμο, πέρασαν ξεκάθαρα από το μανδύα του Ειρηνικού Ωκεανού πριν φτάσουν σε σεισμόμετρα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Ένας χάρτης της εσωτερικής Γης που δείχνει τις νέες ζώνες υπερβολικής ταχύτητας (κίτρινο περίγραμμα) που χαρτογραφήθηκαν μέσω σεισμικών δεδομένων 30 ετών. 

(Πιστωτική εικόνα: Doyeon Kim / University of Maryland)

Ο αλγόριθμος αποκάλυψε τεράστια τμήματα ULVZ που δεν ανιχνεύτηκαν ποτέ πριν, συμπεριλαμβανομένης μιας περιοχής με blobby κάτω από τα νησιά Marquesas στον Νότιο Ειρηνικό Ωκεανό, η οποία είχε μήκος πάνω από 620 μίλια (1.000 χιλιόμετρα).

Ο Sequencer έδειξε επίσης ότι ένα τμήμα της σταγόνας βαθιά κάτω από τα νησιά της Χαβάης είναι σημαντικά μεγαλύτερο από ό, τι πιστεύαμε προηγουμένως.

“Κοιτάζοντας ταυτόχρονα τα χιλιάδες όρια του πυρήνα-μανδύα, αντί να επικεντρωθούμε σε λίγες φορές, έχουμε μια εντελώς νέα προοπτική”, δήλωσε ο Kim σε δήλωση .

Το τεράστιο μέγεθος αυτών των δομών υποδηλώνει ότι οι σταγόνες κατά μήκος του ορίου του πυρήνα-μανδύα – και ιδιαίτερα τα πιο καυτά, πυκνότερα ULVZ – είναι πιθανώς πιο διαδεδομένα από ό, τι δείχνει προηγούμενη έρευνα.

Επιπλέον, πρόσθεσε ο Kim, το γεγονός ότι αυτές οι μεγάλες ζώνες παραμονεύουν κοντά σε γνωστά ηφαιστειακά hotspots θα μπορούσαν επίσης να αποκαλύψουν κάποιες ενδείξεις για τον αντίκτυπό τους στη γεωλογία της Γης.

Είναι πιθανό, για παράδειγμα, ότι ULVZs βαθιά στο μανδύα θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν τα μεγάλα «λοφία» καυτού βράχου στο πάνω μανδύα που δημιουργούν ηφαιστειακά καυτά σημεία στην επιφάνεια, είπε ο Kim.

Αυτά του μανδύα μανδύα μπορεί να “απορροφούν” το λιωμένο υλικό που συλλέγεται σε ULVZs και να το τραβήξουν προς τα πάνω, κάτι που θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα μεγαλύτερα ULVZ βρίσκονται βαθιά κάτω από ηφαιστειακές αλυσίδες νησιών όπως τα νησιά της Χαβάης και του Marquesas.

Αυτή είναι μόνο μια θεωρία, είπε ο Kim.

Ακόμη και με αλγόριθμους που έχουν σχεδιαστεί για να διαπερνούν το κενό του διαστήματος, τα μυστήρια κοντά στο κέντρο της Γης παραμένουν τόσο σκοτεινά όσο ποτέ.

“Εν ολίγοις, όλα είναι αβέβαια αυτή τη στιγμή”, είπε ο Kim, “αλλά αυτό είναι που κάνει το πεδίο σπουδών μας τόσο συναρπαστικό.”

• Οι 11 μεγαλύτερες ηφαιστειακές εκρήξεις στην ιστορία

• Οι πιο περίεργοι γεωλογικοί σχηματισμοί του κόσμου

• 7 τρόποι με τους οποίους η Γη αλλάζει με ένα μάτι

Αρχικά δημοσιεύθηκε στο Live Science .

https://www.livescience.com/core-mantle-ulvz-blobs-enormous.html?utm_source=Selligent&utm_medium=email&utm_campaign=9160&utm_content=LVS_newsletter+&utm_term=4499875&m_i=NcWNytCA8xemQnDWcUogdRy2xIzYSzD2nq6tpt599ncDc6Es2GTO3IW1xmpbirc2fYBXd3Mpx8j7ztl7xcgx1Ea2JIja697jEmhv4YzNN8