ΑΡΧΑΙΑ ΙΘΩΜΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΙΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ

Οι φάλαινες σπέρματος ξεπέρασαν τις φαλαινοθηρίες του 19ου αιώνα μοιράζοντας τακτικές αποφυγής
Από τον Ben Turner

Μια μελέτη των ημερολογίων φαλαινών δείχνει ότι τα θαλάσσια θηλαστικά έμαθαν γρήγορα νέους τρόπους για να αποφύγουν τις καμάρες τους.
Η σύλληψη μιας φάλαινας κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ήταν πολύ δυσκολότερη από ό, τι έδειξε ο Moby Dick. Αυτό συμβαίνει επειδή οι φάλαινες δεν μπορούσαν απλώς να μάθουν τους καλύτερους τρόπους για να αποφύγουν τα πλοία των φαλαινών, θα μπορούσαν γρήγορα να μοιραστούν αυτές τις πληροφορίες και με άλλες φάλαινες, σύμφωνα με μια μελέτη των αρχείων κυνηγιού φαλαινών.

Αναλύοντας τα πρόσφατα ψηφιοποιημένα ημερολόγια ημερολογίου που διατηρούσαν οι φαλαινοί κατά τη διάρκεια των κυνηγετικών ταξιδιών τους στο Βόρειο Ειρηνικό, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα ποσοστά απεργίας των κυνηγών επί των στόχων τους μειώθηκαν κατά 58% σε λίγα μόνο χρόνια. Και δεν ήταν επειδή οι φαλαινοί είχαν επιδεινωθεί κατά την προσγείωση των καμακιών τους – τα θηλαστικά είχαν μάθει από τις μοιραίες συναντήσεις των φαλαινών τους με ανθρώπους και δεν επρόκειτο να τις επαναλάβουν, εξήγησαν οι ερευνητές.

“Αρχικά, οι φάλαινες αντέδρασαν στη νέα απειλή των ανθρώπινων κυνηγών με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα έκαναν στη φάλαινα δολοφόνος , που ήταν ο μόνος θηρευτής τους αυτή τη στιγμή”, δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Hal Whitehead, καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Dalhousie στη Νέα Σκωτία, είπε στο Live Science. “[Οι φάλαινες σπέρματος] συγκεντρώθηκαν όλοι στην επιφάνεια, έβαλαν το μωρό στη μέση και προσπάθησαν να υπερασπιστούν δαγκώνοντας ή χαστούκοντας τις ουρές τους. Αλλά όταν πρόκειται για την καταπολέμηση του καπετάνιου Ahab, αυτό είναι το χειρότερο πράγμα που μπορούσαν να κάνουν, Έκαναν έναν πολύ μεγάλο στόχο. “

Σχετικά: Γιατί ήταν τόσο μεγάλη η φαλαινοθηρία τον 19ο αιώνα;

Οι φάλαινες φαίνεται να έχουν μάθει από τα λάθη τους, και αυτές που επέζησαν γρήγορα προσαρμόστηκαν – αντί να καταφεύγουν σε παλιές τακτικές, οι φαλαινοί έγραψαν στα ημερολόγιά τους, οι φάλαινες σπέρματος επέλεξαν καινούργιες, κολύμπι γρήγορα πάνω από τον άνεμο των φαλαινών- μηχανοκίνητα σκάφη.

Φαίνεται ότι αυτές οι έξυπνες τακτικές που αναπτύχθηκαν από μεμονωμένες φάλαινες σύντομα εξαπλώθηκαν σε όλη την κοινότητα των φαλαινών, με τις φάλαινες να μαθαίνουν επιτυχημένες τεχνικές απόδρασης μεταξύ τους, βρήκε η ερευνητική ομάδα. Σύντομα, ακόμη και άτομα που δεν είχαν επιτεθεί ποτέ πριν έμαθαν να ακολουθούν το προβάδισμα αυτών που είχαν.

Οι φάλαινες επικοινωνούν και μαθαίνουν ο ένας από τον άλλο γρήγορα και τα μαθήματα ενσωματώθηκαν σύντομα στην ευρύτερη κουλτούρα τους σε ολόκληρη την περιοχή, σύμφωνα με την ερμηνεία των δεδομένων από τους ερευνητές.

Βρετανική φαλαινοθηρία κυνηγάει φάλαινες στη Νότια Θάλασσα.

Ένας πίνακας βρετανικών φαλαινών που κυνηγάει φάλαινες στη Νότια Θάλασσα. (Πιστωτική εικόνα: Shutterstock)
“Κάθε ομάδα φαλαινών που συναντάς στη θάλασσα αποτελείται συνήθως από δύο ή τρεις οικογενειακές μονάδες και οι μονάδες συχνά χωρίζονται και σχηματίζουν άλλες ομάδες”, δήλωσε ο Whitehead. “Λοιπόν, αυτό που πιστεύουμε ότι συνέβη είναι ότι μία ή δύο από τις μονάδες που απαρτίζουν την ομάδα θα μπορούσαν να είχαν συναντήσεις με ανθρώπους στο παρελθόν, και αυτές που δεν είχαν αντιγράψει στενά από τους φίλους τους που είχαν.”

Οι φάλαινες των σπερματοζωαρίων είναι εξαιρετικοί χρήστες που μοιράζονται πληροφορίες: Η εξαιρετικά προσεκτική, επικοινωνιακή φύση τους και το γεγονός ότι κάθε οικογενειακή μονάδα μένει μόνο σε μεγαλύτερες ομάδες για λίγες μέρες κάθε φορά, σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν πληροφορίες γρήγορα.

Όπως δείχνουν οι μελέτες, αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν να είναι ειδήσεις για νέες απειλές, νέους τρόπους κυνηγιού ή νέα τραγούδια για τραγούδι.

Ένα παράδειγμα της εξαιρετικής ικανότητας ανταλλαγής πληροφοριών των φαλαινών περιλαμβάνει την τροφοδοσία λοβών, στην οποία μια φάλαινα χτυπάει την ουρά της σκληρά στην επιφάνεια του νερού, βυθίζεται για να φυσάει αποπροσανατολιστικές φυσαλίδες γύρω από το θήραμά της και στη συνέχεια σπρώχνει το θήραμα στο στόμα του. Οι ερευνητές παρατήρησαν για πρώτη φορά αυτή την τακτική που χρησιμοποιείται από μια φάλαινα στο Cape Cod της Μασαχουσέτης το 1980, πριν εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον περιφερειακό πληθυσμό σε μόλις 10 χρόνια.

Η καλλιέργεια φαλαινών επεκτείνεται επίσης πολύ βαθύτερα από τους καινοτόμους τρόπους τροφοδοσίας. “Οι φάλαινες σπέρματος χωρίζονται σε ακουστικά πολιτιστικά κλίματα”, δήλωσε ο Whitehead. “Χωρίστηκαν σε μεγάλες φυλές, το καθένα με διακριτικά μοτίβα κλικ σόναρ, όπως μια διάλεκτο, και σχηματίζουν ομάδες μόνο με μέλη της ίδιας φυλής.”

Κάθε διαφορετική φυλή φαλαινών έχει διαφορετικούς τρόπους να τραγουδά, να κινείται, να κυνηγά και να φροντίζει τα μοσχάρια τους. Αυτές οι διαφορές είναι αρκετά βαθιές για να δώσουν ακόμη και σε ορισμένες φυλές ένα πλεονέκτημα επιβίωσης κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων El Niño , σύμφωνα με τον Whitehead.

Η επιβίωση ενάντια σε αδύνατες πιθανότητες είναι ένα καθοριστικό χαρακτηριστικό της ιστορίας των φαλαινών και θα είναι ακόμη περισσότερο, καθώς οι απειλές για την ύπαρξή τους πολλαπλασιάζονται. Τον 20ο αιώνα, οι φάλαινες, ειδικά τα 13 είδη που ανήκουν στην κατηγορία των «μεγάλων φαλαινών» – όπως οι γαλάζιες φάλαινες , οι φάλαινες και οι φάλαινες – κυνηγήθηκαν από ατμόπλοια και χειροβομβίδες που δεν μπορούσαν να ξεφύγουν. Οι αριθμοί αυτών των φαλαινών κατέρρευσαν και σύντομα αντιμετώπισαν εξαφάνιση. Τώρα που η εμπορική φαλαινοθηρία είναι σε μεγάλο βαθμό παράνομη, πολλοί μεγάλοι πληθυσμοί φαλαινών έχουν ανακάμψει, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν την αυξανόμενη αποσταθεροποίηση των οικοτόπων τους που προκαλούνται από τη βιομηχανική αλιεία, τη ρύπανση από το θόρυβο και την κλιματική αλλαγή .

Ο Whitehead θέλει να ερευνήσει βαθύτερα τους τρόπους με τους οποίους εκφράζονται διαφορετικές καλλιέργειες φαλαινών, συμπεριλαμβανομένων των πλεονεκτημάτων που μπορεί να βοηθήσει η φυλή να επιβιώσει.

«Όπως και οι άνθρωποι, θα μπορούσατε να πάρετε φάλαινες με μια πιο συντηρητική κουλτούρα ή με μια πιο καινοτόμο κουλτούρα και ενδιαφερόμαστε πραγματικά να βρούμε τρόπους να εξετάσουμε αυτά τα πράγματα», δήλωσε ο Whitehead.

Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα ευρήματά τους στο διαδίκτυο στις 17 Μαρτίου στο περιοδικό Biology Letters .

Αρχικά δημοσιεύθηκε στο Live Science.

https://www.livescience.com/whales-learned-avoid-harpoons.html